ဆူဖီ ဇင္ အပိုင္းအစမ်ား

Sufism ဆိုတာေလး အေၾကာင္း ေျပာၾကည့္မယ္။ ဆူဖီဝါဒ လို႔ပဲ အလြယ္ေခၚမလား မေျပာတတ္ေပမယ့္ – Sufism ဟာ -ism ( ဝါဒ ) မဟုတ္ပါဘူး။ သူက ဇင္ လိုပဲ- ဝါဒ၊ တံဆိပ္က ကင္းလြတ္ေနတဲ့ ဘဝေနထိုင္ျခင္း သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒႆန စနစ္ မဟုတ္ဘူး။ သီဝရီေတြ ရွင္းျပမေနဘူး။ ဆူဖီ ဝါဒ လို႔ ေျပာရင္ အစၥလာမ္ဘာသာရဲ႕ လက္ခြဲ တစ္ခုလို ျမင္တတ္ၾကေပမယ့္ – ဆူဖီေတြဟာ မိုဟာမက္ဒင္ေတြ မတိုင္မီ ကတည္းက ရွိခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္ သမိုင္းကိုေတာ့ ျပန္မသြားေတာ့ဘူးရယ္။

Sufism ကို က်ေနာ္ ေရးေနက် Taoism, Zen တို႔နဲ႔ ထပ္တူပါပဲလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ယူဆရင္လည္း ရွိပါေစ။

အိုရွိဳးက Sufism ကို ဒီလို ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။

“Sufism is not speculative. It is utterly realistic, pragmatic, practical. It is down-to-earth, it is not abstract. Hence, it has no world-view. And also, because, because it is not a system, it does not systematize knowledge.”

“It is not a system because it never gives any complete explanation about anything. It gives only very, very small hints, flashes of insight. It does not spin and weave philosophies; it spins and weaves stories, anecdotes, metaphors, parables, poetry. It is not metaphysics, it is metaphor. It is a figer pointing to the moon. You cannot understand the moon by analyzing the finger. But if you follow the direction with sympathy, if you fall EN RAPPORT, then you will come to see the moon. The figure is not the moon, the finger cannot be the moon, yet the finger can point the way.”

ဇင္မွာ အဓိက သံုးမယ့္ ေဝါဟာရဟာ “Mindfulness” သတိ၊ သိမႈစြဲျမဲထားရွိဖို႔ ဆိုရင္ Sufism ရဲ႕ အဓိက သံုးမယ့္ ေဝါဟာရဟာ “Heartfulness” ႏွလံုးသားနဲ႔ ေနထိုင္မႈ သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇင္ဟာ စိတ္အေတြးအၾကံကို ေက်ာ္လြန္ဖယ္ရွားထားခ်ိန္မွာ ဆူဖီေတြက စိတ္ကို ဆန္႔က်င္ဖို႔ထက္ ႏွလံုးအိမ္ကို အဓိက ထားတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ပစ္မွတ္ဟာ ႏွလံုးသား ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္အေတြးအၾကံအေပၚ ဘယ္တစ္ခုမွ ေျပာဆိုေနမွာ မဟုတ္ဘူး ရယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း “ဇင္” ဟာ တစ္ခ်ိန္က ဆာမူရိုင္း စစ္သည္ေတြရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ – ဆူဖီဝါဒကေတာ့ ဘယ္အရာရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္မွ မျဖစ္ခဲ့ဘူးလို႔ ဆိုတယ္။

ဇင္ေရာ – ဆူဖီေတြေရာ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ပံုျပင္ေလးေတြ သံုးေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပတဲ့ ဇင္ပံုျပင္ေတြ ဟာ သိရခက္တယ္။ အဓိပၸာယ္မဲ့ေနတတ္တယ္။ ပေဟဠိ ေတြ ျဖစ္ေနျပီး၊ ေျဖရွင္းဖို႔ ဘယ္လိုမွ မရတဲ့ ပုစၦာေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဇင္ရဲ႕ ကိုအာန္ ပုစၦာေတြဟာ ခင္ဗ်ား ေျဖရွင္းဖို႔ ခ်ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေျဖရွင္းႏိုင္စြမ္းမဲ့မႈကိုသာ အျပည့္အဝ ေဖာ္က်ဴးႏိုင္ဖို႔ပဲ။ ဥပမာ – “တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့ လက္ခုပ္သံ” “အဓိပၸာယ္မရွိတဲ့ စကားလံုး၊ စကားလံုးမရွိတဲ့ အဓိပၸာယ္ ဘယ္ဟာ ပိုနားလည္ရလြယ္သလဲ” စသျဖင့္~ အဲ့ဒါေတြဟာ ေစ့ေစ့ငွငွ ခြဲျခားၾကည့္ရင္ အေၾကာင္းအက်ိဳး ယုတၱိေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ အေမးပုစၦာေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဇင္ဆရာေတြဟာ အဲ့ဒီ ကိုအာန္ပုစၦာေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ေရာင္းရင္းေတြကို ဘာဝနာ ျပဳခိုင္းေလ့ ရွိတယ္။ ဒီ ပုစၦာေတြကို ခင္ဗ်ား ဘယ္လို ေျဖရွင္းမွာလဲ။ ဘယ္အေျဖ ရွာမွာတဲ့လဲ ။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အဲ့ဒီပုစၦာအေပၚ အာရံုစူးစိုက္တည္ေနရင္း အေျဖကို ရွာတဲ့ အခါ ဘယ္လုိ အေျဖ ရလာလာ – အဲ့အေျဖဟာ မွားေနမွာပဲ ။ ဇင္ရဲ႕ ပုစၦာေတြဟာ စင္စစ္ အေျဖရွာေတြ႕ဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ အေျဖရွာေဖြေနတဲ့ မိမိသႏၱာန္ – နိတၳိတံ အဆံုးသတ္ သြားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေငြ႕ရည္မႈန္ တစ္စ၏ ဒ႑ာရီ

• စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္းတယ္။ ဘာ ကို ေစာင့္ေနတာလဲ – ဘယ္အရာလဲ- ဘယ္ေလာက္ထိ ေစာင့္ရမွာလဲ စသျဖင့္ – တကယ္စင္စစ္ ေစာင့္ျခင္း သက္သက္ မွာ အဲ့ဒီ ေမးခြန္းေတြ မရွိပါဘူး။ ေစာင့္ေနတာ ဟာ ေစာင့္ေနတာ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲ့ဒီ – to wait, to wait for nothing ကို ဇင္ရဲ႕ အႏွစ္က်တဲ့ အရာတစ္ခု လို႔ ညႊန္းဆိုေလ့ ရွိတယ္။

ဇင္မွာ စကားလံုး ေဝါဟာရ မရွိဘူး။ စာအုပ္မရွိဘူး။ ဘုရားသခင္ မရွိဘူး။ ျပည့္ဝတဲ့ အဓိပၸာယ္၊ စြဲျမဲထားရမယ့္ အဓိပၸာယ္တစ္ရပ္ ဆိုတာ မရွိဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျပင္ပ ဂိုဏ္းဂဏ တံဆိပ္ေတြက ဇင္ကို ေဝဖန္ၾကတဲ့အခါ ~ “ ၾကိဳးတန္းမပါတဲ့ အကန္းေလ်ာက္နည္းမ်ိဳး” နဲ႔ ေလ်ာက္ေနတယ္လို႔ ေဝဖန္ စကား ဆိုၾကတယ္။ ~ ဟုတ္ပါတယ္။ ဇင္ဟာ စာအုပ္စာတမ္း မရွိ၊ လမ္းညႊန္မရွိ ျခင္းေၾကာင့္ ကန္းေနတယ္ ဆိုပါစို႕– စင္စစ္ ဇင္ဟာ- “စာအုပ္စာတမ္း-စကားလံုးေတြ ေၾကာင့္ ကန္းေနရတာမ်ိဳး” ကိုေတာ့ ပိုေၾကာက္တယ္။ အဲ့လို အကန္းမ်ိဳးဟာ ျပဳရျပင္ရ ခက္တဲ့ အကန္းမ်ိဳးသာ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္။

• စင္စစ္ ဇင္ရဲ႕ အေျခခံဟာ တစ္ေၾကာင္းတည္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိတို႔ လက္ရွိဘဝဟာ “အခုခဏ” အတြင္းမွာ “အားလံုး” ျဖစ္တည္ေနတယ္။ ဒါေလးပဲ။

ဓမၼစင္စစ္ကို ရွာေတြ႕ၾကသူေတြဟာ အဲ့ဒီ ခဏတိုင္းအေပၚ သိျမင္ ေစာင့္ဆိုင္းတယ္။ အဲ့ဒီ အသိနဲ႔ ရွင္သန္တယ္။ ေနာက္ဆံုး – စင္စစ္ ဘာကိုမွ မေတြ႕ရ ေတာ့တဲ့သူေတြ၊ ( တနည္း ) နတၳိက ဘာမွ မရွိျခင္း ၊ သုညတ ကို လက္ခံ သိျမင္သူေတြ ျဖစ္သြားတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဇင္ဟာ အရာ တစ္စံုတစ္ခု နဲ႔ မသက္ဆိုင္ဘူး။ အထည္ျဒပ္ တစ္ခုခု မပါဘူး။ အႏုမာန မွန္းဆ စိတ္ကူး မရွိဘူး။ ျမင္သိမႈ ၊ အေတြ႕အၾကံဳ သက္သက္သာ တည္ရွိျပီး၊ ေတြးေခၚမႈ အရာ မဟုတ္ဘူး။ ဆင္ျခင္ ယုတၱိ ၊ စကား၊ ဝါက်၊ ေဝါဟာရေတြ မပါဝင္ ဘူး။ ၾကည္ရႊင္ေနတဲ့ သႏၱာန္သက္သက္သာ တည္ရွိျပီး အဲ့ဒီ အတြက္ အေၾကာင္းတရားလည္း မလိုအပ္ဘူးရယ္။ ဆိုလိုတာက အေၾကာင္း အက်ိဳးတို႔ရဲ႕ အစဥ္အဆက္ ယုတၱိကို ခ်ိဳးဖ်က္ရံုမ်ွ၊ လြတ္လြတ္ ရွင္းရွင္း ကင္းလြတ္တယ္။ လက္ရွိ ခဏ တည္ရွိရံုမ်ွဟာ – ဒီခဏ တည္ရွိ ေနရံုမ်ွ သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကမၻာမွာ “ဘုရားသခင္” ကို ယံုၾကည္ၾကသူေတြ ရွိတယ္။ “ဘုရားသခင္ မရွိဘူး” လို႔ ယံုၾကည္ၾကသူေတြလည္း ရွိတယ္။ တစ္ခါက ~ လူသားပဓာန ဝါဒီ ေတြ ရဲ႕ စာတမ္း တစ္ခုမွာ ဖတ္ရဖူးတယ္။“က်ဳပ္တို႔ဟာ ဘုရားသခင္ မရွိဘူးလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ကမၻာမွာ လူသာလ်ွင္ အဓိက ျဖစ္တယ္၊ အဲ့အတြက္ ခိုင္မာတဲ့ ယုတၱိ လည္း ရွိပါတယ္” တဲ့။ ဒါဆို ဇင္မွာေရာ ~ လို႔ တစ္ဦးက ေမးပါတယ္ ။ တကယ္ စင္စစ္ ဇင္မွာ အဲ့ဒီ ႏွစ္တန္း နွစ္စား စလံုး မပါဝင္ပါဘူး။ ဘာလို႔ဆို – ဇင္ဟာ ယံုၾကည္မႈ နဲ႔ ဘယ္လိုမွ မသက္ဆိုင္ဘူး။ ယံုၾကည္ခ်က္ ရဲ႕ တရားကိုယ္ကို ေစ့ငွ နားလည္မယ္ ဆိုရင္ – အဲ့ဒီ ယံုၾကည္မႈ ( Believe ) ဟာ မသိမႈ ကို အေျခခံပါတယ္။ မသိမႈ အတြင္းမွာ အရွိတစ္ခု တည္ရွိေနေၾကာင္း ဘဝင္တက် လက္ခံလိုက္ျခင္းဟာ ယံုၾကည္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇင္မွာေတာ့ – “မသိရင္ မသိဘူး လို႔ သာ သိထားတယ္”။ အဲ့ဒါပဲ ရွိတယ္။

ပါဝါ အာဏာ ႏိုင္ငံေရး သမား ရဲ႕ ေဝဒနာ

• The political man is a sick man, psychologically sick, spiritually sick. Physically he may be perfectly okay. Usually politicians are physically okay, their whole burden falls on their psyche. You can see that. Once a politician loses his power he starts losing his physical health. Strange… when he was in power, so burdened with so many anxieties and tensions, he was physically perfect.

ႏိုင္ငံေရးသမား ဟာ မက်န္းမမာျဖစ္ေနတဲ႔သူ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မက်န္းမာတဲ႔သူ၊ ဝိညာဥ္ခႏၶာမက်န္းမာတဲ႔သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရ ေကာင္းမြန္ေနတဲ႔သူ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္လည္း ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ရုပ္ခႏၶာက်န္းမာတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးဟာ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာေပၚ မွာသာ တည္ရွိ တယ္။ ဒါကို ခင္ဗ်ားလည္းေတြ႕ႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ တကယ္လို႔ သာ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္ဟာ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ အာဏာပါဝါ ဆံုးရံႈးၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ရုပ္ခႏၶာ က်န္းမာေရး စတင္ ဆုတ္ယုတ္ လာေတာ႔တာပါပဲ။ ထူးဆန္းတာက တန္ခိုးအာဏာ ရွိေနခ်ိန္ မွာေတာ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ ရုပ္ခႏၶာ ဟာ တစ္နင့္ တစ္ပိုး က်န္းမာေနႏိုင္တယ္။

• The moment power is gone, all the anxieties are also gone; now, they will be somebody else’s business. His psyche is unburdened, but in that unburdening all his sickness falls on his body. The politician suffers, as far as his physiology is concerned, only when he loses power; otherwise politicians tend to live long, physically well. Strange, but the reason is that their whole sickness is taken by their psyche, and when the psyche takes on the whole sickness, then the body can live unburdened. But if the psyche releases all its sickness, where is it going to go? Lower than the psychic is your physical existence – all sickness falls on the body. Politicians out of power die very soon. Politicians in power live very long. It is a known fact, but the cause is not well known.

ဒါေပမယ္႔ အာဏာ ဆံုးရံႈးၿပီ ဆိုရင္ေတာ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ အကုန္လံုးပ်က္သုန္းသြားေတာ႔တာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလူဟာ သူတစ္ပါးရဲ႕ စီးပြားေရး အသံုးခ်ခံျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ခ်က္ခ်င္း လစ္ဟာ သြားတယ္။ အဲဒီလစ္ဟာသြားမႈေၾကာင့္ သူ႔ခႏၶာ ဟာ စၿပီး ဆုပ္ယုတ္ လာေတာ႔ တာပဲ။ သူ အာဏာ ဆံုးရႈံးတဲ႔ အခါမွသာ အဲဒီေဝဒနာ ကို စတင္ ခံစားလာရတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ေရရွည္ တည္တံ႔ဖို႔ အျမဲေမွ်ာ္လင့္ ေနတတ္ တယ္။ က်န္းမာၾကံ့ခိုင္ ေနဆဲပဲ ျဖစ္ေနဦးမယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ ထူးဆန္း ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ မက်န္းမာမႈ တစ္ခုလံုး ဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေပၚမွာသာ တည္ရွိေန တာ ေတြ႕ရတယ္။ စိတ္ပိုင္း တစ္ခုလံုးမွာ ဝန္ထုပ္ပိေနတဲ႔အတြက္ ခႏၶာဟာ ေကာင္းေကာင္း က်န္းမာေနတာ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ တယ္။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ခႏၶာမွာ ဝန္ထုပ္ မရွိေတာ႔တဲ႔ေနာက္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ စိတ္ကေန ရုပ္ဆီကို လံုးဝ ကူးေျပာင္းသြားပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕ မက်န္းမာမႈအားလံုးဟာ ရုပ္ခႏၶာဆီ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာ မဲ႔သြား တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမား အမ်ားစု ဟာ သိပ္မၾကာခင္မွာ ကြယ္လြန္သြား တတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာ ရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားဟာ အသက္ရွည္ တယ္။ ဒါဟာ ျမင္သာေနတဲ႔ အခ်က္အလက္ တစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဒီအခ်က္ရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းခံ ကိုေတာ႔ လူအမ်ား ေကာင္းေကာင္း မသိဘူး။

မဟာပုရိသ ဘယ္ကစ

သည္ကေန႔ – အသိမိတ္ေဆြ တစ္ဦးက သူ႕ကိုယ္သူ မဟာပုရိသ ဝါဒီ ( ေယာက်ၤားသာလ်င္ အျမတ္ဆံုး ) ဟူ၍ စကား ဆိုသည္။ ဤကဲ့သို႔ စကားမ်ိဳး ေတြ႕လ်င္ – မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ေျပာခ်င္ဆိုခ်င္ ရွိတတ္ေသာ ပါးစပ္ကို ေခတၱ ပိတ္ထား လိုက္သည္။ သူ႕ အရွိန္နွင့္ သူ ရွိေစေတာ့။

http://zayya.blog.com/archives/282/ ေယာက်ၤား မိန္းမ ျပႆနာ ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ေရးခဲ့ဖူးေသးသည္။ သို႔ေသာ္ အေတြး တို႔က က်န္ရစ္သည္။ မဟာပုရိသ ဟူေသာ အယူအဆသည္ မည္သို႔ မည္ပံု က်ေနာ္ တို႔ျမန္မာၾကား အျမစ္တြယ္လာခဲ့ပါသနည္း။ ယင္း ေမးခြန္းျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္စ၍ ဤစာျဖင့္ ရွင္းထုတ္ပါသည္။

ျမန္မာတို႔တြင္ ေယာက်ၤား မိန္းမ – သူအသာ-ငါအနာ ခြဲျခား သတ္မွတ္သည့္ စရိုက္မ်ားသည္ အိႏၵိယေလာက္ ထင္ထင္ရွားရွား မရွိ။ သိုေသာ္ အတန္ငယ္ေတာ့ ရွိသည္။ အဘယ္ကတည္းက စတင္ ရွိခဲ့ၾကပါသနည္း။ အထင္ အရွား ရွိခဲ့သည့္ ျမစ္ဖ်ားခံရာ ေဒသ မွာ အိႏၵိယ ျဖစ္သည္။ သိုိ႔ေသာ္ ယေန႔ ေခတ္ အခါတြင္ ယင္း အိႏၵိယ ၌ ေယာက်ၤား မိန္းမ တို႔ ရင္ေဘာင္တန္း ၍ နားလည္မႈ ရွိသင့္သေလာက္ ရွိေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးဇာတ္ႏွင့္ ဓေလ့တို႔ကား မေပ်ာက္ပ်က္ ၾကေသး ။ က်န္ရစ္ေနဆဲ ရွိသည္ ။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မဟာပုရိသ၊ မဟာဣိတၳိယ စသည္ ခြဲျခား ေခၚဆိုမႈ မရွိသေလာက္ နည္းပါးသည္ ဟု ဆိုခ်င္သည္။ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေနျဖင့္ ေရွး အတီေတ ကတည္းက လြတ္လပ္ ခဲ့ၾကသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ အိႏိၵယႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လ်ွင္ မ်ားစြာ လြတ္လပ္သည္။

က်ေနာ့္ အေနျဖင့္ – လြတ္လပ္ျခင္းသည္ ဗရမ္းဗတာ ေနထိုင္ျခင္း၊ ပ်က္ဆီးျခင္း မဟုတ္။ ထိန္းေက်ာင္းမႈ ၊ နားလည္မႈ မရွိမွသာ ပ်က္ဆီးျခင္း ျဖစ္သည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ( အခ်ိဳ႕ ) အေနအထိုင္တို႔ကို ၾကည့္၍ လြတ္လပ္မႈ ဟု အမည္တပ္လ်ွင္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတို႔တြင္ ထင္သေလာက္ မလြတ္လပ္ေသးဟု ဆိုၾကေပလိမ့္မည္။ အကယ္စင္စစ္ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာမ်ား အေနျဖင့္ မိမိတို႔ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ အထိုက္အေလ်ာက္ ရွိပါသည္။ တကယ္တမ္း ေယာက်ၤားလ်င္လည္း ေယာက်ၤား အေလ်ာက္၊ မိန္းမသည္လည္ မိန္းမ အေလ်ာက္ သိျမင္နားလည္ လြတ္လပ္ခဲ့ၾကသည္ ခ်ည္း ျဖစ္သည္။

စင္စစ္ ေယာက်ၤားႏွင့္ မိန္းမတို႔တြင္ မည္သူမ်ွ သာ မေနသလို၊ မည္သူမ်ွလည္း နာမေနေပ။ ၎တို႔သည္ မတူညီေသာ သဘာဝ ႏွစ္ရပ္မ်ွသာ ျဖစ္သည္။ ယင္းထက္ မပို။ ယင္း မတူညီေသာ ႏွစ္ရပ္ကို ယွဥ္ျပိဳင္ရန္ မလို၊ ႏိႈင္းယွဥ္ရန္ မလို။ – ယွဥ္ျပိဳင္ႏိႈင္းယွဥ္၍ ဆိုပါကလည္း မိုက္မဲေသာ သူသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

သို႔ေသာ္ ယင္းကို နားမဝင္ၾကသည့္ သူမ်ား ရွိပါသည္။ အဘယ္ကတည္းက ယင္းတို႔ အခံ ဓာတ္ စြဲျမဲခဲ့သည္ကို က်ေနာ္ မသိ။ ဆရာပါရဂူ၏ စစ္တမ္းကို ကိုးကား၍ စစ္ထုတ္ၾကည့္လိုသည္။

ဆရာပါရဂူ ဆိုခဲ့ဖူးသည့္ စကား ရွိသည္။

“ျမန္မာ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း ၌ ရွိေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားနွင့္ ပတ္သက္သည့္ အမည္းစက္ တစ္ခုမွာ မိန္းမႏွင့္ ေယာက်ၤား တန္းတူ မထားလိုသည့္ အေတြးအေခၚ အယူအဆ ျဖစ္သည္။ ယင္း အေတြးအေခၚ အယူအဆသည္ တြင္တြင္ က်ယ္က်ယ္ ေခါင္းေထာင္ထေနျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ေသာ္လည္း အတြင္း ငုပ္ေနေသာ အေတြးအေခၚ အယူအဆ တစ္ခု ျဖစ္သည္။ မိန္းမႏွင့္ ေယာက်ၤားသည္ လူသားခ်င္း အတူတူ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေယာက်ၤားက မိန္းမထက္ သာသည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆသူမ်ား ရွိေနၾကသည္။

“မီးေနခန္း အျပင္ဘက္က နားစြင့္ေနေသာ ဖခင္ျဖစ္သူသည္ ‘မိန္းကေလး’ ဟု သတင္းရလ်ွင္ မ်က္ႏွာရွံဳ႕မဲ့သြားျပီး ‘ေယာက်ၤားေလး’ ဟု ၾကားလ်ွင္ကား မ်က္ႏွာ လမင္းထက္ သာဝင္းတတ္ေသးသည္။ ယင္းဖခင္မ်ားသည္ ‘မိန္းမလည္း လူ၊ ေယာက်ၤားလည္း လူ’ ဟူေသာ အမွန္သေဘာကို အတြင္းႏိႈက္၍ မဆင္ျခင္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ ဟုသာ ဆိုရမည္။”

ဒုကၡသည္

A: ဗုဒၶက အဆိုးျမင္ဝါဒီပဲ ျဖစ္မယ္။ သူက- ဘဝကို ဘာလို႔ ဒုကၡလို႔ ေျပာရတာလဲ။

B: ခင္ဗ်ား တို႔ က်ဳပ္တို႔ ဘဝဟာ တကယ့္ ဒုကၡ ျဖစ္ေနတာမို႔ ဒုကၡလို႔ ေျပာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့အတြက္ သက္ေသ လိုအပ္ေနပါသလား။ ခင္ဗ်ား ဘဝကို ခင္ဗ်ား ျပန္မျမင္ ထားဘူးလား။ ဒါမွ မဟုတ္ ေမ့ေနသလား။ ဒုကၡ မဟုတ္ဘူး – တကယ့္ သုခပါလို႔ ျမင္ထားပါသလား။ မိမိ ျမင္ထားတဲ့ ဘဝ ေရွ႕ေမ်ွာ္မွန္းခ်က္ တစ္ခုခု နဲ႔ မတူညီ၊ မကိုက္ညီ သြားလို႔ မ်ားလား။ ဒါမွ မဟုတ္ ခင္ဗ်ား ျဖစ္ခ်င္ လိုခ်င္တဲ့ ဘဝနဲ႔ ကန္႔လန္႔တိုက္ ေျပာလိုက္မိသလို ျဖစ္သြားသလား။ ဒါမွ မဟုတ္- ဒုကၡလို႔ ေျပာရျခင္း အေပၚ မေက်မလည္မ်ား ျဖစ္သြားပါသလား။ အနာေပၚ တုတ္က်သြားတာလား။

တကယ္တမ္းလည္း – ဘဝဟာ ဒုကၡပါလို႔ စကားဆိုခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ား မအီမသာ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ခုခံ ကာကြယ္ ခ်င္စိတ္ ျဖစ္သြားမယ္။ မိမိ ဘဝကို ရွဳတ္ခ်ျပစ္တင္ လိုက္တာ သက္သက္ပဲ လို႔ ထင္လိုက္မိ ႏိုင္တယ္။

က်ေနာ္ နားလည္ထားသလို ေျပာရင္ ဗုဒၶဟာ ခင္ဗ်ား ဘဝကို အလဟႆ ျပစ္တင္ ရွဳတ္ခ် ပစ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဗုဒၶမွာ ျပစ္တင္ရွဳတ္ခ်စရာ ဘာမွ မရွိဘူး။ ဗုဒၶ၊ ခရစ္၊ ေလာက္ဇူ၊ မိုဟာမက္ စသျဖင့္ သူတို႔ေတြသာ သူေတာ္စင္ စစ္စစ္ ေတြဆိုရင္ ခင္ဗ်ားကို မဟုတ္တမ္းတရား ေျပာေနစရာ ဘာမွ မရွိဘူး။ သူတို႔ ရဲ႕ သႏၱာန္မွာ ခ်မ္းေျမ႕မႈ သက္သက္သာ ရွိေနေကာင္း ရွိေနလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ား ဘဝကို အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ ေမာင္းမဲ ႏွိမ္ခ်၊ လာေျပာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ဆိုစကားမွာ ခ်ဲ႕ကား ေနစရာ ၊ ရႊီးေနစရာ မလိုဘူးလို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္ ။ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶရဲ႕ မိန္႔မွာစကား အမ်ားစုဟာ အခ်က္အလက္ကို အခ်က္အလက္ အတိုင္း ေျပာဆိုထားတာမ်ွသာ ျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္ပါတယ္ ( မွားပါတယ္ ဆိုရင္ သည္းခံ )

ဗုဒၶ အေနနဲ႔ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ေျပာမွာပဲ။ ခင္ဗ်ား ကန္းေနရင္ ကန္းေနတယ္လို႔ ေျပာမယ္။ ခင္ဗ်ား ေသရင္ ေသတယ္လို႔ ေျပာမယ္။ ဒါဟာ ဘာအမွား ရွိပါသလဲ။ အခ်က္အလက္ တစ္ခုကို အရင္း အတိုင္း ေျပာျပေန တာ ျဖစ္တဲ့ အျပင္ – အခု စကား “ဒုကၡ” ဆိုတာဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ္တို႔ အတြက္ ေမ့ေလ်ာ့ထားတဲ့၊ ေပါ့တန္ထားတဲ့ အရာ တစ္ခု ကို သတိေပး၊ အသိေပး စကားလည္း ျဖစ္ေနေသးတယ္ မဟုတ္လား။ စင္စစ္ က်ေနာ့အေနနဲ႔ဆို – အဲ့ထက္ အလြန္ ကို လည္း ျပညႊန္းေနေသး တယ္ လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ဘဝဟာ ဒုကၡ ျဖစ္ေနတယ္၊ အခု ဘဝေတြဟာ ဒုကၡသာ ျဖစ္တယ္ လို႔ ဗုဒၶ အတန္တန္ အထပ္ထပ္ မွာၾကားေနရျခင္းဟာ “ဘဝရဲ႕ စင္စစ္ခ်မ္းသာ သုခ ရႏိုင္ျခင္းအေၾကာင္း” ကို ျမင္သိေစႏိုင္ဖို႔ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပတဲ့ ဒီ သုခစင္စစ္ ကို ျမင္ႏိုင္ဖုိ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လက္ရွိ ဒုကၡ ကို ေကာင္းေကာင္း သိထားရ လိမ့္မယ္။ အင္ဂ်င္တစ္လံုးကုိ စနစ္တက် ျဖိဳခ် ပစ္ႏိုင္ဖို႔ အင္ဂ်င္အေၾကာင္းကို ခင္ဗ်ား ေကာင္းေကာင္း သိထားမွရမယ္။ အႏၱရာယ္ ၾကီးတဲ့ ခ်ိန္ကိုက္ဗံုး တစ္လံုးကို – အဲ့ဒီ ဗံုးအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း သိထားမွ ျဖဳတ္တပ္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဆိုလိုတာက ဘဝ ရဲ႕ ဒုကၡကို ေကာင္းေကာင္း မသိရင္ စင္စစ္ ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ သုခ ( သႏၱိ ) ကို ခင္ဗ်ား မရဘူး။ ရွင္သန္ေနတဲ့ မိမိရဲ႕ ဘဝ ဒုကၡ အေပၚ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း ( စိတ္ႏွလံုးထဲ အထိ ) ျမင္သိလာ တဲ့ အခါ – ရွင္သန္ေနခဲ့တဲ့ လမ္းေဟာင္း အတိုင္း ခင္ဗ်ား တစကၠန္႔ေလးေတာင္ ေနလို႔ မရေတာ့ဘူးရယ္။ ဥပမာ – ခင္ဗ်ားက အိမ္မွာ ရွိတယ္။ ခင္ဗ်ား အိမ္မီးေလာင္ေနတယ္။ မီးေလာင္ေနေၾကာင္းကို မသိဘူး။ ေကာင္းေကာင္း ေမြ႕ေနမယ္။ တစ္ေယာက္က – ခင္ဗ်ား အိမ္မီးေလာင္ေနတယ္လို႔ လာေျပာမယ္။ မိမိအိမ္ အေၾကာင္း မိမိ မသိဘဲ – ငါ့လာေႏွာက္ယွက္ရေကာင္းလား စြတ္ေျပာရင္ ဘယ္သူ လြန္မလဲ။ တကယ္တမ္းမွာ ခင္ဗ်ား အိမ္ မီးေလာင္ေနျပီ ဆိုတာ ခင္ဗ်ား ျမင္သြားရင္ – ေစာနက ေမြ႕ေနမိတာမ်ိဳး မဆိုထားနဲ႔ တစကၠန္႔ေလးေတာင္ ခင္ဗ်ား ေနႏိုင္ ပါ့မလား။ တစ္အိမ္လံုး ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနျပီ ဆိုတာ ျမင္သိလိုက္မိတဲ့ ခဏ ၊ ခင္ဗ်ား ထြက္ေျပးဖို႔ ပုဆိုးပုဝါေတာင္ ႏိုင္ပါေတာ့မလား။ “ေအးေဆးပါကြာ” လို႔ ေလတစ္ခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ တစ္ေရးႏွစ္ေရး ႏွပ္ေနႏိုင္ေသးရဲ႕လား။ ျဖစ္ႏိုင္တာက – အသက္ေဘးရယ္လို႔ နီးနီး ျမင္လိုက္ရတဲ့အခါ ခင္ဗ်ား ဇနီး၊ သားမယားေတာင္ ေမ့ေကာင္း ေမ့သြား ႏိုင္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။ စင္စစ္ မိမိ အိမ္ မီးေလာင္ေနေၾကာင္း သိျမင္လိုက္တာဟာ အဲ့ဒီ အိမ္က အလြတ္ရုန္းေျပးႏိုင္ဖို႔ အစ ျဖစ္ပါတယ္။