သည္ကေန႔ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး က စကားဆိုသည္။ က်ေနာ္၏ ေျပာစကား ၊ စာမ်ား သည္ စာရွဳသူ အေပၚ ေစတနာထားေသာ စာမ်ား မဟုတ္။ ႏွစ္သိမ့္ ၾကည္ႏူးေစ ေသာ စာမ်ား မဟုတ္။ ေႏွာင့္ယွက္ေသာ စာမ်ား ၊ ကန္႔လန္႔ တိုက္ေနေသာ စာမ်ား ျဖစ္သည္ ဟူ၏။ ၎ျပဆိုေသာ သာဓက မ်ားမွာ ~ ဘုရားသခင္ မရွိ ~ ဆိုျခင္းမ်ိဳး ၊ ႏိုင္ငံေရး သမား ျပႆနာ မ်ိဳး၊ ပုရိသ ဝါဒ ျပႆနာႏွင့္ သိပၸံ အခ်ိဳ႕၊ က်ေနာ္ ခပ္နာနာ ေျပာေသာ ဆိုစကား အခ်ိဳ႕ ျဖစ္သည္။

၎၏ ဆိုစကားကို ၾကည့္၍ ၎၏ တိုက္တြန္းသမႈျဖင့္ ေျဖၾကည့္ပါမည္။

မွန္၏ ~ က်ေနာ္ ကန္႔လန္႔တိုက္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ထို ကန္႔လန္႔တိုက္ရျခင္း အမႈ ကို က်ေနာ္ ခ်စ္ေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္ သည္။ ကန္႔လန္႔ တိုက္ျခင္း သည္ စင္စစ္ လိုအပ္ေသာ အရာတစ္ခု ဟု က်ေနာ္ ျမင္သည္ ။ လိုက္ေလ်ာျခင္း၊ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း၊ ေျဖသိမ့္ျခင္း၊ အလိုက္အထိုက္ ရွိျခင္း၊ Negotiate လုပ္ျခင္း စသည္တို႔မွာ လူေပါင္းမ်ားစြာ သည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပဳခဲ့ၾကျပီးေသာ အရာမ်ား သာ ျဖစ္ ၏။ သမုိင္းတေလ်ာက္တြင္ ယင္းတို႔ကို အသံုးခ်၍ အဘယ္လူသားသည္ ဘဝျပႆနာမ်ားကို အေျဖရခဲ့ ပါသနည္း။ ေအာင္ျမင္မႈ အစား ~ အုပ္စုဖြဲ႕ စရိုက္ လကၡဏာ မ်ားျဖင့္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားသာ ရရွိခဲ့သည္မ်ား အတိုင္းသား ရွိ၏ ။

အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ၾကသည့္ “အလိုက္အထိုက္ ရွိျခင္း၊ ကန္႔လန္႔ မတိုက္ ~ အလိုက္တသင့္ ေခါင္းညိမ့္ျခင္း” တို႔ေၾကာင့္ လူတို႔အၾကားတြင္ လက္ေတြ႕မပါ ~ အိပ္မက္ေပါင္း မ်ားစြာသာ မက္စြမ္းခဲ့ၾကသည္။ စင္စစ္ အိပ္မက္ ဟူသည္ ယင္းႏွစ္သိမ့္မႈ ၊ လိွိမ့္လံုး ပတ္လံုး မ်ားမွသာ အမ်ားအားျဖင့္ ေပၚေပါက္ေၾကာင္း သိခဲ့ဖို႔ ေကာင္းပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဖက္တြင္ ~ ႏွစ္သိမ့္ လိုက္ေလ်ာ ေပးျခင္း အမႈကို က်ေနာ္ မုန္းသည္။ ႏွစ္သိမ့္ ေပးျခင္း ဆိုသည္မွာ အမ်ားစု ယူဆသလို “တစ္ဖက္သူ၏ ေဝဒနာ ကို ေျဖေဖ်ာက္ေပးျခင္း” မဟုတ္ေပ။ တစ္ဖက္သူ၏ အခက္အခဲ အတြက္ အေျဖ စစ္စစ္ ကို ရွာေဖြ လမ္းျပ ေပးျခင္း မဟုတ္ေပ။ ႏွစ္သိမ့္ စကား ဆိုျခင္း တို႔ေၾကာင့္ – တစ္ဖက္သူ ၏ ေဝဒနာ သည္ ဧကန္ ေျပေပ်ာက္ မသြားေပ။ ငုပ္လ်ိဳး သြားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္သူ၏ ပစၥကၡ အေျခအေန ကို ေယာင္ယမ္း မေအာ္ဟစ္ မိေစရန္ ဘိန္းေကၽြး လိုက္ျခင္း သာ ျဖစ္ သည္။

ယင္းမွာ အႏၱရာယ္ ၾကီးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္သိမ့္မႈကို လိုလား ေတာင္းခံေနသူ သည္ ၎၏ ေဝဒနာေၾကာင့္ ယင္းအႏၱရာယ္ကို မျမင္ေပ။ ထို ႏွစ္သိမ့္မႈ လိုလားေန သူ သည္ စင္စစ္ အမွန္ကို ရွာေဖြေနသူလည္း မဟုတ္ေပ။ ၎သည္ ၎ရရွိထားေသာ ဒဏ္ရာမွ ေခတၱ မိန္းေမာ သြား လိုျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ တခဏ ေရွာင္ေျပး သြားလို ၍ သာ ျဖစ္သည္။ ခင္ဗ်ား တခဏ ထည့္ သြင္း ေျပာျပ ေပး လိုက္ေသာ ခဏ ~ ခင္ဗ်ား၏ ေမ်ွာ္လင့္ ခ်က္ စကားလံုး အခ်ိဳ႕ကို ယံုမွတ္၍ သူ တခဏ အိပ္မက္ မက္သြားမည္။ အိပ္မက္ ဆိုး မက္ေနသည္ မွ အိပ္မက္ ေကာင္း မက္သြားျခင္း ~ ထိုမွ လြဲ၍ အိပ္မက္သည္ အိပ္မက္သာ ျဖစ္၏။ ယင္းကို သတိျပဳဖို႔ လို ပါသည္။

က်ေနာ္ ေနထိုင္ ရွင္သန္ သည္မွာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အိပ္မက္ အတြက္ မဟုတ္ေပ။ အျခားသူ အေပၚထံသို႔လည္း အိပ္မက္ အသစ္တစ္ခု ထပ္မံ ထည့္သြင္း ေပးျခင္း မဟုတ္။ အိပ္မက္မက္ေနသူကို လႈပ္ႏိႈးရန္သာ ျဖစ္သည္။ အလန္႔တၾကား ႏိုးထ သည္ ျဖစ္ေစ၊ ေျပေျပ သာသာ ႏိုးထ သည္ ျဖစ္ေစ စင္စစ္ ႏိႈးလိုသူ ႏိုးသြားရန္ သာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္ အၾကမ္းပတမ္း လည္း လႈပ္ႏိႈး သင့္ လႈပ္ႏိႈး ပါလိမ့္ မည္။ က်ေနာ္တို႔ အေနျဖင့္ မိမိ အိပ္မက္မက္ေနလ်င္ မက္ေနသည္ဟု သိရွိရန္ သာ အဓိက က်သည္။

ဤအခ်က္ေၾကာင့္ က်ေနာ္ အိပ္မက္ တစ္ခုကို အသစ္ထပ္မံ ထည့္သြင္း မေပး၊ ဖန္တီး မေပး။ ဆိုလိုသည္မွာ ~ လႈပ္ႏိႈးျခင္းႏွင့္ တူေသာ ကန္႔လန္႔တိုက္ သည့္ အျပဳအမူ ကိုသာ က်ေနာ္ ျပဳသည္။ အိပ္မက္ တစ္ခုျဖင့္ ထပ္မံ လိမ္ညာ မျပ။ အခ်ည္းႏွီး ဖြင့္ဆိုေနၾကေသာ က်မ္းစာ တို႔ျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ႏွစ္သိမ့္ေနၾကသည္ ဟု ျမင္လ်င္ ၊ ျပႆနာ ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ျဖင့္ ေခါင္းေလးေနၾက သည္ဟု ျမင္လ်ွင္ အခုခ်က္ခ်င္း စြန္႔ပယ္ ပစ္ ရန္ က်ေနာ္ ေျပာ ပါမည္။ မ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္ဖို႔ ရန္ထက္ – စံုမွိတ္၍ က်ံဳးေအာ္ေနဖို႔ရန္ သာ စိတ္ကူးရွိသူမ်ား အတြက္ အခုခဏ ႏိုးထၾကပါရန္ က်ေနာ္ ေျပာ ပါမည္။ ယင္းမွ လြဲ၍ ေနာက္ထပ္ က်မ္းစာ ထပ္ခ်ဲ႕ကားေပးေနျခင္း မဟုတ္။ လမ္းေၾကာင္း ေသြဖယ္ သြားျခင္း မဟုတ္။ အသစ္ တစ္ခု ထပ္မံ ျဖည့္တင္း ေပးျခင္း မဟုတ္။ စင္စစ္ ဖ်က္ခ်ျခင္း သက္သက္ သာ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ထပ္ဆိုပါမည္။ အိပ္မက္ မက္ေနသည္ဟု က်ေနာ္ ျမင္မိေသာ အရာအတြက္ က်ေနာ္ လႈပ္ႏိႈး ပါလိမ့္မည္။ Shock ~ စံုကိုင္ လႈပ္ႏိႈး ပါလိမ့္ မည္။ မႏိႈးေသးလ်င္ ေရခဲေရ တစ္ပံုး ဆြဲယူမည္။ တစ္ေခါင္းလံုး ရႊဲေအာင္ ေလာင္းခ်ေကာင္း ေလာင္းခ်ပစ္မည္။ အဘယ္ အရာ မ်ား ထူးဆန္း ေနပါ သနည္း။

………………..

Ref: Osho

…………………

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

…………………

Questioner: တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြ ေျပာၾကတယ္ ~ “ေျပးလႊား ေလ်ာက္သြား ေနၾကတဲ့ မိစၦာေကာင္ေတြ ရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အထင္အျမင္၊ စိတ္ႏွလံုး အတိုင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္” တဲ့ ။ အဲ့စကားကို မွန္တယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

Answer: မိစၦာေကာင္ ( Devil ) ဆိုတာ မရွိဘူးဗ်။ ဘာလို႔ဆို ဘုရားသခင္ ဆိုတာ မရွိလို႔ပဲ၊ ဘုရားသခင္ မရွိတဲ့ အတြက္ မိစၦာေကာင္ ဆိုတာ လည္း မရွိဘူး။ ဒီေကာင္ေတြဟာ ~ ခင္ဗ်ား သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဘုရားသခင္ ( God ) ဆိုတာရဲ႕ အရိပ္မွန္ထိုးေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ဘုရားသခင္ ( God ) မရွိဘဲ မရပ္တည္ႏိုင္၊ မရွိႏိုင္ဘူး။

ေကာင္းကင္ဘံု ၊ ျမင့္ျမတ္ျခင္း ( Divine ) နဲ႔ မိစၦာေကာင္ ( Devil ) ~ ဒီစကားလံုး ႏွစ္လံုးရဲ႕ ရင္းျမစ္ဟာ အတူတူပဲ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ား အံ့ဩသြား မလား။ စင္စစ္ ဒီ ေဝါဟာရ ႏွစ္ခုစလံုး ဟာ သႆၤကရိုက္ မွာ အေျခခံတယ္။ ေကာင္းကင္ဘံု၊ ျမင့္ျမတ္မႈ ကို ဒီဘာသာမွာ ~ ေဒဝ ( Deva ) လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီ “ေဒဝ ( Deva )” ကေန “Divine” နဲ႔ “Devil” ဆင္းသက္လာတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိစၦာေကာင္ ( Devil ) နဲ႔ ဘုရားသခင္ ( God ) ဟာ ဒဂၤါးျပား တစ္ျပားတည္း ရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

စင္စစ္ God လည္း မရွိဘူး။ Devil လည္း မရွိဘူး။ ခင္ဗ်ား သာ ဒီေနရာမွာ ရွိေနတယ္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနမလား ~ ႏိုးေနမလား ဒါပဲကြာတယ္။ ခင္ဗ်ား အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ ခင္ဗ်ား ဘဝဟာ ဒုကၡ ေတြ ၊ နာက်င္ ကိုက္ခဲေနရတာေတြနဲ႔ အဓိပၸာယ္မဲ့ ျဖစ္ေနရမယ္။ ခင္ဗ်ား ႏိုးေနရင္ေတာ့ အဲ့ဒီ ကပ္ ေရာဂါ မွန္သမ်ွ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါတယ္။ အဲ့ဒီ ခဏမွာ ခင္ဗ်ား ေဘးပတ္ပတ္လည္ နဲ႔ ခင္ဗ်ား ကိုယ္တိုင္ဟာ ခ်မ္းေျမ႕မႈ အတိ ရွိေနေၾကာင္း၊ တိတ္ဆိတ္ ေအးခ်မ္းေန ေၾကာင္း၊ ေလးနက္ ၾကည္လင္ ေန ေၾကာင္း ပထမဆံုး အၾကိမ္ သိလိုက္ရပါလိမ့္မယ္။

ဒါကို ခင္ဗ်ား ထိေတြ႕ၾကည့္ခ်င္တယ္ သိခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ~ လုပ္ဖို႔ လိုတာေတြက အမ်ားၾကီး မဟုတ္ဘူးရယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အႏုမာန မွန္းဆခ်က္ေတြကို ေဘးဖယ္ခ် ပစ္လိုက္ဖို႔ပဲ။ ခင္ဗ်ား အေနနဲ႔ ဘုရားသခင္ ကိုးကြယ္ရာ ဝါဒီ တစ္ခုခု၊ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ေနဖို႔ မလိုအပ္ေနဘူး။ ကြန္ျမဴနစ္ ဝါဒီ ျဖစ္ေနဖို႔လည္း မလိုအပ္ ေနဘူး။ အဲ့ဒီ ဝါဒီ၊ ဝါဒ ၊ အယူအစြဲ အႏုမာနေတြ ကို ေဘးခဏ ဖယ္ထားၾကည့္ ဖို႔ပဲ လိုအပ္တယ္ ။ ဒီခဏေလးပါပဲ။ က်ေနာ္ ေျပာတာ အျမဲ ဖယ္ခ်ေနရမယ္ လို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီခဏေလးပဲ ရယ္။

ဒီခဏေလး ပဲ လိုပါတယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာရျခင္းဟာ အေၾကာင္း ရွိပါတယ္။ ဒီ တစ္ ခဏေလး ေလာက္သာ ေဘးဖယ္ခ် ထားႏိုင္ရင္ ~ ေနာင္လည္း ခင္ဗ်ား ဆက္ျပီး ဖယ္ခ်ျပီး ျဖစ္ေနမွာ မိုလို႔ပဲ။

Questioner: ခင္ဗ်ား ဘာလို႔ ဒီလို ေျပာရသလဲ။

Answer: ဘာလို႔ဆို ~ ခင္ဗ်ား ဒီအေတြ႕အၾကံဳကို တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ သိရွိမိရင္ ~ ခင္ဗ်ား ကိုယ္တိုင္က ဆက္ျပီး လံုးဝ ေျပာင္းလဲသြားမွာ မို႔လို႔။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲ့ဒီ အခါမွာ ခင္ဗ်ား အေနနဲ႔ ဆိုင္ရာ ဘာသာေရး ဘုရားေက်ာင္း သြားဖို႔ လိုအပ္မေနဘူးရယ္ ။ ဒီ တစ္ေလာကလံုး ~ ခင္ဗ်ား ျဖစ္တည္ေနတာ အားလံုးဟာ ဘုရားေက်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုင္ရာ က်မ္းစာ တစ္ခုခု ကို ခင္ဗ်ား က်ိတ္မွိတ္ ဖတ္ရွဳ ေနဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့ဘူးရယ္၊ ေက်းငွက္ေတြရဲ႕ ေတးသံ၊ ပန္းေတြရဲ႕ ရနံ႕၊ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရစီးသံ ဒါေတြ အကုန္လံုးဟာ ခင္ဗ်ား လိုအပ္ေနတဲ့ တရားသံေတြကို ေပးႏိုင္လာမယ္။ သူတို႔ အသက္ဝင္ ေနပါလိမ့္မယ္။ စာအုပ္ထဲ ပံုႏွိပ္ထားတဲ့ စကားလံုး အေသေတြ မဟုတ္ဘူး ရယ္။ သူတို႔ဟာ ခင္ဗ်ား အခု အသက္ရွင္ေနသလို ရွင္သန္ေနတယ္။ ခင္ဗ်ား ပတ္လည္က ရွင္သန္ေနတဲ့ အဲ့ဒီ အရာေတြနဲ႔ ထပ္တူ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ႏွလံုးသားဟာလည္း စတင္ျပီး ကခုန္ျမဴးထူး လာပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒါ အတြက္ ခင္ဗ်ား ဘုရားသခင္ လိုအပ္ေနပါေသးသလား။ ဘာသာအယူဝါဒီ ေတြ လိုအပ္ေနပါေသးသလား။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ျငိမ္ဆိတ္သြားတဲ့ သႏၱာန္ဟာ ဂိုဏ္းဂဏ ေတြရဲ႕ အႏုမာန စကားရပ္ေတြနဲ႔ ခိုကပ္ ေၾကာက္လန္႔ေန ဦးမွာတဲ့လား။

~ Osho Talk on Youtube link – http://www.youtube.com/watch?v=p0H5JnNXpTM

………………..

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

……………….

မ်က္လံုးကို ပြတ္သပ္လိုက္မိ၏။ လက္ပတ္နာရီကို ေမ့ေလ်ာ့ ထားေသာေၾကာင့္ စားပြဲေပၚက နာရီ ကုိ ေက်ာ္ၾကည့္သည္။ ေရွ႕ လာမည့္ ႏွစ္နာရီ ကို ေတြးဆၾကည့္ လိုစိတ္သည္ မိမိ သႏၱာန္ အတြင္း၌ အတိုင္းသား ေပၚေပါက္၏။ အဓိက ေတြးသည္မွာ ေရွ႕ႏွစ္နာရီ တြင္ ဘာျဖစ္မည္နည္း ဟူ၍။

ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္မ်ား ရွိပါသည္။ – ယင္းႏွစ္နာရီ အေရာက္တြင္ က်ေနာ္ ထမင္းစားေနႏိုင္သည္။ ရယ္ေမာ စကား ဆိုေနႏိုင္ သည္။ အလုပ္ တြင္တြင္သား လုပ္ခ်င္ လုပ္ေနႏိုင္သည္။ အနားရွိ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဘာမေျပာ ညာမေျပာ ဆြဲထိုးပစ္ လိုက္မည္။ သို႔မဟုတ္ ~ ယခုကဲ့သို႔ နားတစ္ဖက္က ေလထြက္၍၊ ယခုကဲ့သို႔ပင္ ကြန္နက္ရွင္က နန္းကြက္နက္တစ္ ျပေနႏိုင္သည္။

ဒုတိယ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမွာ~ ( ဗုဒၶဘာသာဝင္ တို႔၏ စကားႏွင့္ ဆိုလ်ွင္ ) က်ေနာ္ ဘဝ တစ္ပါးသို႔ ေျပာင္းသြားႏိုင္သည္။ (ဝါ) ( ခရစ္ဝင္တို႔၏ စကားႏွင့္ ဆိုလ်ွင္ ) ကၽြန္ေတာ္ ခရစ္ေတာ္၌ အိပ္ေပ်ာ္သြားႏိုင္သည္။ ဟင့္အင္း ။ က်ေနာ္ အိပ္ျပီးပါျပီ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ (ဝါ) ကာလ အတန္ၾကာ အိပ္စက္ျပီးျပီ။ အိပ္မက္မ်ားပင္ အေကာင္းအဆိုး ေရာျပြန္း၍ မက္ခဲ့ျပီးျပီ။ ေတာ္ေလာက္ျပီ။ ထပ္မံ အိပ္စက္ရန္ မလိုအပ္ေတာ့ ဟု ထင္သည္။

အေတြးမ်ားက ယင္းေရွ႕ ႏွစ္နာရီတြင္ တဝဲလည္လည္ ျပန္ပတ္ရွဳပ္ သြားျပန္သည္။ ခက္ကျပီ။ ယင္း ေရွ႕ႏွစ္နာရီ အေရာက္ တြင္ က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရမည္နည္း ။ အျခား ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ား ရွိေသးသေလာ။ …. အိုေက !! ဆက္ေတြးပါမည္ ~

တတိယ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမွာ ~ က်ေနာ္ ထိုအခ်ိန္တြင္ စီးကရက္ တစ္လိပ္ကို မီးညွိေကာင္း ညွိမည္။ က်ေနာ္ ညွိေသာ စီးကရက္ သည္ မီး ေလာင္ခ်င္မွ ေလာင္မည္။ ထိုအခိုက္ က်ေနာ္ ဖြာရွိဳက္လိုက္ေသာ အခိုးအေငြ႕မ်ားသည္ က်ေနာ္ အခု ေတြးေနေသာ – ၎ေနရာမွ အတိတ္ မ်ား ျဖစ္သြား ႏိုင္ပါသည္။

ေသခ်ာသည့္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ တစ္ခုခု မရွိႏိုင္သေလာ။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ဟု ေခၚဆိုသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာမႈ ေကာ စင္စစ္ ရွိႏိုင္ ပါဦး မည္ေလာ။ ေသခ်ာေန လ်ွင္ေရာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ဟု ေခၚႏိုင္ဦး မည္ေလာ။ ေတြးေတာ ရင္း ရုတ္တရက္ နာရီ ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။ …… အဟက္ ~ က်ေနာ္ ေတြးခဲ့ေသာ ႏွစ္နာရီ ျပည့္ရန္ – မိနစ္ ငါးဆယ္ သာ လိုေတာ့၏ ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ ယခုထိ ယင္း ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ား မည္သို႔ ရွိမည္ ကို အေသအခ်ာ ေတြးေနဆဲ။

ရွိေစ ~ မည္သို႔ ဆိုေစကာမူ ယင္း ေရွ႕ မိနစ္ငါးဆယ္ အခ်ိန္ အထိသာ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနဦးမည္ ဆိုလ်ွင္ ~ ေသခ်ာသည့္ တစ္ခု ရွိ၏။ ယင္းမွာ ~ ယခု ကဲ့သို႔ပင္ ၎အခ်ိန္၏ “ယခု”ကို ေမ့ေလ်ာ့ ထားခဲ့ဦးမည္ ဟူ၍ ။

Feb 9th 2012 at 8:30 AM

………………

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

……………..

ကဗ်ာ ဆရာ တစ္ေယာက္ က ေျပာျပ ~
~ သူဟာ စြန္တစ္ေကာင္
~ မွန္စာၾကိဳးေလး တစ္စ နဲ႔ သြယ္သြယ္ေလး ကေနရ သတဲ့
ဟုတ္မွာေပါ့ ~

သူဟာ စြန္ဆို ~ က်ေနာ္က ၾကိဳး
ဒါေပတဲ့ -
မခ်ည္တဲ့ ၾကိဳး
မျပည္တဲ့ ၾကိဳး
အျခားသူကို ျဖတ္မယ့္ၾကိဳး
မိမိဘာသာ ျပတ္မယ့္ ၾကိဳး

သူ ~ ဟိုး မိုး အထက္မွာ ဝဲပ်ံ က ေနခ်ိန္
က်ေနာ္ က မျမင္ႏိုင္တဲ့ မွန္စာမ်ွင္ တစ ~ ပါးလ်လ်
ေဟာ ေတြ႕လား
ေဟာ ဟိုမွာေလ ~ ေတြ႕ရဲ႕လား
သူ႕ဟာသူ ေကာင္းကင္မွာ
လြတ္လြတ္ရွင္းရွင္း ပ်ံဝဲေနလိုက္တာမ်ား ~

ညာဘက္ ယိမ္း
ဘယ္ဘက္ ယိမ္း
ေလရူးတစ္ခ်က္ သုတ္ရင္ အဲ့ဂလိုပဲ တိမ္းတယ္
ဘယ္သူ ဘာေျပာမလဲ

ဝိုး ~ ၾကည့္ !!
သူ ~ အခု
ေကာင္းကင္မွာ က – ေန – တယ္ ~
ဘယ္ေလာက္မ်ား လွလိုက္သလဲ !

ဘာမဟုတ္တဲ့ ၾကိဳးေလးတစ္စ နဲ႔
သူ႕ဟာသူ ရွင္သန္ေနရ တာတဲ့ လို႔
ဘယ္သူ ကမ်ား ေျပာဦးမလဲ ~

မွတ္ထားပါ !
သူဟာ စြန္ဆို ~ က်ေနာ္က ၾကိဳး
ဒါေပတဲ့
မခ်ည္တဲ့ ၾကိဳး
မျပည္တဲ့ ၾကိဳး
အျခားသူကို ျဖတ္မယ့္ၾကိဳး
မိမိဘာသာ ျပတ္မယ့္ ၾကိဳး ~

က်ေနာ့အေနနဲ႔ တိုက္တြန္းလိုတာက ~

အဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္ေနေန ရပ္ပစ္လိုက္ပါ။ ဘာကိုမွ ဂရုစိုက္မေနပါနဲ႔ ~ ရပ္ပစ္လိုက္ပါ။ စကား မျပီးမွာ – တဖက္သူ စိတ္ထဲ အဓိပၸာယ္ မွားယြင္းသြားမွာ – အဓိပၸာယ္ ေကာက္လြဲသြားမွာ – စသျဖင့္ စိုးရြ႕ံမေနပါနဲ႔ ~ ရပ္ပစ္လိုက္ပါ။ ဘာလို႔ဆို ~ မရပ္ဘဲ ဆက္စကားေျပာ ေနမယ္ ဆိုတဲ့ အခါ အဲ့ဒါဟာ ~ ခင္ဗ်ား ရင္ထဲက သဘာဝ ကို မိမိ ဘာသာ မိမိ ဆန္႔က်င္ မိရက္သား ျဖစ္သြားမွာ မို႔လို႔ပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ အဲ့အခ်ိန္ မိမိ သႏၱာန္မွာ ေဝဖန္ စိစစ္တဲ့ အေတြးအမႈ- ေပၚေပါက္လာ တတ္ပါတယ္။ စကား အေကာင္း ဆိုေနရင္း ရုတ္တရက္ တန္းလန္း ရပ္လိုက္တဲ့အခါ – အျခား သူေတြမ်ား ငါ့ကို ဘယ္လို ထင္သြားမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ခင္ဗ်ား ေလးပင္ သြားႏိုင္တယ္။ တကယ္တမ္း မွာလည္း ခင္ဗ်ား ရုတ္တရက္ စကား ရပ္လိုက္ရင္ ~ တဖက္သူက နားလည္မွာ မဟုတ္ဘူးပဲ။ ဒါကို ခင္ဗ်ားလည္း သိပါ တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စိတ္က ရပ္ခ်င္ေန ရင္ေတာင္ ျပည့္စံုေအာင္ ခင္ဗ်ား ဆက္ေျပာ ေနမိ ဦးမွာ။ အဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု အေပၚ စိတ္ဝင္ တစား ရွိေနေၾကာင္း ခင္ဗ်ား ဆက္ ဟန္ေဆာင္ ေနဦးမွာ။ ေနာက္မွ သာ စကား မျပတ္ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ျပီး ခင္ဗ်ား ဦးလွည့္ ေျပးမွာ။

ဒီလို မေျပာခ်င္ဘဲ ဆက္ေျပာေနရတဲ့ အျဖစ္ကသာ ခင္ဗ်ား အတြက္ တကယ္စင္စစ္ ေလးပင္လြန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ား စြမ္းအင္ေတြ၊ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ အဖိုးတန္ တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ကို အလဟႆ ျဖဳန္းတီး လြန္းရာ က်တယ္။ ဒီလို ဆက္ေျပာဖို႔ မလိုအပ္ေနဘူးရယ္။ အခု ေဆြးေႏြးေနတဲ့ အေၾကာင္းကို ရပ္ထား ခ်င္တယ္ဗ်ာ လို႔ ေျပာလိုက္ရံုေလးပါပဲ။ ခြင့္ျပဳပါဗ်ာ လို႔ ေျပာျပီး ခင္ဗ်ား ရင္ထဲက အတိုင္း တိတ္တိတ္ေနလိုက္ရံုပဲ။

ဒီအျပဳအမူဟာ ရက္ အနည္းငယ္ေလာက္ေတာ့ ခင္ဗ်ား အတြက္ ၊ ခင္ဗ်ား မိတ္ေဆြ ေတြ အတြက္ ဒုကၡမ်ား၊ ကသိ ကေအာက္ ႏိုင္ေန ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တေျဖးေျဖး ေနၾကည့္ပါ ~ ခင္ဗ်ား ပတ္ဝန္းက်င္ က လူေတြဟာ ခင္ဗ်ားကို နားလည္ သြားပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ အခါ ~ ဒီလို ခင္ဗ်ား ဘာလို႔ တိတ္တိတ္ေလး ေနခ်င္ သြားရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ခင္ဗ်ား သိခ်င္ေနမွာပဲ ~ အဲ့ဒါကို လည္း အေျဖ မရွာ ပါနဲ႔ ၊ မေဝဖန္ပါနဲ႔ လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ဒီလို ေနလိုက္တာဟာ မေကာင္းလွဘူးကြာ ~ လို႔လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မေျပာမိ ပါေစနဲ႔ ။

အရာရာဟာ တကယ္တမ္း ~ သူ႕ေနရာနဲ႔သူ ေကာင္းျမတ္မႈ ရွိပါတယ္။ မိမိ ရင္ထဲက အတိုင္း ျဖစ္ေပၚ လာသမ်ွ ကို မိမိ ဘာသာ နက္နက္နဲနဲ နားလည္ လက္ခံေပး ႏိုင္လာတယ္ ဆိုတာ ေတြ႕ရမယ္။ ဒါဆိုရင္ မိမိ ဘာသာ ထပ္ ေတြ႕လာ ရမွာက ~ ခင္ဗ်ား အတြက္ အရာရာဟာ ခ်မ္းေျမ႕ စရာေတြ ခ်ည္းသာ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာပဲ။

ဒီ ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ အျဖစ္ ရွိေနတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင့္ လဲ ခင္ဗ်ား ရွင္သန္မႈ ကိုယ္ႏိႈက္ ဟာ ခင္ဗ်ား သတိမူမူ မမူမူ ~ တိတ္တဆိတ္ ေနခ်င္ မိေန တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ေနာက္ ကို မိမိက သိမွတ္ရင္း အသာေလး လိုက္သြားရံုပါ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ရင္တြင္းမွာ ျဖစ္ရွိရင္ ျဖစ္ရွိတဲ့ အတိုင္း အရိပ္ လို ထပ္က်ပ္ ရွိေန ေပးတာ ဟာ ~ ဘာဝနာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ရွင္သန္ေနမႈ ကို တစ္ရံစာမ်ွ အလြတ္မေပးဘဲ လိုက္လံ သိ နားလည္ ထားမယ္~ အဲ့ဒါေလးပါပဲ။ သူ႕မွာ ဦးတည္ခ်က္ ပန္းတိုင္ မလိုဘူး ~ အဆံုးသတ္ မရွိဘူးရယ္ ~ ခင္ဗ်ား ဘဝ စင္စစ္ အတုိင္း အျပည့္အဝ နားေန ေျဖေလ်ာ့ ထားျပီး ျဖစ္ေနမယ္။ ဒါကိုလည္း ခင္ဗ်ား သိပ္ မၾကာခင္ မွာ ~ စတင္ နားလည္သြားေတာ့တယ္ ။

………………..
~ On Meditation
………………..

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

………………..

Q: ဟိုဘက္နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ရွင့္ရဲ႕ စာေၾကာင္း တစ္ခ်ိဳ႕ကို က်မ ၾကည့္မိတယ္။ တစ္ခုမွာ ေျပာထားတာက — “လူရဲ႕ ႏွလံုးသားဟာ ေလာကမွာ အႏၱရာယ္ အၾကီးဆံုး အရာ ျဖစ္ပါတယ္” တဲ့။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။

A: ဟုတ္ပါတယ္။

Q: ဘာျဖစ္လို႔ပါလဲ။

A: ခင္ဗ်ား ႏွလံုးကို ခင္ဗ်ား နားေထာင္ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ ႏွလံုးခုန္ေနသလဲ။ –

စင္စစ္ ဆရာသခင္တိုင္းဟာ အႏၱရာယ္ ၾကီးမားၾကတဲ့ သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာသခင္ တစ္ပါးရဲ႕ အနားကို ခ်ဥ္းကပ္ ေရာက္လာရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အတၱဟာ က်ဥ္းက်ံဳ႕လာတယ္။ ေပ်ာက္လုမတတ္ ျဖစ္သြားရမယ္။ အဲ့ဒီ အတၱကို ဖယ္ဖ်က္ျခင္း ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အခက္အခဲဆံုး အရာ ျဖစ္ပါတယ္။

Q: လူသားရဲ႕ ႏွလံုးသား အတြက္ အႏၱရာယ္ ဆိုတာ ဘာလဲ။

A: အႏၱရာယ္ဆိုတာ အတၱအတြက္ကို ဆိုလိုပါတယ္။ အတၱေၾကာင့္ အရာအားလံုး အရုပ္ဆိုး သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု လူ႕အဖြဲ႕အစည္း၊ ပညာေရး၊ ဘာသာေရး အားလံုး နီးပါး ဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ခင္ဗ်ား ရင္ထဲကို ထည့္သြင္းေပးေနတယ္။ အဲ့ဒီ စိတ္ေဇာ အဟုန္ေတြနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အတၱဟာ အာဟာရ ျပည့္လာတယ္။ အားျပည့္ ၾကီးထြားလာတယ္။

ဆရာသခင္ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္က အဲ့ဒီ အဖြဲ႕အစည္း၊ ဘာသာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြက သင္ၾကားသမ်ွ ခင္ဗ်ားဆီက ဖ်က္ခ်ပစ္ဖို႔ ပဲ ~ ခင္ဗ်ား ကို လံုးဝ ရပ္တန္႔ ပစ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို- ဘယ္သူက အဖ်က္ခံႏိုင္သလဲ။ ဘယ္သူမွ အသိဥာဏ္ ေပ်ာက္ဆံုး မသြားခ်င္ဘူး၊ မရပ္တန္႔ သြား လိုဘူး မဟုတ္လား။ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ ထင္ျမင္ထားတဲ့ ဘဝင္ ကို ဖ်က္မခ်ႏိုင္ဘူး။ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ရိုေသ ခံယူထားတဲ့စိတ္ မေျဖေဖ်ာက္ ႏိုင္ဘူးရယ္။

Q: ဒါဆို ဘယ္သူ႕အတြက္ အႏၱရာယ္ ရွိေနတာလဲ။

A: အတၱအတြက္ အႏၱရာယ္ ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Q: ရွင့္အေနနဲ႔ ေလာကမွာ အႏၱရာယ္ အၾကီးဆံုးဟာ ဒါပါလို႔ ေျပာတယ္။ ဟုတ္ျပီ။ ဒါဆို ရွင္ဆိုလိုတာက လူ႕အဖြဲ႕အစည္း နဲ႔ အျခား အရာေတြကလည္း အႏၱရာယ္ ျဖစ္ေနတယ္ လို႔ ဆိုလိုတာလား။

A: ဟုတ္ပါတယ္။ အားလံုး လိုက္လံ ေျပာင္းလဲႏိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ အခု အတိုင္း ရွိေနသမ်ွ ဟာ ~ အားနည္းလြန္းတယ္။ ရူးသြပ္လြန္းေနပါတယ္။

Q: က်မ ၾကားသိရသေလာက္ ~ ရွင္ဟာ ဘယ္ အစဥ္အလာ လမ္းေၾကာင္းေနာက္ကို မွ မလိုက္နာဘူး။ ဘယ္အစဥ္အလာရဲ႕ လက္ေအာက္မွာမွ ရွိမေနဘူး လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မ မ်က္ျမင္မွာ ~ ရွင္ လုပ္ေနသမ်ွဟာ အစဥ္အလာေတြ အေပၚမွာခ်ည္း ျဖစ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္ ( ထင္ပါတယ္ ) အဲ့ဒါကို ဘယ္လို ရွင္းျပႏိုင္မလဲ။

A: က်ေနာ္ ဘယ္အစဥ္အလာ ကိုမွ မလိုက္နာပါဘူး။ အစဥ္အလာ ေနာက္ကို လိုက္လံ ေနမယ့္ လူဟာလည္း ဘယ္လိုမွ သစၥာ (အမွန္) ကို မေရာက္၊ မသိႏိုင္ဘူး။ ဘာလို႔ဆို အစဥ္အလာ၊ ဓေလ့ထံုးစံ အားလံုးဟာ အေသသား ( Dead ) ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ခင္ဗ်ား အခု ျမင္ေနရတဲ့ အရာေတြနဲ႔ သြားမေရာေထြး ပါနဲ႔။ ရွင္သန္ေနတဲ့ အစဥ္အလာ ဆိုတာ မရွိဘူး။ အစဥ္အလာ ဓေလ့ ဆိုတာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကိုက ေသဆံုးျပီးသား လို႔ အဓိပၸာယ္ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ဟာ ယခင္ တစ္ခ်ိန္က ေကာင္းေကာင္း ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ အရာေတြ ျဖစ္တယ္။

Q: ဒါဆို ဘာဝနာ အသိေတြ ထံုကူး လက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ အခါ ~ ဆရာသခင္နဲ႔ တပည့္ ျဖစ္သူေတြဟာ မ်ိဳးဆက္ တစ္ဆက္ကေန ေနာက္မ်ိဳးဆက္ တစ္ဆက္ကို အစဥ္အဆက္ ၾကိဳးပမ္း ၾကရတယ္။ ဟုတ္တယ္ ~ မဟုတ္လား။ အခု ဒီမွာ ရွိေနတဲ့ ရွင့္တပည့္ေတြ လိုမ်ိဳးေပါ့။ တစ္ဦး သိျမင္တဲ့ ဥာဏ္ အလင္းကို တစ္ဦးကို လက္ဆင့္ကမ္း ေပးၾကရမယ္ ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ။ သိျမင္ထားတဲ့ အသိဥာဏ္ အလင္း ကို ရပ္တန္႔ ကင္းျပတ္ မသြားေစဖို႔ ~ ေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြ အေပၚ ဆင့္ကမ္း ေပးသြားရမယ္။ ဟုတ္တယ္ ~ မဟုတ္လား။

A: လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ က်ေနာ္ ေတြ႕ၾကံဳတဲ့ အရာတစ္ခုကို အျခား မ်ိဳးဆက္ တစ္ခုခုကို ကူးေျပာင္းမေပးႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ သိရွိတဲ့ အရာ တစ္ခုကို အနီးအပါးက တပည့္တစ္ဦးကိုလည္း ကူးေျပာင္း ထည့္မေပးႏိုင္ဘူး။ အသိဥာဏ္ အလင္းကို ေဖာ္ျပလို႔ မရဘူး။ အလြန္ဆံုး လုပ္ႏိုင္တာက ညႊန္ျပလို႔ပဲ ရပါတယ္။ ရွင္းျပလို႔ မရဘူး။

Q: က်မကလည္း “ရွင္းျပဖို႔” လို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဆိုလိုတာက ~ ကူးေျပာင္းေပးဖို႔၊ လက္ဆင့္ကမ္းေပးဖို႔၊ အေျခအေန တစ္ခု ဖန္တီးေပး ဖို႔။ ေနာက္ဆံုးမွာ သူတို႔ဟာ သူတို႔ အသိဥာဏ္ကို သူတို႔ဘာသာ နားလည္သေဘာေပါက္သြားဖို႔။ ေထာက္ကူဖို႔။

A: ဟုတ္ကဲ့။ ဒါဆို ရပါတယ္။ အေထာက္အကူ ၊ အေျခအေနဆိုတာ ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ သူ႕အသိဥာဏ္အလင္းကို ျမင္တဲ့အခါ အဲ့ဒါဟာ သူ႕အပိုင္ အရာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သစၥာတရားဟာ သူ႕သစၥာသာ ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ့ဆီက တစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ သူ႕ကိုယ္ပိုင္။

ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ့အေနနဲ႔ ~ သူ႕အျမင္ကို သူ႕ဘာသာသူ ရသြားေစဖို႔ အေျခအေန ဖန္တီးရာမွာ ဝင္ကူေပးႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့ သစၥာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ့ အသိဥာဏ္ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္ သိတဲ့အရာကို ထည့္ေပးတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးရယ္။ ေနာက္ျပီး ဒီအခ်က္ေၾကာင့္ လည္း ~ သစၥာတရားဟာ အစဥ္အလာ ဓေလ့ ၊ တံဆိပ္ ၊ ရိုးရာ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္း က သစၥာအျမင္ဟာ သီဝရီ ၊ ဒႆန စနစ္၊ ဘာသာ တံဆိပ္ မဟုတ္ဘူး။ သစၥာဥာဏ္ အျမင္ကို ရွာေဖြသူ တစ္ဦးဟာ အေျခအေနေတြကို အေျမာက္ အမ်ား ဖန္တီးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ လူေတြကိုလည္း ကူညီေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ သိျမင္တဲ့အခါမွာေတာ့ လူဟာ မိမိအရာ ကိုသာ မိမိ သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

Q: က်မ ဆိုလိုတာက အဲ့ဒီ သစၥာဥာဏ္ အျမင္ စြမ္းအင္ ( ဒါမွမဟုတ္ ) ဥာဏ္အျမင္ကို မ်ိဳးဆက္ တစ္ဆက္ကေန တစ္ဆက္ ဆက္ျဖစ္သြားဖို႔ —

A: ဒါဟာ နည္းလမ္း မဟုတ္ဘူး။ တစ္ေယာက္ကေန တစ္ေယာက္ဆီကို မ်ိဳးရိုးဗီဇ ဆန္ဆန္ ကူးေျပာင္းႏိုင္တဲ့ အရာ တစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ သစၥာတရားဟာ ဒါ့ေၾကာင့္သာ အစဥ္အျမဲ သစ္လြင္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျမဲ အသစ္ ျဖစ္ေနတယ္။ သူဟာ ဘယ္အခ်ိန္ မွာမွ အိုေဟာင္းသြားမယ့္ အရာ မဟုတ္ဘူး။ လူေပါင္း သန္းေသာင္းမက ေတြ႕ၾကံဳ သိရွိသြားႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕ သစၥာ၊ သူတို႔ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳသာ ျဖစ္ပါတယ္။

Q: ဟုတ္ျပီ။ ဒါဆို ~ ဧက၊ တစ္ခုတည္းရွိတဲ့ ၊ ကာလေဒသ ေဘာင္စည္းမဲ့တဲ့ သစၥာတရားဆိုတာ မရွိဘူးေပါ့။

A: ဒါဟာ ~ ဧက၊ တစ္ခုတည္းရွိတဲ့၊ ကာလေဒသ ေဘာင္စည္းမဲ့တဲ့ သစၥာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕မွာ တူညီေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျမင္ဟာ တစ္သီး ပုဂၢလနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ က်ေနာ္ ဒီလို ေျပာၾကည့္မယ္။ –

သစၥာတရားရဲ႕ တစ္သီးပုဂၢလ သီးျခား ျဖစ္မႈဟာ အားလံုးမွာ တူညီပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လူတစ္ဦး သစၥာအျမင္ ရွိတဲ့အခါ သူ႕အျမင္ သူ႕အသိသာ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ အစဥ္အျမဲ သစ္လြင္ေနျပီး သူ႕အျမင္ သူ႕အသိသာ ျဖစ္ရျခင္း ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ အားလံုးမွာ တူညီေနပါတယ္။ ဧက၊ တစ္ခုတည္း ျဖစ္ေနတယ္။

Q: ဒါဆို ဆရာသခင္ နဲ႔ တပည့္အေပါင္း ေတြရဲ႕ ဆက္ႏြယ္ခ်က္ ၾကားမွာ ကူးေျပာင္းဖလွယ္ေပးစရာ ဘာအသိဥာဏ္မွ မရွိဘူး လို႔ ရွင္ ထင္တယ္ ေပါ့။

A: ထည့္သြင္းေပးအပ္ ႏိုင္တာ ဘယ္အရာမွ မရွိပါဘူး။

Q: အနည္းဆံုး ကူးေျပာင္းေပးႏိုင္မယ့္ တစ္ခုခုေလာက္ေကာ မရွိဘူးလား။

A: မရွိဘူး။ ကူးေျပာင္းေပးႏိုင္တဲ့ အရာ၊ လက္ဆင့္ကမ္းေပးႏိုင္တဲ့ အရာ၊ ထည့္သြင္းေပးႏိုင္တဲ့ အရာ၊ ထံုကူးေပးႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အရာေတြဟာ သိပ္အေပၚယံ ဆန္လြန္းတဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အခ်ိဳ႕၊ ဓေလ့ထံုးစံ အယူအဆ အခ်ိဳ႕ စသည္ အရာေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥာဏ္အျမင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

Q: ဒါဆို ရွင့္ တပည့္ေတြထဲမွာ အသိဥာဏ္အျမင္ ရွိတဲ့အခါ သူတို႔ ဘာလုပ္မလဲ။ သူတို႔ကလည္း ရွင္နဲ႔ တစ္နည္းတစ္ဖံု ဆက္ႏြယ္ ျပီးမွ ျဖစ္လာတာ မဟုတ္လား။

A: ဒါဟာ အေထာက္အပံ့ ၊ ေက်းဇူး အားျဖင့္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဆက္ႏြယ္ခ်က္ ၊ ကူးေျပာင္းယူတာ မဟုတ္ဘူး။ အေထာက္အပံ့ ဟာ ကူးေျပာင္းတာ လက္ဆင့္ကမ္းတာ မဟုတ္ဘူး။

Q: အေျခအေနကို ဖန္တီးသူ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ေတာင္ ရွင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာလား။

A: က်ေနာ္ ဘာမွလုပ္လို႔ မရပါဘူး။

Q: ဒါဆို ရွင့္ရဲ႕ အခု Rajneeshpuram ( အိုရွိဳး အေပါင္းအေဖာ္တို႔ တစ္စုတစ္ေဝးတည္း ေနထိုင္ရာ ရိပ္ျမံဳ ) ဟာ ဘာအတြက္လဲ။

A: က်ေနာ္ ေပ်ာ္ေနတာ။ ဒါေလးပဲ။ ဒီမွာ အေျခအေန ဘယ္လိုအေၾကာင္း ဖန္တီးဖန္တီး ~ က်ေနာ့မိတ္ေဆြေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ရွိေနႏိုင္တယ္။ ဒါပဲ။

Q: ဒါဟာ ရွင္ အေျခအေနတစ္ရပ္ ဖန္တီးတာပဲ မဟုတ္လား။ ဒီနည္း သံုးျပီး ဆက္ႏြယ္ေနရတာပဲ မဟုတ္လား။

A: ဒါဟာ အေပၚယံ အက်ဆံုး နည္းလမ္းပါ။ သူတို႔ရဲ႕ မီးညႊန္႔ေလးဟာ သူတို႔ ရင္တြင္းမွာသာ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ နကိုကတည္းက ရွိျပီးသားပဲ။ အေထာက္ အပံ့ ျပဳတဲ့ ပစၥည္း ပစၥယ ဆိုတာ ခင္ဗ်ား သိျမင္ ႏိုးၾကားဖို႔ အသံုးျပဳတဲ့ ဗ်ဴဟာ တစ္မ်ိဳးပဲ။ အဲ့ဒါပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Q: ဒါဆို သူတို႔ဟာ ရွင့္ဆီမွာ မရွိရင္ေတာင္ အသိအျမင္ႏိုးၾကားလာႏိုင္မွာပဲ လို႔ ရွင္ထင္တယ္ေပါ့။ ဥပမာ – နယူးေယာက္ခ္ျမိဳ႕မွာ ၊ အျခားမွာ ရွိေနရင္လည္း သူတို႔ဘာသာ သူတို႔ အသိရွိမွာပဲလို႔ ရွင္ေတြးထားတယ္ေပါ့။

A: အျမင္ဥာဏ္ ႏိုးၾကားႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္စြမ္း ဟာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ဒီမွာေနရင္လည္း ႏိုးၾကားခ်င္မွ ႏိုးၾကားလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီ အသိဥာဏ္ အျမင္ ( Awakened ) အျဖစ္ဟာ ခန္႔မွန္းေတြးရ ခက္ခဲပါတယ္။ ေလးနက္ သိရခက္တယ္။

Q: ရွင္ကေရာ ဘယ္သူ႕ဆီကမွ သင္ယူခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးေပါ့။

A: ဘဝ လို႔ ဆိုရံုမ်ွနဲ႔ ျပည့္စံုပါတယ္။

Q: အျခား ဓေလ့၊ အယူဝါဒကြဲ တစ္ခုခု သင္ယူ ခဲ့သလား။

A: ဓေလ့ထံုးတမ္း တစ္ခု မဟုတ္ဘူး။ အားလံုးနီးပါး က်ေနာ္ သင္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ အားလံုးဟာ စကား အေသ ေတြခ်ည္း ပဲ။ သူတို႔ေတြက ခင္ဗ်ား ကို ဘာ အကူအညီ မွ ေပးႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒါကို သိထားဖို႔ လိုတယ္။ အဲ့ဒီ အစား ~ ခင္ဗ်ားကို စြဲယူဝါးမ်ိဳ ပစ္လိုက္လိမ့္မယ္။ တကယ္လို႔သာ သူတို႔ အယူဝါဒ တစ္ခုခုရဲ႕ စကားလံုးေတြ၊ စာသားေတြ ကို ခင္ဗ်ား သိပ္သေဘာက် တြယ္တာမိ သြား မယ္ ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါဆို သူတို႔ရဲ႕ အသိသညာ အခ်က္အလက္ေတြ ခင္ဗ်ားဆီမွာ အဆမတန္ တိုးပြား ရရွိေနႏိုင္တယ္။ ခင္ဗ်ား သုေတသီ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ပညာရွင္ၾကီးလည္း ျဖစ္သြားမယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား သစၥာအျမင္ေတာ့ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ားေတာ့ သိမွာ မဟုတ္ဘူး ရယ္။

To be continued.

…………………….
~ Second Part of this Youtube Link- http://www.youtube.com/watch?v=npnN9htA1FE
…………………….
‘Every Master is a Dangerous Person’,
Excerpt from an interview with Christ Keizer, The Boston Globe, MA
ဆီေလ်ာ္သလို ျပန္ဆိုထားပါသည္ ~
…………………….

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

…………………….

A: အခု ရွိေနတာေတြ အားလံုးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ။

Osho : ခင္ဗ်ား ဘဝရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ( ဝါ ) ခင္ဗ်ား ရွင္သန္ေနထိုင္ရျခင္း အေၾကာင္းက ဘာလဲ။ ခင္ဗ်ား ဘဝမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုခုမ်ား ထားရွိ ထားပါသလား။ အခု က်ေနာ္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ဖို႔လား။

A: ဗ်ာ !?

Osho: က်ေနာ္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ဖို႔ဟာ ခင္ဗ်ား ဘဝ ရည္မွန္းခ်က္လား !!!??

စင္စစ္ ေလာကမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ ဘာမွ မလိုအပ္တဲ့ အရာေတြ ရွိပါတယ္။

ဘဝ(ဝါ) ရွင္သန္ေနျခင္း သက္သက္ မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။ မလိုအပ္ဘူး။ ခ်စ္ျခင္း၊ ေမတၱာ မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။ အလွတရားမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။ ခ်မ္းေျမ႕ျခင္း သႏၱိမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။ ရည္ရြယ္ခ်က္ အမ်ိဳးအစား ေခါင္းစဥ္ေတြ ခြဲျခား တည္ရွိတဲ့ အရာေတြဟာ စင္စစ္ အသံုးမဝင္တဲ့ အလဟႆ ၊ အခ်ည္းႏွီး ပ်က္စီးရာ အေၾကာင္းခံ ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ စက္ယႏၱရား တစ္ခုမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိမယ္။ ဒါေပတဲ့ လူသား ျဖစ္ျခင္းမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။

ကဲ… ကခုန္တယ္ ။ ဘာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္ ~ သီခ်င္းဆိုၾကတယ္ ~ ဘာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လဲ။ ပန္းခ်ီဆြဲတယ္ ~ ကဗ်ာေရးဖြဲ႕မယ္ ~ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိေပးရမလဲ။ မိုက္ကယ္ အိန္ဂ်လို၊ လီယိုနာဒို ဒါဗင္ခ်ီ၊ ပီကာဆို ~ သူတို႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ။

တစ္ခ်ိန္က ပီကာဆို ပန္းခ်ီဆြဲေနတဲ့ အခိုက္ေပါ့။ – လူတစ္ေယာက္ က ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ႏွစ္နာရီေလာက္ ၾကာမယ္။ ပန္းခ်ီကား ဆြဲျပီးေတာ့ ပီကာဆိုကို အဲ့ဒီ လူက ေမးတယ္။ “ခင္ဗ်ား ဒီပန္းခ်ီကို ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဆြဲသလဲ။ ဒီပန္းခ်ီကားရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ”

ပီကာဆိုက ျပန္ေျပာတယ္။ “က်ဳပ္လည္း ခင္ဗ်ားကို ေမးမလို႔ပါ။ အေၾကာင္းက ခင္ဗ်ားလည္း ႏွစ္နာရီေလာက္နီးနီးကို အခ်ိန္ေပး ၾကည့္ေနခဲ့တာ မဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ားမ်ား သိမလားလို႔။”

သူေျပာတဲ့ စကားဟာ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့စကား ၊ မွတ္သားဖြယ္ရာ စကား ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွင္းဆီပန္းေလး တစ္ပြင့္ဆီကို သြားျပီး “မင္း ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ၊ မင္း ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဖူးပြင့္လာတာလဲ” ဘယ္သူ သြားေမးမလဲ။ ႏွင္းဆီ ပန္းေလးဟာ ေလထဲ၊ မိုးထဲ၊ ေနေရာင္ျခည္ အလင္းေတြ ၾကားထဲမွာ သူ႕သဘာဝနဲ႔ သူ ဖူးပြင့္ ကခုန္ ေနႏိုင္ပါတယ္။ သူ႕အတြက္ ဘယ္ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ဘယ္သူ အေႏွာင့္အယွက္ ေပးႏိုင္မလဲ။ အလားတူ ~ က်ေနာ္ကေရာ။ က်ေနာ့္ ပန္းခ်ီကား ေတြမွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရမလဲ။ စင္စစ္ က်ေနာ္ ပန္းခ်ီဆြဲရတာ ေပ်ာ္တယ္ ~ ၾကည္ႏူးတယ္ ~ ဒါဆို လံုေလာက္ပါတယ္။ အဲ့ဒါထက္ ပိုျပီး ဘာမွ မလိုအပ္ဘူး။

ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ဘဝဟာ ကၽြန္တစ္ဦးရဲ႕ ဘဝသာ ျဖစ္တယ္။ ရည္မွန္းခ်က္ မရွိ၊ မလိုအပ္တဲ့ ဘဝဟာ ခ်မ္းေျမ႕သာယာေနပါတယ္။ တခဏတိုင္း တခဏတိုင္း အေပၚ အျပည့္အဝ ႏွစ္လို ခ်မ္းေျမ႕ ေနထိုင္တာ သာ ရွိတယ္။ သူအတြက္ မနက္ျဖန္ မရွိဘူး။ အဆံုးသတ္ မလိုဘူး။ အျခား ဘယ္တေနရာရာကိုမွ သြားေနတာ မဟုတ္ဘူး။ အခု အခ်ိန္၊ အခု ေနရာ ( Now and Here ) မွာသာ ရိုးရိုး ရွင္းရွင္း တည္ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ အခု ေပ်ာ္ရႊင္တယ္ ~ က်ေနာ့ ေရာင္းရင္းေတြလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ရွိမယ္။ ဘာထပ္ လိုအပ္ ေပးရဦးမလဲ။ ဒီလို ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲလို႔ ေမးၾကတဲ့ လူေတြ၊ အျပင္မွာ ရွိေနတဲ့ လူေတြဟာ ~ သူတို႔ ဘာလို႔ ဒီေမးခြန္းေတြ ေမးၾကသလဲ ဆိုတာ သူတို႔ ဘာသာ သူတို႔ ~ သတိ မျပဳမိၾကဘူးရယ္ ။ သူတို႔ ရွင္သန္ ေနရတာ ကို စင္စစ္ သူတို႔ဘာသာ မေပ်ာ္ရႊင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သီခ်င္းသံ မသာ ဘူး။ ေကာင္းေကာင္း မဖူးပြင့္ေန ႏိုင္ဘူး။ ရနံ႕ေကာင္း ေကာင္း မထြက္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ ဘဝ ရွင္သန္မႈကို သူတို႔ ဘာသာ အတင္းဆြဲေခၚ ယူေနရတာသာ ရွိမယ္။ အဲ့ဒီ အခါ ဒီလို “ရည္ရြယ္ခ်က္” ေမးခြန္း ေတြ ဟာ သူတို႔ အေတြးထဲက ထြက္လာပါတယ္။ ဒါဟာ သဘာဝ လည္း က်တယ္။ “ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ” စသျဖင့္ ေမးၾကမွာပဲ။ ~

ဒါေပတဲ့ – ဥပမာ – က်န္းမာေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္က “က်န္းမာေရး ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ” လို႔ မေမးဘူး။ က်န္းမာေနတဲ့ လူဟာ ဆရာဝန္ တစ္ေယာက္ဆီ သြားျပီး “က်ဳပ္ ဘာလို႔ က်န္းမာ ေနရသလဲဗ်ာ” လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ သြားမေမးဘူး။ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့သူ သာ – သူ မက်န္းမမာ ျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္း ကို ေမးခြန္း ထုတ္ပါတယ္။ က်န္းမာေနျခင္းဟာ သဘာဝ၊ မက်န္းမာေနျခင္းဟာ သဘာဝ မက်တဲ့ အရာသာ ျဖစ္တယ္။ အဲ့လိုပဲ ~ ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ ေနထိုင္မႈ ဘဝ သက္သက္ဟာ စင္စစ္ သဘာဝ က်တဲ့ အရာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕မွာ ဘာ အေၾကာင္းခံ၊ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္၊ ဘာအဆံုးသတ္မွ မလိုအပ္ဘူး ။ အတြင္းပိုင္း အႏွစ္သာရ တန္ဖိုး ရွိေနတယ္။ အဲ့ဒါေလးပဲ။

~ First Part of this Youtube Link – http://www.youtube.com/watch?v=npnN9htA1FE

………………
‘To Live Joyfully is Natural’,
Excerpt from an interview with Bill Harlan, Denver Post.
………………

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

………………

D.T.Suzuki ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္း ရွိပါတယ္။

“ဖားေလး။ ဟုတ္တယ္…။ က်ေနာ္ ဖားကို ခ်စ္တယ္။ လူ ထက္ေတာင္ သူ႔အေပၚ ပို ခ်စ္ေသးတယ္။ ကန္ေဘာင္ ေဘးမွာ ဖားေလး တစ္ေကာင္ ထိုင္ေနတဲ့ ခဏေလး ကို ၾကည့္ေစ ခ်င္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ ျငိမ္သက္ ေနလိုက္ သလဲ။ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ၾကည့္ ပါ။ ျငိမ္ဝပ္ျပီး စြဲျမဲေနတဲ့ သူ႕ အသြင္သႏၱာန္က ကမၻာ ေလာကရဲ႕ ဘယ္အရာမွ အေနွာင့္အယွက္ မရွိ၊ ဘာမွ တြယ္ညိ မေနသလိုမ်ိဳး။ သူက ထိုင္ေနရံုေလး ~ ထိုင္ေနတယ္ ဆိုရံုမ်ွေလး~ ဘာဝနာ သတိနဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုရံုမ်ွေလး လို႔ပဲ ထင္ရမယ္”

- သူက ဆက္ေျပာ တယ္။

-“က်ေနာ္ အသိ မရွိခင္က လူနဲ႔ တူျပီး၊ အသိရွိျပီး ေနာက္မွာ ေၾကာင္ တစ္ေကာင္နဲ႔ ပိုတူလာတယ္”

ေၾကာင္တစ္ေကာင္ ကို ၾကည့္ရင္ – သူဘယ္လို ေျဖေလ်ာ့ နားေနရမယ္ ဆိုတာ သူ သိေနပါတယ္။ Relaxation အတြက္ သူေကာင္းေကာင္း သိတယ္။ အဘိဓာန္၊ က်မ္း စာအုပ္ လွန္ေနစရာ မလိုဘူး။ ေကာင္းေကာင္း ေျခဆန္႔ လက္ဆန္႔ နားေနႏိုင္တယ္။ က်ေနာ္ တို႔ သာ ဆိုရင္ ဘယ္လို Relaxation လုပ္ရမလဲ အခက္အခဲ ေတြ႕ေကာင္း ေတြ႕ေနႏိုင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အတြက္ေတာ့ အခက္ အခဲ မရွိဘူးရယ္။ ေၾကာင္ အတြက္ လူေတြလို ဆရာ မလိုအပ္ဘူး။ ကိရိယာ မလိုအပ္ဘူး။ သူတစ္ကိုယ္တည္း ေကာင္းေကာင္း နားေနႏိုင္ သလို ေကာင္းေကာင္း ႏိုးၾကားႏိုင္တယ္။ ခင္ဗ်ားသာဆို Relax လုပ္တဲ့အခါ အိပ္ေပ်ာ္ေကာင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားမယ္။ အဲ့ေၾကာင္ေလး အတြက္ က အိပ္ေပ်ာ္ေန ခ်ိန္မွာေတာင္ ေကာင္းေကာင္း ႏိုးၾကား ေနႏိုင္ေသးတယ္။

တိရစၦာန္ ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာရင္ သူတို႔မွာ ဘာ အျပစ္ တစ္စံုတစ္ရာ မ်ား ရွိပါသလဲ။ လူေတြ သာ မိမိ အတၱေဘာင္ အတြင္း ကေန ႏိႈင္းယွဥ္ စကား ဆိုၾက တယ္။ “က်ဳပ္တို႔ ဟာ တိရစၦာန္ ေတြ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္တို႔ က လူေတြ ျဖစ္တယ္” ဒီစကားရပ္ နဲ႔ မာန္ေထာင္ တယ္။ “လူသာလ်ွင္ အသိဥာဏ္ အလိမၼာ ျပည့္စံု ႏိုင္တယ္” ဒီစကား ကို တလြဲဆံပင္ ေကာင္း ေတြးယူ ျပီး အျခား သတၱဝါမ်ိဳးစိတ္ေတြ ကို ႏွိမ္ခ် တတ္ၾကတယ္။ ဒါဆို ေမးၾကည့္ရပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔ မွာ စိုးရိမ္ေန တာေတြ ရွိတယ္ ဆိုေပတဲ့ – ေမ်ွာ္မွန္းခ်က္ ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေတြ နဲ႔ စိုးရြံ႕စရာ ေတြ ရွိေန သလား။ တစ္ဦး နဲ႔ တစ္ဦး အခ်ည္းႏွီး ဂုဏ္သိကၡာ ၊ ဓန ဥစၥာ ေတြနဲ႔ ယွဥ္ျပိဳင္ ပုတ္ခတ္ တြန္းတိုက္ ေန သလား။ ဘာသာ ေတြ အျပိဳင္ တည္ေထာင္ ေနသလား။ ဂိုဏ္း ဂဏ ေတြ တစ္စဥ္ေထာင္၊ ကြဲျပား ေနသလား။ က်ိန္းေသ တာက သူတို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔ လူေတြလို စိတ္ပညာ ဆရာဝန္ ၊ စိတ္ခြဲ ပညာရွင္ ( Psychoanalyst ) စသျဖင့္ ေခၚစရာ မလိုေလာက္ ဘူးရယ္။ တကယ္ ရူးသြားတဲ ့တိရစၦာန္၊ ( ဥပမာ – ေခြးရူး ) ေတြဟာ လူေတြၾကားထဲ လူေငြ႕ကူး သြားတဲ့ အခါ မွသာ ျဖစ္တတ္ေၾကာင္း ခင္ဗ်ား ေတြ႕ရ ပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔ သဘာဝ မူရင္း အတြင္းမွာ ရူးသြပ္သြားစရာ တစ္ခုမွ မရွိေၾကာင္းေတာ့ ခင္ဗ်ား ျမင္ႏိုင္ ပါမယ္။

တိရစၦာန္ ေတြ အတြင္းမွာ ဘယ္အရာမ်ား အမွား ရွိပါသလဲ။ သူတို႔ကို ဘယ္အေၾကာင္း နဲ႔ ႏွိမ္ခ် အျပစ္တင္စရာ ရွိပါသလဲ။ “ႏွိမ္ခ် အျပစ္ တင္” တယ္ ဆိုတာ ဟာ – စင္စစ္- လူေတြရဲ႕ အလုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြ မွာသာ ရွိတယ္။ လူရဲ႕ “အတၱ” အေပၚ တြယ္တာ ခ်ိတ္မိ သေလာက္ ကိုယ့္ သႏၱာန္ ရဲ႕ တစ္ပိုင္းတစ္စ သာ ျဖစ္ ပါတယ္။ လူဟာ မိမိကိုယ္ကိုယ္ သတၱဝါ မ်ိဳးစိတ္ၾကီး လို႔ သတ္မွတ္တယ္။ သူတို႔ တိရစၦာန္ေတြ အတြက္ သတၱဝါ မ်ိဳးစိတ္ေတာင္ ခြဲျခား ထား ရဲ႕လား မသိ။

ဒါဝင္ သီဝရီကို ေျပာင္ေနာက္ရင္း ေျပာတတ္တာ ရွိတယ္။“လူဟာ ေမ်ာက္မ်ိဳးကေန ဆင့္ကဲ ေျပာင္းလဲတိုးတက္” ခဲ့တယ္တဲ့။ ဟုတ္ပါ သလား။ တကယ္တမ္း ခင္ဗ်ား ေမ်ာက္ေတြကို သြားေမးၾကည့္ ေစခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔ ဘယ္လို ေျဖမလဲ။ ေျဖေကာင္း ေျဖႏိုင္တာ တစ္ခု အတြက္ က်ေနာ္ စိုးရိမ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါက -“လူဟာ ငါတို႔ ေမ်ာက္မ်ိဳးကေန ဆင့္ကဲ ေျပာင္းလဲ တာ ဟုတ္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ တိုးတက္ သြားတာ မဟုတ္ဘူး- နိမ့္က် သြားတာကြ ”ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။

လူဟာ ကိစၥရပ္ တိုင္း အတြက္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ဗဟို ထားျပီး ေတြးျမင္ ေလ့ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါ လိုအပ္ပါသလား။ စင္စစ္ အတၱရဲ႕ အဓိပၸာယ္ မဲ့ ပံုေဖာ္ခ်က္သာ ျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား။ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ တိရစၦာန္ တစ္ေကာင္နဲ႔ တူတယ္လို႔ ခံစားမိတဲ့ အခါ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို ျဖစ္သြားမလဲ။ ဘာေတြမ်ား အမွား ရွိမလဲ။ ဒီလို အေၾကာင္း ေတြနဲ႔ လူဟာ အတူ တကြ ျဖစ္တည္ျခင္း၊ အတူတူ ျဖစ္ျခင္း ဆိုတာ ကို နားမလည္ ႏိုင္ဘူး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ႏိုးႏိုးၾကားၾကား ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ အဲ့ဒီ ႏိုးၾကားခ်က္ ေၾကာင့္ ခင္ဗ်ား ကိုယ္ခင္ဗ်ား ျပန္ေတြ႕ႏိုင္ ပါလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ တိရစၦာန္ တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္။ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ ေၾကာင္ တစ္ေကာင္ ( ဒါမွမဟုတ္ ) ဖား တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္။

ႏိုးၾကားစိတ္ ၊ သတိ ၊ အပၸမာဒ ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပင္ကိုယ္ သဘာဝ ကို ရွင္းလင္း ဖြင့္ျပတယ္။

က်ေနာ္တို႔ “လူ” လို႔ ေခၚတာ ဟာ အေရျပား တစ္ေထာက္စာ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ~ အသိဥာဏ္ အဆင့္ျမင့္ တယ္ ~ ဘာသာစကား ရွိတယ္~ ဘာသာ အလိမၼာ ရွိ တယ္ ~ အဲ့ဒါေတြ ဟာ စင္စစ္ လူ ကို အရွိန္ျမွင့္ ေတြးေခၚ တဲ့ အရာေတြသာ ျဖစ္လာ ေတာ့တယ္။ ဟုတ္မဟုတ္ ခင္ဗ်ား ကိုယ္ ခင္ဗ်ား ျမင္ၾကည့္ဖို႕ေတာ့ လိုပါမယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္ က ခင္ဗ်ားကို လာႏွိမ္ခ်ရင္ ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္သြားသလဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ခင္ဗ်ားကို လာေစာ္ကားရင္ ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္မလဲ။ စင္စစ္ ခင္ဗ်ား ကိုယ္တြင္းက တိရစၦာန္ တစ္ေကာင္ ေကာင္ ထြက္လာႏိုင္ ပါတယ္။ ေခြးတစ္ေကာင္၊ ဒါမွမဟုတ္၊ က်ား တစ္ေကာင္ ထြက္လာႏိုင္တယ္။ ရာထူး၊ ဥစၥာ၊ ဓန၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ လိင္၊ ကာမ နဲ႔ ၾကံဳဆံု တဲ့ အခါ ခင္ဗ်ား ရင္ထဲ က ေျမြ တစ္ေကာင္ ထြက္လာ ႏိုင္ေသး တယ္။ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။

စင္စစ္ ဘာဝနာ ( ဝါ ) အပၸမာဒနဲ႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ား ျပန္ျမင္လိုက္တဲ့ အခါ လူလို႔ ေခၚတြင္ထားတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အေရျပား တစ္ေထာက္ ဟာ ကြယ္ေပ်ာက္ သြားတယ္။ ခင္ဗ်ား ရင္ထဲက အဲ့ဒီ သတၱဝါေတြကို အစစ္အမွန္ အတိုင္း အရွင္းသား ျပန္ျမင္သြားတယ္။ လူလို႔ ေခၚတြင္တဲ့ အဲ့ဒီ ဘဝင္ေတြ၊ မာနေတြဟာ အမွား အယြင္းေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ခင္ဗ်ား အဲ့အခ်ိန္မွာ သိသြားတယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ အစစ္အမွန္ သတၱဝါ ဆန္းၾကီး တစ္ေကာင္သာ ျဖစ္သြား ပါတယ္။ ဒါကို သိရတာ ေကာင္းျမတ္တယ္ မဟုတ္လား။

ခင္ဗ်ား အဲ့ဒီ သတိ စိတ္နဲ႔ အျမဲ မျပတ္ ႏိုးၾကားတဲ့ အခါ သတၱဝါတိုင္းအေပၚ ရင္းႏွီး ကၽြမ္းဝင္သြား ပါလိမ့္မယ္။ အစစ္အမွန္ မရွိတဲ့ အမည္နာမ သက္သက္ ဟာ “လူ” ျဖစ္ေနေၾကာင္း တအံ့တဩ ခင္ဗ်ား ေတြ႕သြားပါလိမ့္မယ္။ အစစ္အမွန္ တည္ရွိေနတဲ့ ခင္ဗ်ား ကိုယ္တြင္းက – တိရစၦာန္ သဘာဝေတြကို အဲ့ဒီအခါ ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ရွင္းထုတ္ သြားႏိုင္မယ္။ မိမိ အစစ္အမွန္ကုိ မိမိ သိျမင္တာဟာ “ျမင့္ျမတ္ျခင္း” စစ္စစ္ ပဲ မဟုတ္လား။ ဒါေပတဲ့ တိရစၦာန္ေတြ ကို ႏွိမ္ခ်ျပီး ျမင္တဲ့ ဘဝင္ မာန္ေၾကာင့္ – လူအမ်ားဟာ မိမိ အစစ္အမွန္ကို သိျမင္ဖို႔ရာ ခက္ခဲသြား ပါေတာ့ တယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ ဒီပို႔စ္မွာ ေျပာရတာဟာ – တိရစၦာန္ေတြကို မဆန္႔က်င္ဖို႔၊ မႏွိမ့္ခ်ဖို႔ တစ္ခုတည္း ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒါ ထက္ ~ အျမင္မွား ကို အျမင္မွား အတိုင္း မထားဖို႔ သာ ဦးတည္ ရည္ရြယ္ရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွားယြင္း ေနတဲ့ လူသတၱဝါ ပံုစံ မျဖစ္ၾက ပါေစနဲ႔ လို႔ ေျပာလိုရင္း သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အတု အေယာင္ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနမယ့္ အစား၊ အစစ္အမွန္ သတၱဝါ တစ္ေကာင္ ျဖစ္လိုက္တာ ပို အဆင္ေျပမယ္ မဟုတ္လား ။ အဲ့လိုမွသာ ခင္ဗ်ား ဘဝကို ခင္ဗ်ား စင္စစ္ ရွင္သန္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ႏိုးၾကား သက္ဝင္ ေနႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ျမင့္ျမတ္မႈ ဆိုတာဟာ လူရဲ႕ အသြင္သႏၱာန္မွာသာ ရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သကၤန္းတစ္ထည္ရွိမွ၊ ေကာင္းကင္ဘံု နဲ႔ ဘုရားသခင္ စိတ္ကူး အႏုမာနေတြမွာမွ မဟုတ္ဘူးရယ္။ ဘာဝနာ ျပဳႏိုင္လာတဲ့အခါ – ျမင့္ျမတ္မႈဟာ အရာရာမွာ- အတူအမ်ွ တည္ရွိေနေၾကာင္း ခင္ဗ်ား ျမင္ေတြ႕ သြားပါလိမ့္မယ္။ ဘာဝနာ မရွိရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ဒါကို မျမင္ႏိုင္ဘူး။ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနလိမ့္ ဦးမယ္။ “ငါတို႔က လူေတြကြ” ဆိုတဲ့ မာန္နဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အစစ္အမွန္ ကို ဆက္လက္ ဖုံးကြယ္ေန ဦးမယ္။ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ ဘဝ ဟာ လူသား အေရျပား ဖံုးျပီး တိရစၦာန္ တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေန လိမ့္ဦးမယ္။

……………………

Ref: Vigyan Bhairav Tantra

……………………

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

…………………..

ေလးဖက္ ေလးတန္၌ မေအာင္ျမင္မႈမ်ား စုပံုေနလိမ့္မည္။ ယင္း အစုအပံုသည္ သင္၏ သခ်ၤဳိင္းဂူ သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ကာမဂုဏ္ အာရံု၌ အရသာ ေတြ႕ေနသေရြ႕ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ရွိေနသည္ ဟူ၍သာလ်ွင္ ထင္ျမင္ေနေပလိမ့္မည္။ မိမိ ၏ မ်က္လံုး အတြင္း သႏၱာန္ထဲ ေရာက္ မသြား မခ်င္း ခ်မ္းသာ သုခသည္ မိမိ၏ အတြင္း သႏၱာန္၌ ရွိသည္ ဆိုသည့္ အေၾကာင္းကို သိျမင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ယင္း အေျခအေနမ်ိဳး ေရာက္မလာမခ်င္း ဣေျႏၵမ်ားသည္ ထိန္းခ်ဳပ္၍ မရႏိုင္ ျဖစ္တတ္သည္။ မိမိ၏ အျမင္သည္ လြဲမွားေသာ အျမင္ ျဖစ္ေန ပါက ဣေျႏၵ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ သည္ ျဖစ္မလာႏိုင္ေပ။

စင္စစ္ ဣေျႏၵၾကီးရင့္မႈ ဟူသည္ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း မျဖစ္ေသာ တည့္မတ္ျဖဴစင္သည့္ အျမင္၏ အက်ိဳးဆက္ ျဖစ္သည္။ စာဆန္ဆန္ ဆိုရလ်ွင္ ဣျႏၵိယ သံဝရသည္ သမၼာဒိ႒ိ၏ အက်ိဳးဆက္ ျဖစ္၏။ “သမၼာ” ၏ အနက္အဓိပၸာယ္သည္ ရွိသည့္ အရာကို ရွိသည့္ အတိုင္း ျမင္ျခင္း ျဖစ္ သည္။ မရွိသည့္ အရာကို မရွိသည့္ အတိုင္း ျမင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘဝ၌ သုခပန္း ပြင့္လ်ွင္ စိတ္ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕မႈ ျဖစ္ေပၚမလာဘဲ ေနမည္ မဟုတ္ေပ။

ဓမၼပဒ၌ ~

“ကာမဂုဏ္ အာရံု အရသာ၌ အေကာင္းကို ၾကည့္ေနေသာ ဣေျႏၵမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း မရွိေသာ၊ ခဲဘြယ္ ေဘာဇဥ္ စားသံုးရာ၌ အတိုင္းအရွည္ ပမာဏ မသိေသာ၊ ပ်င္းရိေသာ၊ လံုလဝီရိယ ကင္းမဲ့ေသာ သူကို ‘မာရ’ သည္ ေလမုန္တိုင္းက သစ္ပင္ေျခာက္ကို လဲက်သြားေအာင္ ျပဳလုပ္သကဲ့သို႔ လဲက်သြားေအာင္ ျပဳလုပ္လိမ့္မည္”

“မာရ” ( မာရ္နတ္ ) သည္ ကာမေဒဝ ၊ကာမဂုဏ္ အာရံု ကို တင္စားေသာ နတ္ေဒဝတာ တစ္ပါး အျဖစ္ ဗုဒၶ အသံုးျပဳေသာ ေဝါဟာရ ျဖစ္ သည္။ ယင္း စကားလံုးသည္ စိတ္ဝင္စား စရာ ေကာင္းေသာ စကားလံုး ျဖစ္သည္။ ‘ရာမ’ ( YAMA ) ဟုေသာ စကားလံုးကို စကား လိမ္ျဖင့္ ေျဗာင္းျဗန္ ျပဳလ်ွင္ ‘မာရ’ ( MAYA ) ကို ရရွိသည္။ စိတ္၏ အေျခအေန ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားသာ ျဖစ္သည္။ ‘မာရ’ ဩဇာ ရွိေသာ စိတ္ႏွင့္ ‘ရာမ’ လႊမ္းမိုးမႈ ခံ ရေသာ စိတ္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ တနည္း ဆိုလ်ွင္ ~ အတြင္း သႏၱာန္ဘက္သို႔ လွည့္ဝင္လ်ွင္ ‘ရာမ’ ဘက္ သြားျခင္း ျဖစ္ျပီး ၊ အျပင္ဘက္သို႔ လွည့္လ်ွင္ ‘မာရ’ ဘက္သို႔ သြားျခင္း ျဖစ္သည္။

ေျခာက္သေယာင္း ျဖစ္ေန၍ ခုခံအား မရွိေသာ သစ္ပင္ကုိ ေလမုန္တိုင္းက လဲက်သြားေစႏိုင္သကဲ့သို႔ ခုခံအား မရွိေသာ ေယာက်ၤားကို ‘မာရ’ က လဲက်သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။ ကာမဂုဏ္ အာရံု နတ္ေဒဝါသည္ အင္အား ၾကီးမားသည္ မဟုတ္။ သင္က ခုခံ အားနည္းေနျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ လဲက်သြားသည္ ဆိုလ်ွင္ ကာမဂုဏ္ အာရံု နတ္ေဒဝါ၏ စြမ္းအားေၾကာင့္ မဟုတ္၊ မိမိ ၏ ခုခံ အားနည္းေသာေၾကာင့္သာ လဲက်သြားျခင္း ျဖစ္သည္။ ေျခာက္ျပီး အျမစ္ျပဳတ္ေနေသာ သစ္ပင္ႏွင့္ တူသည္။ ခုခံအားနည္းေနေသာ၊ အိုမင္း ရင့္ေရာ္ေနေသာ သူသည္ ေလမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္လာလ်ွင္ ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ လဲက်သြားလိမ့္မည္။ ေလမုန္တိုင္း မတိုက္ခတ္ လာလ်ွင္လည္း လဲက်မသြားဘဲ မေနေပ။ စင္စစ္ ေလမုန္တိုင္းမွာ အေယာင္ေဆာင္ အေၾကာင္းျပ မ်ွသာ ျဖစ္သည္။ မိမိ စိတ္ႏွလံုး သက္သာေအာင္ အေၾကာင္းျပျခင္း မ်ွသာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိနားလည္ထားရန္ လိုအပ္သည္။ အကယ္၍သာ တစ္စံုတစ္ခုက တြန္းမလွဲ ပါဘဲႏွင့္ အလိုလို လဲက်သြားသည္ ဆိုလ်ွင္ ပို၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေပလိမ့္မည္။ ေလမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္မလာေသာ္လည္း လဲက်သြား ရျခင္းသည္ မိမိ၏ ကိုယ္ခံအားနည္းျခင္း ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိထားရန္ လိုပါသည္။ အျခား အင္အားေကာင္း သူ ေပၚေပါက္လာ ရန္ မလို၊ အေၾကာင္းလည္း မရွိ။

တကယ္စင္စစ္ လည္း သင့္ကို လဲက်သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ေသာ ကာမဂုဏ္ အာရံု နတ္ေဒဝတာ တစ္ဦးဦးအျဖစ္ မည္သူမ်ွ ရွိမေနေပ။ သင္ကိုယ္တိုင္ လဲက်သြားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ခုခံအားနည္းေနျခင္းသည္ သင့္အေၾကာင္းသာ ျဖစ္သည္။ မရွိသည့္ အရာကို အားကုန္ သံုး၍ ရွာ ရင္း တျဖည္းျဖည္း တစစ ကိုယ္ကိုယ့္ကိုယ္ အားအင္ ကုန္ခမ္း ဆုတ္ယုတ္သြားေစသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ သာ ျဖစ္သည္။ မရွိ သည့္ အရာကို အခ်ည္းႏွီး အလဟႆ ျပဳ၍ ရွာေဖြ ေနသည္ ျဖစ္၍ မည္သည့္ အရာကိုမ်ွ မရရွိခဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ မိမိ ယံုၾကည္မႈ ပ်က္ယြင္းသည္။ မိမိ ဘဝ ေထာက္တိုင္တို႔ ခ်ိနဲ႔ ယိမ္းယိုင္ရသည္။ တစ္သက္တာလံုးတြင္ ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိပါက ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားရသည္မွာ ဓမၼတာ ပင္ ျဖစ္သည္။ ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ေသာ ေၾကာင့္ ယိမ္းယိုင္ တုန္လႈပ္မႈ ျဖစ္ရသည္။

ဗုဒၶ ေဟာၾကား ရာတြင္ ‘ကုသီတံ ဟိန ဝီရိယံ’ ဟု ပါရွိ၏။ ပ်င္းရိျခင္းသည္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ကင္းေသာ ဘဝ၏ အက်ိဳးဆက္ ျဖစ္သည္။ ဣေျႏၵမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္မႈ မရလ်ွင္ မရသေလာက္ ~ ကာမဂုဏ္ အာရံုမ်ား၌ အရသာ ခံသည္။ ယင္း အရသာခံလ်ွင္ ခံသေလာက္ အတိုင္းအတာ ပမာဏ တစ္ခုျဖင့္ ပ်င္းရိမႈ ျဖစ္ေပၚသည္။ စင္စစ္ ပ်င္းရိျခင္း၏ အဓိပၸာယ္မွာ မိမိ၏ ဘဝ စြမ္းအင္ ေလ်ာ့တိ ေလ်ာ့ ရဲ ျဖစ္ေနေၾကာင္း ျပဆိုျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ မိမိ ဘဝ စြမ္းအင္သည္ မိမိ အတြင္းသႏၱာန္ ၌ ပင္ တိုက္ခိုက္တြန္းလွန္ေနရေၾကာင္း သတိ၊ အခ်က္ – ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ ပ်င္းရိျခင္းသည္ မိမိကိုယ္မိမိ စစ္တိုက္ေနျခင္း တစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။

ယင္းႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေသာ ‘ဝီရိယ’ ၏ အဓိပၸာယ္မွာ မိမိ၏ ဘဝစြမ္းအင္ ဂီတသံစဥ္ကို အညီအမ်ွ စီးဆင္းျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မိမိ ၏ ဘဝ အသံ အားလံုးကို သံစဥ္ တစ္ခု အတြင္း၌ ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည္။ ထိုအခါ သင္သည္ စုေဆာင္းသိုမွီးထားေသာ စြမ္းအင္ ပိုင္ရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္လာသည္။ မိမိ ၏ အတြင္းသႏၱာန္ တြင္ အလြန္အမင္း လတ္ဆတ္မႈ ရွိလာသည္။ ဘဝ ခြန္အား ေပၚေပါက္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ သက္ဝင္လႈပ္ရွားသူ တစ္ဦး ျဖစ္လာေတာ့သည္။

ယင္းသို႔ မဟုတ္ပါက လူတို႔သည္ အသက္မေသခင္ကပင္ ေသလြန္ျပီး ျဖစ္ၾကသည္။ တကယ္ေသျခင္းသည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္ စြာ ျဖတ္သန္းျပီး မွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အရာ ျဖစ္ျပီး၊ မိမိ မသိနားမလည္မႈေၾကာင့္ အခ်ိန္အေစာပိုင္း ကတည္းက ေသဆံုး ျပီး ျဖစ္ေန ၾကသည္မ်ား ဒုနဲ႔ ေဒး ရွိပါသည္။

ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ခ်ျပသည့္ ဥပမာ၌ ~

“ေလမုန္တုိင္း တိုက္ခတ္လာျပီးလ်ွင္ ျငိမ္သက္သြားသည္။ ယင္း အခိုက္တြင္ ရွိသည့္ ဟိမဝႏၱာေတာင္သည္ ယိမ္းယိုင္ လႈပ္ရွား သြားျခင္း မရွိ။ သင္၏ အတြင္း သႏၱာန္၌ ရွိေသာ ဟိမဝႏၱာေတာင္သည္လည္း ျငိမ္းေအးေနေသာ ၊ ထိန္းခ်ဳပ္ထားျပီး ျဖစ္ေသာ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္သင့္၏”

စင္စစ္ ဟိမဝႏၱာေတာင္သည္ အလြန္ တန္ဖိုုးၾကီးမားေသာ ေက်ာက္ေတာင္ထြတ္၊ ေတာင္ထိပ္ျဖစ္ျပီး၊ ဤဥပမာ တြင္ သေကၤတ တစ္ခု အျဖစ္ တည္ရွိသည္။ ဥပေမယ်မွာ ~ သင္သည္ အတြင္းအဇၥ်တၱသႏၱာန္၌ ယိမ္းယိုင္လႈပ္ရွားျခင္း မရွိေသာ အခါ၊ သင့္ကို မည္သည့္ အရာဝတၳဳကမွ ယိမ္းယိုင္လႈပ္ရွားသြားေအာင္ မျပဳလုပ္ႏိုင္။ သင့္ကို မည္သည့္ အရာကမွ ယိမ္းယိုင္လႈပ္ရွားေအာင္ မျပဳလုပ္ႏိုင္ေသာ အခါ ေတာင္ထြတ္ေတာင္ထိပ္ကဲ့သို႔ တည္တံ့ခိုင္ျမဲမႈကို ရ၏။ ေလမုန္တိုင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ္လည္း သင္သည္ ယခင္အတုိင္း ရပ္တန္႔ တည္ျမဲ တည္ရွိေနေတာ့၏။

စင္စစ္ ယင္းအခ်ိန္တြင္ ရွိေသာ သင့္ကို ေလမုန္တိုင္းက လတ္ဆတ္ စင္ၾကယ္သြားေအာင္ပင္ ျပဳလုပ္သြားႏိုင္ေသးသည္။ သင့္ကို ျပိဳလဲ သြားေအာင္ မျပဳသည့္ အျပင္ ဖုန္မ်ား၊ အမိႈက္သရိုက္မ်ားကိုပင္ တံျမက္စည္း လွည္းက်င္း ေပးသြားလိမ့္မည္။ သင္သည္ ပို၍ သစ္လြင္ လန္းဆန္း လာႏိုင္သည္။

သင္လမ္းေလ်ာက္သြားသည္ ဆိုပါစို႔။ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္ သင့္ အနီးအပါးမွ ျဖတ္ေလ်ာက္သြားသည္။ ယင္းမိန္းမပ်ိဳ၏ အလွ၌ ရွိေသာ ဘဝ အလ်င္တစ္ခု၊ လိႈင္းတစ္ခုက သင့္အနီးမွ ျဖတ္ေလ်ာက္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ ကာမဂုဏ္ အာရံု၌ အရသာ ရွိသည္ ဟု ေမွာက္မွားေသာ စိတ္ထား ေပၚေပါက္ ပါလ်ွင္ သင္ လႈပ္ခတ္သြားလိမ့္မည္။ စင္စစ္ မိန္းမ ျဖတ္ေလ်ာက္သြား သည္ ျဖစ္ေစ ၊ ေယာက်ၤား ျဖတ္ေလ်ာက္ သြားသည္ ျဖစ္ေစ ~ သစ္ပင္ေျခာက္ကို မုန္တိုင္းက လႈပ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သကဲ့သို႔ ~ သင့္ကို လႈပ္ေအာင္ လုပ္လိမ့္မည္။ သင္လဲက်လုနီးပါး ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္ ~ လဲက်သြားမည္။ ထိုအခိုက္သည္ သင့္အတြက္ ကံဆိုး မိုးေမွာင္ က်ေသာ အျဖစ္အပ်က္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

အကယ္၍သာ

သင္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ရွိေနလ်ွင္
ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ရွိေနလ်ွင္၊
ျငိမ္သက္မႈ ရွိေနလ်ွင္
လႈပ္ရွား ယိမ္းယိုင္ျခင္း မရွိလ်ွင္၊
သင္၏ဘဝ၌ ဘာဝနာ အနည္းအက်ဥ္းမ်ွပင္ ျဖစ္ေစ က်င့္ၾကံ ပြားမ်ားထားမည္ ဆိုလ်ွင္၊
စိတ္ျငိမ္းေအးရာသည္ မည္သည့္အရာ ျဖစ္ေၾကာင္း အနည္းအက်ဥ္းမ်ွ ျဖစ္ေစ နားလည္သိရွိထားလ်ွင္ ~

ထိုခဏ၌ မိန္းမပ်ိဳ အလွ တစ္ပါး ျဖတ္ေလ်ာက္သြားသည္ ျဖစ္ေစ၊ ေယာက်္ားပ်ိဳ တစ္ပါး ျဖတ္ေလ်ာက္သြားသည္ ျဖစ္ေစ အေရး ကိစၥ မရွိေပ။ ဂရုျပဳစရာ လိုအပ္မည္ မဟုတ္ေပ။ မိမိ အတြင္း သႏၱာန္ သည္ ဘာဝနာ အေျခခံ အေပၚသာ ရပ္တည္ေနႏိုင္ပါမူ ~ မိန္းမပ်ိဳ၏ အလွသည္ ( ဝါ ) ေယာက်ၤားပ်ိဳသည္ သင့္ကို စင္ၾကယ္ သြားေအာင္၊ လန္းဆန္း၊ လတ္ဆတ္ သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္ ကိုပင္ ေတြ႔ရေပ လိမ့္မည္။

ေလမုန္တိုင္း ထြက္ခြာသြားျပီ။
သစ္ပင္၌တင္ေနေသာ ဖုန္မႈန္႔မ်ားကို ေလအလ်ဥ္၊ ေရအလ်ဥ္တို႔က ေဆးေၾကာပစ္လိုက္သည္။
သစ္ပင္ သည္ ပို၍ လတ္ဆတ္ သန္႔ရွင္းသြားသည္။
………………….
Ref:
ဆရာပါရဂူ – သနႏၱန ဓမၼ
Osho – the Dhammapada : the Way of Buddha
…………………..

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

……………………

A: အိုရွိဳး – ခင္ဗ်ားကို အခ်က္ အလက္ တစ္ခု တင္ျပတဲ့အခါ တစ္ခါမွ အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားဟန္ မရွိဘူး။ အဲ့ဒါကို ျမင္ေတာ့ က်ေနာ့ အေနနဲ႔- ေတာ္ေတာ္ ကသိ ကေအာက္ ျဖစ္တယ္။

B: ခင္ဗ်ား ရူးေနလို႔ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ့ကို အေနွာင့္အယွက္ မရွိတဲ့အရာေတြက ခင္ဗ်ားကိုပါ ေရာျပီး ဘယ္လို အေနွာင့္ အယွက္ ျပဳႏိုင္ မွာလဲ။ တကယ္တမ္း ေျပာရင္ ~ က်ေနာ္ အခ်က္အလက္ေတြကို သိပ္တန္ဖိုး ထားေလ့မရွိဘူး။ အခ်က္အလက္ဟာ အမွန္ သိတဲ့ အရာ မဟုတ္ေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အမွန္ကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ အေထာက္အကူ တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားမွာ ဘယ္လို အေထာက္ အကူ ေတြ ရွိ လဲ။ အယူဝါဒ အစြဲေတြလား၊ မ်က္ကန္း ယံုၾကည္ခ်က္ေတြလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ မသိတဲ့ အသြင္ သႏၱာန္ နဲ႔ ေယာင္ နန အပိုင္းအစေတြ လား။ ဒီလို မသိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အတြက္ က်ေနာ္ ကိုယ္ က်ေနာ္ ဘာလို႔ အေနွာင့္အယွက္ အျဖစ္ ခံရမွာ တဲ့လဲ။

မေန႔က အရာ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ အခ်က္အလက္ တစ္ခု ျဖစ္မယ္။ ဒါေပတဲ့ ဒီေန႔ မျဖစ္ဘူး မဟုတ္လား။ ေယရွဳခရစ္ ၊ ေမာေရွ၊ အာျဗဟံ စသည္ သူတို႔ အတြက္ “ေနဟာ ကမၻာကို ပတ္တယ္” ဆိုတာ အခ်က္ အလက္ တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါဟာ အခ်က္ အလက္ တစ္ခုထက္ မပိုဘူး ဆိုတာေတာ့ သိထားရလိမ့္မယ္။ အခု ကေန႔ကာလမွ “ကမၻာက ေနကို ပတ္ေနတယ္” ဆိုတာဟာ အခ်က္ အလက္ တစ္ခု ျဖစ္သြားတယ္။ သူတို႔ ေခတ္ အခါနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါကေရာ ခင္ဗ်ားကို ဘယ္ေလာက္ ကသိ ကေအာက္ ျဖစ္ေစႏိုင္ မွာလဲ။ ခင္ဗ်ားကေရာ ဒီအခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ကသိကေအာက္ အျဖစ္ ခံရတာလဲ။ လူဟာ အျမဲ ေရွ႕ ကို ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ေနတယ္။ ပိုပိုျပီး အသိအျမင္ ဥာဏ္ ၾကြယ္ဝလာတယ္။ သိပၸံ အသိသညာေတြ ၊ နည္းနာေတြ သံုးစြဲမယ္။ သဘာဝ ေလာကဓာတ္ရဲ႕ အစစ္အမွန္ ဆီကုိ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ခ်ဥ္းကပ္ ရွာေဖြ ၾကည့္မယ္။ ဒါဆို အခ်က္အလက္ေတြဟာ အသစ္ အသစ္ ေတြနဲ႔ အျမဲ ေျပာင္းလဲေနမွာပဲ မဟုတ္လား။

က်ေနာ္ အခ်က္အလက္ ကို တန္ဖိုး မထားဘူး။ တကယ့္အျဖစ္ကိုပဲ တန္ဖိုးထားတယ္။ ဆိုလိုတာက အခ်က္အလက္ ကို လူလုပ္ လို႔ ရတယ္။ တကယ့္ အျဖစ္ ကို လူလုပ္လို႔ မရဘူး။ က်ေနာ္ ၾကံေတြးၾကည့္ျပီး အခ်က္အလက္ တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ~ က်ေနာ္ ၾကံေတြး တဲ့ စိတ္နဲ႔ တကယ့္အျဖစ္အရွိ တစ္ခုကို ေခ်ဖ်က္ပစ္လို႔ မရဘူး။ အမွန္တရား ( ဝါ ) သစၥာဟာ တည္ရွိျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ား မသိ တာ သိတာ ခင္ဗ်ားနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ တကယ့္အျဖစ္ သစၥာက ရွိျပီးသား ၊ ရွိေနျပီးသားပဲရယ္။

ဆိုလိုတာက ~

သစၥာ တရားနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခင္ဗ်ား ေတြးၾကံ ၾကည့္လို႔ မရဘူး။ အမွန္တရားဟာ စိတ္ကူးၾကည့္ရံုနဲ႔ သိရတာ မဟုတ္ဘူး။ ခင္ဗ်ား ေတြ႔ၾကံဳမွ သိရတဲ့ အရာ ျဖစ္ ပါတယ္။ ခင္ဗ်ား ခံစားႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတြးလို႔ေတာ့ မရဘူးရယ္။ သစၥာ ( ဝါ ) အမွန္နဲ႔ ၾကံဳဆံုတဲ့ အခိုက္ ခင္ဗ်ား သိသြား တယ္၊ အဲ့ဒါ အျပင္ ခံစားမႈ၊ ျမင္မႈ လည္း ရွိလာပါတယ္။ တျပိဳင္နက္တည္းမွာ – အဲ့ဒါဟာ ေတြးၾကည့္ရံုနဲ႔ မရတဲ့ အရာ ဆိုတာပါ သိပါ တယ္။

ဘာနဲ႔ ဥပမာ ေပးရမလဲ။ ေမွာင္ပိန္းေနတဲ့ အခန္းထဲကို မီးတိုင္ကိုင္ျပီး ဝင္သြားသလိုမ်ိဳး။ ခင္ဗ်ား ဝင္သြားတဲ့ အခါ အခန္းထဲမွာ အေမွာင္ေပ်ာက္ သြားမယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ တကယ္က အေမွာင္ဟာ ဘယ္တုန္းကတည္းက ရွိေနပါသလဲ။ စင္စစ္ အေမွာင္ဆိုတာ အလင္း မရွိတာ ကိုပဲ ေခၚတာ မဟုတ္လား။ အလင္းရွိတဲ့ ခဏ အေမွာင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးရယ္။ ဒါေလးပဲ ကြာပါမယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ အေတြးအၾကံေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ခရီးဆက္မယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ား အတြက္ အဲ့အရာေတြဟာ ေလးလံေနမွာပဲ။ တစ္ခါ တစ္ေလမွာ အခ်က္အလက္နဲ႔ အမွန္တရားဟာ အတူတူပဲလို႔ ခင္ဗ်ား ခံယူေကာင္း ခံယူမိသြားမွာပဲ။ အခ်ိဳ႕ စိတ္ကူးအေတြးေတြဟာ အခ်က္အလက္ေတြထက္ ပိုျပီး အမွန္သေဘာ ဆန္ေနတတ္တာမ်ိဳးေတာင္ ရွိပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္သံုးရာခန္႔က သိပၸံရဲ႕ အေျခအေန ကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ အခုေတာ့ အဲ့အရာေတြဟာ အားလံုးလိုလို ေျပာင္းလဲျပီးခဲ့ၾကျပီ။ ဟိုးတစ္ေခတ္က အရစၥတိုလ္တယ္ရဲ႕ ယုတၱိ ေဗဒ ဟာ ၾကီးျမတ္ တဲ့ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခ်က္ၾကီးပဲ။ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီျပီး လက္ခံ က်င့္သံုးခဲ့ၾကတာပဲ။ ဒါေပတဲ့ အေမွာင္ေခတ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲ့ဒါေတြဟာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးၾကီး သက္သက္ အျဖစ္ပဲ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့တယ္။ Non-Aristotelian Logic ေတြက သူ႕ေနရာကို ဝင္ယူလာ တယ္။ ဆက္လက္ တြင္က်ုယ္ က်င့္သံုးတယ္။ ေနာက္ေနာင္ အခ်ိန္မွာ ဒီ Logic ဟာလည္း ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး ျပန္ျဖစ္ သြားဦးမွာပဲ မဟုတ္ လား။

အခ်က္အလက္ကို အမွန္တရားပါ လို႔ ေခၚတြင္ၾကတဲ့ အခါ အဲ့ဒီ အမွန္တရားဟာ ၾကာရွည္ မတည္ျမဲဘူးရယ္။ ဒါကို နားလည္ထား ရပါ လိမ့္မယ္။ ဝမ္းတြင္းကန္း ေနတဲ့ သူက အလင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စိတ္ကူး ထုတ္ ေနသလို မ်ိဳး။ နဲ႔ တူမယ္။ အဲ့လို အသိအျမင္ မပါတဲ့ စိတ္ကူး ယဥ္ မႈ သက္သက္၊ အခ်က္အလက္ သက္သက္ကို က်ေနာ္ ဘယ္လို အေလးထားေပး ရမွာတဲ့လဲ။ ဒီထက္ ပိုဆိုးတာက ~ အခု ခင္ဗ်ား ကေတာင္ ၾကားေခ်ာင္ျပီး ကသိကေအာက္ ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။ အဲ့ဒါ ဘာလိုအပ္လို႔လဲ။

ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ တာက ~ ဒီ အခ်က္ အလက္ ေတြဟာ ~ အစစ္အမွန္ အသိ ၊ အသိပညာ၊ မဟုတ္ ေၾကာင္း က်ေနာ္ နားလည္ ထားခ်ိန္ မွာ – ခင္ဗ်ား အေန နဲ႔ က အသိပညာ ထည္ စစ္စစ္ ေတြ ျဖစ္ေၾကာင္း လက္ခံ သိမ္းပိုက္ထားပံု ရတယ္။

…………………
Ref: Osho: From the False to the Truth
…………………

http://zayya.blog.com/

http://zayya.wordpress.com/

http://zayyablogger.blogspot.com/

…………………