လူသည္ ၾကာငံုသာ ျဖစ္ေသးသည္

လူသည္ မ်ိဳးေစ့ ဗီဇ အေနျဖင့္သာ ေမြးဖြားလာခဲ့ သူ ျဖစ္သည္။ အပြင့္အခက္ မရွိေသး ၊ မ်ိဳးေစ့မ်ွသာ ရွိေသး သည္။ ၾကီးထြား မလာေသး။ ငံုဖူး လ်က္သာ ရွိေသးသည္။ ယင္း မ်ိဳးေစ့၊ ယင္း အငံုအဖူး ဘဝ ကို မပ်ိဳးေထာင္လ်ွင္ အပင္ ကိုယ္ထည္ သာ ၾကီး၍ အပြင့္ အသီး သီးပြင့္ မည္ မဟုတ္ေပ ။ ရွင္သန္ ေနသည့္ မိမိမွာ ခႏၶာသာ ထြားလာ၍ ႏြားႏွင့္သာ တူေနေပလိမ့္မည္။ ခႏၶာကိုယ္ ၾကီးထြား လာျခင္း သည္ ဖြံ႕ထြားလာျခင္း မဟုတ္။ အသက္ၾကီးလာျခင္း သည္ အသိၾကီးလာျခင္း မဟုတ္။ ရုပ္ပိုင္း သည္ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ႏွင့္ လြတ္ေျမာက္မႈ ပိုင္း ဆိုင္ရာ တို႔ ကို မ်ားစြာ အေထာက္အကူ မျပဳ။ အခ်ိန္ေပါင္း မ်ားစြာ ျဖတ္သန္း ေနထိုင္ ျပီးသည့္ တိုင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံ႕ျဖိဳးမႈ မရွိခဲ့ပါလ်ွင္ အၾကင္သူ ကို အခ်ိန္ အလဟႆ ျဖဳန္းတီး ပစ္ခဲ့သူ ဟုသာ ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။

လူသည္ ဤကမၻာေျမ ျပင္တြင္ အသိဥာဏ္ အလင္း ရႏိုင္ေသာ တစ္ဦးတည္းေသာ သတၱဝါ ျဖစ္သည္။ ဆင္၊ က်ား၊ ေျခေသၤ့ စသျဖင့္ တို႔ သည္ အသိဥာဏ္ အလင္း မရႏိုင္ေပ။ လူသည္သာ အသိဥာဏ္ အလင္း ရႏိုင္စြမ္း ျပီး၊ ကုမုျဒာ ၾကာ ၏ ပြင့္ခ်ပ္ေပါင္း မ်ားစြာ စုငံု ထားေသာ မ်ိဳးေစ့ လည္း ျဖစ္သည္။ မပြင့္အာေသး – သို႔ေသာ္ ပြင့္အာရန္ အစြမ္းရွိသည္။ လူ၏ အသြင္သႏၱာန္ အတြင္း၌ သာ ဘုရား သခင္ ၏ သင္းပ်႕ံေသာ ရနံ႕ ေကာင္းစြာ ကိန္းဝပ္ ေနႏိုင္သည္။ မေမႊးပ်ံ႕ေသး – သို႔ေသာ္ ေမႊးပ်ံ႕ရန္ အလားအလာ ရွိသည္။

ရူးသြပ္စြာ ရိုးသားျခင္း

Innocence ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္ ေဝါဟာရကို ျမန္မာ မွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုၾကတယ္။ အဓိပၸာယ္ အတိမ္အနက္ ေပၚ မူတည္ျပီး သံုးစြဲမႈ ကြဲပါတယ္။ Innocence ကို အျပစ္ကင္းသည့္ သေဘာ၊ ရုိးစင္းသည့္ သေဘာ လို႔ ျပန္ဆိုၾကမယ္။ က်ေနာ္ ဒီမွာ သံုးစြဲခ်င္တဲ့ Innocence ဆိုတာက ျဖဴစင္မႈ ကို ဆိုလိုပါတယ္။ အဲ့ဒီ ျဖဴစင္မႈ ထဲမွာ အျပစ္ကင္းျခင္း၊ ရိုးစင္းျခင္း၊ ရိုးသားျခင္း ေတြပါ တစ္ပါတည္း ပါဝင္တယ္။

က်ေနာ္တို႔ ေျပာေလ့ ရွိၾကတာက – ကေလးငယ္ေလး ေတြဟာ သိပ္ အျပစ္ကင္း ၾကတယ္။ ျဖဴစင္ၾကတယ္။ ရိုးရိုးသားသား ရွိၾကတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကေလးငယ္ ဘဝေတြမွာ ဘာကိုမွ ထိန္းခ်ဳပ္ ထားတာ မရွိ ၊ ေၾကာက္လန္႔ ပူပန္စရာ မ်ားမ်ားစားစား မရွိ။ သိမွတ္ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္စရာ ေပါေပါ မ်ားမ်ား မသိ၊ မရွိ။ ရိုးရွင္းစြာ ရွင္သန္ျပီး၊ ရိုးစင္းစြာပဲ ေန႔ရက္ေတြကို ျဖတ္သန္း ခဲ့ၾကတယ္။ ပကတိ ျဖဴစင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တကယ္ ျဖဴစင္မႈ အမွန္ ဟုတ္ပါသလား။ ျဖဴစင္မႈ ရွိၾကတဲ့ အဲ့ဘဝ ေန႔ရက္ ေတြကေန အခု အခ်ိန္အခါမွာ ဘာလို႔ ေနာက္က်ိ သြားၾက ရတာလဲ။ ဘာလို႔ ရိုးသားမႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုး ကုန္ၾက တာလဲ။ ရွင္းေနတဲ့ အေျဖကေတာ့ — ကေလးငယ္ ဘဝရဲ႕ ျဖဴစင္ ရိုးသားမႈဟာ ျဖဴစင္ ရိုးသားမႈ အစစ္အမွန္ မဟုတ္ လို႔ပဲ။ သူဟာ ျဖဴစင္ ရိုးသားေနတာ မဟုတ္ ဘူး။ ဘာမွ မသိေသးတာ သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ မေတြးႏိုင္၊ မယူႏိုင္ေသးတာ သက္သက္။ သူ႕မွာ ဘာမွ မသင္ၾကား ရေသးခင္ ရိုးသားေနတာ သက္သက္ပဲရယ္။

ဘယ္အမိႈက္၊ ဘယ္ဒိုက္ တစ္စမွ မက်ရေသးတဲ့ ကန္ေရ မ်က္ႏွာျပင္လိုပဲ တည္ျငိမ္ ေနတယ္။ ၾကည္လင္ အျပစ္ကင္းေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖုန္၊ အမိႈက္၊ ဒိုက္ေတြ တစ္စစ ဝင္လာတဲ့ေနာက္ ရွဳပ္ေထြး ေနာက္က်ိကုန္ ရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္ Innocent ၊ ရိုးသား ျဖဴစင္ေနမႈ ဟာ သူ ဘာမွ မသိလို႔ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကက သူ ဘာမွမသိဘူး ဆိုတာကို ေတာင္ မသိဘူးရယ္။ အဲ့ဒီ အတြက္ သူဟာ အခုမွ ေရာက္ရွိ လာရတဲ့ ကမၻာေလာကမွာ သူ အာရံုက်ရာ ကို စူးစမ္းတယ္၊ သိခ်င္တယ္၊ သင္ယူပါတယ္။

ေဝါဟာရ/ အဓိပၸာယ္/ သိမႈ/ ရွိမႈ = ျပႆနာ

ဒီညမွာ အိႏၵိယ ဒႆန ဆရာ အိုရွိဳးရဲ႕ စာေတြ လိုက္ဖတ္ ျဖစ္တယ္။ ေရွးေဟာင္းတရုတ္ ဒႆနေတြထဲက တာအိုဝါဒအေပၚမွာ အားျပဳေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူရဲ႕ The Way of Tao ကို ၾကိဳက္တယ္။ ျမန္မာျပန္ဆို ၾကည့္ဖို႔ စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ မေက်လည္တာ တစ္ခု ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲ့ဒါက Tao ( ေတာက္ ) ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရ ေနရာပါ။ ဆရာသက္လံုရဲ႕ ေစ့ထားေသာ တံခါးမ်ား ( ပ+ဒု ) မွာေတာ့ Tao ကို ဓမၼတရား၊ ေတာက္ လို႔ ပဲ ထည္လဲသံုး ဖြင့္ဆိုျပထားတယ္။

Tao ဟာ ( က်ေနာ္ နားလည္သေလာက္ ေျပာရင္ ) ဓမၼတရား ဟုတ္ပါသလား။ အဲ့ဒီ ေဝါဟာရနဲ႔ ဖလွယ္သံုးလို႔ ရပါ့မလား။ ဓမၼ ဆိုတာ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ ႏြယ္ျပီး သိရတဲ့ ပါဠိစကား ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဓမၼ ဆိုတာ လမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။

ဒီမွာ သံုးထားတဲ့ Tao ဟာ လမ္းလား။ လမ္း မဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ အေနာက္တိုင္း ဆရာေတြ သူတို႔ဘာသာအလိုက္ ျပန္ဆိုရာမွာ Tao ကို God နဲ႔ ဖလွယ္သံုးႏႈန္းထားတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေတာ့ Tao ကို Tao အတိုင္းပဲ ျပန္ဆိုၾကတယ္။ ဘာလို႔ဆို Tao ရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္ ကိုယ္ႏိႈက္က ဖြင့္ဆိုရ ခက္ခဲေနလို႔ပါပဲ။

တာအိုဝါဒရဲ႕ ဆရာသခင္ ျဖစ္တဲ့ Lao Tzu က သူရဲ႕ Tao Teh Ching မွာ ေရးသားထားခဲ့တာ ရွိပါတယ္။ အပိုဒ္ေရ ( ၈၁ ) ပုိဒ္ ရွိတဲ့ အနက္ ပထမဆံုး အပိုဒ္မွာတင္ ရွင္းထားတာက -

ရွင္းလင္းေျပာျပႏိုင္တဲ့ ဓမၼ ( Tao ) ဟာ စစ္မွန္တဲ့ အသခၤါရ ဓမၼ ( Tao ) မဟုတ္ဘူး။
ပညတ္သတ္မွတ္ႏိုင္တဲ့ အမည္သညာကလည္း စစ္မွန္တဲ့ အသခၤါရ အမည္သညာ မဟုတ္ဘူး။

- လို႔ ဆုိထားပါတယ္။

ဆရာ အိုရွိဳးက Lao Tzu ကို အေတာ္မ်ားမ်ား အမႊမ္းတင္ထားတယ္။ စကားလံုးေတြ မပါဘဲ၊ ေဖာ္ျပခ်က္ေတြ မရွိဘဲ ဘဝမွာ သမားရိုးက် ရိုးရိုးေလး ေနထိုင္သြားတတ္ၾကသူေတြမွာ Lao Tzu ဟာ တစ္ေယာက္ အပါအဝင္ ျဖစ္တယ္၊ လူေတြ သိနားလည္တဲ့ ေဝါဟာရေတြနဲ႔ပဲ လူေတြ မသိၾကေသးတဲ့ အရာတစ္ခုကို ဘယ္လိုရွင္းျပမလဲ ဆိုတဲ့ ျပႆနာ – အဲ့ျပႆနာကို ေျဖရွင္းရာမွာ Lao Tzu ဟာ ဆရာတစ္ဆူျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျပတိုက္

ခ်မ္းျငိမ္းေအာင္ ေရးသည္။

“ႏွစ္လရာသီ ခါနာရီ ေရြ႕ေပမယ့္ အာဇာနည္ေန႔ ကိုျဖင့္ မေမ့သင့္ ပါေပ။ ယေန႔ျဖင့္ အသိတရား ထားဖို႔ အေျခ အမ်ား ျပည္သူေတြ အမ်ား ျပည္သူေတြ အာဇာနည္ေန႔ ကိုေလ ေတြး႐ႈ ကာပဲ အေလးျပဳ ပါတယ္ေလ”

(၆၃) ႏွစ္ ေျမာက္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ အာဇာနည္ေန႔ သို႔ ေရာက္ၿပီ။ သည္ေန႔ သို႔ ေရာက္ၿပီ။ သည့္ေန႔သို႔ ေရာက္တိုင္း ၾကားရေလ့ ရွိေသာ အဆိုေတာ္ႀကီး ေဒၚေမလွၿမိဳင္ ၏ ေၾကကြဲ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ ေတးသံ သည္ အခ်ိန္အခါ၊ ေနရာေဒသ၊ အေျခအေနမ်ား ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ စြာ ၾကားရသူတိုင္း ၏ ရင္ကို လႈပ္ခါႏုိင္စြမ္း ရွိလွသည္။ မွတ္မိ ပါေသးသည္။

(၁၉၆၅) ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၄၅) ႏွစ္ခန္႔ က ေနေရာင္ မလင္း။ မိုးမင္းအုပ္ဆုိင္းလ်က္ရွိေသာ သည္ေန႔တြင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားဘ၀ ၌ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမမ်ား အစီအစဥ္ျဖင့္ အာဇာနည္ အထူးျပပြဲ ကို ၾကည့္ခဲ့ရဖူးသည္။ ျပပြဲမွာ တပ္မေတာ္ ခန္းမ ကို (ထိုစဥ္က အင္ဗြိဳင္း ခန္းမ) မွာ ျဖစ္သည္။ ျပပြဲသို႔ ေရာက္ရန္ မိုးက ဖြဲဖြဲ တြင္ တန္းစီ ၀င္ေရာက္ၾကရသည္။ ျပပြဲသို႔ ၀င္ေရာက္ရန္ စီထားေသာ တန္းမွာ ေလးေယာက္တြဲ စီထားသည္ ကိုပင္လွ်င္ ဦး၀ိစာရလမ္း ႏွင့္ ေရႊတိဂံု ဘုရားလမ္းဆံု ေလာက္အထိ ေရာက္သည္။ တန္းစီရက်ဳိး၊ ေစာင့္ရက်ဳိး နပ္လွသည္။ ၾကည့္႐ႈရေသာ ျပကြင္း ျပကြက္မ်ားကို ၾကည့္၍ ခံစားရမႈကို မေမ့ခဲ့ပါ။

ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ အေရးအသားမ်ား ၿပီးဆံုးသြားရသည့္အေၾကာင္း

ဆရာျမင့္သန္း ေရးပါသည္။

ေရးေနတဲ့၀တၳဳနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာခ်င္တာေလးေတြ ရွိလာတာနဲ႔ ဘျမင့္ဆီ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ဘျမင့္က လူေတာ္။ ဘယ္သူကမွ ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္အရ ေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္အရ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံထားတာ။ ဒီေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ အမွန္တရားပဲလို႔ ေျပာခ်င္ရင္ ေျပာၾက။ ကိုယ္ပိုင္ အမွန္တရား ဆိုတာကိုလာၿပီး အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေနလို႔ကျဖင့္ ႏွစ္တစ္လက္မ ေကာင္းေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး လက္ေတြ႕ နည္းလမ္း တက် အမွန္တရား ဆိုတာကို ရွင္းျပလိုက္ရံုပဲ။

ဒီေတာ့ ခုကတည္းက ဘျမင့္ကို ဘာေၾကာင့္ လူေတာ္ရယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က လက္ခံ ထားတယ္ ဆိုတာကို ရွင္းျပ ထားခ်င္တယ္။ တကယ္တမ္း မွာေတာ့ ဘျမင့္ဟာ သူမ်ားတကာ ထက္ ထူးျခားၿပီး ေတာ္တယ္ လို႔ ေျပာလို႔ ရေလာက္တဲ့ အေၾကာင္း တစ္ခုမွ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံထားတဲ့ သေဘာ တစ္ခုကို ေျပာရရင္ သူမ်ား တကာ ထက္ ထူးထူးျခားျခား ပိုၿပီး မေတာ္လွဘူး ဆိုတဲ့ လူတိုင္းဟာ လူေတာ္ပဲ လို႔ လက္ခံ ထားတာပဲ။ ဒီလို လက္မခံ လို႔ကလည္း မျဖစ္ဘူး။ ကိုယ္လည္း လူေတာ္ စာရင္းထဲေတာ့ ပါခ်င္ေသး တာကိုး။

တကယ္တမ္းေတာ္မွ လူေတာ္လို႔ သတ္မွတ္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ လူေတာ္ ဆိုတာေတြ သိပ္နည္း သြားလိမ့္မယ္။ လူေတာ္ နည္းသြား တာက အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ လူေတာ္ နည္းတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ဟာ ခပ္ညံ့ညံ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းပဲ လို႔ လက္ခံ ထားၾကေလေတာ့ ကိုယ္ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနရတဲ့ လူ႔ အဖြဲ႕အစည္းႀကီး ကိုေတာ့ ခပ္ညံ့ညံ့ စာရင္း၀င္ ျဖစ္မသြားေစခ်င္ဘူး။ ဒီေတာ့လည္း လူေတာ္ေတြ ေပါမ်ားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႔လို႔ ေျပာရမွာပဲ။ လူ႔ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးကို ေကာင္းေစခ်င္တာကိုး။

ရိုေသျပတယ္ဆိုတာ ... အရင္လူက ေနာက္ လာတဲ့လူကို သူလုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႔ ရေအာင္ ထြင္ ထားခဲ့တာ။

တခ်ဳိ႕ ကေတာ့ လူ႔ အဖြဲ႕အစည္းႀကီး ေကာင္းေအာင္ သစ္ပင္စိုက္တာတို႔ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ မသံုးဖို႔တို႔ လုပ္ၾကတယ္။ ကမၻာႀကီးေကာင္းလာေအာင္ ေဂဟစနစ္ဆိုလား၊ လုပ္ၾကရမယ္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ ၾကေသးတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ဗာလစနစ္တို႔ ဘာတို႔ မထူေထာင္ ၾကေပလို႔ပဲ။ ဘာလစနစ္တို႔ ဘာတို႔သာ ရွိခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ့္လို အေကာင္မ်ဳိးေတြ အလုပ္ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕၀င္ေတြ ဘာေတြျဖစ္ၿပီး အလုပ္မ်ားေနလို႔ စာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းေရးရမယ္ေတာင္ မထင္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပတဲ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီေလာက္ အထိ မေတြးတတ္ဘူး။ နားလည္း မလည္ဘူး။ လူေတာ္ေတြ မ်ားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ထဲက လူေတာ္ ဆိုေတာ့လည္း အဲဒီလို အေသးအမႊားေတြ အထိ လိုက္သိေနဖို႔ လည္း မလိုေတာ့ဘူး လို႔ ထင္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္က ဘျမင့္ကို သေဘာက်တဲ့ အထဲမွာ အဲဒီ အခ်က္လည္း ပါတယ္။ သူကလည္း အဲဒါေတြကို စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္းက ေရခဲတံုးေတြ အရည္ေပ်ာ္ လာလို႔ ကမၻာႀကီး ပိုမို ပူေႏြးလာတယ္လို႔ သူ႔ေရွ႕မွာ ေျပာၾကရင္ ဒီလိုျဖင့္ လာမယ့္ေဆာင္းမွာ ေစာင္ထပ္ ၀ယ္စရာ မလိုဘူးေပါ့ လို႔ပဲ သူက ေျပာေလ့ရွိတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ သူ႔ကို သေဘာက်တာရွိေသးတယ္။ ဒီေကာင္က စာအေတာ္ဖတ္တယ္။ တည့္တည့္ေျပာရရင္ေတာ့ အားရင္ စာပဲဖတ္တယ္။ အားရင္ဆိုတဲ့ စကားလံုး ထည့္ေျပာ ရတာကေတာ့ ေျပာရိုးေျပာစဥ္ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဒီေကာင့္မွာက မအားစရာအေၾကာင္းမွ မရွိဘဲ။ ဘာအလုပ္မွ ရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ဒီေကာင္က မအားဘူးလို႔ ေျပာရင္ေတာ့ စာဖတ္ေနလို႔ပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းသား ဘ၀ကတည္းက သူက စာ အေတာ္ ဖတ္တယ္။ သူ႔ညီ ဘတင့္ က်ေတာ့ သူ႔လို မဟုတ္ဘူး။ သူတို ႔ႏွစ္ေယာက္ က ႏွစ္နာရီ ေလာက္ပဲ ျခားတယ္။ အမႊာ။ သူ႔ က်ေတာ့ ဘာ စာမွကို မဖတ္ ခ်င္ဘူး။ ဖတ္ လည္း မဖတ္ဘူး။ အ လိမၼာ စာမွာ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ စကားသာ မွန္ခဲ့ရင္ ဘတင့္ နဲ႔ အလိမၼာ ဆိုတာ ႀကီးက အေတာ္ ေ၀းေနၾကမွာ။ ဒါေပတဲ့ လည္း စီးပြားေရး သမား မဟုတ္လို႔ ရွာရေဖြရက်ပ္တဲ့ ကာလႀကီးမွာ သင္းတို႔က မေၾကာင့္မၾက ေနႏိုင္တယ္။ ဒါကေတာ့လည္း သင္းတို႔ေတာ္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ သင္းတို႔ အေဖ သြားေလသူ ဦးဘ ေတာ္ခဲ့ေပလို႔ပဲ။

ကိုဓ

လက္တစ္ဖက္ ဆံုးရင္ လက္တစ္ဖက္ ခ်င္း၊ မ်က္လံုး တစ္ဖက္ ကန္းရင္ မ်က္လံုး တစ္ဖက္ ခ်င္း ဆိုတဲ့ ဟမၼဴရာဘီရဲ႕ ကိုဓ ဥပေဒက ၾကီးစိုးလ်က္ ပဲလား။ လူေတြ ရင္ထဲမွာ ရန္ အငုတ္၊ အေျငွာင့္ေတြနဲ႔ ဆိုတာ ရွိေနတာပဲလား ။ အဲ့လို ေတြးျဖစ္လာတဲ့ သတင္း ဖတ္မိတာ ေျပာရင္ -

Ameneh Bahrami

၁၆ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲနဲ႔ တင္ရွိလာတဲ့ ေလာ့စ္ အိန္ဂ်လိ တိုင္းမ္မွာ ျပီးခဲ့တဲ့ ခုနွစ္နွစ္ေလာက္ အခ်ိန္က အီရန္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကို အက္ဆစ္နဲ႔ ပက္ခဲ့တဲ့သူ – အဲ့လူကို အခု ဘယ္လို ျပစ္ဒဏ္ ခ်မလဲ ။ ခံုရံုးက အၾကိတ္အနယ္ စဥ္းစားေနရတယ္။ ေရႊ႕ဆိုင္းလိုက္ရတယ္ ၊ ဆိုင္းငံ့ထားရတယ္လို႔ ၾကားတယ္။

မာဂ်စ္ မိုဗာဟယ္ဒီ ဆိုတဲ့ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ လူငယ္က သူ႕ကို လက္ထပ္ဖို႔အတြက္ ျငင္းဆန္ရေကာင္းလား ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ျပခ်က္နဲ႔ အမီနာ ဘာရာမီဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကို ဆာလဖ်ဴရစ္ အက္ဆစ္ တစ္ဂါလံ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာင္းခ်ခဲ့တယ္ ဆိုပဲ။ အဲ့အခ်ိန္က လြန္ခဲ့တဲ့ ခုနွစ္နွစ္ ၊ ၂၀၀၄ ခုနွစ္က ။ အဲ့တုန္းက ဘာရာမီက တဲဟ္ရန္းမွာ ေနတယ္။ ေအာင္လည္း ေအာင္ျမင္ေနတဲ့၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ လည္း ၾကီးတဲ့ မိန္းကေလး အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ဘဝရပ္တည္ ေနခဲ့တာ။ အခုေတာ့ သူ႕အတြက္ ဆာဂ်ရီ ခြဲစိတ္မႈ ျပဳရာ စပိန္မွာ ေန ေနပါတယ္။

ဒီလို ျပစ္ဒဏ္မ်ိဳးကို အီရန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အစၥလာမ္ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒေတြမွာ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ qisas လို႔ ေခၚမယ္။ retributive justice တဲ့။ တရားခံရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို တူမ်ွတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ျခင္း တစ္မ်ိဳး လို႔ပဲ ဆိုရမယ္။

ဘိုင္ရု က အစၥလမ္ေလ့လာေရး ပညာရွင္ အာမက္ မူဆာလီ ရဲ႕ အေျပာအရေတာ့ ဒီ retributive justice ဆိုတာ ပုဂၢိဳလ္ေရး အခ်င္းခ်င္း ျပစ္မႈ ေျဖရွင္းရာမွာ ဘံုသံုးေလ့ ရွိတဲ့ နည္းလမ္း တစ္ခုပဲတဲ့။ တရားရံုး ေတြမွာ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္တာ ထက္ အမ်ားအားျဖင့္ မိသားစုဝင္ အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာပဲ ေျဖရွင္းေလ့ ရွိတဲ့ နည္းပဲ လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ဇာတာ

က်ေနာ့ဘေလာ့တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနွင့္ ပတ္သက္၍ ဆယ္ပုဒ္ေျမာက္ ပို႔စ္ ျဖစ္ပါသည္။ နကၡတ္ေဗဒင္ ကိန္းခန္းတို႔သည္ ပညာရပ္ တစ္ခု အေနျဖင့္ ( က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မယံုၾကည္သည္ျဖစ္ေစ ) တည္ရွိေနသည္သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ အေလ်ာက္ – ယင္းတို႔နွင့္ နွီးႏြယ္ျပီး စပ္ယွက္ထားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဇာတာခြင္ ပို႔စ္ကို ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္မွ ကူးယူတင္ရွိထားပါသည္။

ဂ်ာနယ္အျဖစ္ ထြက္ရွိျပီးသားကို အဘယ္ေၾကာင့္ ကူးယူ တင္ပါသနည္းဟု ေမးၾကေသာ မိတ္ေဆြ အေပါင္း တို႔ကို ဤေနရာတြင္ အနည္းငယ္ ရွင္းပါမည္။

ေမးခြန္း တစ္ခု ေမးလိုပါသည္။

ယင္း ထြက္ရွိေသာ ဂ်ာနယ္ သည္ေရာ ဘယ္နွစ္ေစာင္ ထြက္ရွိ ပါသနည္း။ ထြက္ရွိေသာ ဂ်ာနယ္ ေစာင္ေရ၏ ႏႈန္းသည္ ျမန္မာ စာဖတ္ႏိုင္ေသာ ျပည္သူ ပရိသတ္နွင့္ ယွဥ္လ်ွင္ မ်ားစြာ နည္းပါး ပါသည္။ ယင္း ဂ်ာနယ္ ေပါက္ေရာက္ ႏိုင္ေသာ ေနရာသည္ေရာ။ … ။ ရန္ကုန္မွ ထြက္ေသာ ဂ်ာနယ္သည္ အျခား အျခား ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားသို ႔ အလ်င္အျမန္နွင့္ အလြယ္ တကူ မေရာက္ႏိုင္ပါ။ ေရာက္ႏိုင္ လ်ွင္လည္း နည္းနည္းသာ ျဖစ္သည္။ ဂ်ာနယ္မွ တဆင့္ မဖတ္ႏိုင္ေသာ ျမန္မာ မိတ္ေဆြမ်ား အတြက္ ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္ကို Credit ထားရွိ၍ တင္ပါသည္။ ဤသည္မွာ ပထမ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။

ေနာက္တစ္ေၾကာင္း မွာ အြန္လိုင္းတြင္ တင္ရွိျပီးေသာ ဤသို႔ ဘေလာ့၊ ဖိုရမ္၊ ဆိုရွယ္ ရွဲရင္း တို႔သည္ အသိသညာ ဖလွယ္ၾကျခင္း လည္း ျဖစ္သကဲ့သို႔ မိမိအတြက္ သိမ္းဆည္းရာလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ဤေဆာင္းပါးမ်ား ၊ ( ဗိုလ္ခ်ဳပ္နွင့္ဆိုင္သည္မ်ား ) ၊ က်ေနာ္ နွစ္ျခိဳက္သည္မ်ား၊ က်ေနာ္ဘာသာ ေရးသားသည္မ်ား၊ က်ေနာ့မွတ္တမ္းမ်ားကို စုေပါင္း၍ ဤဘေလာ့တြင္ က်ေနာ္ သိမ္းပါသည္။ ဤသည္မွာ ေနာက္အေၾကာင္း တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ေဇယ်

……………………………………………………………………….

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဇာတာ – ေရးသားသူ လွမိုး ပညာေရး ( ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္မွ )

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အတိတ္ သမုိင္း ရာဇ၀င္ ကုိ ျပန္လည္ ေလ့လာ ေသာအခါ ေခတ္ အဆက္ဆက္ တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ ဘုရင္မ်ား၊ အစုိးရ ႏွင့္ ျပည္သူျပည္သား မ်ားသည္ ေလာက သဘာ၀ ေလာကဓာတ္ ပညာႏွင့္ ဆက္စပ္၍ အတိတ္၊ တေဘာင္၊ နိမိတ္၊ ေဗဒင္ တုိ႔ကုိ ယုံၾကည္ လက္ခံၾက ခဲ့ပါသည္။ ရာႏႈန္းျပည့္ မဟုတ္ ေသာ္လည္း ရာခုိင္ႏႈန္း တစ္၀က္ေက်ာ္ (၆၀) ရာခုိင္ႏႈန္း ေလာက္ ယုံၾကည္ လက္ခံသည္မွာ ေသခ်ာ ပါသည္။ ေလာကီပညာ ဟု ေခၚေသာ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ လကၡဏာ တုိ႔သည္ အားလုံး တိက်စြာ မမွန္ႏုိင္ ေသာ္လည္း ထုိက္သင့္ သေလာက္ေတာ့ မွန္ပါသည္။ အစြဲအလန္း ထား မယုံၾကည္သင့္ ေသာ္လည္း မွန္ကန္ေသာ ပညာရွင္၏ ေဟာေျပာခ်က္ ကုိေတာ့ အေလးထား သင့္ပါသည္။

U Aung San

ကၽြႏု္ပ္ စာေရးသူ သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ သမုိင္းေၾကာင္း ႏွင့္ အဆုိအမိန္႔ မ်ား၊ စာေပ လက္ရာမ်ား ကုိ ေလ့လာ ေသာအခါ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ေဗဒင္ ဆရာႀကီး လွ်ပ္စစ္ ဦးအုန္းသင္ မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ရွိစဥ္ကာလက သတင္းစာ ဂ်ာနယ္မ်ား တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ေဟာစာတမ္း ကုိ ေရးသား ေပးပုိ႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိ ရပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း သည္ ေလာကီပညာ ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ယုံၾကည္သင့္ သေလာက္ ယုံၾကည္ ခဲ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရွိေရး ကုိသာ အေလးထား ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ေနရ၍ မိမိ၏ ဇာတာႏွင့္ ကံၾကမၼာကုိ အေလးမထား ႏုိင္ခဲ့ေပ။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ကုိယ္တုိင္ေရး အတၳဳပၸတိၱ တြင္“ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၃) ရက္ ဖြားျမင္ေသာ ကၽြႏု္ပ္သည္ ကုိင္႐ုိ နည္းပညာအရ (၁၃) ဂဏန္း ပုိင္ရွင္ သည္ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားေသာ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သည္” ဟု သူကုိယ္တုိင္ ေရးသား ထားေသာ အခ်က္ တစ္ခ်က္သာ ေတြ႕ရပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ မီခဲ့ေသာ အသက္ (၈၀) ေက်ာ္ လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ကြန္း၀င္ ဆရာႀကီး တစ္ဦး မွ မႏၲေလး ရွိ ဆရာေတာ္ တစ္ပါး သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ဇာတာသည္ ဘုန္းႀကီး ေသာ္လည္း အသက္မရွည္ ႏုိင္ေသာ ဇာတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာဆုိ ခဲ့ဖူးေၾကာင္း သုိ႔ေသာ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ အေနႏွင့္ ဘာသာေရး ကိစၥ လုပ္ေဆာင္ရန္ စိတ္ဆႏၵ ရွိေသာ္လည္း တုိင္းျပည္ အေျခအေန အရ ႏုိင္ငံေရး ကုိသာ စိတ္၀င္စား အာ႐ုံစုိက္ ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့ဖူး ပါသည္။

ယခု စာေရးသူ အေနျဖင့္“ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ဇာတာ” အေဟာ မူရင္း အတုိင္း ေရးသား ေဖာ္ျပေပး လုိက္ပါသည္။

ဦးေအာင္ဆန္းတို႔ အေမ

U Aung San and His Mother Daw Su

အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မ်ားမွ အာဇာနည္ ညီအစ္ကို (၂) ဦး ကို ေမြးထုတ္ ေပးခဲ့သူ မွာ အမ်ဳိး သား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ၏ အစ္ကို ဦးဘ၀င္း တို႔ကို ေမြးထုတ္ ေပးခဲ့သူ မွာ အာဇာနည္ မိခင္ႀကီး ေဒၚစု ျဖစ္ေပသည္။ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦးကို ေမြးထုတ္ခဲ့သည့္ ေဒၚစု၏ ဘ၀မွာ စိတ္၀င္စား စရာ ေလာကံဓံမ်ားကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္ ႏုိင္သူ အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ဦးဘ၀င္းတို႔၏ မိခင္ႀကီး ေဒၚစုကို (၂၂၊ ၇၊ ၁၈၇၇) ရက္တြင္ မေကြးခ႐ိုင္၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ရွိ မင္း၀ိုင္း ေနအိမ္ အဘ ဦးျမေအး၊ ေဒၚသူဇာ တို႔က ေမြးဖြား ခဲ့သည္။ ေမြးခ်င္း (၇) ဦး ရွိၿပီး သမီး အႀကီးဆံုး ျဖစ္သည္။ တနဂၤေႏြ သမီး ျဖစ္ေပမဲ့ မိဘမ်ား က ေန႔သင့္ နံသင့္ မဟုတ္ဘဲ မစုဟု အမည္မွည့္ေခၚ ထားခဲ့ၾကသည္။ ေဒၚစု၏ ဦးေလးေတာ္သူ ပင္းၿမိဳ႕၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕ တို႔၏ သံုးၿမိဳ႕၀န္ ဦးေမာင္က အစု ဟု ေခၚေပသည္။

ေဒၚစု၏ ေအာက္တြင္ ေမာင္မ်ား ျဖစ္သည့္ ဦးဖိုးသင္း၊ ဦးေငြႏိုင္၊ ဦးေငြဆိုင္၊ ညီမေဒၚယု၊ ေဒၚပု၊ ေဒၚခင္ေမတို႔ ရွိေပသည္။ ေဒၚစုမွာ အေမတူ သမီးျဖစ္၍ မ်က္ႏွာ ေသးသြယ္ကာ အသားညိဳ၍ အရပ္မွာ မနိမ့္မျမင့္ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ခႏၶာ အေနအထားမွာ မပိန္လြန္း၊ မ၀လြန္းဘဲ ၾကည့္၍ ေကာင္းသည္။ ေဒၚစုမွာ စကားနည္းသူ ျဖစ္ၿပီး မ်က္ႏွာမွာ က်က္သေရ ရွိကာ ခံ့ညားလွသည္။ ေဒၚစုသည္ အစ္မအႀကီးဆံုး ျဖစ္သည့္ အျပင္ သိကၡာ သမာဓိႏွင့္ ျပည့္စံုကာ ေမြးခ်င္းမ်ား အားလံုးက အစ္မႀကီးဟု ေခၚၾကသျဖင့္ အျခားသူမ်ား ကလည္း အစ္မႀကီး လိုက္ေခၚ ခဲ့ၾကသည္။ ေဒၚစုသည္ ဗိုင္းေကာင္း ေက်ာက္ဖိ အမ်ဳိးသမီး ျဖစ္ကာ မိေကာင္း ဖခင္ သားသမီး ျဖစ္သည့္ အတြက္ မိဘမ်ား၏ စကားကို ေကာင္းစြာ နာယူ တတ္ခဲ့သည္။ သို႔အတြက္ ေၾကာင့္ပင္ (၁၁) ႏွစ္ သမီးအရြယ္ ကပင္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးတို႔ တတ္အပ္သည့္ ရက္ကန္းအတတ္ကို သူမတူ ေအာင္ တတ္ေျမာက္ခဲ့သည္။ ေဒၚစုသည္ ရက္ကန္း အတတ္ သာမက စက္ခ်ဳပ္ အတတ္ကိုပါ သင္ၾကား ခဲ့ေသးသည္။

ေဒၚစု အတြက္ ကံဆိုးသည့္ အခ်က္မွာ သူတို႔ေခတ္က အမ်ဳိးသမီးမ်ား မွာ စာသင္ၾကားမႈ အေလ့အထ နည္းပါး ေသာေၾကာင့္ စာေရး စာဖတ္ကိုပင္ မတတ္ေျမာက္ ခဲ့ရေပ။ စာေပ မသင္ၾကားရ၍ စာမတတ္ ေသာ္လည္း ေဒၚစု၏ မွတ္ဉာဏ္မွာ လူတကာ လက္ဖ်ား ခါျခင္း ခံရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းလွသည္။ ေဒၚစု၏ မိဘမ်ားသည္ ေရွးလူႀကီးမ်ား ပီပီ သမီးကညာ အခါမလင့္ေစႏွင့္ ဆိုသည့္အတိုင္း ေဒၚစု အသက္(၁၉)ႏွစ္ တြင္ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ အေနာက္ပိုင္းရွိ ေတာင္သူႀကီး ဦးေဒကိုး ႏွင့္ ေဒၚဆြဲေလး တို႔၏ တစ္ဦး တည္းေသာ သား ဦးဖာႏွင့္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမား ေပးခဲ့သည္။ ေဒၚစုမွာ မိဘႏွစ္ပါး သေဘာတူ၍သာ အေၾကာင္းပါ ရေသာ္လည္း လက္မထပ္မီ အခ်ိန္က ဦးဖာကို တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါမွ် မေတြ႕ျမင္ဖူး ခဲ့ေခ်။ ထိမ္းျမား လက္ထပ္ၿပီး၍ အေၾကာင္းပါေသာ အခ်ိန္က်မွသာ ဦးဖာမွ ေက်ာက္ေပါက္မ်ား ပါသည္ကို သိရွိခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ “ေမာင္ဖာမွာ ေက်ာက္ေပါက္ ပါမွန္း အိမ္ေထာင္က်မွ သိရတယ္ကြယ္” ဟု ရယ္ရယ္ ေမာေမာျဖင့္ တစ္ခါတရံ ရယ္စရာ ေမာစရာ အျဖစ္ ေျပာတတ္ေလသည္။

ေဒၚစုသည္ ဦးဖာႏွင့္ အေၾကာင္းဆက္၍ ေပါင္းဖက္ၿပီးေနာက္ ေယာကၡမ အိမ္တြင္ လိုက္ပါ ေနထိုင္စဥ္ အတြင္း (၁၈၉၄) ခုႏွစ္တြင္ အႀကီးဆံုး သမီး မခင္ၫြန္႔ကို ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ (၁၈၉၅) ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယ သမီးျဖစ္သူ မ၀က္ကို ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ (၁၁၊ ၆၊ ၁၉၀၁) ခုႏွစ္တြင္ ေမာင္ဘ၀င္း (အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ ဦးဘ၀င္း) ကို ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ေမာင္ဘ၀င္း ေနာက္ စတုတၴ ကေလး မေရႊမွန္ ကို ဖြားျမင္ ခဲ့ေသာ္လည္း မေရႊမွန္မွာ (၁၃) ႏွစ္ သမီးအရြယ္ တြင္ ကြယ္လြန္ သြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ေဒၚစုသည္ ေယာကၡမမ်ား အိမ္တြင္လည္း မေန၊ မိဘမ်ားႏွင့္ လည္း မေနေတာ့ဘဲ ေဒၚစုတို႔၏ မင္း၀ိုင္းႀကီး အတြင္းမွာပင္ အိမ္တစ္ေစာင္ သီးသန္႔ ေဆာက္ကာ ေနထိုင္ခဲ့ ေလသည္။ (၁၉၀၅) ခုႏွစ္ တြင္ ပဥၥမ ေျမာက္ ကေလး ေမာင္ေနေအာင္ကို ဖြားျမင္ ေလသည္။ ထုိစဥ္က ေဒၚစု၏ တိုက္တြန္းခ်က္ အရ ဦးဖာသည္ လယ္သမား ဘ၀ကို စြန္႔၍ ေပ်ာ္ဘြယ္ၿမိဳ႕ တြင္ ဥပေဒသင္တန္း သြားေရာက္ သင္ၾကားခဲ့သည္။ ဦးဖာသည္ ဥပေဒ သင္တန္း တက္ေရာက္ ၿပီးေနာက္ တတိယတန္း အမိန္႔ေတာ္ရ စာေမးပြဲကို ၀င္ေရာက္ေျဖဆိုရာ ႏွစ္ခ်င္းေပါက္ ေအာင္ျမင္ ခဲ့ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေဒၚစုသည္ လယ္သမား မယားဘ၀မွ အမိန္႔ေတာ္ရ ေရွ႕ေန ကေတာ္ ေဒၚစု ဘ၀သို႔ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေရာက္ရွိ ခဲ့ရေတာ့သည္။ ဦးဖာ ေရွ႕ေန ျဖစ္ၿပီး မၾကာမီမွာပင္

ပိေတာက္ ဆိုနာတာ

ပိေတာက္သည္ က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္ ပြင့္လာျခင္း မဟုတ္ေပ။

မနက္ျဖန္ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပြင့္ၾကမည္ ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က က်ေနာ့ကို ေျပာသည္။ ပိေတာက္ပန္း ပြင့္ျခင္းသည္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္း တစ္ရပ္ ျဖစ္ဖို႔ ( တစ္နည္း ) ပိေတာက္ပန္း ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ပန္းပြင့္ဖို႔ ရာတြင္ ထိုသူက ေျပာျပျခင္းသည္ အေျခအျမစ္ က်ေသာ အေၾကာင္းတရား မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ ပိေတာက္ပန္း ပြင့္ရန္ အတြက္ လံုေလာက္ေသာ ရည္ညႊန္းခ်က္ သူ႔တြင္ ရွိပါသည္ ဆိုလ်ွင္လည္း သူသည္ ပိေတာက္ပန္း ပြင့္ရန္ ဖန္ဆင္းသူ မဟုတ္ေပ။ ပိေတာက္ပန္း ပြင့္ရန္အတြက္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းတရားသည္ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပြင့္လာျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ထိုထက္ ဘာမ်ွ မပိုေပ။