ပါဝါ အာဏာ ႏိုင္ငံေရး သမား ရဲ႕ ေဝဒနာ

• The political man is a sick man, psychologically sick, spiritually sick. Physically he may be perfectly okay. Usually politicians are physically okay, their whole burden falls on their psyche. You can see that. Once a politician loses his power he starts losing his physical health. Strange… when he was in power, so burdened with so many anxieties and tensions, he was physically perfect.

ႏိုင္ငံေရးသမား ဟာ မက်န္းမမာျဖစ္ေနတဲ႔သူ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မက်န္းမာတဲ႔သူ၊ ဝိညာဥ္ခႏၶာမက်န္းမာတဲ႔သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရ ေကာင္းမြန္ေနတဲ႔သူ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္လည္း ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ရုပ္ခႏၶာက်န္းမာတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးဟာ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာေပၚ မွာသာ တည္ရွိ တယ္။ ဒါကို ခင္ဗ်ားလည္းေတြ႕ႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ တကယ္လို႔ သာ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္ဟာ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ အာဏာပါဝါ ဆံုးရံႈးၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ရုပ္ခႏၶာ က်န္းမာေရး စတင္ ဆုတ္ယုတ္ လာေတာ႔တာပါပဲ။ ထူးဆန္းတာက တန္ခိုးအာဏာ ရွိေနခ်ိန္ မွာေတာ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ ရုပ္ခႏၶာ ဟာ တစ္နင့္ တစ္ပိုး က်န္းမာေနႏိုင္တယ္။

• The moment power is gone, all the anxieties are also gone; now, they will be somebody else’s business. His psyche is unburdened, but in that unburdening all his sickness falls on his body. The politician suffers, as far as his physiology is concerned, only when he loses power; otherwise politicians tend to live long, physically well. Strange, but the reason is that their whole sickness is taken by their psyche, and when the psyche takes on the whole sickness, then the body can live unburdened. But if the psyche releases all its sickness, where is it going to go? Lower than the psychic is your physical existence – all sickness falls on the body. Politicians out of power die very soon. Politicians in power live very long. It is a known fact, but the cause is not well known.

ဒါေပမယ္႔ အာဏာ ဆံုးရံႈးၿပီ ဆိုရင္ေတာ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ အကုန္လံုးပ်က္သုန္းသြားေတာ႔တာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလူဟာ သူတစ္ပါးရဲ႕ စီးပြားေရး အသံုးခ်ခံျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ခ်က္ခ်င္း လစ္ဟာ သြားတယ္။ အဲဒီလစ္ဟာသြားမႈေၾကာင့္ သူ႔ခႏၶာ ဟာ စၿပီး ဆုပ္ယုတ္ လာေတာ႔ တာပဲ။ သူ အာဏာ ဆံုးရႈံးတဲ႔ အခါမွသာ အဲဒီေဝဒနာ ကို စတင္ ခံစားလာရတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ေရရွည္ တည္တံ႔ဖို႔ အျမဲေမွ်ာ္လင့္ ေနတတ္ တယ္။ က်န္းမာၾကံ့ခိုင္ ေနဆဲပဲ ျဖစ္ေနဦးမယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ ထူးဆန္း ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ မက်န္းမာမႈ တစ္ခုလံုး ဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေပၚမွာသာ တည္ရွိေန တာ ေတြ႕ရတယ္။ စိတ္ပိုင္း တစ္ခုလံုးမွာ ဝန္ထုပ္ပိေနတဲ႔အတြက္ ခႏၶာဟာ ေကာင္းေကာင္း က်န္းမာေနတာ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ တယ္။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ခႏၶာမွာ ဝန္ထုပ္ မရွိေတာ႔တဲ႔ေနာက္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ စိတ္ကေန ရုပ္ဆီကို လံုးဝ ကူးေျပာင္းသြားပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕ မက်န္းမာမႈအားလံုးဟာ ရုပ္ခႏၶာဆီ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာ မဲ႔သြား တဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမား အမ်ားစု ဟာ သိပ္မၾကာခင္မွာ ကြယ္လြန္သြား တတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာ ရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားဟာ အသက္ရွည္ တယ္။ ဒါဟာ ျမင္သာေနတဲ႔ အခ်က္အလက္ တစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဒီအခ်က္ရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းခံ ကိုေတာ႔ လူအမ်ား ေကာင္းေကာင္း မသိဘူး။

Religion, The Sangha, and Politics by Aung San

The problems that face humanity today are all of a closely woven fabric. Internationalism and nationalism, economics and politics, politics and sociology, sociology and culture, religion and ethics and culture, they form parts of a whole.

Politics, in its true sense, permeates life. But some of us still say that ‘politics’ is dirty. Is that correct? Of course not! It is not politics which is dirty, but only those who choose to dirty it. And what is politics ? Is it something which is high above, beyond the reach of the common man ? Is it the profession of the charlatans who used to roam the country, playing to the credulous imagination of the peoples, preying on their simple minds ? Or is politics some dangerous ground on which the wise must be wary to tread ? Is politics slogan-shouting alone, ‘race, religion, language,’ as we used to shout ?

The truth is that politics is neither high nor lowly, neither magic nor astrology nor alchemy. Nor is it any dangerous ground to tread on. It is not a matter of narrow nationalism either. It marches with events, and is in every way a part of our daily lives. It is us. Man is a political animal, as Aristotle said,k and politics is in our being and our work. The worker wants to earn higher wages and better conditions of life. The peasant wants to improve his land and his lot. The clerk and official wants more than the drudgery of office, they seek freedom from want and worry. The trader and the broker want fair opportunities for trading and business. For all these people, their striving for the better life, their persuit of happiness, is politics.

Politics then is not dirty. It is not dangerous. It is not mysterious magic. Some say that politcs is religion. That also is not true. Only the dirty politicians say that to confuse the people, to hide or cover up the real issues of life. Those who say religion is politics are opportunists, not genuine politicians.

Religion is a matter of individual conscience, while politics is social science. We must see to it that the individual enjoys his rights, including the right to freedom of religious belief and worship. We must draw a clear line between politics and religion, because the two are not one and the same thing. If we mix religion with politics, then we offend the spirit of religion itself. Politics is pure secular science.

ဆရာေတာ္မ်ားထံသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္

သည္ကေန႔ အြန္လိုင္း တေနရာမွ စာအုပ္တစ္အုပ္ ေဒါင္းလုပ္ရရွိပါသည္။ က်ေနာ္ မၾကာခဏ တင္ရွိေနက် ျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေဆာင္းပါးမ်ား အတြက္ တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာမွ အက်ိဳးျပဳေပးႏိုင္မည္ ျဖစ္သည့္ အျပင္ လိုလားသူမ်ား အတြက္လည္း အက်ိဳးမ်ား ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျပန္လည္ ရွယ္ -ပါသည္။

DOWNLOAD

MEDIAFIRE

( Credit: အထက္ပါ ေဒါင္းလုပ္လင့္ခ္ကို http://cherrymyodaw-elibrary.blogspot.com/ မွ ရရွိပါသည္။ )

ဦးပုကေလး၏ “ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာလုပ္ခဲ့သလဲ” စာအုပ္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ရရွိသည္မွာ ဒုတိယပုိင္း ေရွ႕ခန္းမ်ား မ်ွသာ ပါရွိေနသည္။ ဦးပုကေလး၏ “ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာလုပ္ခဲ့သလဲ” အျပည့္အစံုမွာ ပထမတြဲ၊ ဒုတိယတြဲ၊ တတိယတြဲ ဟူ၍ သံုးတြဲ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုရရွိသည့္ ေဒါင္းလုပ္လင့္ခ္မွာ ဒုတိယတြဲ သာျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ အသစ္ျပန္လည္ ေပါင္းခ်ဳပ္၍ ထုတ္ေသာ ၂၀၁၀၊ ဒီဇင္ဘာလ ၊ ဖူဂ်ီယာမ စာအုပ္တိုက္မွ တတိယအၾကိမ္ထုတ္ စာအုပ္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ ၾကည့္ေသာအခါ ယင္းဒုတိယ တြဲတြင္ပင္ မျပည့္မစံု၊ လိုေနသည္မ်ား ရွိေနပါသည္။

ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ေဆာင္းပါးငယ္သည္ က်ေနာ့္ထံတြင္ ရွိသည့္ တတိယအၾကိမ္ ထုတ္ စာအုပ္ တြင္ ယင္းဒုတိယတြဲ ၌ ျဖည့္စြက္ပါရွိေသာ ( စာမ်က္နွာ ၂၃၅ – ၂၃၇ မွ ) ေဆာင္းပါး ျဖစ္သည္။ ယင္း အျပင္ ဘာသာေရးႏွင့္ ႏွီးႏြယ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ပတ္သက္သမ်ွ တို႔တြင္ ယခင္အခ်ိန္ က တင္ရွိခဲ့ဖူးသည့္ “ဂႏၱေလာက” မဂၢဇင္းပါ “ဗမာႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ” အမည္ရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆာင္းပါး သာ က်ေနာ္ သိခဲ့သည္။ နယ္ခ်ဲ႕၊ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ႏိုင္ငံလြတ္္လပ္ေရး၊ ႏိုင္ငံ ထူေထာင္ေရး ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ တြင္သာ လူသိမ်ားျပီး ဘာသာေရး တြင္ လူသိနည္းလွေသာ ရွားရွားပါးပါး ေဆာင္းပါး လည္း ျဖစ္သည္။

ဇူလိုင္ ၁၉ မွ သင္ခန္းစာ

ကေလာင္ အမည္ “ကိုေဆာင္း” ေရးသားခဲ့တာက ျပီးခဲ့တဲ့ မ-ဆ-လ ေခတ္အခါက ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေခတ္၊ စနစ္ ( အမည္အားျဖင့္ ) မတူေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပတဲ့ အဲ့ဒါကို ခုခ်ိန္မွာ တင္တာက ေရွ႕လမွာ က်ေရာက္မယ့္ ဇူလိုင္ ( ၁၉ ) အတြက္ ေနာက္ပို႕စ္ေတြ တင္ဖို႔ ရွိတာမို႔ အစပ်ိဳး သေဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အတြင္း စာသားကို ( မူရင္း စာေရးဆရာကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ) ဘာမွ မျပဳမျပင္ ထားပါ။ ပါရွိသည့္ အတိုင္း တင္ပါတယ္။ ဓာတ္ပံုမ်ား ကိုေတာ့ ေမာ္နီတာ ( ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အထူးထုတ္ ) ထဲက အတိုင္း ျဖည့္ယူ ပါတယ္။

ေဇယ်
……………………………………….

ျမန္မာ တစ္ ႏိုင္ငံလံုး ႏွင့္ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသား တစ္ရပ္လံုး ၏ ဘ၀ မွတ္တိုင္ တြင္ ထာ၀စဥ္ အဓိကရ ေနရာယူ ေနမည့္ “အာဇာနည္ေန႔”ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ သံုးသပ္ ေလ့လာခ်က္ တစ္ရပ္ ျပဳၾကမည္ ဆိုလွ်င္

(၁) အာဇာနည္ေန႔ မတိုင္မီ တိုင္းျပည္၏ အေထြေထြ အေျခအေန
(၂) လုပ္ၾကံမႈ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊
(၃)ျပည္သူလူထု၏ တုံ႕ျပန္မႈ၊
(၄)အာဇာနည္ေန႔မွ ေပးေသာ သင္ခန္းစာမ်ား ဟူ၍ အပိုင္း ေလးပိုင္း ခြဲျခား ေလ့လာျခင္း ျပဳသင့္ပါသည္။

(၁)အာဇာနည္ေန႔ မတိုင္မီ တိုင္းျပည္၏ အေထြေထြ အေျခအေန

ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ၿပီး ကာလ ျဖစ္သည့္ (၁၉၄၅) ခုႏွစ္မွ စ၍ (၁၉၄၇) ခုႏွစ္ အထိ (၃) ႏွစ္ ကာလကို ေလ့လာ သံုးသပ္ရန္ လိုအပ္ ေပမည္။ (၁၉၄၅) ခု၊ မတ္လ (၂၇) ရက္ေန႔ မွစ၍ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသား အားလံုး တို႔သည္ ဖက္ဆစ္ တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႕ လြတ္လပ္ေရး (ဖတပလ) အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ ဗမာ့ ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္ ႏွင့္ မ်ဳိးခ်စ္ ဗမာ့ တပ္မေတာ္သား မ်ားအျဖစ္ တစ္စု တစည္းတည္း တိုက္ပြဲ ၀င္၍ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ မ်ားအား ေတာ္လွန္ တိုက္ခိုက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေျမျပင္မွ ေမာင္းႏွင္ ထုတ္ခဲ့ၾက ေလသည္။

(၁၉၄၅) ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ် တို႔သည္ စစ္တပ္ႀကီး မ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းသို႔ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ လာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ တိုင္းရင္းသား အားလံုး အပါအ၀င္ တျပည္လံုးက ၿဗိတိသွ် တို႔၏ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကို အျမန္ဆံုး ရပ္စဲ ႐ုပ္သိမ္းရန္ ေတာင္းဆို ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (၁၉၄၅) ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ (၁၅) ရက္ေန႔ တြင္ ၿဗိတိသွ် အေပါင္းပါ မ်ား၏ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွာ လံုး၀ ရပ္စဲ ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ မိမိ တို႔ႏွင့္ အတူ ပါလာေသာ ဆင္းမလား စီမံကိန္းေခၚ စကၠဴျဖဴ စာတမ္းအရ ျမန္မာႏိုင္ငံ အား ဆက္လက္ စိုးမိုးရန္ ႀကိဳးစား ၾကျပန္သည္။

ထိုထိုေသာ ေန႔မ်ား

ဒီကေန႔ က အမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔။ အမ ဆိုေပတဲ့ အရင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အမ မရွိတဲ့ က်ေနာ့ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ရတဲ့ အမ တစ္ေယာက္ပဲ ဆိုပါေတာ့။ ဒါေပတဲ့ ထူးထူးျခားျခား မို႔၊ ေမြးေန႔ မို႔ ဆိုျပီးလဲ ဘာမွ လုပ္ေပးဘူး။ ဘာလို႔ ဆို က်န္တဲ့ ေန႔ေတြကပဲ မထူးျခား သလိုလို၊ အေရး မပါ သလိုလို။ ( အဓိပၸာယ္ သက္ေနမယ္ လို႔ ထင္မိတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ပါပဲ )။

တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ဒါဟာ အဲ့လူတစ္ေယာက္ အတြက္ သတိတရ ၊ အသိအမွတ္ ျပဳေပးတယ္ ဆိုတာဟာ- ဝမ္းသာ မႈ ၊ ပီတိ တစ္ခုခု ကို ျဖစ္ေစတာပါပဲ တဲ့။ သူ႔စကား အတိအက်ေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့သေဘာမ်ိဳး ေျပာတယ္။

ဟုတ္ပါလိမ့္မယ္။ “ဝမ္းသာမႈ၊ ပီတိ၊” ဆိုတဲ့ စကား။ ေတြးမိတာက – အဲ့ဒါ ျဖည့္စြမ္းေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္ – ဒါမွလား။ ဒီေမြးေန႔မွလား။ အျခား တစ္ခုခု လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူးလား။

ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ အမတစ္ေယာက္က လွမ္းေျပာတယ္။ က်ေနာ့အမ အတြက္ တစ္ခုခုေလး ျဖစ္ေအာင္တဲ့။ ဆိုပါစို႔၊ အရုပ္ေလး တစ္ရုပ္ ဝယ္ဖို႔ေပါ့။ သူကလည္း အတင္းအက်ပ္ ဝယ္ေပးေစဖို႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့ အမ အေၾကာင္း သိသေလာက္မွာ – က်ေနာ့အမကလည္း ( ဆိုပါစို႔ – မဂ်ဴး ေပါ့ ) မဂ်ဴးကလည္း “ဒီေန႔ဟာ ငါ့ေမြးေန႔ေလးပါ၊ ငါ့ကို ဒါလုပ္ေပးပါ” လို႔ ေတာင္းဆိုေနတာ မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ မဂ်ဴးမွာ ဒီလို စိတ္မ်ိဳးလည္း မရွိဘူး။ ဒါေပတဲ့ ေစာနက ေျပာသလို “ပီတိ” အေၾကာင္းေတြ၊ ျပည္ပက အမ မွာေနတာေတြ ၊ အဲ့ဒါေတြကို – စိတ္ကူး စဥ္းစားျပီး အျပင္ထြက္ လာလိုက္တယ္။ အရုပ္ကေလးဝယ္၊ “Happy Birthday,My Sis” လို႔ လုပ္၊ သူလည္း ၾကည္ႏူးသြား၊ ကိုယ္လဲ ေပ်ာ္ သြား။ ထံုးစံက အဲ့ဂလို။

အရင္က ေမြးေန႔ ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကိုယ္ မ်က္ျမင္ ၾကံဳေတြ႔ ရဖူးတာေတြ အေၾကာင္း စဥ္းစား မိလာတယ္။ ေမြးေန႔ ( ဒါမွမဟုတ္ ) တစ္ခု ေရာက္လို႔ ကိုယ့္ရင္းႏွီးရာ လူေတြ ျမင္ရင္ Facebook တက္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ Ning.com ရွိရင္ အဲ့ Social Sites ကို တက္မယ္။ Happy Birthday လုပ္မယ္။ စာေရးမယ္။ ျပီးေတာ့လဲ ေမ့သြားမယ္။ က်ေနာ္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ ငါတို႔ တကယ္ သတိရသင့္တဲ့ ေမြးေန႔ေတြက ဘယ္ေန႔ေတြလဲ။

တကယ္ က အနီးစပ္ဆံုး က်ေနာ့ေမြးအေဖ ရဲ႕ ေမြးေန႔၊ ေမြးအေမရဲ႕ ေမြးေန႔။ က်ေနာ္ မသိပါဘူး။ အဆံုးစြန္ဆံုး က်ေနာ့ ေမြးေန႔လည္း မွတ္ မထား မိဘူး။ ( နည္းနည္း လြန္တယ္ လို႔ ေျပာရင္ ေဆာရီးပါပဲ။ တကယ္ကို ေမ့ပါတယ္ ။ ဟိုးတုန္းက လူရႊင္ေတာ္ၾကီးမ်ား ေျပာတာ သတိရတယ္။ မင္း ဘယ္ေန႔က ေမြးတာလဲ ေျပာေတာ့ ေဘးဘက္ ေဒၚပုမၾကီး – အိမ္မွာ – ဘဲ ေပ်ာက္တဲ့ ေန႔က – လို႔ ျပန္ေျဖၾကသလိုမ်ိဳး ၊ က်ေနာ္လည္း အဲ့ဂလိုမ်ိဳးပဲ မွတ္ထားခဲ့မိတာ။ )

နိဒါန္း အပ်ိဳးမွာ တင္ ေတာ္ေတာ္ ရွည္ေနပါမယ္။ Gtalk မွာ အသိတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာထားတာကို တင္ပါမယ္။ ဒီ ေမြးေန႔ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ ပထမအပိုင္းမွာ ေခ်ာ္ ေခ်ာ္ျပီး – ဒႆနိက ဆန္ဆန္ ေျပာၾကရင္း ေဘးေရာက္ သြားတာ ရွိပါမယ္။
ေအာက္ပါ စာပိုဒ္ေတြမွာ me – က က်ေနာ္ ျဖစ္ျပီး AA: – က က်ေနာ့ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျပာသံ ဆိုသံ ေလသံ မၾကိဳက္လို႔ ဘဝင္မက် ခဲ့ပါရင္ စိတ္ၾကိဳက္သာ ေျပာခဲ့ႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ေဇယ်။
……………………………………………………..
me: ေမြးေန႔ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ့ စိတ္ထဲ ရွိတာကို ရွင္းျပရရင္ -
အထင္ကရ လူပုဂၢိဳလ္ ဘာၾကီး ျဖစ္ေနပါေစ..။ ေမြးေန႔ တစ္ေန႔က ကိုယ္ေသဖို႔ တစ္ရက္ နီးကပ္ လာေၾကာင္းကိုသာ ဆိုလိုတာ။
အနီးအနားက လူတစ္ေယာက္ကို ဂရုစိုက္ျပတဲ့ ရွိဳး၊ ျပကြက္ ထံုးစံေတြက … အေနာက္တိုင္းက လာတာေတြ။
Happy Birthday ပါလို႔ .. အျပန္အလွန္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ၾကရာကေန. ဝမ္းသာပီတိကို ဖလွယ္ၾကတယ္ေပါ့ – ခင္ဗ်ား ေစာနက ေျပာသလို ဟုတ္ေကာင္း ဟုတ္မယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီလူေတြကေရာ တကယ္ သတိတရ ရွိေနရမယ့္ လူေတြကို – ( သူ႔အခ်ိန္အခါ ) ေရာက္ၾကတဲ့ အခါ သတိရၾကရဲ႕လား။

မွန္တစ္ခ်ပ္

Mirror - Picasso

သည္ကေန႔ စိတ္ကို ပံုမွန္ အတိုင္း ျဖစ္ေအာင္ ထားေသာ္လည္း အနည္းငယ္ ေတာ့ ရွဳပ္ယွက္ခတ္ ေနမိသည္။ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြခ်ည္း ေတြ႔ေနရေသာ ေၾကာင့္ ဟု ဆိုပါလ်ွင္ ေယာက်ၤားစင္စစ္ ညီးတြားျခင္းသာ ျဖစ္ပါ လိမ့္မည္။ တကယ္က စိတ္ရွဳတ္ စရာမ်ား ရွိလာေသာေၾကာင့္ စိတ္ ရွဳပ္ျခင္း မဟုတ္။ စိတ္ ကိုက ရွဳပ္ေနေသာေၾကာင့္ စိတ္ရွဳပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

စိတ္ ရွဳပ္စရာ ဟူ၍ ဤကမၻာတြင္ ရွိမည္ မဟုတ္ ဟု ထင္ပါသည္။ ေစ့ေစ့ ေတြးၾကည့္ပါက ႏိုင္ငံေရးသည္ လည္းေကာင္း၊ စီးပြားေရးသည္ လည္းေကာင္း၊ လူမႈေရး တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အဆံုးစြန္ဆံုး- ပညာေရးသည္ လည္းေကာင္း အနည္းငယ္မ်ွ စိတ္ ရွဳပ္ေထြးေစ ႏိုင္သည္ မဟုတ္ေပ။ ယင္းအေရး အရာမ်ားနွင့္ တကြ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ႏွင့္ လူအပါ အဝင္ သက္ရွိ သက္မဲ့ အရာတိုင္း သည္ ၎တို႔ သေဘာ အေလ်ာက္ ျဖစ္ပ်က္ ေျပာင္းလဲ ( တစ္ခါတစ္ရံ ေျဗာင္းဆန္၍ ) သြားၾကသည္သာ ျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ သိထားရန္ လိုသည္က မိမိသည္လည္း ယင္းသဘာဝ အတြင္း ပါဝင္လ်က္ ရွိေနသည္ ဆိုေသာ အခ်က္ႏွင့္ သူ႔သေဘာ ႏွင့္သူ ျဖစ္ပ်က္ ေနေသာ အနွီ သက္ရွိ သက္မဲ့ တို႔သည္လည္း မိမိအား အနည္းနွင့္ အမ်ား အေနွာင့္အယွက္ ျပဳႏိုင္ေသးသည္ ဟူေသာ အခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။

“လူသည္ ႏိုင္ငံေရး သတၱဝါ ျဖစ္သည္” ဟူေသာ အဆိုမ်ား၊ “လူသည္ ပတ္ဝန္းက်င္၏ သားေကာင္ ျဖစ္သည္” ဟူေသာ မိန္႔ၾကားခ်က္မ်ား၊ စသည္တို႔သည္ အၾကင္လူ တစ္ေယာက္၏ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ၎၏ စိတ္ကို ကသိကေအာက္ ျပဳစရာ ၊ အေနွာက္အယွက္ ျပဳစရာ အရာရာ တို႔ အျပည့္အနွက္ ျခံရံ ေနၾကမည္ ဟု အသိေပးထားျခင္း၊ သတိေပးထားျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ တကယ္ လည္း ျခံရံ ေနပါသည္။

ဆရာနတ္ႏြယ္ အမွတ္တရ

ကဗ်ာ ဆရာ၊ စာေရးဆရာ မ်ားစြာ ေမြးထုတ္ ေပး ခဲ့သည့္ စာေရးဆရာႀကီး နတ္ႏြယ္ သည္ (၁၁၊ ၅၊ ၂၀၁၁) ရက္ နံနက္ (၁၁) နာရီက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ (ေျမာက္ပိုင္း) ၿမိဳ႕နယ္၊ (၄၈) ရပ္ကြက္ ရွိ ေနအိမ္ တြင္ ကြယ္လြန္ သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ တြင္ အသက္ (၇၉) ႏွစ္ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။ စာေရးဆရာႀကီး နတ္ႏြယ္ ၏ စ်ာပန အခမ္းအနား ကုိ ေရေ၀း သုသာန္ တြင္ (၁၃၊၅၊၂၀၁၁) ရက္ ညေန (၄) နာရီ က ျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး နတ္ႏြယ္၏ စ်ာပန သုိ႔ စာေပ ေလာကသားမ်ား စုံညီစြာ လုိက္ပါ ပုိ႔ေဆာင္ ေပးခဲ့သည္ ကုိလည္း ေတြ႕ရသည္။

ဆရာႀကီး ကုိ ကခ်င္ ျပည္နယ္၊ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ တြင္ အဖ ဦးဘ၀မ္း၊ အမိ ေဒၚေစာလုံ တုိ႔မွ (၁၉၃၃) ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁) ရက္ တြင္ ေမြးဖြား သည္။ အမည္ရင္း မွာ လွျမင့္ ျဖစ္သည္။ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕၊ အထက္တန္း ေက်ာင္း၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ဗုဒၶ သာသနာ့ ႏုဂၢဟ အထက္တန္း ေက်ာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္ တုိ႔တြင္ ပညာ သင္ၾကားခဲ့သည္။ (၁၉၅၁ – ၅၃) ခုႏွစ္ အထိ အထက္ ဗမာ ႏုိင္ငံ ကေလာင္သစ္ လူငယ္မ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၌ အမႈေဆာင္ အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ လည္းေကာင္း တာ၀န္ ယူခဲ့သည္။ (၁၉၅၅) ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ စာေရးဆရာ အသင္း အမႈေဆာင္၊ ( ၁၉၅၉-၆၂ ) ခုႏွစ္တြင္ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ (ျမန္မာႏုိင္ငံ) ဌာနခ်ဳပ္ အလုပ္ အမႈေဆာင္၊ (၁၉၆၁-၆၃) ခုႏွစ္ တြင္ စာေရးဆရာ စာေပ ကလပ္ အတြင္းေရးမွဴး အဖြဲ႕၀င္၊ (၁၉၆၃) ခုႏွစ္ တြင္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ စာေရးဆရာ သမဂၢ တြဲဖက္ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ တာ၀န္ယူ ခဲ့သည္။ (၁၉၅၄) ခုႏွစ္ တြင္ စုံေထာက္ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ၊ (၁၉၆၁) ခုႏွစ္ တြင္ လွ်ဳိ႕၀ွက္ သည္းဖုိ မဂၢဇင္း စတင္ တည္ေထာင္ၿပီး စာတည္း အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ (၁၉၆၃) ခုႏွစ္ တြင္ အမ်ဳိးသား သတင္းစာ ၌ ဘာသာျပန္ အယ္ဒီတာ၊ (၁၉၆၇) ခုႏွစ္ တြင္ မုိးေ၀ ကြယ္လြန္သည္ ထိ စုံေထာက္ မဂၢဇင္း ကုိ တာ၀န္ယူ ခဲ့ၿပီး မုိးေ၀ ကြယ္လြန္သည့္ ေနာက္ပုိင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာ၀န္ယူ ခဲ့သည္။

ဤသို႔ ရွိခဲ့ၾကသည္ မို႔ -

၂၀၁၁၊ ေမလ ၂၂ ရက္ေန႔ထုတ္ ၊ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္ ၊ အတြဲ ၁၊ အမွတ္စဥ္ ၅၃၊ စာမ်က္နွာ ၁၃ တြင္ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္ ၊ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ ေရးသားထားေသာ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါသည္။ ဤပို႔စ္၏ ေခါင္းစဥ္ကိုမူ က်ေနာ့ဘာသာ ေပးထားျခင္း ျဖစ္သည္။

ေဇယ်

……………………………………………….

အစိုးရ သစ္ ႏွင့္ အတူ လြတ္လပ္စြာ စာေပ ေရးသား ခြင့္ဆုိျခင္း ကို ေမွ်ာ္လင့္ ၾကသည္။ လြတ္လပ္စြာ စာေပ ေရးသားခြင့္ ဆိုသည့္ စကားလံုး အေပၚ တြင္လည္း သေဘာထား ကြဲလြဲမႈေတြ ရွိၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ ကလည္း အႂကြင္းမဲ့ ဒီမိုကေရစီ ဆိုသည္မွာ ဘယ္အခါမွ မရွိဟု ဖြင့္ဆိုၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း Free Press ( သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ) ႏွင့္ အတူ ကပ္ၿငိပါလာမည့္ Ethics ( ကိုယ္က်င့္ ) အေပၚတြင္ သတင္းသမား မ်ား အေနႏွင့္ မည္မွ် တာလံု ေနၾကၿပီလဲ ဟု ေမးခြန္း ထုတ္ၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ ဘ၀ ဟူသည္မွာ ေဘာင္ရွိစၿမဲ ျဖစ္သည္။ သူ႔ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ ကိုယ္သည္ ဘယ္ဘက္ ကလဲ၊ သူသည္ ဘယ္ဘက္ ကလဲ၊ အစိုးရသစ္၏ တည္ဆဲ ဥပေဒမ်ား ကို သတင္းသမား မ်ား အေနႏွင့္ မည္မွ် က်က္မွတ္ ထားခဲ့ၾကၿပီလဲ ဆိုသည္က ေမးဖို႔ လိုလာသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲ အသံမ်ား က်ယ္ေလာင္ လာသည္၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားလည္း တစ္ဖြဲ႔ ၿပီး တစ္ဖြဲ႕ အသံ က်ယ္ေလာင္ လာသည္။ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား၏ အာေဘာ္မ်ား ကိုလည္း က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ ၾကားလာ ရသည္။

သည့္အတြက္ စာနယ္ဇင္း အေနႏွင့္ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ႏွင့္ ညီရဲ႕လား ဆိုျခင္းကို စဥ္းစား သံုးသပ္ၾကရန္ လိုအပ္ လာသည္။ တစ္ေခတ္ တစ္ခါက ႏိုင္ငံေရး လႈိင္းမ်ား ျပင္းထန္စြာ ႐ိုက္ခတ္ ေနခ်ိန္က ပုဂၢလိက သတင္းစာ အခ်ိဳ႕ကို သက္ဆိုင္ရာမွ အေရးယူမႈမ်ား ရွိခဲ့ဖူးသည္။ သာဓက အေန ႏွင့္ တင္ျပရလွ်င္ (၁၉၅၉) ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၆) ရက္ ေန႔က ဗိုလ္တစ္ေထာင္ သတင္းစာတိုက္ မွ ပံုႏွိပ္စက္ ႏွင့္ စာခံုမ်ားကို ခ်ိတ္ပိတ္ကာ တာ၀န္ခံ အယ္ဒီတာ ကိုေအာင္စိန္၊ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေ၀သူ ကိုတင္ေရႊႏွင့္ ျဖန္႔ခ်ိေရးမွဴး ကိုေသာင္း တို႔ကို အေရးေပၚ စီမံမႈ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅ (ဂ/ဃ/င) ႏွင့္ (၁၉၅၈) ခုႏွစ္ အေရးေပၚ စီမံမႈ ယာယီ ျပင္ဆင္ခ်က္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅ (က/၁/က) အရ သတင္း ေထာက္လွမ္းေရး အထူးဌာန မွ ရဲမွဴး ဦးတင္လွ က ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗမာ့ေအာင္ဆန္း ( ၁ )

ျပီးခဲ့သည့္ ၁၅.၅.၂၀၁၁ ထုတ္ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ( ၁ ) အမွတ္ ( ၅၂ ) တြင္ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပ ပါရွိလာေသာ စာ ျဖစ္ပါသည္။ အပတ္စဥ္ အပိုင္းလိုက္ ခြဲျပီး ထုတ္ေဝလ်က္ ရွိသည္။ က်ေနာ္က ယင္းမွ တဆင့္ အြန္လိုင္း မ်က္နွာစာ ေပၚသို႔ ကူးယူ တင္ရွိထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တတ္ႏိုင္သေရြ႕လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ သည္မ်ား စုစည္း တင္ရွိသြားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

ေဇယ်

……………………………………..

ေမာင္ထင္၏ ဗမာ့ေအာင္ဆန္း

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ငယ္ေပါင္း မဟုတ္။ ႀကီးေဖာ္ ျဖစ္သည္။ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ဦးသား တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အသီးအျခား ႀကီးျပင္း လာခဲ့ၾကသည္။ သူ၏ ေရေျမ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေရေျမ တို႔ကား တျခားစီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ ေမြးဖြားရာ ေဒသ တစ္ခြင္ကို ေျမလတ္ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေအာက္သား မ်ားအဖို႔ နတ္ေမာက္ သည္လည္း အညာ ပင္ျဖစ္၏။ အညာ ေဒသ၏ ပထ၀ီ သြင္ျပင္ အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၏ ေတာ၊ ေတာင္၊စိမ့္၊ စမ္း၊ ၿမိဳင္၊ လွ်ဳိ စသည့္ ပတ္၀န္းက်င္ ၾသကာသ ေလာကမွာ ထူးဆန္း ေထြလ်ာ ေပ်ာ္ေမြ႕ရာ ျဖစ္လိမ့္မည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ ခန္႔မွန္းမိ၏။ အေၾကာင္းေသာ္ မူကား ကၽြန္ေတာ္ ေမြးဖြားရာ ေအာက္အရပ္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသ ဟူသည္မွာ ပင္လယ္၊ ျမစ္၊ ေခ်ာင္း၊ လမုပင္၊ လတာျပင္ တို႔ႏွင့္သာ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္း ကို တန္ဆာ ဆင္ထား ေလရာ မည္သည့္ အရပ္ကို ၾကည့္ၾကည့္ ပတ္၀န္းက်င္ ၾသကာသ ေလာကႀကီးသည္ စိမ္းလဲ့ေသာ ေတာတန္းတည္း ဟူေသာ မ်ဥ္းေျဖာင့္ တစ္ခု ေပၚ၌ အုပ္၍ ေနေသာ မိုးကုပ္ စက္၀ိုင္း တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္၍ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

သို႔ေသာ္ ေကာင္းကင္မွ မိုးကုပ္ စက္၀ိုင္းႏွင့္ ေျမႀကီးမွ ေတာတန္း ကေလးတို႔ ႏွစ္ဦးသား ဆံုမိၾကသည့္ ပံုပမာလို သူ၏ ဘ၀ သံသရာ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘ၀ သံသရာ တို႔သည္ (၁၉၃၂) ခုႏွစ္ တစ္၀ိုက္ ဆီေလာက္က တကၠသိုလ္ သမဂၢ ဆံပင္ညႇပ္ဆိုင္ ၌ ဖူးစာ ဆံုစည္း မိၾကေလသည္။ ယင္းသို႔လွ်င္ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မွ ေက်ာင္းသားႀကီး အရြယ္သို႔ ေရာက္ၾကမွပင္ အေဆြ ခင္ပြန္း ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ဦးသားကို ႀကီးေဖာ္ ဟူ၍ ေခၚႏိုင္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ဦးသားမွာ တစ္ဦး ႏွင့္ တစ္ဦး ခင္မင္ ရင္းႏွီး လာေလေလ တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး ၿမံဳေစ့ေစ့ ႏုိင္ေလေလ ျဖစ္၍ တစ္ခါတရံ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က ပင္လွ်င္ သူ၏ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြ ဟုတ္ပါေလစ ဟု သံသယ ျဖစ္မိသည္။