အဆိုးျမင္ဝါဒီ ေနတဲ့ ျမိဳ႕

ဒီကေန႔ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေကာင္းကင္က အရွင္းသားပဲ။ — က်ယ္တယ္။ ျပာညိဳ႕ေနတယ္။ တစ္ခြင္ တစ္ျပင္လံုး ဘယ္တိမ္မွ ရွိမေနဘူးရယ္။ ဟိုတစ္ေန႔က ေနေရာင္မ်ိဳး အရိပ္ထိုးေနဆဲ ရွိတယ္။ ဒါေပတဲ့ ဒီရန္ကုန္ဟာ ဟိုေန႔က ရန္ကုန္ မဟုတ္သလို၊ ဒီေနေရာင္ကလည္း ဟိုေန႔က ေနေရာင္ မဟုတ္ဘူး ပဲ။

တကယ္လို႔ ဒီရန္ကုန္ဟာ ေတာင္တန္းျပာေတြ ေပၚမွာ ၊အင္းေလးကန္ရဲ႕ ကမ္းပါး မွာ ခိုနားရင္း ရွိေနခဲ့ရင္~ အခုလို ဟုတ္ပါ့မလား ။ က်ေနာ္ ခဏ ေပ်ာက္ သြားခဲ့တယ္။

အဲ့အခ်ိန္ ဟာ ဒီလို အခ်ိန္ေပါ့။ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ – ငွက္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ျမင္ေကာင္း ျမင္ႏိုင္ မယ္ ။ ဒီ ေကာင္းကင္ ျပာျပာ ကို ေနာက္ခံ ထား ရင္း သူရို႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ပ်ံဝဲ ေနမယ္။ ရန္ကုန္ ရဲ႕ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ – ဟိုနား ဒီနားက လမ္းစ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ သူတို႔ အရိပ္ေတြ ထင္ဟပ္ ေနလိမ့္မယ္။ တစ္ခါ တစ္ေလ – ခပ္လွမ္းလွမ္း ေတာင္ျပာ တန္း ဆီက ေလေအးေအး တစ္ခ်က္ လြတ္ထြက္ လာႏိုင္ တယ္။ ရန္ကုန္ ေျမ ကို သာသာေလး ခိုးနမ္း သြားလိမ့္မယ္။ ကန္ေရျပင္ကို တိုက္ခတ္၊ ရွမ္းပဲပုတ္နံ႕ ရႏိုင္ေသး တယ္။ ရာသီ အေျပာင္း အလဲ မွာ ဝါလြင္ဖို႔ အားခဲ ထားတဲ့ ပင္အို ပင္က် ေတြ ရွိမယ္။ ခင္ဗ်ား သူတို႔ကို ေတြ႕ရႏိုင္ တယ္။ ေရွာ့ပင္ မထြက္ဘဲ အိမ္တိုင္ ရာေရာက္ ေတြ႕ ရႏိုင္ တာေတြ လည္း ရွိတယ္ ~ အဲ့ဒါေတြ က – ေရေငြ႕ ပါမယ့္ ေလ ရယ္ ၊ ကမၻာေပၚ မွာ အရွားပါးဆံုး အျပံဳးအစစ္ရယ္ ၊ ေနာက္ျပီး ~ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘဝ အသစ္ရယ္။

ဒါေပမယ့္ ~ ကံဆိုးခ်င္တယ္ ေျပာမလား၊ ကံေကာင္းတယ္ပဲ ဆိုမလား ~
အခု စင္စစ္ ရန္ကုန္ ဟာ ေတာင္တန္းေတြ ေပၚမွာ မဟုတ္ဘူး။ အင္းေလး မွာလည္း မရွိဘူး။ ရန္ကုန္ဟာ ရန္ကုန္မွာပဲ ရွိေနတယ္။

ပညာရွင္မ်ား တိုင္းထြာခ်က္ အရ -ပင္လယ္ ေရျပင္ အထက္ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေရြ႕။ ကိန္းဂဏန္း အခ်ိဳ႕ ပါးပါး လ်ားလ်ား ေလထြားေန တဲ့ ဒီ ေျမ ဒီေရ …။ ဒါဟာ ရန္ကုန္ ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားျမိဳ႕ေတြထက္ -ဝတ္လစ္စလစ္ ဆန္တယ္။ ကလူက်ီစယ္ လဲေလ်ာင္း ေန တာ ေတြ႕ရ လိမ့္မယ္။

Freedom

Jiddu Krishnamurti

လြတ္လပ္ေရး ဆိုတာဘာလဲ

ဒႆနဆရာ အမ်ားစုက လြတ္လပ္ေရး၊ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေရးသားေျပာၾကားေနၾကတယ္။ က်ေနာ္ တို႔လည္း လြတ္လပ္မႈ အေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္ ။ ဘယ္လို လြတ္လပ္မႈလဲ။ မိမိ စိတ္ၾကိဳက္လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ မိမိ နွစ္သက္ရာ ကိုင္တြယ္ခြင့္၊ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို /ေယာက်ၤား တစ္ေယာက္ကို လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခြင့္၊ မိမိနွစ္သက္ရာ ဖတ္ရွဳခြင့္၊ မိမိ မႏွစ္သက္ရာ ပစ္ပယ္ခြင့္ စသည္။ က်ေနာ္ တို႔ ကိုယ္ကိုယ္ က်ေနာ္တို႔ လြတ္လပ္တယ္လို႔ ဆိုတာနဲ႔ ေမးစရာ ရွိလာတဲ့ တစ္ခုက – အဲ့လြတ္လပ္မႈနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ဘာလုပ္ၾကသလဲ ဆိုတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္ က်ေနာ္တို႔ ေဖာ္က်ဴးျပႏိုင္ဖို႔ လြတ္လပ္မႈကို သံုးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ၾကိဳက္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ လြတ္လပ္မႈ ကို သံုးတယ္။ အဲ့လို ဘဝကို လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ေပးလာရင္း ေပးလာရင္း ေနာက္ဆံုး ဘာျဖစ္လာမလဲ ျပည္သူအလယ္မွာ၊ ပန္းျခံထဲမွာ မိတ္လိုက္ၾက၊ သံဝါသ ျပဳလာၾကေတာ့တယ္။

က်ေနာ္တို႔မွာ လြတ္လပ္မႈ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေနပါတယ္။ အဲ့အတိုင္းလည္း လုပ္ကိုင္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ထင္ၾကတာက ေရြးခ်ယ္စရာ ကိစၥတစ္ခုခု ေပၚေပါက္လာျပီဆိုရင္ လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာ ဝင္လာတာပဲ ။ အဲ့လိုမဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ား ျပင္ဦးလြင္သြားမလား၊ ရန္ကုန္မွာ ေနမလား။ ဒီအလုပ္ဆက္လုပ္မွာလား ၊ အလုပ္ထြက္မွာလား ။ ဆိုလိုတာက ဒါေတြဟာ ေရြးခ်ယ္မႈ သက္သက္ပါ။ ေရြးခ်ယ္မႈက လြတ္လပ္မႈကို ေပးတာ ဟုတ္ပါသလား။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အျမင္၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အေတြးေတြကသာ ရွင္းလင္း ေနရင္ ျပတ္သားေနရင္ ေရြးခ်ယ္မႈ ဆိုတာ ေပၚေပါက္လာစရာ မရွိပါဘူး။ အဲ့ဒီ ျပတ္သားတဲ့ အျမင္ကေနသာ မွန္ကန္တဲ့ လုပ္ရပ္ ထြက္ေပၚလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သံသယေတြ ၊ မက်ိန္းေသ မေသခ်ာမႈေတြ ရွိလာတဲ့ အခါမွသာ က်ေနာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္တဲ့ လုပ္ငန္းကို စၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာလို႔ ရမယ္ဆို ေျပာခ်င္ပါတယ္ – ေရြးခ်ယ္ခိုင္းတာဟာ လြတ္လပ္မႈကို ပိတ္ပင္တာ တစ္မ်ိဳးပါပဲ။

မေရာက္သြားေသာစာ

၁၉၄၅ ခုနွစ္၊ မတ္လ ၊ ရန္ကုန္မွ သရက္ဧရိယာ ေရွ႕တန္းဌာနခ်ဳပ္သို႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ထြက္ခြာေသာ အခါတြင္ ဂ်ပန္စစ္တပ္၏ ဓားစာခံ အျဖစ္ ရန္ကုန္၌ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ေဒါက္တာဘေမာ္ထံ ေရးသားခဲ့ေသာ စာ ျဖစ္ပါသည္။ ေရွ႕တန္း စစ္မ်က္နွာတြင္ ကမန္းကတန္း ေရးျခစ္ရေသာေၾကာင့္လား၊ အၾကမ္းေရးထားသည့္ အတိုင္း ေပးပို႔လိုက္သည္လားေတာ့ မေျပာတတ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ မူရင္းလက္ေရးလက္သား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အမွတ္တရ တင္ရွိလိုက္ပါသည္။ ယင္းစာကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ဆက္သား တစ္ေယာက္ကို ေပး၍ ေစလႊတ္လိုက္သည္ ဟု အဆိုရွိသည္။ သို႔ေသာ္ စာမွာ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ထံ မေရာက္ခဲ့။ စာေပဗိမာန္အသင္းမွ ဦးထင္ၾကီးတို႔ အဖြဲ႔နွင့္ ရန္ကုန္၊ ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရးဌာန ျပတိုက္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္ဟု ပါရွိသည္။

တင္ရွိထားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ မူရင္းလက္ေရး ဓာတ္ပံုတြင္ အလယ္ပိုင္းမွ စာသား အခ်ိဳ႕ ျပတ္လ်က္ရွိပါသည္။ ယင္းျပတ္ေနေသာ စာသားကို Dr. Maung Maung ၏ Aung San of Burma ကို ကိုးကား၍ က်ေနာ္ ထည့္သြင္းထားသည္။

ေဇယ်
………………………………………

ဦးေအာင္ဆန္းကို ေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႔

(၁၉၄၇) ခုႏွစ္ သည္ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းေနတဲ့ တိုက္ပြဲ ကာလ၊ လြတ္လပ္ေရး ရရွိရန္ (၁) ႏွစ္ ေတာင္ မလိုေတာ့သည့္ ကာလ ျဖစ္သည္။ ထိုကာလတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း သည္ သူ ေပးထားသည့္ ကတိ အတိုင္း တစ္ႏွစ္ အတြင္း လြတ္လပ္ေရး ရရွိေရး အတြက္ အျပင္းအထန္ ႀကိဳးစား ေနေသာ ကာလ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုကာလ အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာျပည္ တစ္နံ တစ္လ်ား ေလယာဥ္၊ ေမာ္ေတာ္ကား၊ သေဘၤာ တို႔ျဖင့္ ခရီးစဥ္မ်ား ေရးဆြဲကာ စည္း႐ံုးေရး ဆင္း ေနရေသာ ကာလ ျဖစ္သည္။

ထိုအခ်ိန္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သည္ ကုန္းလမ္း ခရီး ေမာ္ေတာ္ကားျဖင့္ ရန္ကုန္မွ ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္းသို႔ ခရီး ထြက္ခြာ လာရာ ထိုေန႔ (၄၊ ၄၊ ၄၇) ရက္တြင္ ရန္ကုန္မွ ေတာင္ငူ သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တန္း သည္ ေတာင္ငူမွာ ေန႔လယ္စာ စားၿပီး ဆက္လက္ ထြက္ခြာ ခဲ့ရာ လယ္ေ၀းသို႔ မြန္းလြဲပိုင္း (၂) နာရီ ခန္႔တြင္ ေရာက္ရွိ ခဲ့သည္။ လယ္ေ၀း၌ ေခတၱနားၿပီး သနက (၄) ဒု တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္ေန၀င္း ႏွင့္ ေတြ႕ဆံု ခဲ့သည္။ ပ်ဥ္းမနားတြင္ ယေန႔ ညေန (၅) နာရီ ခန္႔တြင္ တရားေဟာရန္ အစီအစဥ္ ရွိေသာေၾကာင့္ ဆက္လက္ ထြက္ခြာ ခဲ့သည္။

ထုိအခ်ိန္က ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕သည္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ၏ ဌာနခ်ဳပ္ အေျခစိုက္ ေဒသ ျဖစ္သည္။ ဗကပ မ်ားသည္ ဖဆပလမွ ခြဲထြက္ ခဲ့ၿပီး ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ၏ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈကို ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ ဆန္႔က်င္ တိုက္ခိုက္ ေနၾကသည္။ ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္တာရာ သည္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ေတာမခိုခင္ ကပင္ ပ်ဥ္းမနား ၿမိဳ႕နယ္ တ၀ိုက္၌ ႀကိဳတင္ လႈပ္ရွား ေနသည္။ သူက ဗကပ ၏ တပ္နီ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ တာ၀န္ ယူထားသူ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က ဗမာ့ ေသနတ္ကိုင္ တပ္ရင္း (၄) ၏ ဒုတိယ တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴး ေန၀င္း သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ခရီးစဥ္ ကို လံုၿခံဳေရး တာ၀န္ယူ ထားရသည္။

ဗမာ့ေအာင္ဆန္း ( ၁ )

ျပီးခဲ့သည့္ ၁၅.၅.၂၀၁၁ ထုတ္ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ( ၁ ) အမွတ္ ( ၅၂ ) တြင္ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပ ပါရွိလာေသာ စာ ျဖစ္ပါသည္။ အပတ္စဥ္ အပိုင္းလိုက္ ခြဲျပီး ထုတ္ေဝလ်က္ ရွိသည္။ က်ေနာ္က ယင္းမွ တဆင့္ အြန္လိုင္း မ်က္နွာစာ ေပၚသို႔ ကူးယူ တင္ရွိထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တတ္ႏိုင္သေရြ႕လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ သည္မ်ား စုစည္း တင္ရွိသြားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

ေဇယ်

……………………………………..

ေမာင္ထင္၏ ဗမာ့ေအာင္ဆန္း

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ငယ္ေပါင္း မဟုတ္။ ႀကီးေဖာ္ ျဖစ္သည္။ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ဦးသား တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အသီးအျခား ႀကီးျပင္း လာခဲ့ၾကသည္။ သူ၏ ေရေျမ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေရေျမ တို႔ကား တျခားစီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ ေမြးဖြားရာ ေဒသ တစ္ခြင္ကို ေျမလတ္ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေအာက္သား မ်ားအဖို႔ နတ္ေမာက္ သည္လည္း အညာ ပင္ျဖစ္၏။ အညာ ေဒသ၏ ပထ၀ီ သြင္ျပင္ အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၏ ေတာ၊ ေတာင္၊စိမ့္၊ စမ္း၊ ၿမိဳင္၊ လွ်ဳိ စသည့္ ပတ္၀န္းက်င္ ၾသကာသ ေလာကမွာ ထူးဆန္း ေထြလ်ာ ေပ်ာ္ေမြ႕ရာ ျဖစ္လိမ့္မည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ ခန္႔မွန္းမိ၏။ အေၾကာင္းေသာ္ မူကား ကၽြန္ေတာ္ ေမြးဖြားရာ ေအာက္အရပ္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသ ဟူသည္မွာ ပင္လယ္၊ ျမစ္၊ ေခ်ာင္း၊ လမုပင္၊ လတာျပင္ တို႔ႏွင့္သာ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္း ကို တန္ဆာ ဆင္ထား ေလရာ မည္သည့္ အရပ္ကို ၾကည့္ၾကည့္ ပတ္၀န္းက်င္ ၾသကာသ ေလာကႀကီးသည္ စိမ္းလဲ့ေသာ ေတာတန္းတည္း ဟူေသာ မ်ဥ္းေျဖာင့္ တစ္ခု ေပၚ၌ အုပ္၍ ေနေသာ မိုးကုပ္ စက္၀ိုင္း တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္၍ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

သို႔ေသာ္ ေကာင္းကင္မွ မိုးကုပ္ စက္၀ိုင္းႏွင့္ ေျမႀကီးမွ ေတာတန္း ကေလးတို႔ ႏွစ္ဦးသား ဆံုမိၾကသည့္ ပံုပမာလို သူ၏ ဘ၀ သံသရာ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘ၀ သံသရာ တို႔သည္ (၁၉၃၂) ခုႏွစ္ တစ္၀ိုက္ ဆီေလာက္က တကၠသိုလ္ သမဂၢ ဆံပင္ညႇပ္ဆိုင္ ၌ ဖူးစာ ဆံုစည္း မိၾကေလသည္။ ယင္းသို႔လွ်င္ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မွ ေက်ာင္းသားႀကီး အရြယ္သို႔ ေရာက္ၾကမွပင္ အေဆြ ခင္ပြန္း ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ဦးသားကို ႀကီးေဖာ္ ဟူ၍ ေခၚႏိုင္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ဦးသားမွာ တစ္ဦး ႏွင့္ တစ္ဦး ခင္မင္ ရင္းႏွီး လာေလေလ တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး ၿမံဳေစ့ေစ့ ႏုိင္ေလေလ ျဖစ္၍ တစ္ခါတရံ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က ပင္လွ်င္ သူ၏ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြ ဟုတ္ပါေလစ ဟု သံသယ ျဖစ္မိသည္။

ေအာင္ဆန္း – အက္တလီ စာခ်ဳပ္ အတြင္းေရး – ( သခင္တင္ဦး )

ေရွးမီ ေနာက္မီ ႏိုင္ငံေရး သမား စာေရးဆရာႀကီး တစ္ဦး ျဖစ္ေသာ သခင္ တင္ဦး သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ လက္ပြန္း တတီး ေနခဲ့သူ ျဖစ္သည့္ အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ ေအာင္ဆန္း အက္တလီစာခ်ဳပ္၊ ပင္လံုႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းခဲ့ရာ –

ပင္လံုစာခ်ဳပ္ နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မွတ္မိ သေလာက္ ဆိုရင္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္တုန္း ကေတာ့ အဘ မပါဘူး။ အဲ့ဒီတုန္းက အဘတို႔က ရန္ကုန္မွာ ေနတာ။ အဲ့ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္မွာ တိုင္းျပည္ကို တစ္တိုင္းျပည္လံုး စည္း႐ံုးတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚခဲ့တယ္။ အေနာ္ရထာ၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရား။ အဲ့လို ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေပၚလာၿပီး ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တစ္ေယာက္ တိုင္းျပည္ စည္း႐ံုးဖို႔ အတြက္ ေပၚလာတယ္။ ရာဇ၀င္ကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ေရွးေရွးက ေခါင္းေဆာင္ေတြ ထက္ ပင္ပင္ပန္းပန္း နဲ႔ ေရွ႕ေရး ျမင္ၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ ထင္ရွားတာ ေတာ္ေတာ္ကို ခ်ီးက်ဴး စရာ ေကာင္းတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းပါ။

ဒီ့ျပင္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ တုန္းက အခုလို တစ္တိုင္း တစ္ျပည္လံုး သူမ်ား လက္ေအာက္ ကေန ၿပီးေတာ့ ကယ္တင္ဖို႔ တိုက္ခိုက္ဖို႔ မပါခဲ့ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လက္ထက္ ေရာက္ေတာ့မွ တစ္တိုင္းျပည္လံုး အဂၤလိပ္ရဲ႕ ကၽြန္ ျဖစ္ေနတာကို ကယ္တင္ဖို႔ ေပၚလာတယ္။ ၿပီးလည္း ၿပီးေရာ တစ္တိုင္း တစ္ျပည္လံုး လူမ်ဳိးစုေတြ ကြဲၿပီးေတာ့ ေနတာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အကုန္လံုးကို ညီၫြတ္ေအာင္ လိုက္ၿပီး စည္း႐ံုးႏိုင္တာ သိပ္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတယ္။ သူ႕ အသက္အရြယ္နဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက အဲ့ဒီတုန္းက အသက္ (၃၀) ေက်ာ္ အရြယ္ပဲ ရွိေသးတာ။ အဲဒီအရြယ္ နဲ႔ တစ္တုိင္းျပည္လံုး မွာ ရွိေနတဲ့ လူမ်ဳိးစုေတြ အားလံုးကုိ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ အကုန္လံုး ညီၫြတ္ေအာင္ လုပ္တာ တကယ္ ခ်ီးက်ဴးစရာ ေကာင္းတယ္။ အဲ့လို ခ်ီးက်ဴးစရာ ေကာင္းေအာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း လုပ္ေနတုန္းကုိ အဂၤလိပ္ အစိုးရက ျပည္ေထာင္စုသား ေတြကို အကုန္ လံုးခြဲ ထုတ္ဖို႔ အတြက္ ေနာက္က လုိက္ၿပီး ေႏွာင့္ ယွက္ေသးတယ္။

ငရဲေခြးၾကီးအေၾကာင္း ( ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ )

အိုးေ၀ ဦးညိဳျမ၏ ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္

- အိုးေဝ စိန္ရတု ၇၅ နွစ္ျပည့္ -

(၁၉၃၅) ခုႏွစ္တြင္ ကိုေအာင္ဆန္းက တကၠသိုလ္ သမဂၢ အဖြဲ႕၌ အယ္ဒီတာ လုပ္ရန္ ကၽြန္ေတာ့္ထံ လာေရာက္ စည္း႐ံုး၏။ ကၽြန္ေတာ္က အိုင္ေအ မေအာင္ေသး၍ ထုိႏွစ္ အဖို႔ သူပင္ အယ္ဒီတာ လုပ္ပါ။ ေရွ႕ႏွစ္ခါမွ လုပ္ပါရေစ ဟု အေပးအယူ မွ်တ သြား၏။ ထုိသို႔ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပူးတြဲ မိရာမွ သမဂၢ မဂၢဇင္း၌ (ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေျပး ေနၿပီ) ဟူေသာ ေဆာင္းပါး ပါရွိကာ မဂၢဇင္း ထြက္ေပၚခ်ိန္၌ (၁၉၃၆)ခု၊ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ သပိတ္ ျဖစ္ပြားရေလသည္။

ထိုႏွစ္က ေက်ာင္းသား ေလာကတြင္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ရွိရာ သခင္တို႔၏ ႏုိင္ငံေရး လံႈ႔ေဆာ္မႈ မ်ားလည္း ရွိ၏။ တကၠသိုလ္၌ လည္း အလိုေတာ္ရိ ေက်ာင္းသားမ်ား ႏွင့္ သမဂၢ အုပ္စု တို႔၏ ပဋိပကၡ မ်ားလည္း ရွိ၏။ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္၌ တက္သူ၊ မတက္သူမ်ား နာမည္ ေခၚခ်ိန္တြင္ အဂၤလိပ္လို Present, Sir. (ရွိပါသည္ ခင္ဗ်ား) ဟု ဆိုရၿမဲ ျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသား တစ္ဦးက ( Sir -ဆာ) ဟူေသာ စကားလံုးကို ခ်န္လွပ္ ခဲ့သည္ ဆိုကာ ေက်ာင္းထုတ္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ေကာလိပ္ေက်ာင္း၌ ေၾကညာခ်က္မ်ား ကပ္ထားေသာ သင္ပုန္းမွ စကၠဴကို ျဖဳတ္သည္ ဆိုေသာ ေက်ာင္းသား ကိုလည္း ေက်ာင္းထုတ္ ပစ္ျပန္၏။ ေက်ာင္းလခ ေပးရန္ ေနာက္က်သူမ်ား အတြက္ အလိုေတာ္ရိ အုပ္စု၀င္ မဟုတ္လွ်င္ ဒဏ္႐ိုက္ ခံရ၏။ ထုိႏွစ္က သမဂၢ ဥကၠ႒မွာ ဦးႏု ျဖစ္ေလသည္။ သူ႕ကိုလည္း ႏုိင္ငံေရး မိန္႔ခြန္းမ်ား ေဟာေျပာသည္ ဆုိကာ ေက်ာင္းထုတ္ ျပန္၏။ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ ေက်ာင္းထုတ္ ခံရသူမ်ား မ်ားျပားလာရာ ဥကၠ႒ ကိုႏုကို ထုတ္ျခင္းျဖင့္ ေက်ာင္းသား သမဂၢကို ဖိႏွိပ္လိုေၾကာင္း ထင္ရွား လာေတာ့၏။

ဤတြင္ သမဂၢ အာေဘာ္ ျဖစ္ေသာ အိုးေ၀မဂၢဇင္း၌ တာ၀န္ခံ ထုတ္လုပ္သူ မ်ားမွာ ကိုေအာင္ဆန္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ေန၏။ သမဂၢ၏ ျပန္ၾကားေရး တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ ရသူမ်ား ျဖစ္၍ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ အေနျဖင့္ တစ္နည္းတစ္ဖံု ထိေရာက္စြာ တုံ႔ျပန္ရန္မွာ ေရွာင္လႊဲ၍ မျဖစ္ ေတာ့ေခ်။ စာေပ အေရးအသား၌ ကိုေအာင္ဆန္းက ကၽြန္ေတာ့္ကို အားကိုးသည္ ျဖစ္၍ ထုိ “ငရဲေခြးစာေပ”ကို ကၽြန္ေတာ္ပင္ ေရးသား ပါသည္။ ထုိစာကို ေရးသားရာ၌ မည္သူ႕ကိုမွ် မတိုင္ပင္ဘဲ သန္းေခါင္ အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္၏ သထံု ေဆာင္ အခန္း၌ တံခါးပိတ္ ေရးသား ခဲ့သည္။

ဦးနုေျပာတဲ့ ဦးေအာင္ဆန္း

U Aung San

ေမာ္နီတာ – မွာ ဆရာ ေမာင္ဆန္းၾကယ္ ဘာသာျပန္ ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
…………………………………………

(၁၉၃၄-၃၅) ပညာသင္ႏွစ္ထဲ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွာ ကိုေအာင္ဆန္း ကို ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး ေတြ႕ဖူးတာ။ သူက အင္တာ မီဒီယိတ္ ေက်ာင္းသား။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ တကၠသိုလ္ကို တတိယ အႀကိမ္ ျပန္ေရာက္ လာၿပီး ဥပေဒတန္း တက္ေနတယ္။ ခုလန္ဒန္မွာ AFPEL ကိုယ္စားလွယ္ လုပ္ေနတဲ့ ကိုအုန္းက ေက်ာင္းသား သံုးေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို တုိက္တြန္းတယ္။ ဒီသံုးေယာက္က ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ ဧရာမ ျပယုဂ္ႀကီးေတြ ျဖစ္လာမယ္ လုိ႔ သူက ေတြ႕ရွိ ထားတယ္။ အဲဒီ သံုးေယာက္ထဲမွာ ကိုေအာင္ဆန္းက တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီး ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔ တက္ဘုန္းႀကီး စာအုပ္ေရးလို႔ တက္ဘုန္းႀကီး လို႔ နာမည္ ေက်ာ္လာတဲ့ ကိုသိန္းေဖ။ ကိုေအာင္ဆန္း ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ ကိုယ္ေသြး ကေတာ့ ၿပိဳင္ဘက္ ကင္းပါပဲ။

သူက စကား နည္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စေတြ႕ေတြ႕ ခ်င္းေတာင္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ပ်ဴပ်ဴငွာငွာ ေျပာဆိုတာမ်ိဳး မရွိဘူး။ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္က လူ႔ခြစာ လို႔ပဲ ထင္လိုက္တယ္။ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ကိုသိန္းေဖ၊ ကိုအုန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေတာ့ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္လာ ၾကတယ္။ လမ္းေတြ႕ရင္ သဲလိႈက္၊ အူလႈိက္ ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း ကေတာ့ အဲသလိုမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ လမ္းေတြ႕လည္း ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ မွ ႏႈတ္ဆက္တာ။ တစ္ခါတေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ ေရာက္လာ တတ္ၿပီး သူ႔ကို ေျပာစရာရွိရင္ ေျပာဖို႔ ဖိတ္တယ္။

သူနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ရင္းႏွီး လာေတာ့မွ သူ႔အေၾကာင္းကုိ နားလည္ သေဘာေပါက္လာတယ္။ သူက အလဟႆ အလာပသလႅာပေတ ေျပာတာမ်ိဳးေတြ၊ လူမႈေရးအရ အေပၚယံ ႏႈတ္ဆက္ ေျပာတာမ်ိဳးေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္း ေနတာေတြကို မယံုၾကည္ဘူး။ တကယ့္ကို ရင္ဘတ္နဲ႔ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံတာမွ လုိအပ္တာကို ကူညီ လုပ္ကိုင္ေပးႏိုင္တယ္ လို႔ ယံုၾကည္ထားတာ။ မိတ္ေဆြဆိုတာအခ်င္းခ်င္း ရင္ဘတ္ခ်င္းအပ္ၿပီး လိုအပ္တာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရွင္းျပႏိုင္ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားတယ္။ သူက အေပါင္းအသင္း လုပ္လို႔ မရတဲ့ လူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ကဖ်က္ကယက္ လုပ္တဲ့လူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ သူက တိက်တယ္။ ျပတ္သားတယ္။ မွန္တယ္။

အဖြဲ႕ အေနနဲ႔ ကေတာ့ (၁၉၃၅-၃၆) ပညာသင္ႏွစ္၊ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ အမႈေဆာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ဆက္သြယ္ ၾကရတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း၊ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ကိုသိန္းေဖ တို႔က အႀကံေပးလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ဥကၠ႒ ေနရာ ကေန အေရြးခံတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း၊ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ကိုသိန္းေဖနဲ႔ မစၥတာ ရာရွစ္ တို႔ကေတာ့ အဖြဲ႕၀င္ေတြေပ့ါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အႏိုင္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ သမဂၢမွာ စလုပ္တာနဲ႔ သမဂၢ အလုပ္ ေတြကို တက္တက္ႂကြႂကြ သူ႔ထက္ အရင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေဆာင္ရြက္ ၾကတယ္။ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ ေက်ာင္းသား သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ လာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေယဘုယ် အားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ထားတာ ကေတာ့

ရန္ကုန္မွာ ေဒတာ၊ ဘာဘာညာညာ

ဒီစေနနဲ႔ တနဂၤေႏြ ( ၂၀၁၁ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၉ နဲ႔ ၂၀ ( စေနနဲ႔ တနဂၤေႏြ ) ) ဒီနွစ္ရက္- ရန္ကုန္ MICT မွာ ပြဲတစ္ပြဲ လုပ္ပါတယ္။ဘားကန္႔ တဲ့ IT နည္းပညာမ်ား ဖလွယ္တဲ့ပြဲလို႔လဲ ေခၚနိုင္မလားပဲ။ သိခ်င္သူေတြ အိုင္တီကို စိတ္ဝင္စားသူေတြ လာၾကတယ္။ လူငယ္ ၊ လူၾကီး၊ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြ လည္း ပါမယ္။ အိုင္တီနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ေနတဲ့သူမ်ားလည္း လာတယ္။ လာေရာက္ၾကသူေတြလဲ မ်ားပါတယ္။ အေယာက္ ၃၆၁၄ တက္ပါသတဲ့။ Register က ေန သိရသေလာက္  ေျပာ ပါတယ္။  ( ျပီးခဲ့တဲ့ မႏၱေလးက ပိုမ်ားတယ္ လို႔လည္း ေျပာေသးတယ္။ )

IT ရန္ကုန္ ဘားကန္႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စီစဥ္ေပးသူ ( Organizer ) အေယာက္ငါးဆယ္နဲ႔ ေထာက္ပံ့သူ ( Sponsor ) ေတြအေနနဲ႔ ေဇကမၻာတို႔၊ ကတ္စပါ စကီးတို႔ ၊ လင္နိုဗိုတို႔ ( က်န္ေသးတယ္ ၊) ရွိၾကသေပါ့ ။ သတင္းေရးတာ မဟုတ္လို႔  အတိအက် ေျပာမေန ေတာ့ဘူး ဗ်ာ။ ေျပာခ်င္ တာက ဒီအိုင္တီပြဲမွာ ဘာလုပ္လဲ ။ ဒီကေန ဘာျမင္ျဖစ္လိုက္လဲ ။  အဲ့ဒါပါ။