လႊာဖိနပ္

အလႊာလိုက္ ပစ္သြင္း လာေသာ ပိတ္စိမ္းပါး လႊာဖိနပ္တစ္ရံသည္ ဤမ်ွ နူးညံ့၍ ဤမ်ွ ရိုက္ႏွက္ခ်က္ ျပင္းထန္လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ မထင္ထားမိ။ ထို ဖိနပ္ကေလး တစ္ရံသည္ အမ်ားနွင့္ အတူ ဘာမ်ွ မထူးျခား ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ့အတြက္ ျမိဳ႕ျပတို႔၏ အေငြ႔အသက္မ်ား တပူးတည္း ပါဝင္ ေပးလ်က္ ရွိေနသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္ ၏ ဆိုးႏြဲ႔တတ္ေသာ အမူအက်င့္ေလး ေတြ ပါသည္။ စိတ္ေကာက္တတ္ ေသာ သေဘာကို ျပသည္။ အျခားသူမ်ား အတြက္ မထူးဆန္း ေသာ္လည္း က်ေနာ့အတြက္ အမည္ မေဖာ္ျပနိုင္ေသာ ထူးကဲမႈ တစ္ခု ရွိေနသည္။
လက္ကေတာက္ခ်င္း ၾကံဳေတြ႔ရသည္က ထိုလႊာဖိနပ္တစ္ရံနွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေတြးမ်ား ျဖစ္သည္။ လူကို မျပဳစားထား ေသာ္လည္း ေနထိုင္မႈ လူ႔ဘဝ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ထိုလႊာဖိနပ္၏ ရိုက္ခတ္မႈက ရွိေနသည္။ လႈပ္ရွား ဆက္ဆံ ေနရေသာ လူ႔ေဘာင္ အဖြဲ႔မွာတင္က က်ဥ္းက်ပ္သည္။ ( က်ေနာ့အတြက္ ) ထို လႊာဖိနပ္ေလးသည္ စီးနင္းရန္ မဟုတ္။ အလွထိုင္ ၾကည့္ရန္လည္း မဟုတ္။ သူ႔သေဘာအရ ေရာက္ရွိလာ၍ လက္ခံထားရျပီး သူ႔သေဘာအရ ကုန္ဆံုးသြား လ်င္လည္း ေက်နပ္ နွစ္သိမ့္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။

ထိုလႊာဖိနပ္ ကုိ က်ေနာ္ မဝယ္ယူခဲ့ပါ။ အျခားသူမ်ားက ဝယ္ယူ လက္ေဆာင္ေပးသည္ လည္း မဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္ စာေရးေနရာ အခန္းနားဆီသို႔ တစ္စံု တစ္ေယာက္ ပစ္သြင္း လာျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ စ၍ ေရာက္လာစဥ္က က်ေနာ့ အတြက္ အရာဝတၳဳ တစ္ခု သက္သက္ မ်ွသာ အာရံု ရွိခဲ့သည္။ အမ်ိဳးအမည္ မသိ။ အဝိညာဏက အသက္မဲ့ ဝတၳဳတစ္ခု သက္သက္ ျဖစ္သည္ ဆိုေသာ အေၾကာင္းခ်င္းရာထက္ ဘာမွ မပိုခဲ့ေပ။ သို႔ေသာ္ ထို ဝတၳဳ၏ ေနာက္ကြယ္ အေၾကာင္း တို႔ မွာမူ ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိသည္။ အဘယ္သူ ပစ္ခ် လာခဲ့ပါ သနည္း။ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ အျခားသူဆီသို႔ မေရာက္ဘဲ က်ေနာ့ဆီသို႔သာ ေရာက္ေနရပါ သနည္း။ ဤေမးခြန္းမ်ားကို အရင္ အေျဖသိပါမွ မည္သည့္ အရာဝတၳဳ ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကည့္ေတာ့မည္။

သို႔ေသာ္ က်ေနာ္ မွားခဲ့သည္။ အေျဖမွာ မသိနိုင္ေတာ့။ အခ်ိန္ ငါးမိနစ္ ရင္းလိုက္သည္။ လူကိုယ္တိုင္လည္း အျပင္ထြက္ၾကည့္သည္။ ေဒါသလည္း ခဏ ထြက္ၾကည့္သည္။ စိတ္လည္း မရွည္မိေတာ့ ။ အဘယ္သူလဲ။ ဘာအေၾကာင္းလဲ။ ဘာလုပ္တာလဲ ဒါ။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ေမးသည္။ ကိုယ့္ဘာသာ အေျဖ ထပ္မရွာနိုင္ေသး ။ မထူးေတာ့ ။ ဘာပါလိမ့္ ဆိုသည္ကို အရင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မည္။

တကယ္လည္း အစမွာ ေျပာခဲ့သလို လႊာဖိနပ္ေလး တစ္ရံသာ ျဖစ္သည္။ ဘာမွ မထူးျခား ။ စိန္မစီထားေသာ ၊ ေရႊမကြပ္ ထားေသာ သာမာန္ ပိတ္စိမ္းပါး ဖိနပ္ကေလး တစ္ရံသာ ျဖစ္သည္။ ပံုမွန္ ရွိေနက် ေနရာတြင္ ရွိေသာ ဖိနပ္ကေလး တစ္ရံ ဆိုလ်င္ ဘာမ်ွ ေတြးမိမည္ မဟုတ္။ ဘယ္သူ ဘယ္ဝါ ဆိုသည္ကို သိလ်င္ ကိစၥက ဒီတြင္ျပီးသည္။ ယခုက ဤဖိနပ္ ကေလး သည္ က်ေနာ့အာရံုကို အေတာ္အတန္ အေႏွာင့္ အယွက္ ေပးေနပါသည္။ ေလကုိ ဆန္၍ စိတ္ကို လႊင့္ထုတ္ ၾကည့္လိုက္သည္။ ပ်က္စီးမႈနွင့္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ေနေသာ ဘဝကိုယ္စီသည္ ဤလႊာဖိနပ္ကေလး အတိုင္း ေလလြင့္ေန ၾကသည္လား။ ေျဖးေျဖးမွန္ မွန္ သြားေနၾကေသာ ေျခလွမ္းမ်ား၊ ကေရာေသာပါး သြားေနၾကေသာ ေျခလွမ္းမ်ား၊ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ လာေနၾကေသာ ေျခလွမ္းမ်ားမွသည္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ရွိေနရေသာ ေျခလွမ္းမ်ား အထိ လူအမ်ားသည္ ဖိနပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး စီးနင္းေနၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က သုတ္သီးသုတ္ျပာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ က ဒရြတ္တိုက္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ယိုင္တိယိုင္တိုင္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပးလ်က္ လႊားလ်က္။
ပသို႔ဆိုေစ – ဖိနပ္ ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တယုတယ ႏွစ္ျခိဳက္တတ္ေသာ လူေတြလည္း ၾကံဳခဲ့ရဖူးသည္။ သူ႔ဖိနပ္ ကိုယ့္ဖိနပ္ မခြဲျခား ေကာက္စီးသြားေသာ လူမ်ားလည္း ေတြ႔ဖူးသည္။ တစ္ခ်ိန္က အေဖမွာဖူးသည္ ရွိသည္။ “အက်ၤ ီ၊ ဖိနပ္ ကိုယ့္ဥစၥာ ကိုယ္စြတ္၊ ေတြ႔ကရာ ေကာက္မစြပ္နဲ႔၊ ထိုးရပစ္၊ ရိုးရပစ္ေကာင္ မလုပ္နဲ႔ “- တဲ့ ။ ဒါ ယဥ္ေက်းမႈလား ။ သတ္မွတ္ စည္းကမ္းခ်က္ လား ။ လူရည္မြန္ အက်င့္ေတြလား ။ သို႔ဆိုလ်င္ သူ႔ဖိနပ္ မစြပ္ရံုတင္မက ကိုယ့္ဖိနပ္ပါ မစြပ္လိုေသာ လူစားမ်ိဳးဆိုလ်င္ အဘယ္သို႔ သတ္မွတ္မည္နည္း ။ သိလိုသည္။ ေရရာေအာင္ က်ေနာ္ မေတြးထား ေသာ္လည္း က်ေနာ့ ဆီကိုေတာ့ ဒီလႊာဖိနပ္ကေလး ေရာက္လာခဲ့ျပီ။ ေတာ္ေတာ္လည္း ဒုကၡေပးပါသည္။ ေကာက္ယူ၍လည္း မလႊတ္ပစ္မိ၊ တျခား တစ္ေနရာတြင္လည္း မသိမ္းထား လိုက္ေတာ့။ သူေရာက္ေနရာ ေနရာေလးမွာတင္ ဒီအတိုင္း ရွိေစ။ ေပယ်ာလကန္ ထားလိုက္ မိေတာ့သည္။ စိတ္ရွဳပ္သည္ ။ ေခါင္းထဲ မထည့္ေတာ့ ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သည္လႊာဖိနပ္ ကေလးသည္ အျခားအခန္း တစ္ေနရာ သို႔ ထပ္မံ အပစ္သြင္း ခံရမည္ ဆိုသည္ေတာ့ ေသခ်ာသည္။

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: