သဘာ၀ကဗ်ာဆရာ

John Dewey

Now night, mother soul, broods the weary hours,
Flutt’ring fugitives from the tasks of day,
Worn and wan creeping to her waiting wings . . .
And groping were clasped together within
The capacious stillness of her bosom.

Merged in oneness of the first creation
They gather strength against the shock and strain
Of day’s wedge-like doom of separation
Ever new enforced. All embracing night,
Mystic mother, in her patience endless
And unconquerable, makes them her own,
As within death’s majestic solitude
Blend the struggling spirits of severed men,
While fretful time, subdued, waits in worship
Wond’ring at the enduring womb of God.

ကာလ ရွည္ၾကာ ရွင္သန္ေနရမႈမ်ား ေအာက္တြင္ တခဏခ်င္း ကုန္ဆံုးသြားေသာ သက္တမ္းမ်ားက ပ်င္းရိ ညည္းေငြ႔ဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ကုန္ဆံုး ေပးေနၾကသည္။ လူဟူေသာ သတၱ၀ါသည္ တကယ္ေတာ့ မရွိ။ ရွင္သန္ ေနထိုင္ျခင္းသာ ရွိမည္။ ကုန္ဆံုး ပ်က္သုဥ္းသြား ျခင္းသာ ရွိမည္။ ယင္းတို႔သည္ အဆက္ မျပတ္ အထပ္ထပ္ လည္ပတ္ေနမည္။ အထပ္ထပ္ ေအာင္ျမင္၍ အထပ္ထပ္ က်ရွံဳးၾကမည္။ အဘယ္မ်ွေလာက္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းသနည္း။

ဂၽြန္ဒ်ဴ၀ီ၏ အယူအဆမ်ားတြင္ သဘာ၀ ဟူေသာ ျပယုဂ္ကို အေတြ႔အၾကံဳမ်ားဟူေသာ စကားလံုးျဖင့္ ဖလွယ္သံုးစြဲ သည္ကို ေတြ႔ရမည္။ သဘာ၀ အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ ပံုေဖာ္ေနမႈမ်ားသည္သာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ား ကို ဖန္တီးသည္။ အေတြ႔အၾကံဳ တို႔ကလည္း သဘာ၀ကို စုပ္ယူဖြဲ႕တည္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ သဘာ၀၏ ျပင္ပကို လႊတ္၍ အေတြ႔အၾကံဳသစ္ဟူသည္ မရစေကာင္း ။ သဘာ၀ ျဖင့္ မဖြဲ႕စည္းေသာ အေတြ႔အၾကံဳဟူ၍ မရွိ ဟု မွတ္ယူသည္။

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: