သတိရွိသူ = ရွင္သန္ေနထိုင္သူ

က်ေနာ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အသိမူမိ ၊ သတိရွိမိတဲ့ အတိုင္းသာ ရွင္သန္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသိရွိတယ္၊ သတိ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ ရွင္သန္မႈနဲ႔ ပ်က္သုဥ္းမႈ ၾကားကို ပိုင္းျခားေပးထားတယ္။ အသက္ရွဴ ေနရံုမ်ွနဲ႔က ရွင္သန္ ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွလံုးခုန္ ေနရံုမ်ွနဲ႔ ရွင္သန္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသိ မရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္ ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အရေတာ့ ေဆးရံုေပၚမွာ ဆန္႔ဆန္႔ၾကီး ျဖစ္ေနမယ့္ လူနာ တစ္ေယာက္ ဆိုပါေတာ့။ သူကလည္း ပဲ ရွင္သန္ ေနႏိုင္တယ္။ အသက္ရွင္ေနတယ္လို႔ ေျပာမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါက တကယ္ အသက္ရွင္ေနတာ ဟုတ္ပါရဲ႕လား ။
ခင္ဗ်ားမွာ ႏွလံုးေတြ ခုန္ေနဦးမယ္။ အသက္ကလည္း ရွဴ ႏိုင္ေသးတယ္။ ႏွစ္နဲ႔ ခ်ီျပီး ရွင္သန္ ေနႏိုင္ဦးမယ့္ ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ထိန္းထား ႏိုင္ဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ စက္ပစၥည္းတစ္ခုလို လည္ပတ္ေနတာ၊ နွလံုးခုန္ေနတာ ၊ ေသြးစီးဆင္းေနတာ သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကမၻာတစ္ခြင္က တိုးတက္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာ ေဆးရံုေပၚ ဆန္႔ဆန္႔ၾကီး ျငိမ္သက္ေနရတဲ့ လူနာဦးေရ အမ်ား အျပား ရွိပါတယ္။ တိုးတက္တဲ့ နည္းပညာေတြ အရ ေသခ်ိန္ကို ေဆးဝါးနဲ႔ ကိရိယာေတြနဲ႔ ဆြဲဆန္႔ထားတယ္။ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ ေတြနဲ႔ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို ကုစား၊ ဆိုင္းငံ့ပစ္တယ္။ ရက္နဲ႔လား၊ ႏွစ္နဲ႔လား၊ ရာစုနဲ႔ ခ်ီလား၊ ဆန္႔ႏိုင္သမ်ွ ဆန္႔ၾကည့္ၾကမယ္။ ဒါဟာ ဘဝပါလို႔ ဆိုရင္ အဲ့လူေတြက အသက္ရွင္ေနရံု ပဲ ဆိုပါေတာ့။ စင္စစ္ အေန နဲ႔ေတာ့ ဒါဟာ ဘဝ မဟုတ္ဘူး။ ဘာ အသိမွ မရွိဘဲ ရွင္သန္ ေနရံုမ်ွေလးဟာ ဘဝ မဟုတ္ေသးဘူး။
ဗုဒၶ ဘာသာဝင္ ေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္ ခံယူခ်က္က ကြဲျပားတယ္။ အဲ့ အဓိပၸာယ္ ခံယူခ်က္မွာ အသိ၊သတိရွိမႈက အဓိက ေနရာမွာ ရွိတယ္။ အသက္ရွဴရံုေလး ရွိမယ့္ သူတို႔ကို အသက္ရွင္တယ္ လို႔ဆိုေကာင္း ဆိုၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပတဲ့ ရွင္သန္ ေနထိုင္ေနတာ မ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ နွလံုးေသြး ေလ်ာက္ေနရံုမ်ွနဲ႔လည္း ရွင္သန္ေနတယ္လို႔ မေခၚဘူး။ သတိႏိုးၾကား ရွိေနသူကိုသာ ရွင္သန္ ေနတယ္လို႔ ေျပာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတိရွိသူ၊ အပၸမာဒ မေမ့မေလ်ာ့ ေနထိုင္သူကိုသာ စင္စစ္ ရွင္သန္ေနသူလို႔ ဆိုရပါလိမ့္ယ္။ သူတို႔လို ပကတိ ျငိမ္သက္လ်က္သား မဟုတ္ေသးဘူး – က်န္တဲ့- လႈပ္ရွား၊ သြားလာ၊ ေနထိုင္ ေျပာဆိုေနမႈေတြမွာလည္း အပၸမာဒ ကင္းလြတ္ရင္ ကင္းလြတ္တဲ့ အေလ်ာက္ စက္ရုပ္လူ ေတြခ်ည္း ( တစ္နည္း ) ေသလူေတြ ခ်ည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကို ေလးေလးနက္နက္ စူးစိုက္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း –
အပၸမာဒ၊ မေမ့မေလ်ာ့ ျဖတ္သန္း ေနထိုင္သြားျခင္း သည္သာ စစ္မွန္တဲ့ ဘဝေနနည္းလို႔ ဗုဒၶက မိန္႔ဆိုခဲ့တယ္။ မ်ားမ်ား သတိကပ္ ႏိုင္ေလ၊ မ်ားမ်ား ရွင္သန္ ႏိုးၾကားလာေလပဲ။ ဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ရွင္သန္ ႏိုးၾကားမႈ ဘဝနဲ႔ အပၸမာဒကို ဗုဒၶျမတ္စြာ အဖန္တလဲလဲ ေဟာၾကား ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုးၾကားမႈ ဘဝဟာ ပန္းတိုင္ဆိုရင္ အပၸမာဒ၊ မေမ့မေလ်ာ့ ၊ သတိရွိျခင္းဟာ လမ္း။ ဘဝရွင္သန္ႏိုးၾကားမႈ ရရွိႏိုင္မယ့္ လမ္းလို႔ ေခၚဆိုရပါလိမ့္မယ္။

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: