ႏွလံုး ဝတ္လႊာခ်ပ္ေလးမ်ား

လူသားတိုင္း အတြက္ ႏွလံုးအိမ္ဟာ အခ်ုိဳ႕အတြက္ သိသိသာသာ အာရံုခံႏိုင္တာ ရွိေပမယ့္ အခ်ိဳ႕အတြက္ အာရံုခံႏိုင္စြမ္း ရွိခ်င္မွ ရွိတယ္။ ဘာလို႔ဆို တစ္ခ်ိဳ႕က အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီး၊ တစ္ခ်ိဳ႕ အတြက္သာ ႏိုးၾကားေနလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်န္းမာေနတဲ့သူ ၊ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ခ်ိဳ႕တဲ့ ေနသူေတြကလည္း မ်က္ျမင္ေလာကမွာ ေရာျပြန္းေနတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ – လူတစ္ဦးအတြက္ မိမိ ရဲ႕ အာရံုဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အား အစြမ္းဟာ မိမိရဲ႕ အသိအျမင္ ၾကည္လင္မႈ ေပၚမွာသာ မူတည္ေနတယ္။ အဲ့ဒီ အက်င့္အၾကံ ၊ သိျမင္မႈ အားအစြမ္း အတိုင္းသာ – ၎ရဲ႕ ႏွလံုးအိမ္ဟာ ဖြံ႕ျဖိဳး မႈ ရွိတယ္။ ပန္းေလး တစ္ပြင့္နဲ႔ တူတယ္။ ေရခံ ေျမခံ၊ သဘာဝ အား အျဖည့္ခံေတြ ေတာင့္တင္း ၾကည္လင္ေနႏိုင္ မွသာ အသာယာ ဆံုး ပြင့္လန္း ႏိုင္တယ္။ ေလဒဏ္ ေနဒဏ္ေတြေၾကာင့္ ထိုက္သင့္ သေလာက္ ဖူးပြင့္ခြင့္ မရဘဲ ေၾကြလြင့္ သြားတဲ့သူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိၾကပါတယ္။

ဒါေပတဲ့ အားလံုးမွာ တူညီေနတာ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ဘဝရဲ႕ ဖြင့္ဆိုရွင္းျပေနတဲ့ အသံ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝဟာ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး အေပၚ ညီတူညီမ်ွ ဖြင့္ဆို ျပထားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲ႕ ခဏတိုင္းမွာ အညီအမ်ွ စီးဆင္းေပးေနတယ္။ သူ႕ရဲ႕ စီးဆင္းျဖတ္သန္း သြား တဲ့ ႏႈန္းဟာ အတူတူပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ေတြမွာ မတူညီၾကရျခင္းဟာ အဲ့ဒီ ဘဝအေပၚ သိျမင္မႈ ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္း အေပၚမွာသာ မွီတည္ေန ပါတယ္။

ေကာင္းကင္ယံမွာ သာေနတဲ့ လကေလး နဲ႔ တူပါတယ္။ လေသာ္တာ ဟာ တစ္ခါတစ္ရံ မွာ တျခမ္းပဲ့ေလး လည္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။ ျပည့္ခ်င္ လည္း ျပည့္ ေနႏိုင္တယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ လံုးဝ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲ႕ အျမင္မွာ လေလးက ပိန္လိုက္ ေဖာင္းလိုက္၊ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားလိုက္ ျဖစ္ေန ေပမယ့္ – လရဲ႕ ပင္ကိုယ္ သဘာဝေလး မွာေတာ့ နကိုကတည္း က ျပည့္တင္း ျပီးသားပဲ။ တစ္ေနရာ၊ တပါဒ မွ ေလ်ာ့ပါး မသြားဘူးရယ္။ လူေတြ ရဲ႕ အျမင္အာရံု မမွီႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လည္း ျပည့္တင္းျမဲ ျပည့္ တင္း တည္ရွိေနတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ? ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘဝ သံစဥ္ဟာ အဲ့ဒီ လကေလးနဲ႔ အျပည့္အဝ တူညီပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဝင္းထိန္ေအာင္ သာေနေပမယ့္ – တိမ္သလႅာ ကြယ္လို႔ ေမွာင္နဲ႔ မည္းမည္းသာ တဝဲ လည္လည္ ျဖစ္ေန ရတာမ်ိဳး ရွိေနရတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ရင္ထဲက တိမ္သလႅာေတြကို ဘယ္လိုဖယ္မလဲ။ အားလံုးမွာ ညီတူညီမ်ွ ဝင္းၾကည္ေနတဲ့ လကို က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုျမင္ ရမလဲ။ ဒီ အျမင္ရရွိဖို႔ တိမ္သလႅာဖယ္ရွားတဲ့ အျဖစ္ဟာ ဆူဖီ ဆရာေတြရဲ႕ လမ္းမွာ အေရးပါတဲ့ အရာတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိ အတုအေယာင္ ( ဝါ) မိမိရဲ႕ အတၱ ( နာ့ဖ္ ) (ဝါ) false self ဟာ တိမ္သလႅာလို႔ ဆိုရင္ အဲ့ဒီ တိမ္သလႅာကို ဖယ္ရွားႏိုင္ဖို႔ ဟာ ဆူဖီ ဆရာမ်ားရဲ႕ အက်င့္အၾကံမွာ ပါဝင္ပါတယ္။ ဆရာေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးဟာ အဲ့ဒီ အတၱနဲ႔ ပိတ္ေလွာင္ေနရာ က ရုန္းထြက္ ဖို႔ အဲ့ဒီ အက်င့္အၾကံေတြနဲ႔ လံုးပန္း တယ္။

စင္စစ္ ႏွလံုးသား ကို က်ေနာ္တို႔ အတြက္ လစႏၵာ နဲ႔ တင္စားလိုပါတယ္။ သူက အျပည့္အဝ ထြန္းလင္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္၊ စိတ္ကူး၊ မာန၊ ေဒါသေတြေၾကာင့္ အမိုက္တိုက္ ဖုံးမိရက္သား ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ႏွလံုးသားက ထင္သေလာက္ အသက္မဝင္ဘူး။ ကြယ္ေပ်ာက္ေနတယ္ လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ ဒါကို ဆူဖီဆရာမ်ားက သိျမင္မႈ၊ ျမတ္ႏိုးမႈ နဲ႔ ဖယ္ရွားတယ္။ Devoted one attention to Allah လို႔ ေခၚမလား ။ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ တစ္နည္း ဥပမာ ေပးျပီး ေျပာ ရရင္ ႏွလံုးအိမ္ဟာ က်ေနာ္တို႔ မသိလိုက္ဘဲ ေခ်ာင္ထိုးထားမိတဲ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ ။ – ဒီမွန္ကေလးဟာ အတီေတ ကာလ ကတည္းက မထင္မရွား၊ ေရာင္ျပန္ မဟပ္ႏိုင္ ဘဲ ေပ်ာက္ကြယ္ေနတယ္။ ဒါကို ျပန္ဆြဲထုတ္ႏိုင္မွ – အၾကည္လင္ဆံုး အျဖစ္ ျပန္လည္ ထားရွိႏိုင္မွသာ ဘဝကို အစစ္အမွန္ ရွဳျမင္ႏိုင္ ပါလိမ့္မယ္။

Sufism ( tasawwuf ) မွာေတာ့ ဒါကို အဆင့္ေလးဆင့္ နဲ႔ ျဖတ္သန္းပါတယ္။ ( အဆင့္လို႔ ဆိုေပတဲ့ – ေလွကားထစ္လို တစ္ထစ္ျပီးမွ တစ္ထစ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူးရယ္။ သီးျခားကြဲျပားထားတဲ့ ပြင့္ခ်ပ္ေလးခ်ပ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္လို႔သာ ဆိုလိုတယ္ )

Liberating ourselves from the psychological distortions and complexes

စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အျမင္အရွဳပ္အေထြး ေတြကေန လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးပမ္းတယ္။ တစ္နည္းဆိုရင္ အရွိကို အရွိအတိုင္း အရွင္းလင္းဆံုး ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းတယ္။ အဲ့ဒီ အတြက္လည္း ဆူဖီ ဆရာမ်ားဟာ အခုခဏ အေပၚ အာရံုစိုက္ ရွဳျမင္ထားၾကတယ္။ သူတို႔ အတြက္ စိတ္ကူး၊ သီဝရီ၊ ေမ်ွာ္မွန္းခ်က္၊ ဆႏၵ ေတြဟာ အသံုး မဝင္ဘူးရယ္။

Freeing ourselves from the slavery to the attractions of the world.

ဒီအဆင့္မွာ ရွဳျမင္သူဟာ – စိတ္ႏွလံုးကို အေနွာင့္ယွက္ႏိုင္ ဆံုး အရာ ကေန ခြဲထြက္ပါတယ္။ စင္စစ္ က်ေနာ္တို႔ကို အေနွာင့္ယွက္ႏိုင္ ဆံုး အရာေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ ဒူးေထာက္ ဦးညႊတ္ ထားရပါတယ္ ဆိုတဲ့ က်ေနာ္တု႔ိရဲ႕ “လိုဘဆႏၵ၊ အာရံုေတြ” သာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဆန္ဆန္ စကားလွလွသံုးရင္ – သူတုိ႔က က်ေနာ္တို႔ကို “ကၽြန္ျပဳ” ထားတယ္။ ဒီအျဖစ္ ကို စင္စစ္ သိရွိတဲ့ အခါေရာက္မွသာ – မိမိ သႏၱာန္ ဟာ အလိုအေလ်ာက္ တြန္းလွန္ဖို႔ ခရီး စတင္ပါတယ္။ အဲ့အခါ ဒီဆႏၵ အကာအရံ အဆီးအတား ေတြ ကို မိမိဘာသာ လိုက္လံ ရွဳျမင္ လာတယ္။ ရင့္သန္လာရင္ ရင့္သန္လာတဲ့ အေလ်ာက္ – စိတ္ႏွလံုး အစြမ္းနဲ႔ – သိရွိ၊ ဖယ္သတ္သြားတယ္။ မိမိရဲ႕ ရွင္သန္ ေနထိုင္မႈ ဟာ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ အခါမွာ လိုလားခ်က္ ဆႏၵေတြ ေနာက္ မလိုက္ေတာ့ဘူး ရယ္။ မိမိရဲ႕ အသက္၊ မိမိရဲ႕ ဘဝဟာ လိုလားခ်က္ေတြ ေပၚမွာ မမွီတြယ္ဘူး – မစြဲလမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူး – အခု ခဏတာရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ မ်ွကေလး အေပၚ မွာသာ မွီတည္ ေနေတာ့တယ္။ စင္စစ္ အဲ့ဒီ အခ်ိန္အခါမွာ ရွင္သန္ေနတဲ့ မိမိဘဝဟာ – ရွဳျမင္ထားမႈ အသိ၊ သက္သက္က လြဲရင္ က်န္တာ ဘာမွ မရွိဘူးလို႔ ဆိုလိုပါတယ္။

Transcending the subtlest veil which is the self and its selfishness.

အတၱရဲ႕ ကန္႔လန္႔ကာကို ဆြဲခြဲ ထြက္လာ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအပိုင္းဟာ အခက္ခဲဆံုး အပိုင္းလည္း ျဖစ္ေသးတယ္။ ေနထိုင္မႈ ခဏအတြင္း မွာ က်န္တဲ့ အရာ ဘယ္အရာမွ မရွိရင္ေတာင္ – လူဟာ မိမိရင္တြင္း မိမိ ခိုဝင္ ေထာက္တည္ထားေသးတယ္။ အနည္းဆံုး မိမိရဲ႕ သႏၱာန္ ဟာ ငုတ္တြယ္ ခ်ိတ္ကပ္ေနဆဲ ရွိေနပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီကန္႔လန္႔ကာကို သိမ္ေမြ႕ႏူးညံ့တယ္ ~ သိရခက္တယ္လို႔ မၾကာခဏ သြန္သင္ျပရေလ့ ရွိတယ္။ ဒါကို ဘဝေနထိုင္မႈ အတြင္း ရွဳျမင္မႈ သက္သက္ တည္ရွိ လာေနဖို႔သာ လိုအပ္ပါတယ္။ ရင့္မွည့္ လာတဲ့ အခါ – မိမိရဲ႕ တည္ရွိမႈ သႏၱာန္ သက္သက္ကပါ ရုတ္ျခည္း ဆိတ္သုဥ္း သြားတယ္။ ( တနည္း ) နကိုကတည္းက မရွိ – ဆိတ္သုဥ္းေနေၾကာင္း သိျမင္ သြားတယ္။ ဇင္ အရ ဒီေနရာဟာ ဆာတိုရီနဲ႔ အထိုက္အေလ်ာက္ တူညီမယ္လို႔ က်ေနာ္ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

Devoting oneself and one’s attention to Allah: living in and through Allah.

ေနာက္ဆံုး တည္ျငိမ္၊ ေသဝပ္သြားတဲ့ အရာက ဘုရားသခင္နဲ႔ ထိေတြ႕သက္ဝင္ သြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီေလးခ်က္ဟာ တစ္ဆင့္ျပီးမွ တစ္ဆင့္ ရယ္လို႔ မဟုတ္ဘူး – တစ္ခု ျပည့္ဝရင္ က်န္ေလးခုဟာ တြဲဖက္ ျပည့္ဝလာတယ္။ တစ္ဆင့္ခ်င္း ေက်ာ္ျဖတ္ တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ဒါကို – ဘုရားသခင္နဲ႔ ထပ္တူ သက္ဝင္ေနထိုင္ျခင္း၊ အလႅာနဲ႔ တစ္သား တည္း ျဖစ္ တည္ျခင္း၊ ေမတၱာ နဲ႔ ျပည့္ဝ သြားျခင္း – စသည္ ဘယ္လို ဆိုဆို – မိမိ ႏွစ္သက္သလို ေခၚဆိုႏိုင္တယ္။ အႏွစ္အားျဖင့္ – မိမိစိတ္ႏွလံုးကို အၾကည္လင္ဆံုး ရွင္းထုတ္ ျဖစ္တည္ သြားႏိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ကိန္းဝပ္ သြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ရဲ႕ သႏၱာန္ ဟာ ၾကည္လင္မႈ သက္သက္ သာ တည္ရွိေနေတာ့တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ေနထုိင္ ရွင္သန္မႈ ဘဝမွာ – ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ ေမတၱာဓာတ္ -အၾကည္သားက လြဲရင္ – လူ၊ ပုဂၢိဳလ္၊ အယူဝါဒ၊ ဂိုဏ္းဂဏ မရွိ။ — ခံယူခ်က္၊ အစြဲ အလမ္း၊ စကား၊ ေဝါဟာရ မသိ။ — အျခား ဘယ္အရာမွ မတြယ္ညိ၊ မသက္ေရာက္ ။– ဘာမွ ပိုင္းျဖတ္ ခြဲခန္႔စရာ မလိုအပ္ ေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတယ္။

……………….
Ref: Sufism – Purification of the heart.
………………
http://zayya.blog.com/
https://zayya.wordpress.com/
http://zayyablogger.blogspot.com/
……………….

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: