ေရစုန္ – ေရဆန္ ကမ္းတို႔ အလြန္

စိတ္ကို စိတ္ အတိုင္း၊ ရုပ္ကို ရုပ္အတိုင္း ထားရစ္ ခဲ့ႏိုင္ျခင္းသည္ပင္လ်ွင္ သခၤါရတို႔ရဲ႕ အလြန္မွာ ျဖစ္တယ္ – လို႔ ဘာသာက်မ္းစာ သမားေတြ မၾကာခဏ ေျပာတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ စာေပသိ၊ ေတြးေခၚ သိ ရွိရံုမ်ွနဲ႔ ဘဝ ကို စင္စစ္ လက္ေတြ႕ မရွင္သန္ႏုိင္ မေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆရာ အမ်ား သြန္သင္ၾက တယ္။ စိတ္ဆႏၵ၊ လိုအင္ ရမၼက္ ေတြ ရဲ႕ တိုက္တြန္းခ်က္ ေၾကာင့္ ဆင္းရဲ ဒုကၡ အျဖစ္ကို အားထုတ္ လုပ္မိေန ဆဲ ရွိတယ္။ ဒါကို တြန္းလွန္ ႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာ – အဦးဆံုး တန္ျပန္ အားထုတ္မႈ လိုအပ္ ေန ပါေသးတယ္။ အဲ့ဒီ တန္ျပန္ အားထုတ္မႈ မွာ ဘာဝနာ ဟာ တံခါး ေပါက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ ေရးမိသေလာက္မွာ ဘာဝနာ ျပဳဖို႔ အသားေပး ေရးတယ္။

အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး လွည့္ပတ္ ဘယ္လိုပဲ ေရးေနပါေစ- မိမိရဲ႕ အခုခဏ ထင္ရွားသမ်ွကို အတိအက် သိျမင္ ေန ထိုင္ ေန ဖို႔ သာ ပဓာန ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့သည္ရဲ႕ အလြန္ဟာ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘာဝနာနဲ႔ မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္း လည္း ျဖစ္တယ္ ။ အားထုတ္ျခင္း ၊ အားမထုတ္ျခင္း တို႔ရဲ႕ အလြန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ အလြန္ကို ဆိုင္ရာ ဘာသာ သမား မ်ားက ႏွစ္သက္ သလို ေခၚဆိုႏိုင္ တယ္။ – က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ အဲ့ဒါဟာ ခံစားမႈ မဟုတ္တဲ့ ခ်ဳပ္ျငိမ္းမႈ သက္သက္ ။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ ဆႏၵ ေဇာေတြ ရဲ႕ ကၽြန္ ျဖစ္ေန သေရြ႕ – အားထုတ္မႈ မျပဳဘဲ အဲ့ဒီကို မေရာက္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ အထင္ အရွား ျဖစ္ပါတယ္။ အားထုတ္မႈ ဆိုတာ အတိုင္း အတာ တစ္ ခု အထိ လိုအပ္ ေနဦးမယ္ ။ ဒီ အားထုတ္မႈ ကို လည္း ဘာဝနာ က အျပည့္ အဝ တာဝန္ယူ ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕က “သခၤါရ ကင္းရင္၊ ျပဳျပင္စီရင္မႈ ကင္းရင္ ကိစၥျပီးတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ – ကုသိုလ္လည္း လုပ္စရာ မလို၊ အကုသိုလ္ လည္း လုပ္စရာ မလို၊ စိတ္ ကို စိတ္အတိုင္း ထား၊ ရုပ္ကို ရုပ္အတိုင္းထား၊ ဒါကပဲ သဘာဝတရား” – ဆိုတဲ့ အျမင္ ရွိပါ တယ္။ အဲ့ဒီ အျမင္ဟာ အၾကံအေတြး အားျဖင့္သာ လည္ပတ္ေနတဲ့ အခါ လက္ေတြ႕မွာ အပ်က္သက္သက္။ အမိုက္ တြင္းဆံုး ေရာက္ဖို႔သာ ရွိပါတယ္။

က်ေနာ့ကိုလည္း ဒီအယူဝါဒ ျဖန္႔ေနတာ ျဖစ္တယ္ လို႔ ေျပာတဲ့ သူ အမ်ား ရွိတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ဘာမွ မလုပ္ ဖို႔ ေျပာေန တာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့လိုေတြ ေတြးပါ ၾကံပါ၊ ဒါဆို ကိစၥျပီးပါတယ္လို႔လည္း မပါဝင္ဘူး။ လုပ္ခ်င္စိတ္၊ ကိုင္ခ်င္စိတ္ ၊ စိတ္ဆႏၵ ေတြ ကို ဖယ္ခ် ထားႏိုင္ ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ အတြက္ တစ္ေၾကာင္းတည္း ေသာ လက္နက္က ဘာဝနာ ျဖစ္တယ္။ ဘာဝနာ နဲ႔ အခုခဏ ေနထိုင္ ဖို႔ပဲ လိုအပ္ တယ္။ ။ အဲ့ဒါကို တစ္လံုးတည္း ေျပာရင္ ဘာဝနာနဲ႔ ေနထိုင္တယ္- လက္ရွိ ခဏ ေပၚ ေကာင္းသည္ ဆိုးသည္ မဟူ အသိ တစ္လံုး တည္း နဲ႔ ရွဳျမင္ရင္း အျပည့္အဝ ၾကည္လင္ေနပါေစ၊ အဲ့အတိုင္း ရွင္သန္ ေနပါေစ။” ဒါကိုပဲ ဆိုလိုပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္း ကို – ဗုဒၶဘာသာ အတြင္း ထင္ရွားေအာင္ ေဟာၾကား ထားတဲ့ တရား စကား အခ်ိဳ႕ – မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရား ရဲ႕ ေဟာစဥ္ စာအုပ္ တစ္အုပ္က က်ေနာ္ ထုတ္ယူ လို ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ဟာ က်ေနာ္ ရွိခိုးဦးတင္ ရတဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ ဆရာ တစ္ပါး လည္း ျဖစ္ျပီး၊ အေဖ၊ အေမ၊ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဦးဝိမလ တို႔ ျပီးရင္ စတုတၳ ေျမာက္ လက္ဦး ဆရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုး ကို ေက်းဇူး။

ေဇယ်

……………………..

အကုသိုလ္သည္ ေရစုန္ေမ်ာသကဲ့သို႔ ျဖစ္လြယ္၏

ကုသိုလ္တရား ဆိုတာ ထက္သန္တဲ့ သဒၶါ၊ ဆႏၵ၊ ဝီရိယနဲ႔ တမင္ ျပဳလုပ္မွ ျဖစ္တယ္။ ေရဆန္ သြားရတာနဲ႔ တူပါတယ္။ အကုသိုလ္ ဆိုတာ ကေတာ့ သူ႕ အလိုလိုကို ျဖစ္ခ်င္ ေနတတ္တယ္။ ဘာဝနာ မျပဳတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ အတြက္ အကုသိုလ္ဟာ ေရစုန္ ေမ်ွာသြားတာနဲ႔ တူတယ္ ။ ေလာက ဥပေဒ ေတြ နဲ႔ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္း ေတြကို ငဲ့ေနလုိ႔၊ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကလို႔သာ အကုသိုလ္ အျဖစ္ သက္သာ ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ ၾကံစည္ျပဳလုပ္တဲ့ စိတ္က ကုသိုလ္ နဲ႔ အကုသိုလ္ ဒီ ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရွိတယ္။ ကုသိုလ္ကို မျပဳဘဲ ေနရင္ အကုသိုလ္ စိတ္ေတြခ်ည္း မျပတ္ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲ။ မိနစ္ (၁၀၀) မွာ (၁၀) မိနစ္က ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုရင္ အကုသိုလ္ စိတ္က မိနစ္ (၉၀) ျဖစ္ေနမယ္။ အဲ့ဒီ လူဟာ ကုသိုလ္ကို မျပဳဘဲ လံုးလံုး စြန္႔လႊတ္လိုက္ရင္ မိနစ္ (၁၀၀) လံုး အျပည့္ အကုသိုလ္ စိတ္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကုသိုလ္က မျပဳဘဲ ေနလို႔ ရေပမယ့္ – အကုသိုလ္ ကေတာ့ ဘာဝနာ မရွိတဲ့သူမွာ ထိန္းထားလို႔ မရဘူး။ စဥ္းစား ၾကည့္ပါ။ ႏွစ္သက္စရာ၊ သာယာစရာ အာရံု ေတြနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳ တဲ့ အခါ မႏွစ္သက္ မသာယာ ေအာင္ ထိန္းထား ႏိုင္ပါ့မလား။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အဆင္း ကို ျမင္ ရင္ ႏွစ္သက္ သာယာ မွာပဲ။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ ့အသံကို ၾကားရင္ ႏွစ္သက္ သာယာမွာ႔ဲ။ အရသာ ေကာင္းေတြ စားရရင္ ႏွစ္သက္ သာယာ မွာပဲ။ အဲ့ဒါေတြမွာ ႏွစ္သက္ သာယာမႈ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းထား ႏိုင္ပါ့မလား ။

အိမ္ေထာင္ ရွိသူ ဆိုရင္ အိမ္သူ အိမ္သားနဲ႔ စပ္ျပီး ႏွစ္သက္မႈ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္ပါ့မလား။ အိမ္ေထာင္ မရွိတဲ့ သူမွာလဲ ကိုယ္ၾကိဳက္ တဲ့ အာရံုကို မၾကံဳမိေအာင္ ထိန္းႏိုင္ပါ့မလား။ ခံစား ေနက် အာရံု ဝတၳဳေတြကို မခံစား ခ်င္ေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္မလား။ စိတ္ဆိုး စရာ အာရံုနဲ႔ ေတြ႕ရင္ စိတ္မဆိုးေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္မလား။

တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ ဦးေလး ျဖစ္သူ က သူ႕တူကို ပါးရိုက္ လိုက္တယ္။ အဲ့အခါ တူျဖစ္သူက သိပ္ စိတ္ဆိုးျပီး ဘာလို႔ ပါးရိုက္ ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ဦးေလး ျဖစ္သူ ကို ေမးတယ္။ ဦးေလး ျဖစ္သူက – “စိတ္ကို စိတ္အတိုင္း ထားရင္ ကိေလသာ ျငိမ္းတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း မင္း ခဏခဏ အေျပာသန္လြန္းလို႔၊ ဟုတ္မဟုတ္ သိရေအာင္ ရိုက္ ၾကည့္တာပါ” လို႔ ျပန္ေျပာ သတဲ့။ ဝိပႆနာ ရွဳရင္း ရဟႏၱာ အျဖစ္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီလို စိတ္မဆိုးဘဲ ျငိမ္းပါတယ္။

ျမတ္စြာ ဘုရား လက္ထက္ေတာ္ တုန္းက – “အရွင္သာရိပုတၱရာ ဟာ စိတ္မဆိုး တတ္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားကို မယံုတာနဲ႔ ပုဏၰား တစ္ေယာက္ က အရွင္သာရိပုတၱရာ ဆြမ္းခံ ၾကြေနစဥ္မွာ ေနာက္ကေန လိုက္ျပီး ေက်ာကုန္းကို ရိုက္သတဲ့။ အရွင္ သာရိပုတၱရာ က လွည့္ေတာင္ မၾကည့္ဘဲ သြားျမဲ သြားေနတယ္။ ဒီေတာ့မွ ပုဏၰား က ယံုၾကည္ျပီး အရွင္ သာရိပုတၱရာ ထံမွာ ကန္ေတာ့ ေတာင္းပန္ တယ္။ အဲ့ဒါဟာ ဝိပႆနာ ရွဳျပီး အရဟတၱ မဂ္ ေၾကာင့္ ေဒါသ ကင္းျငိမ္း ေနလို႔ ပါပဲ။ အဲ့ဒီ လို ကိေလသာ ျငိမ္း ေနတာဟာ ကုသိုလ္ မလုပ္ဘဲ ေနရံု နဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

ရြံစရာ၊ မုန္းစရာ ေတြ နဲ႔ ေတြ႕ရင္ မရြံေအာင္ ၊ မမုန္းေအာင္ စိတ္ကို ထိန္းထားႏိုင္ပါ့မလား။ ဝမ္းနည္းစရာ၊ စိတ္ညစ္စရာ ၊ စိတ္ပူ စရာ ေတြ နဲ႔ ေတြ႕ရင္ – ဝမ္းမနည္း ေအာင္၊ စိတ္မညစ္ ေအာင္၊ စိတ္မပူ ေအာင္ ထိန္းထား ႏိုင္ပါ့မလား။ စင္စစ္ ဘာဝနာ အလုပ္ မရွိရင္ ထိန္းမထား ႏိုင္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ ေၾကာက္စရာ နဲ႔ ေတြ႕ရင္ မေၾကာက္ေအာင္ ထိန္းထား ႏိုင္ပါ့ မလား။ သမထ ဝိပႆနာ မရွိဘဲ စိတ္ ကို စိတ္အတိုင္း ထားရံုမ်ွနဲ႔ ထိန္းမထား ႏိုင္ေၾကာင္း ထင္ရွား ပါတယ္။ စိတ္ ကို စိတ္အတိုင္း ထားႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာ ဘာဝနာ မရွဳပြားဘဲ မရဘူး။

~ မဟာစည္ – နိဗၺာန ပဋိသံယုတၱကထာ ၊ နိဗၺာန္ဆိုင္ရာ တရားေတာ္ ( စာ၊ ၈၄ – ၈၆)
…………………
April 4th 2012 at 5:25 PM
…………………

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: