ေရွးရွဳရာတိုင္း၌ ရွိသည္

၁။ သင္ သည္ လမ္းျဖစ္၍ သင္သည္သာ ပန္းတိုင္ ျဖစ္၏။ သင္ႏွင့္ ပန္းတိုင္ ၾကားတြင္ မည္သည့္ အကြာအေဝး မ်ွ ျခားနား မေန။ သင္သည္ ရွာေဖြေန သူ ျဖစ္၍ သင္ သည္ သာ သင္ ရွာေဖြေန သည့္ အရာ ျဖစ္၏။ ရွာေဖြသူ ႏွင့္ အရွာေဖြခံ အၾကား တြင္ ဘာမ်ွ ျခားနားျခင္း မရွိ။ သင္သည္ ကိုးကြယ္ သူ ျဖစ္ ၍ သင္သည္သာ အကိုးကြယ္ ခံ ျဖစ္၏။ သင္သည္ တပည့္ တပန္း ျဖစ္၍ သင္ သည္ သာ ဆရာ သခင္ ျဖစ္၏။ သင္သည္ သာ နည္းလမ္း၊ သင္သည္သာ အဆံုးသတ္ ရလာဒ္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဤ လမ္း ကို ႀကီးျမတ္ေသာ လမ္း ဟု ေခၚဆုိ ၏။

၂။ ယင္း လမ္း သည္ သင့္အတြက္ အစဥ္ အျမဲ ျပင္ဆင္ၿပီး သား ျဖစ္ သည္။ ဤခဏအတြင္းတြင္ပင္ တည္ရွိေန သည္။ ႏိုးထ လာသည့္ အခါတြင္လည္း ရွိ၍ အိပ္ေပ်ာ္ေန သည့္ အခါ၌ လည္း ရွိသည္။ အိပ္ေပ်ာ္ ေနသည့္ အခါ၌ မျမင္ေတြ႔ ရျခင္း သာ ကြာျခားေကာင္း ကြာျခား ပါလိမ့္မည္။ သို႔ပါ လ်က္ ႏွင့္ သင္ သည္ တမ္းတ ေနဆဲ – ရွာေဖြ ေနဆဲ ရွိသည္။

၃။ ပံုပမာ အားျဖင့္- ယမကာ မွီဝဲ ထားသည့္ သူ ႏွင့္ တူ၏။ မိမိ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္ေန ပါလ်က္ ႏွင့္ – မိမိ အိမ္ေပ်ာက္ ေနသည့္ အလား ရွာေဖြ ေနသူ ျဖစ္ သည္။ မိမိ မ်က္စိ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ရွိေနပါ လ်က္ ႏွင့္ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ရွာေဖြ ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ အရင္း ခံ အေၾကာင္း သည္ ပစၥည္းေၾကာင့္ မဟုတ္။ ေဝဝါး မႈန္ရီ ေနေသာ သင္၏ အျမင္ အာ႐ံုေၾကာင့္ သာ ျဖစ္သည္။

ထိုအာ႐ံု တို႔တြင္ အႏုမာနမ်ား၊ ႀကိဳတင္ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ မ်ား၊ အာသာ ရမၼက္မ်ား သည္ – ဖုန္ အလိမ္းလိမ္း ကပ္ညိေန သည့္အလား – ျဖစ္ ကတတ္ဆန္း ေပက်ံ လ်က္ ရွိ သည္။ ေဝါဟာရတၳ မ်ားႏွင့္ – သီဝရီ ၊ ဝါဒ၊ အယူ အဆ မ်ား သည္ သင္၏ မ်က္လံုး ကို ဖံုးကာ၍ မ်က္မွန္ စိမ္း တပ္ေပး ထားၾကသည္။ ယင္း တို႔ သည္ ပင္ သင့္ အျမင္ အာ႐ံုမ်ား ေဝဝါး ေနရျခင္း၏ အရင္းခံ အေၾကာင္း မ်ား ျဖစ္ၾက သည္။ ယင္းသို႔ မွ မဟုတ္လ်ွင္ – သင္ ရွာေဖြေန သည့္ အရာ ကို သင့္ေရွ႕ ၌ ပင္ အက်အန အတိုင္းသား ျမင္ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါ၏။

၄။ ဟိႏၵဴ တို႔တြင္ နည္းလမ္း တစ္ခု ရွိသည္။ ဦးစြာ- တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ သည္။ ထို႔ေနာက္- မိမိ ႏွာသီးဖ်ားဝသို႔ စူးစိုက္ ၾကည့္ေန ႐ံုမ်ွ ျဖစ္၏။ အျခား ဘာမွ လုပ္စရာ မလို။ ဤသည္ကို ၾကည့္၍ လူတို႔က ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာ တတ္ၾကသည္။ အဘယ္မ်ွ အ႐ူး ထေနျခင္း ျဖစ္ သနည္း ဟု ေခါင္း ခါ၊ လည္ခါ ထြက္သြား တတ္ၾက သည္။ ယင္းသို႔ ႏွာသီးဖ်ားဝ ၾကည့္ေန႐ံုမ်ွျဖင့္ ဘာျဖစ္ လာမည္ နည္း။ အဘယ္ အက်ိဳး အျမတ္ ရရွိပါမည္နည္း။ အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္သည္ ဟု ယူဆ ၾက၏။

၅။ စင္စစ္ အနက္အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူလြဲျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဟိႏၵဴတို႔၏ အျမင္ ၌ သစၥာတရား သည္ သင့္ႏွာသီးဖ်ားဝ ကဲ့သို႔ အစဥ္အျမဲ သင့္ေရွ႕၌သာ တည္ရွိ ၏ ဟု ဆိုလိုသည္။ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ လ်က္ စူးစိုက္ၾကည့္ ေနသည့္ အတြင္း အျခား မည္သည့္ အရာကိုမ်ွ တြယ္ၿငိ မထား၊ အေတြး မပြား။ ဆိတ္ၿငိမ္ေနေသာ ထိုခဏအတြင္း အရာအားလံုး ျပည့္စံုၿပီး ျဖစ္သည္။ ၎ သည္ သင့္ေရွ႕ ၌ပင္ တည္ရွိေန သည္။ မိမိ ႏွာသီးဖ်ားဝ သည္ မိမိ အေရွ႕၌ တစ္ရံ မလပ္ ရွိေန သကဲ့သို႔၊ လြတ္ေျမာက္ ခ်မ္းေျမ့ မႈ သႏၱိ သည္လည္း မိမိ ေရွ႕၌ ပင္ တစ္ရံမလပ္ တည္ရွိေနသည္ ဟု ဆိုမည္။

၆။ သင္ မည္သည့္ အရပ္သို႔ သြားသည္ ျဖစ္ေစ – ဤႏွာသီးဝ သည္ သင့္ေရွ႕ ၌ပင္ အစဥ္ တည္ရွိသည့္ အလားတူ -။ မွန္ေသာ လမ္း သို႔ ေလ်ာက္ သည္ ျဖစ္ေစ၊ မွားေသာ လမ္းသို႔ ေလ်ာက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ သစၥာတရားသည္ သင္ ၏ မ်က္ေမွာက္ ၌သာ တည္ရွိ၏။ အျပစ္သား ျဖစ္ေစ၊ သူေတာ္စင္ ျဖစ္ေစ – အဘယ္ အေျခအေန သို႔ ေရာက္ရွိ ေနပါေစ – သင့္ႏွာသီးဖ်ားဝသည္ သင့္ေရွ႕ မွာ မွ တစ္ပါး အျခား သို႔ ေရာက္မေနေပ။

၇။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာအမ်ားက – “ရွာေနေသာ ပစၥည္းသည္ အဓိက ျပႆနာ မဟုတ္။ ရွာေနေသာ သင္သည္ သာ အဓိက ျပႆနာ ျဖစ္၏” ဟု ဆိုၾကျခင္း ျဖစ္ သည္။

…………………..
~ On the One.
…………………..
June 18th 2012 at 11:15 PM
……………………
https://zayya.wordpress.com/
http://zayya.blog.com/
http://zayyah.blogspot.com/

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: