ႏြံမွ ေန၍

“Meditation” ကို ဘာဝနာ လို႔ ျပန္ဆိုတဲ့ အခါ- အဲ့ စကားမွာ အရွဳပ္အေထြး ရွိတယ္။ ေဝါဟာရ အနက္ျပန္ရင္ – မူရင္း သိုးေဆာင္း အလိုမွာ – ဆင္ျခင္တယ္- ခြဲျခမ္းတယ္ – စူးစမ္း ပိုင္းျဖတ္ တယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ပါဝင္ တယ္။ အေရွ႕တိုင္း အားျဖင့္ ဆိုရင္ေတာ့ – သူ႔ ေနာက္ကြယ္ မွာ နက္ရွိဳင္းတာေတြ က်န္ေန တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲ့အတြင္း ပိုင္း အထိ မတိုးဝင္ႏိုင္ ရင္ ဘာဝနာ ဆိုတဲ့ စကား အေပၚ အေျခခံ မခိုင္၊ ေပါ့ပ်က္ေနမွာပဲ။

ဘာဝနာ ရဲ႕ အတြင္းဆံုး ေအာက္ေျခ မွာ “လြတ္ေျမာက္မႈ” ေမာကၡ ရွိတယ္။ လြတ္ေျမာက္မႈ လို႔ ဆိုတာနဲ႔ – ဘယ္က လြတ္ေျမာက္ မလဲ။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈက — ဒုကၡက –ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈက – က်ဥ္းက်ပ္မႈ က – စသျဖင့္ လြတ္ေျမာက္မႈ အစီအရီ ေခၚဆိုၾကမယ္။ ဒီ လြတ္ေျမာက္မႈ ကို အေျချပဳၿပီး ဘာဝနာ ဟာ အခိုင္မာဆံုး ရပ္တည္ ထားပါတယ္။

အထင္ကရ အခ်က္ က – “ဘာဝနာဟာ အေဝးမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။ – လက္ေတြ႕ ရွင္သန္ေနထိုင္ ေနတဲ့ လူ႔ဘဝ ေရးရာ၊ ေျမာက္ျမားစြာ ေတြ ထဲက ဘာဝနာ ဟာ ေျပးထြက္ မသြားဘူး။ သီးျခား ခြဲထြက္ မေနဘူး။ အားလံုး တစ္ေပါင္းတည္း ၿခံဳငံု ေနတယ္။ ျဖစ္ရပ္တိုင္း၊ လႈပ္ရွားမႈ တိုင္းမွာ ဘာဝနာဟာ အတိအက် ရွိတယ္။ မနက္ တစ္ႀကိမ္၊ ညတစ္ႀကိမ္ နာရီပိုင္း လုပ္တတ္ တဲ့ အလုပ္မ်ွ မဟုတ္ဘူး။ မိနစ္ပိုင္း နာရီပိုင္းေလာက္ တကူးတက လုပ္႐ံု ၊ ၿပီးတာနဲ႔ တေနကုန္ ေမ့ေလ်ာ့ ေန တဲ့ အျဖစ္ရွိ႐ံု မဟုတ္ဘူး။ ေန႔စဥ္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ဘဝ သ႐ုပ္ေတြထဲ လ်ိဳးဝင္ ျပန္႔ႏွံ႔ ေနတဲ့ – စကၠန္႔ မလပ္ တည္ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာဝနာ အေၾကာင္း ေဆြးေႏြး ၾကတဲ့ အခါ – ဘာဝနာ ဆီ မေရာက္ဘဲ၊ ဘာဝနာ ျပဳပံု၊ နည္းနာ ေတြ ဆီခ်ည္း ေရာက္ေရာက္ သြားတတ္ တယ္။ ဒီမွာ အဲ့ဒီ နည္းနာေတြ ကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာဝနာ ရဲ႕ သေဘာ ဆီသာ ေျပာလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ပါ အတိုင္း – “ဘာဝနာ” ဟာ လြတ္ေျမာက္မႈ ဆီ ဦးတည္တယ္ ဆိုတဲ့ အခါ – ဘယ္လို လြတ္ေျမာက္မႈ မ်ိဳးကို ဆိုလိုတာ တဲ့လဲ။ (ဝါ) ဘာဝနာ ဟာ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ ထြန္းညွိတဲ့ အလင္း လို႔ ဆိုတယ္။ ဒါဆို ဘယ္လို အလင္းမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာ တဲ့လဲ။ က်ိန္းေသတာက ဒီအလင္းဟာ အျခားသူ ထြန္းညွိတဲ့ အလင္း မဟုတ္ဘူး။ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ မိမိ ထြန္းညွိရတယ္။ တျခားသူ လာမႈတ္ၿငိမ္း လို႔ မရဘူး။ မိမိ ရင္တြင္း မွာ ျပည့္ဝ ထြန္းလင္း ေနတယ္။

အဲ့မွာတင္ ျပင္ပက စိုးမိုးမႈ၊ အာဏာ နဲ႔ အတြင္းအဇၩတၱရဲ႕ အထီးတည္း ရွင္းလင္း ေနတဲ့ အျဖစ္ဟာ ထိပ္တိုက္ ေတြ႕ ၾကေတာ့ တယ္။ ျပင္ပက စိုးမိုးမႈ ဟာ ဘာသာ လည္း ျဖစ္တယ္။ ဝါဒ အျမင္ သြတ္သြင္းမႈလည္း ျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ဒါေတြ စီးဆင္းလာႏိုင္တဲ့ – ဘုန္းႀကီး၊ ဓမၼဆရာ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ သလို သိပၸံပညာရွင္ တစ္ေယာက္ လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ မိမိ လက္ဦးဆရာ အမိအဖ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္။

ဘာဝနာ ဟာ အဲ့ဒီ စိုးမိုးမႈ၊ လႊမ္းမိုးမႈ ေအာက္ကေန လြတ္ကင္း၊ ဖယ္ရွား ထြက္လာတယ္။ ဘာနဲ႔ တူလဲဆို – ႏြံက ထြက္တဲ့ ၾကာလိုမ်ိဳး။ ၾကာဟာ ႏြံအိုင္က တိုးထြက္ၿပီး၊ -ႏြံ အညစ္အေၾကး မပါဘဲ ရွင္းသန္႔ေန တယ္။ ဒါေပမယ့္ ရြံ႕ႏြံ႕အိုင္ အေျခမတည္ဘဲ၊ ရြံ႕ႏြံအိုင္ အေထာက္အပံ့ မပါဘဲ၊ ဒီ ၾကာ က မပြင့္ဘူး။ ဒီၾကာပြင့္ ႏိုင္ဖို႔ ဒီအညစ္ အေၾကး ေတြမွာ ေက်းဇူး ရွိတယ္။ အလားတူ — ဒီ အညစ္အေၾကး ေတြကိုပဲ အေက်အလည္ နင္းေခ် ျဖတ္သန္း ခဲ့ရ ျပန္တယ္။
………………..
“Becomes the Ocean” Essay 2
Photo from “Vertical Here-Now”
……………….
August 26th 2012 at 10:58 AM
……………….
https://zayya.wordpress.com/
http://zayya.blog.com/
http://zayyah.blogspot.com/

About zayya
Just Be. That's Enough! Shared words with Silence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: