ဗလာေလွ

chaung_tzu_empty_boatေရွးတုန္းကေပါ့။

လူတစ္ေယာက္ဟာ ျမစ္ျပင္က်ယ္ တစ္ခုကို ေလွငယ္ တစ္စင္း၊ ေလွာ္တက္ငယ္ တစ္ေခ်ာင္း နဲ႔ ျဖတ္ကူးသတဲ့။ သာယာတဲ့ ျမစ္ျပင္ႀကီးမွာ ေတးသီခ်င္း တေက်ာ္ေက်ာ္ ညည္းရင္း၊ ေရာက္တတ္ရာရာ စိတ္ကူးယဥ္ ရင္း ေလွာ္ခတ္လာခဲ့တယ္။ သူ႕စိတ္ကူးနဲ႔သူ နစ္ျမဳပ္လို႔ ယစ္မူးေနဆဲ၊ ျမစ္လယ္ေလာက္ အေရာက္မွာ သူ႕ေလွကို အျခားေလွငယ္ တစ္စင္းက ၀င္တိုက္မိေရာ။ ၀င္ေဆာင့္မိတဲ့ အရွိန္ေၾကာင့္ ေလွကလည္း လူး၊ သူ႕ခမ်ာ ျပဴးျပဴးျပာျပာ ျဖစ္ကေရာ တဲ့။
.
ညည္းဆိုလာတဲ့ ေတးသီခ်င္းလည္း ေပ်ာက္၊ ယဥ္လာတဲ့ စိတ္ကူးေတြလည္း ဘယ္ဆီဘယ္ေရာက္ မသိ၊ ေပ်ာက္သြားေလေရာ။ ဒီေတာ့ သူ႕ေလွကို ၀င္ေဆာင့္ရမလား ဆိုၿပီး တစ္ဘက္ေလွက ေလွေလွာ္သမားကို ဆဲမယ္ လို႔ ေဒါသတႀကီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ အဲ့ဒီေလွမွာ ဘယ္သူမွ မရွိ၊ ေလွခြက္ႀကီး ဗလာသက္သက္ ျဖစ္ေနပါေရာ တဲ့။
.
ဒီေတာ့မွ “ေဩာ္ ျဖစ္ရေလ၊ သူ႕ဟာသူ ေမ်ာလာတဲ့ ေလွပါကလား” လို႔ ႏွလံုးသြင္းလို႔ ေဒါသလည္း ေျဖေပ်ာက္သြားသတဲ့။ တစ္ဘက္ေလွ ဗလာကို လက္နဲ႔ အသာေလး တြန္းေရွာင္၊ သူ႕ခရီး သူ ဆက္သြားပါေရာတဲ့။
.
ဒါဟာ ေရွးတရုတ္ ပညာရွိႀကီး ေခ်ာင္ဇူး ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ကဗ်ာေလးေပါ့။ ပံုျပင္ေလးက ဒီမွာ ၿပီးေပမယ့္ ေခ်ာင္ဇူးက ဆက္ေျပာျပတာ ရွိေသးတယ္။
.
Read more of this post

ကုလားထိုင္

ထိုင္ခံု ဗလာ အလြတ္ တစ္လံုးနဲ႔
ဆိတ္ျငိမ္ေနတဲ့ ခန္းေဆာင္ဟာ
ဗုဒၶ-အျဖစ္ကို မိတ္ဆက္ ။
ထိေရာက္ လိုက္ပါဘိ။
ရွားပါးလိုက္ပါဘိ။

AN EMPTY CHAIR
A SILENT HALL
AN INTRODUCTION TO BUDDHA —

HOW ELOQUENT!
HOW RARE!

“ဗုဒၶ” – ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္မႈ အျဖစ္ကို ျမင္ႏိုင္ဖို႔ – တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္မႈ ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ သႏၱာန္မွာ မျဖစ္မေန လိုအပ္ပါတယ္။ ဗုဒၶအျဖစ္ကို ေဖာ္ျပႏိုင္ဖို႔ ဘာသာစကား ဟာ “တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈ” ဘာသာ စကား တစ္ခုထဲ ရွိတယ္ ။ က်ေနာ္တို႔ သံုးစြဲၾကတဲ့ အျခား အျခား ဘာသာစကား၊ ေဝါဟာရေတြဟာ ဒီအျဖစ္ကို ေဖာ္ျပႏိုင္ဖို႔ စြမ္းရည္ နည္းလြန္း ေနတယ္။ အကန္႔အသက္ ပဲ ရွိတယ္။ ေသးသိမ္လြန္း ေနတယ္။ မျပည့္စံုဘူးရယ္ ။ ဘာဆို ဘာမွ မရွိတဲ့ သုညတ နဲ႔၊ လံုးဝ ဥႆံု ဆိတ္ျငိမ္ေနမႈ ကသာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဗုဒၶရဲ႕ အျဖစ္ကို ေဖာ္ျပ ႏိုင္တယ္။

ဂ်ပန္မွာ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ရွိတယ္။ အဲ့ဘုရားေက်ာင္း အတြင္းမွာ ဘာမွ မရွိဘူး။ ဘုရားေက်ာင္း ေတြမွာ ေတြ႔ေလ့ ေတြ႔ထ ရွိတဲ့ ဘုရား ရုပ္ပြားေတာ္ လည္း မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားေက်ာင္း ကေတာ့ ဗုဒၶ ကို ရည္စူး ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားဖူးေတြ ေရာက္လာေတာ့ ေမးၾကတယ္။ “ဗုဒၶ ဘယ္မွာပါလဲ။ ဒီဘုရားေက်ာင္း က ဗုဒၶကို ရည္စူး ထားတယ္ မဟုတ္ဘူးလား” လို႔ ေမးေတာ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ရယ္ရယ္ ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ျပန္ေျပာပါတယ္ ။ – “ဒီေနရာမွာ ဘာရွိသလဲ။ ဘာမွ မရွိဘူး မဟုတ္လား။ ရွင္းလင္း ေနတဲ့ ဗလာနယ္ သုညတ နဲ႔ တိတ္ဆိတ္ေနမႈ သာ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါ ဗုဒၶ ပါပဲ” တဲ့။

ေက်ာက္သား ေက်ာက္ခက္ႏြယ္ ေတြဟာ ဗုဒၶကို ကိုယ္စား မျပဳႏိုင္ဘူး။ ရုပ္ထု၊ ဆင္းထုေတြဟာ ဗုဒၶကို တိတိပပ ေဖာ္ျပေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ဗုဒၶဟာ ေက်ာက္သား ေက်ာက္ခက္ မဟုတ္သလို၊ ရုပ္ထု ဆင္းထုလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဗုဒၶ – ဆုိတာရဲ႕ အျဖစ္ဟာ ပံုသ႑ာန္ သြင္ျပင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶဟာ ပံုသ႑ာန္ သြင္ျပင္ ဘာမွ မေရာယွက္ထားတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ အျဖစ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ စိတ္သႏၱာန္ ဟာ ဆယ္ရက္ေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ လံုးဝ ဆိတ္ျငိမ္၊ တိတ္ဆိတ္ျပီး ေနႏိုင္သလား။ ဘာဆိုဘာမွ မရွိဘဲ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျပီး ခင္ဗ်ားရဲ႕ အတြင္း အဇၥ်တၱမွာ ႏွစ္ျမဳပ္ေန ၾကည့္ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ “ဗလာက်င္း ေနတဲ့ ထိုင္ခံုတစ္လံုး” ဆိုတဲ့ စကားစုကို ခင္ဗ်ား အျပည့္အဝ နားလည္ ပါလိမ့္မယ္။

Read more of this post

Empty Boat

Osho ၏ Empty Boat မွ ႏွစ္သက္မိသလို ျပန္ဆိုပါသည္။ / 27/10/2011 ( 2:00 AM )

…………………………………….

လူအမ်ားကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူဟာ စိတ္ရွဳပ္ေထြးလ်က္နဲ႔ ရွင္သန္တယ္။
လူရဲ႕ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံေနရသူဟာ ေသာကဗ်ာပါဒေတြနဲ႔ ရွင္သန္တယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း —
ဘယ္သူ႔ကိုမွ မစိုးမိုးတဲ့၊ ဘယ္သူကမွလည္း မစိုးမိုးၾကတဲ့ ဓမၼ ကို လိုလားအပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွဳပ္ေထြးမႈေတြ ရွင္းလင္းသြားရာ၊ ေၾကကြဲမႈေသာကေတြရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ရာ လမ္းဟာ
ေလာက ရြ႕ံႏြံအိုင္ထဲ က်င္လည္ရင္း ဓမၼနဲ႔ ရွင္သန္ေနထိုင္သြားျခင္းပဲ။

လူတစ္ေယာက္က ျမစ္တစ္စင္းကို ျဖတ္ကူးတယ္။
ေလွေလွာ္တက္အျဖစ္ သစ္ကိုင္းစေလးတစ္စကလြဲရင္ အျခားဘာမွမရွိတဲ့ ဗလာက်င္း ေလွငယ္ေလးနဲ႔။
သူက ေဒါသၾကီးတတ္တဲ့သူ ဆိုပါစို႔ရယ္။
အဲ့ ဗလာက်င္း ေလွငယ္ေလးအတြက္ေတာ့ သူ ဘယ္ေဒါသ ျဖစ္လိမ့္မလဲ။
ဒါေပမယ့္ ဒီေလွငယ္ေလးေပၚမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္/တစ္ခုခု တက္လာခဲ့ရင္
ရွင္းသြား၊ ဆင္းသြားဖို႔ သူေအာ္ေငါက္ေတာ့မွာပဲ။
မရွင္းမခ်င္း၊ မဆင္းမခ်င္း သူေအာ္ေနဦးမွာပဲ။ ျမည္တြန္ေတာက္တီး ေရရြတ္ေနဦးမွာပဲ။
ဒါေတြအားလံုးဟာ ေလွေပၚမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ တစ္ခုခု ရွိေနလို႔ ျဖစ္ရတာေတြပါပဲ။
တကယ္လို႔သာ ေလွငယ္ေလးဟာ ဗလာက်င္း၊ နတၳိ တန္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
သူ ဘယ္ဟာကို ေအာ္ေငါက္ေနဦးမလဲ၊ သူ ဘယ္ဟာကို ေဒါသျဖစ္ေနရဦးမွာလဲ။

ခင္ဗ်ားသာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေလွငယ္ကို အားလံုးရွင္းလင္း ခါထုတ္ျပီး၊
ကမၻာတစ္ခြင္ ခရီးႏွင္ၾကည့္စမ္းပါ။
Read more of this post