ဂႏၶာရီသေဘာလာ သံလိုက္အားပညာႏွင့္ ဂုဂ်ိယဖ္

Rasputin႐ုရွလူမိုက္ နန္းတြင္းေပ်ာက္ေစၾဆာႀကီး ရပ္စျပဴတင္ဟာ ရာဇ၀င္ မွတ္တမ္းေတြမွာ သံလိုက္စြမ္းအား ႀကီးတဲ့သူ ေတြထဲ ဖယ္ထားမရတာ အားလံုး အသိပဲ။ သူ႕ကို လူလိမ္လို႔ ဆြဲခ်သူေတြနဲ႔ ခရစ္ယာန္ ဓမၼအတြက္ ေအာက္လမ္း ဂိုဏ္း၀င္ အက်င့္ေတြ က်င့္ခဲ့တယ္လို႔ အမနာပ ဆိုၾကသူေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ ညိဳ႕ဓာတ္ပညာရပ္နဲ႔ ကုသႏိုင္စြမ္း ေတြဟာ ဇာဘုရင္နဲ႔ သူ႕အခ်စ္ေတာ္ မိဖုရားႀကီးကို ကိုင္လႈပ္ ကစားႏိုင္ခဲ့သလို ႐ုရွေတာ္လွန္ေရးႀကီး ျဖစ္ရသည္အထိ လႈပ္ခတ္ေစခဲ့တယ္။ သူ႕ရဲ႕ အက်င့္ဆိုးေတြကို ဖယ္ၿပီး ငယ္စဥ္ဘ၀ သူျဖတ္သန္းခဲ့သမွ်ကို ျပန္ေမႊ ၾကည့္ရင္ ဗမာေတြ အေခၚ အတၱ ကိလမထေတြ အမ်ားစု ပါတာေပါ့။ ေအးစိမ့္မဲေမွာင္ေနတဲ့ ေျမေအာက္ခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ နာရီနဲ႔ခ်ီ ဒူးေထာက္ငိုေႂကြး ေတာင္းဆုျပဳတဲ့ အက်င့္ေတြ၊ မိမိခႏၶာကို ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ၿပီး အာပါတ္ေျဖတာေတြ၊ အျပစ္ရွိမွ အျပစ္ေျဖလို႔ ရတာကြ ဆိုၿပီး ထင္ရာစိုင္းခဲ့ရာက ေနာက္ဆံုး ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရတဲ့ အထိ ေသပြဲ၀င္သြားခဲ့ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး။ က်န္တဲ့ အခ်က္ေတြ ဖယ္ထားရင္ – သူဟာ သံလိုက္စြမ္းအင္ပညာ (Magnetism) ကို လက္၀ယ္ထားရင္း လမ္းလြဲသြားခဲ့သူ ျဖစ္ခဲ့တာပဲ။
.
တကယ္တမ္း သံလိုက္ပညာရဲ႕ အစြမ္းအစကို အသံုးခ်ၿပီး၊ ထင္သာျမင္သာ သမိုင္း၀င္သြားတဲ့ သူေတြ အဆိုးအေကာင္း ေရာျပြန္းၿပီး (ဥပမာ- Aleister Crowley တို႔လို လူစားေတြ) – ရွိခဲ့ၾကသလို၊ စာတမ္းမ၀င္ဘဲ ျမဳပ္ကြယ္ သြားတဲ့သူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒး ရွိၾကတာေပါ့။ လူ႔ခႏၶာကိုယ္မွာ သံလိုက္စြမ္းအင္ ရွိေၾကာင္း အမ်ားစု သိၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါကို အေသးစိတ္ လိုက္စားၾကတဲ့ သူေတြက C.G.Jung လို ေႏွာင္းပိုင္း စိတ္ပညာသမားေတြနဲ႔ ေရွးဂႏၶာရီသမားေတြ ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေရွးဂိုဏ္းဆရာေတြလည္း ရွိၾကေသးတယ္။ သူတို႔ အျမင္မွာ သံလိုက္အစြမ္းဟာ သက္ရွိ သက္မဲ့ အရာရာတိုင္းမွာ ရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ ေရွး ျဗဟၼဏႀကီးေတြနဲ႔ ပေရာဟိတ္ ဆရာႀကီးေတြ၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ နတ္၀င္သည္ေတြမွာသာ ဒီအစြမ္းေတြကို ကိုယ့္အတၱအတြက္ တိတ္တဆိတ္ ႀကိတ္ၿပီး အျပည့္အ၀ အသံုးခ်ခဲ့ၾကတယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္။
.
ဒါကို သီ၀ရီနည္းေတြနဲ႔ ဂုဂ်ိယဖ္က သူ႔လက္တစ္ဆုပ္စာ အတြင္းတပည့္ေတြကို ရွင္းျပခဲ့ဖူးတယ္။
.
Read more of this post

စိတ္ႏွင့္ ရုပ္ ျပႆနာ အေၾကာင္း

စိတ္ ဟူသည္မွာ အင္မတန္ လ်ွင္ျမန္သည္ ဟု ေျပာၾကသည္။ မည္မ်ွ လ်ွင္ျမန္သနည္း ။
ေနာက္တစ္ခု စိတ္ကို ကိုယ္မွ ခြာ၍ ထားႏိုင္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ မည္သို႔ ခြာထားၾကသနည္း။

ယင္းသို႔ စိတ္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားသည့္ အခါ – စိတ္ကို စိတ္က ျပန္ၾကည့္ရေသာေၾကာင့္လား မေျပာတတ္။ ပတ္လည္ ခ်ာလည္ ရိုက္ေနပါသည္။ မ်က္လံုးသည္ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ မိမိ ျပန္မျမင္သကဲ့သို႔ စိတ္ကလည္း စိတ္ကို ျပန္မျမင္ျခင္းလား ။ ေတြးမိသည္။ ကိုယ္ ဥာဏ္မမွီ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ကမၼ႒ာန္းတိုက္ ၊ တရားစခန္း သြားေရာက္ ၾကားနာ၊ က်င့္ၾကံ ၾကသူမ်ားကေတာ့ ေျပာတတ္ၾကသည္။ စိတ္ က စိတ္ကို ျပန္ၾကည့္ရသည္မွာ အေျပာလြယ္သေလာက္ ခက္သည္ ဟု ဆိုသည္။ တကယ္ ခက္သည္လား က်ေနာ္ ၾကိဳးစားၾကည့္ခဲ့ဖူးသည္။ ထားေတာ့ ။ ဤသည္က က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ေသာ အေၾကာင္း မဟုတ္။

စိတ္သည္ တကယ္ ရွိမရွိ။ စိတ္သည္ ရုပ္မွ ျဖစ္သလား။ စိတ္ေၾကာင့္ ရုပ္ျဖစ္သလား- ဟူေသာ အေၾကာင္းကိုသာ ေျပာလိုသည္။ စိတ္ သည္ က်ေနာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္မွ သီးျခားျဖစ္ ပါသလား။ က်ေနာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာတြင္ “ဖႆ ပစၥယာ ေဝဒနာ” ဟု ဆိုထားေသာေၾကာင့္ ထိေတြ႔မႈ ရွိ၍ ခံစားသိရွိရမႈ ေဝဒနာ ရွိသည္ဟု နားလည္ထား သိထားရသည္။ ( တနည္း ) “ၾကားဖူးနားဝ” ရွိထားရသည္။ သို႔ေသာ္ အဘိဓမၼာအရ ေဝဒနာသည္ စိတ္မဟုတ္ေသး။ က်ေနာ္ ဤေနရာတြင္ ေျပာေသာ စိတ္ဟူသည္ “ဝိညာဏ ပစၥယာ နာမရူပံ” ဟူေသာ ပုဒ္မွ ရုပ္နွင့္ နာမ္ ဟု ခြဲျခားရာတြင္ ပါရွိသည့္ နာမ္ သေဘာကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ရုပ္ႏွင့္ နာမ္ ျပႆနာသည္ ေရွးအတီေတ ကာလကတည္းက စ၍ ယေန႔အထိ အေရွ႕တိုင္းတြင္ေရာ အေနာက္တိုင္း တြင္ပါ ေတာ္ေတာ္ ျဂိဳလ္ေမႊေသာ ျပႆနာ ျဖစ္သည္။ သခ်ၤာနည္း အရ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ခြဲျခား ထားရွိေသာ အခါ အပိုင္း သံုးပိုင္း ရရွိသည္။ ယင္း အပိုင္းမ်ားမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။ ( အၾကမ္းဖ်ဥ္းဟု ဆိုထားပါသည္။ မျပည့္စံုပါ။ လိုေနပါမည္။ )

၁။ “ေလာကတြင္ ရုပ္ခ်ည္းသာ ရွိသည္။”

ဤအယူသည္ နာမ္ကို ၊ စိတ္ကို ပစ္ပယ္ျခင္း မဟုတ္ေပ။ ထိုအယူရွိသူမ်ားကို စိတ္ရွိသလား ဟုေမးလ်ွင္ ရွိသည္ဟုသာ ေျဖေပးၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္ဟူသည္ ရုပ္မွ ကင္း၍ မရွိ။ ရုပ္မွ ေပါက္ဖြားလာေသာ မီးညြန္႔မီးေပါက္မ်ိဳး သာ ျဖစ္သည္ ဟု ဆိုသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကေန႔ေခတ္ သိပၸံတြင္ အာရံုေၾကာ ဆိုင္ရာ သိပၸံသမားမ်ားသည္ ယင္းအယူကို အေျခခံထား၍ ေလ့လာၾကသည္။

၂။ “ေလာကတြင္ နာမ္ခ်ည္းသာ ရွိသည္။”

ဤအယူသည္လည္း ရုပ္ကို ပစ္ပယ္ျခင္း မဟုတ္ေပ။ ရုပ္ပိုင္းသဘာဝ မွန္သမ်ွကို သိျမင္ၾကသည္မွာ နာမ္သာ ျဖစ္၍ ယင္း စိတ္သည္/နာမ္သည္သာ အစစ္အမွန္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပဆိုလိုရင္း ျဖစ္သည္။ ဤ သိႏိုင္ေသာ စိတ္မွ မရွိလ်ွင္ အဘယ္ရုပ္မ်ား အဘယ္သို႔ ရွိေနပါေစ- မသိႏိုင္၊ မျမင္ႏိုင္၊ ထို႔ျပင္ အသိပညာ အစုအေပါင္းျဖင့္ လက္ရွိ စမ္းသပ္ႏိုင္ေသာ ရုပ္ နယ္ပယ္ကို လြန္၍ စိတ္သည္ ျဖန္႔က်က္ႏိုင္သည္ ဟု ယူဆၾကသည္။ ပေလတို ဝါဒတြင္ Idea သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘံုဌာန အျဖစ္ကို မွတ္ယူထားသည္ ရွိပါသည္။ ေနာက္ပိုင္း ယင္းအယူကဲ့သို႔ရွိသည္က ဥပမာအားျဖင့္ ဆိုလ်ွင္ ေဂ်ာ့ ဘာကေလ ျဖစ္သည္။

၃။ “ေလာကတြင္ ရုပ္ႏွင့္ နာမ္ ပူးတြဲ တည္ရွိသည္။”

ဤအယူတြင္မူ အမ်ား လက္ခံၾကသည္။ ထိုသို႔ အမ်ား လက္ခံသည့္ အေလ်ာက္လည္း အယူကြဲမ်ား အမ်ားအျပား ရွိသည္။ အေနာက္တိုင္း ဒႆနိက ဖခင္ၾကီးဟု သမုတ္ၾကေသာ ေဒးကား ( Descarte ) က ရုပ္ႏွင့္ နာမ္တို႔သည္ တြဲလ်က္တည္ရွိသည္ ဟု ဆိုေကာင္းဆိုထားေသာ္လည္း အဘယ္ကဲ့သို႔ တြဲလ်က္ ရွိသနည္း ဟူေသာ ေမးခြန္းအတြက္မူ ေျဖၾကားထားပံုမွာ ဤသို႔ ျဖစ္သည္။

ရုပ္ႏွင့္ နာမ္တို႔သည္ အလြန္ အခ်ိန္မွန္ေသာ နာရီ ႏွစ္လံုး ကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ တစ္လံုးႏွင့္ တစ္လံုး တစ္သီး တျခားစီ ျဖစ္ေသာ္လည္း တူမ်ွေသာ အခ်ိန္ကို ျပေနသကဲ့သို႔ ရုပ္ႏွင့္ နာမ္တို႔သည္ အမ်ိဳးအစား မတူ တကြဲတျပား စီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အတူတကြ အလုပ္လုပ္ၾကသည္ ဆို၏။

ထိုရုပ္ႏွင့္ နာမ္တို႔ မည္သို႔ ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း အေမးရွိေသာ ေနာက္ဆံုးတြင္ “ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းျခင္း ျဖစ္သည္” ဆိုေသာ အယူသို႔ ေရာက္ေတာ့သည္။ Read more of this post