ဣႆရ ထံပါးသို႔ တစ္ေခါက္တစ္ေလ

ကၽြႏ္ုပ္ သည္ ဘဝေပါင္း မ်ားစြာ၊ ခႏၶာေပါင္း မ်ားစြာ ဣႆရ အရွင္ ကို ရွာေဖြ ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ သူ ရွိသည္ ဟု သတင္း ၾကား စဥ္ ကပင္ အျမတ္ တႏိုး ရွာေဖြ ခဲ့မိ သူ ျဖစ္သည္။ မ်က္လံုး စံုမွိတ္ ရွာေဖြ ခဲ့သည့္ အႀကိမ္ ေပါင္းလည္း မနည္း လွ သကဲ့သို႔ နည္းနာ နိႆယ အစံုျဖင့္ ေဖြရွာ ခဲ့သည့္ ဘဝေပါင္း လည္း မနည္းလွ။

ေနာက္ပိုင္း — မလွမ္း မကမ္း က ၾကယ္တစ္ပြင့္ အနီး အပါး တြင္ သူ႔ ကုိ ရံဖန္ ရံခါ သေဘာမ်ိဳး ျမင္ေတြ႔ လိုက္ရသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ပီတိ ျဖစ္မိ ၏။ ၾကယ္ ဟူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ ႏွင့္ မည္မ်ွ ကြာေဝး ေနသည္ ဆိုဦး – သူ႕ကို ျမင္ေတြ႔ ရသည္ မွာ ကၽြႏ္ုပ္ အတြက္ အေရး ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ၏ ရွာေဖြမႈ သည္ စင္စစ္ အက်ိဳး မယုတ္ ေၾကာင္း အာမခံ ခ်က္ ျဖစ္ သည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ဘုရား သခင္ ကို ရွာေဖြ ေန သည္ ဆိုျခင္းမွာ အလဟႆ မဟုတ္ေၾကာင္း – (သူ႔ထံ ေရာက္ရွိရန္ မည္မ်ွ ကြာေဝး သည္ ျဖစ္ပါေစ) သူ႔ကို အမွတ္မဲ့ ျမင္လိုက္ ရသည္ ဆိုျခင္း ကပင္ တေန႔ေန႔ သူ႔ဆီ ဆိုက္ဆိုက္ ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္ မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ညႊန္းျပ လ်က္ ရွိသည္။

တစ္ခ်ိန္ တြင္မူ – ယင္း ၾကယ္စင္ အနား သို႔ ကၽြႏ္ုပ္ ေရာက္ ခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ၎ ဌာေန တြင္ ဣႆရ အရွင္ မရွိ။ ကၽြႏု္ပ္ ေရာက္ မဆိုက္ တြင္ပင္ သူ သည္ အျခား တစ္ေနရာ သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ သြားခဲ့ ၿပီ။ မည္သို႔ ျပဳရ မည္ နည္း- ကိစၥေတာ့ သိပ္ မရွိ။ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ရွာေဖြ သူ ျဖစ္ ၍ မေရာက္ မခ်င္း၊ ရေအာင္ – ရွာေဖြ ေနဦးမည္။ သူ႔ကို ျမင္ႏိုင္ ေနရ သည္ ကပင္ ကၽြႏ္ုပ္ ၏ အား ျဖစ္သည္။ သူ အဘယ္ သို႔ ေရာက္ ေန မည္ ကို ကၽြႏု္ပ္ မ်က္ရမ္း မွန္းဆ၊ ၾကည့္၍ ရသည္။ ကၽြႏ္ုပ္၌ ဤေျခ၊ ဤ လက္၊ ဤႏွလံုး အိမ္ ရွိသည္။ သူ႔ ေျခရာ လက္ရာ မ်ား ကို ကၽြႏ္ုပ္ ရွာႀကံ ေနဦးမည္။ သူ မည္သည့္ ေနရာ သို႔ ေရာက္ေနေၾကာင္း – ေတြးဆ ေန ဦး မည္။ အေဝးကြာ ဆံုးတြင္ တည္ရွိ ေနပါ သည္ ဆိုေစ သူသည္ ကၽြႏ္ုပ္ ကို လက္ယပ္ ေခၚလ်က္ ရွိသည္။ – ကၽြႏ္ုပ္ အတြက္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ မ်ား ထံုမႊမ္း ေပးထားေနဆဲ ျဖစ္သည္။

Read more of this post

ေရလ်ဥ္ပမာ

ဝတ္မႈန္ တို႔ ၏ ဤ တိုက္ပြဲ ၌
ရနံ႔ တို႔ အလဲအကြဲ ဖ႐ိုဖရဲျဖင့္ တပ္လန္ကုန္ေလၿပီ။
ဟိုမွာ တစ္စ၊ သည္မွာ တစ္စ – ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေျပးလႊားလ်က္၊
ပြင့္ဖတ္ တို႔သည္လည္း အတံုးအ႐ံုး
က်ဆံုး၊ ေႂကြဆင္း ရွိၾကကုန္၏။

ရင္ခတ္ပန္းတို႔ ႏြမ္းေသာ္ေကာ ~

ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေစ၊ စာ တစ္အုပ္ ျဖစ္ေစ၊
ရင္ခြင္ပိုက္ တရားႏွင့္ – စကားအေႂကြတို႔
အသက္ေႁခြ၊ အပ္ႏွင္း၊ စစ္ခင္းေနေသာ သေဘာသာ ျဖစ္၏။
အႏု အရြ – အတိမ္ အနက္ တို႔၏ အလွေဗဒ သည္
ႏွလံုးအိမ္ကုိ ခတ္၍လည္း သီကံုးျပည့္စံုရ၏။
ဘဝအိမ္ကို လွပ္၍လည္း စီသြယ္ ေဆးျခယ္ရ၏။

အမတလမ္းသို႔ လွမ္းေသာ္ေကာ ~

သီလာ ေတာင္ကို ပတ္ေခြ၍
သီတာ ေရတို႔ စီးဆင္းစၿမဲ ဓမၼတာတြင္
ေခြပတ္၍လည္း စီး၏။
ေျဖာင့္တန္း၍လည္း စီး၏။ Read more of this post

စီးကရက္ တစ္လိပ္ရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံ

လာလာေလ ရဲေဘာ္တို႔
ေသာက္လိုက္ၾကစို႔လား
တစ္လိပ္ကုန္ ~ တစ္လိပ္သြား
“ျပာ” ဆိုတာ ေလာင္ကၽြမ္းမႈရဲ႕ အစအန – တရားဓမၼ ျဖစ္တယ္။

Read more of this post

တစ္ခုတည္းရဲ႕ ႏွစ္ဖက္ မ်က္ႏွာစာ

အခုတေလာ သတင္းေတြမွာ တရုတ္ေတြရဲ႕ “ဘယ္သူေသေသ ငေတမာ ျပီးေရာ” ဇာတ္လမ္းေတြ မၾကာခဏ ၾကားေန မိပါ တယ္။ ျမစ္ဆံု ဆည္ ကိစၥက စလို႔ – ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ကိစၥ အပါအဝင္ တိဗက္ အေရးအခင္း မ်ား အထိ – ျမင္ေန ရတယ္။ တိုးတက္ လာတဲ့ သိပၸံ အျမင္ေတြ မွာ တရုတ္ျပည္ဟာ Crisis ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ လူမ်ိဳးကို အသည္း အသန္ ကာကြယ္ ဖို႔ အျခား လူမ်ိဳး ကို ဂရုမစိုက္ဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း အထင္သာဆံုး နဲ႔ အျမင္သာဆံုး ရွိတယ္။ ဝင္ေရာက္ ခ်ယ္လွယ္ သမ်ွ ေပၚေပၚထင္ထင္ ျမင္ရတယ္။ သတ္ျဖတ္ ဖို႔ လက္မတြံ႕တဲ့ စိတ္ အျပည့္အဝ ရွိတယ္။ ကလိမ္က် ေသြးစုတ္ ဖို႔ စိတ္ေရာ မာန္ပါ ရွိေနပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာတာ လြန္မ်ား လြန္ေနသလား။

စင္စစ္ ဒါဟာ သူတို႔ လူမ်ိဳး မွ မဟုတ္ဘူး။ အျခား လူမ်ိဳးေတြမွာလည္း ရွိပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ဟာ သိသိသာသာ ေပၚလြင္ ေနတာ သက္သက္။ စင္စစ္ က်ေနာ္ ဒီလူမ်ိဳးေရး အေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္း ေတြ ေျပာဖို႔ မဟုတ္ဘူး ရယ္။ သူတို႔ ဘာလို႔ ဒီလို စိတ္ေရာ မာန္ပါ ရုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ေနၾကရပါသလဲ။

အဓိက အေၾကာင္းရင္းကို စိစစ္ရင္ သူရို႕ မ်ိဳးႏြယ္ ပ်က္ဆီးမွာ၊ သူရို႕မ်ိဳးႏြယ္ မတည္တံ့မွာ၊ သူတို႔ စည္းစိမ္ ပ်က္ယြင္း မွာ ေၾကာက္ရြံ႕ လို႔ ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ အဲ့ဒီ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ကပဲ သူတို႔အတြက္ ကိုယ္က်င့္တရား အျမင္ ေပ်ာက္ဆံုး သြားေစပါတယ္။ ယုတၱိေဗဒ အေတြးစဥ္ ကို ကေမာက္ကမ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ အမ်ားျပည္သူ တို႔ အျမင္ ပံုဆိုး ပန္းဆိုး ျဖစ္ေန ပါလိမ့္ မယ္။ အလားတူ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံ အတြင္းမွာ ျဖစ္ၾကတဲ့ ျပည္တြင္း ပဋိပကၡေပါင္းစံုနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ပါတီ အခ်င္းခ်င္း မေက်လည္မႈ အျငင္းပြားမႈ၊ သတ္ျဖတ္ အျပစ္ပံုခ်မႈ ေတြ ဟာလည္း အဲ့ဒီ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ ေတြ ကပဲ အရင္းခံ လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ စင္စစ္ အဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ အားလံုးဟာ ပ်က္သုဥ္ျခင္း တရား (ဝါ) ေသျခင္းတရားကို အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္ လိုစိတ္မွာ အရင္းခံ ေနတယ္ မဟုတ္လား။ လူအရွင္လတ္လတ္ ေသဆံုးမွ “ေသတယ္” လို႔ က်ေနာ္ မယူဆဘူး။ ေသျခင္း တရား ရဲ႕ အနက္ဟာ ပ်က္စီးျခင္း၊ ပ်က္သုဥ္းျခင္း ကိုလည္း ညႊန္းဆိုပါတယ္။ လူကိုယ္တိုင္ ေသခ်င္မွ ေသသြားလိမ့္မယ္။ ပ်က္ဆီး ပ်က္သုဥ္း သြားတာ ကိုက ေသျခင္း တရား ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ဒီေသျခင္းတရား အေၾကာင္း ေျပာခ်င္လို႔ ဒီနိဒါန္းကို အစပ်ိဳးတယ္။

ဒါဆို – ေသျခင္းတရား ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒီ ေမးခြန္း ကို လူတိုင္း ေမးတယ္။ လူတိုင္း အေျဖရွာ ပါတယ္။ အသိရွိတဲ့ လူတိုင္း ေသျခင္း တရား အေပၚ ဆင္ျခင္မႈ အျပည့္ ရွိတယ္။ ကေလးက အစ သိႏိုင္တဲ့ အရာက – ေသျခင္းတရား ၊ မရဏ ဆိုတာ ေရွာင္လႊဲ မရတဲ့ အရာ ျဖစ္တယ္။ ေသျခင္းတရား ကိုယ္၌က ခင္ဗ်ား သႏၱာန္မွာ ၊ က်ေနာ့ သႏၱာန္မွာ ျပ႒ာန္းျပီး ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ျပ႒ာန္း ျပီး ျဖစ္ရ သလဲ။ ေသျခင္း တရား ဟာ က်ေနာ္ တို ႔အတြက္ ဘာလဲ ။ အဲ့ဒါေတြ ကို ေကာင္းေကာင္း အေျဖရွာေန ၾကဆဲပဲ။

အေျဖေတြ႕ပါျပီ ဆိုသူ ပုဂၢိဳလ္ အမ်ားကလည္း အေျဖကို ထုတ္ခ်ျပသည့္တိုင္ ဒီ ေမးခြန္း အမ်ားက ဒီကေန႔ ထိ ရွိေနဆဲ၊ ဆင္ျခင္ ေနရ ဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ဆင္ျခင္ရင္း ကေန႔ အထက္ပါ တရုတ္၊ ျမန္မာ၊ အျခား ႏိုင္ငံတကာ၊ တစ္ကမၻာလံုး အဖြဲ႕အစည္း ေတြရဲ႕ Crisis အရင္း အျမစ္ – အဲ့ဒီ ေသျခင္းတရား အေၾကာင္း ကို က်ေနာ္ လက္ဖ်စ္တတြက္ ဥာဏ္နဲ႔ ေတြးၾကည့္ မယ္။

ေသျခင္းတရား ဟာ ဘာလို႔ ျပ႒ာန္းျပီး ျဖစ္ရသလဲ။ – သဘာဝ ျဖစ္လို႔၊ ဓမၼတာ ျဖစ္လို႔ ဆိုတဲ့ အေျဖ က ရိုးရွင္းပါတယ္။ က်ေနာ့ အေနနဲ႔ ေနာက္ တစ္နည္း ဆိုရင္ ေသျခင္းတရား ကိုယ္တိုင္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မူလဌာေန ျဖစ္ပါတယ္။

မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ဘဝ တစ္ခု ျဖစ္တည္မႈ အစျပဳ ေရာက္ရွိ လာျပီ ဆိုကတည္းက က်ေနာ္တို႔ သႏၱာန္မွာ ေသျခင္းတရားက ကပ္ညိ ပါဝင္လာျပီးသား ျဖစ္တယ္။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။ ယခု ရွင္သန္ ေနသမ်ွ အခ်ိန္ ဟာ အမည္မသိ ဗလာ သက္သက္ ႏွစ္ခု ၾကား ကာလေလး မ်ွသာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါ ကလည္း ဟိုဝါဒ ၊ ဒီဝါဒ မပါ – လူျဗိန္း အေတြးနဲ႔လည္း ရွင္းေနပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ စင္စစ္ ဘဝ ဟာ ေတာင္ပံ တစ္ဖက္ဖ်ား က တစ္ဖက္ဖ်ားဆီ ငွက္တစ္ေကာင္ ပ်ံသန္း ေနရသလိုပဲ။

ေသျခင္းတရား ဟာ အားလံုး အေပၚ ဒီလို ျပ႒ာန္းျပီးသား ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္လည္း ကမၻာတစ္ဝွမ္းလံုး အဲ့အတြက္ ျပင္ဆင္ ေနရ၊ လံုးပမ္း ေနရတယ္။ သက္ေတာင့္သက္သာ ဘယ္လို ေသဆံုး ရမလဲ – ေသျခင္းတရား ကို္ ဘယ္လို ၾကံၾကံခံ ရင္ဆိုင္ရ ႏိုင္မလဲ – စသျဖင့္ ဒီေမးခြန္းေတြ အတြက္ ခင္ဗ်ား ေရာ၊ က်ေနာ္တို႔ ေရာ တစ္ဘဝ စာလံုး ျဖည့္ဆည္း ေနၾက ရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘဝ ရွင္သန္ေန သမ်ွ အခ်ိန္ ရွိသမ်ွ၊ တစ္ခုလံုး ဟာ စင္စစ္ “How to die” ဘယ္လို ေသဆံုးရမလဲ ဆိုတာကို သင္ယူ ေနတာ သာ ျဖစ္တယ္ ။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။

ဘာသာေရး ေတြ၊ အေတြးအေခၚ ပညာ ေတြ၊ ဝါဒေတြ နဲ႔ ဘယ္လုိပဲ အေျဖရွာ ၾကိဳးပမ္း ၾကပါေစ – လူ႕အဖြဲ႕အစည္း အတြင္း ေသျခင္း တရားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အျမင္မွား ျဖစ္ေနတာတစ္ခု ရွိေနတယ္ ။ အဲ့ဒါကေတာ့ “ေသျခင္းတရား ဟာ ရွင္သန္မႈ ဘဝရဲ႕ ရန္သူ ျဖစ္ တယ္” ဆိုတဲ့ အျမင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲ့ဒီ အယူအဆ ကို မွားယြင္းေနတယ္ လို႔ ျမင္မိၾက ပါသလား ။ က်ေနာ္ ့အေနနဲ႔ ဒါဟာ အျမင္ မွား ျဖစ္တယ္ လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္ ။ ဒီ အျမင္ အမွား ေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တဲြ အေတြး အျမင္၊ ၾကံရြယ္ လုပ္ကိုင္ခ်က္ အားလံုး ဟာလည္း လိုက္လံ မွားယြင္း ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အျမင္မွား ေၾကာင့္ ျငိမ္းေအးမႈ ဓမၼ အေၾကာင္း ကို သိျမင္ဖို႔ ရာ ခက္္ခဲေနဦးမွာပဲ။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္ လား။

ခင္ဗ်ား ဆိုပါေတာ့ – ေသျခင္းတရား ဟာ ခင္ဗ်ား ဘဝရွင္သန္မႈကို ဖ်က္ဆီးပစ္တယ္ – ေသျခင္းတရားဟာ ခင္ဗ်ား ဘဝ ရွင္သန္မႈ ရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္တဲ့ အခါ ခင္ဗ်ားလည္း ေသျခင္းတရားကို ရန္သူ အျဖစ္ သတ္မွတ္ လိုက္မွာပဲ။ ဒီ သတ္မွတ္ ခ်က္ ေၾကာင့္ ေသျခင္း တရား ကို ခင္ဗ်ား ရင္ဆိုင္မယ္ – တိုက္ခိုက္ ယွဥ္ျပိဳင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ ပါေတာ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ ၾကည့္ၾကည့္ ပါ။ ေသျခင္း တရားဟာ က်ေနာ္တို႔ နဲ႔ မလြဲမေသြ ေတြ႕ရတဲ့ အရာ၊ က်ေနာ္ တို႔ရဲ႕ မူလ ဌာေနသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ခင္ဗ်ား တကယ္ မႏိုင္တဲ့သူ၊ ခင္ဗ်ား တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ရမယ့္ သူ ကို ခင္ဗ်ား အျမဲ တိုက္ခိုက္ ျငင္းဆန္ဖို႔ ၾကိဳးစား ေနပါသလား ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ယွဥ္ျပိဳင္ တိုက္ခိုက္ျပီး ျငင္းဆန္ ေနပါေစ – ခင္ဗ်ား ေသမွာက ေသမွာပဲ မဟုတ္လား။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသျခင္း တရား အေပၚ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္ တိုက္ခိုက္မႈ ဟာ အခ်ည္းႏွီး သာ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ဘာလို႔ ဆို ေသျခင္းတရားကို ခင္ဗ်ား ေရွာင္လဲြ လို႔ မရ ႏိုင္ဘူးရယ္။

ခင္ဗ်ားရဲ႕ ျပင္ပမွာ အရာတစ္ခု ရွိမယ္ ဆိုပါေတာ့- ဒါဆိုရင္ အဲ့အရာကို ခင္ဗ်ား ေရွာင္လႊဲသြား လို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသျခင္းတရား ကေတာ့ ခင္ဗ်ား သႏၱာန္ အတြင္းမွာ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ထပ္ၾကပ္ ရွိေနတယ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို ေရွာင္လႊဲ မလဲ။ က်ေနာ္တို႔ ေမြးဖြား လာတဲ့ မဆြကတည္းက သူက ကပ္ညိ ပါလာျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္ ။ ခင္ဗ်ား စစခ်င္း ျဖစ္တည္ ရွင္သန္ လာကာစ အသက္ေငြ႕ေငြ႕ စရွဴခ်ိန္ကတည္းက ေသဖို႔ အေၾကာင္း – ေသျခင္းတရား ဟာ အရိပ္လို တြဲကပ္ ပါရွိျပီးသား ျဖစ္တယ္။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေသျခင္းတရားလို႔ က်ေနာ္ သံုးစြဲ တဲ့အခါ စင္စစ္ “ဒီခႏၶာ ခ်ဳပ္ပ်က္၊ တကယ္ ေသဆံုး သြားတဲ့ ေန႔ မွ ေသတာ ျဖစ္ တယ္၊ ေသျခင္းတရား ျဖစ္တယ္” လို႔ က်ေနာ္ မဆိုလိုဘူး။ ခင္ဗ်ား ဟိုးအစကတည္းက ေသျခင္း တရား နဲ႔ အတူတူ ရွိေနျပီးသားပဲ ။ ေသျခင္း တရား ဟာ ခင္ဗ်ား ဘဝ ရဲ႕ တစိတ္ တစ္ပိုင္း ပဲ ။ တနည္း – ခင္ဗ်ားရဲ႕ အတြင္း အႏွစ္သႏၱာန္ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ ဟုတ္။ ခင္ဗ်ား ရွင္သန္ ၾကီးထြား လာ သလို သူလည္း ၾကီးထြား လာတယ္။ ခင္ဗ်ား သြားရာ တေကာက္ေကာက္ အစဥ္တစိုက္ လိုက္ပါ လာေန တယ္။ သူဟာ တစ္ေန႔ တစ္ခ်ိန္မွာ အျပည့္အဝ ဖူးပြင့္ သြားပါ လိမ့္မယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ တကယ္ ေသတဲ့ ေန႔မွ – ေသျခင္းတရား က ေရာက္လာတာ မဟုတ္ဘူး လို႔ က်ေနာ္ ဆိုပါတယ္ ။ တကယ္ေသ တဲ့ ေန႔ ဟာ ေသျခင္း တရား စြင့္ကား ဖူးပြင့္သြားခ်ိန္သာ ျဖစ္တယ္။ Read more of this post

အဆိုးျမင္ဝါဒီ ေနတဲ့ ျမိဳ႕

ဒီကေန႔ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေကာင္းကင္က အရွင္းသားပဲ။ — က်ယ္တယ္။ ျပာညိဳ႕ေနတယ္။ တစ္ခြင္ တစ္ျပင္လံုး ဘယ္တိမ္မွ ရွိမေနဘူးရယ္။ ဟိုတစ္ေန႔က ေနေရာင္မ်ိဳး အရိပ္ထိုးေနဆဲ ရွိတယ္။ ဒါေပတဲ့ ဒီရန္ကုန္ဟာ ဟိုေန႔က ရန္ကုန္ မဟုတ္သလို၊ ဒီေနေရာင္ကလည္း ဟိုေန႔က ေနေရာင္ မဟုတ္ဘူး ပဲ။

တကယ္လို႔ ဒီရန္ကုန္ဟာ ေတာင္တန္းျပာေတြ ေပၚမွာ ၊အင္းေလးကန္ရဲ႕ ကမ္းပါး မွာ ခိုနားရင္း ရွိေနခဲ့ရင္~ အခုလို ဟုတ္ပါ့မလား ။ က်ေနာ္ ခဏ ေပ်ာက္ သြားခဲ့တယ္။

အဲ့အခ်ိန္ ဟာ ဒီလို အခ်ိန္ေပါ့။ ရန္ကုန္ရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ – ငွက္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ျမင္ေကာင္း ျမင္ႏိုင္ မယ္ ။ ဒီ ေကာင္းကင္ ျပာျပာ ကို ေနာက္ခံ ထား ရင္း သူရို႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ပ်ံဝဲ ေနမယ္။ ရန္ကုန္ ရဲ႕ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ – ဟိုနား ဒီနားက လမ္းစ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ သူတို႔ အရိပ္ေတြ ထင္ဟပ္ ေနလိမ့္မယ္။ တစ္ခါ တစ္ေလ – ခပ္လွမ္းလွမ္း ေတာင္ျပာ တန္း ဆီက ေလေအးေအး တစ္ခ်က္ လြတ္ထြက္ လာႏိုင္ တယ္။ ရန္ကုန္ ေျမ ကို သာသာေလး ခိုးနမ္း သြားလိမ့္မယ္။ ကန္ေရျပင္ကို တိုက္ခတ္၊ ရွမ္းပဲပုတ္နံ႕ ရႏိုင္ေသး တယ္။ ရာသီ အေျပာင္း အလဲ မွာ ဝါလြင္ဖို႔ အားခဲ ထားတဲ့ ပင္အို ပင္က် ေတြ ရွိမယ္။ ခင္ဗ်ား သူတို႔ကို ေတြ႕ရႏိုင္ တယ္။ ေရွာ့ပင္ မထြက္ဘဲ အိမ္တိုင္ ရာေရာက္ ေတြ႕ ရႏိုင္ တာေတြ လည္း ရွိတယ္ ~ အဲ့ဒါေတြ က – ေရေငြ႕ ပါမယ့္ ေလ ရယ္ ၊ ကမၻာေပၚ မွာ အရွားပါးဆံုး အျပံဳးအစစ္ရယ္ ၊ ေနာက္ျပီး ~ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘဝ အသစ္ရယ္။

ဒါေပမယ့္ ~ ကံဆိုးခ်င္တယ္ ေျပာမလား၊ ကံေကာင္းတယ္ပဲ ဆိုမလား ~
အခု စင္စစ္ ရန္ကုန္ ဟာ ေတာင္တန္းေတြ ေပၚမွာ မဟုတ္ဘူး။ အင္းေလး မွာလည္း မရွိဘူး။ ရန္ကုန္ဟာ ရန္ကုန္မွာပဲ ရွိေနတယ္။

ပညာရွင္မ်ား တိုင္းထြာခ်က္ အရ -ပင္လယ္ ေရျပင္ အထက္ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေရြ႕။ ကိန္းဂဏန္း အခ်ိဳ႕ ပါးပါး လ်ားလ်ား ေလထြားေန တဲ့ ဒီ ေျမ ဒီေရ …။ ဒါဟာ ရန္ကုန္ ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားျမိဳ႕ေတြထက္ -ဝတ္လစ္စလစ္ ဆန္တယ္။ ကလူက်ီစယ္ လဲေလ်ာင္း ေန တာ ေတြ႕ရ လိမ့္မယ္။

Read more of this post

အပ်င္းေျပ တူးဆြ ၾကည့္ျခင္း

သူ ေလ်ာက္ေသာ လမ္း သည္ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အခါ၌ ဘယ္ကို ဦးတည္ ေရာက္မည္ မွန္း မသိေသာ လမ္း ျဖစ္၏။

ယင္း အေၾကာင္းအရာ မွန္မမွန္ကို ဟိုတစ္ေန႔က ထြက္ရွိေသာ သတင္းစာ တစ္ေစာင္ တြင္ အသင္ စာရွဳသူတို႔လည္း ရွဳၾကည့္ ႏိုင္သည္။ အသင္တို႔ ေမ်ွာ္လင့္ ထားေသာ အရာမ်ား အခ်ိဳ႕ အဝက္ ေရစီး ေမ်ာပါသြား ေၾကာင္း ေတြ႕ရမည္ ။ ယင္း အေၾကာင္းအရာကို သူ ကိုယ္တိုင္ ဖတ္ရွဳ လိုက္ရခ်ိန္ က သိပ္ ရင္မခုန္ခဲ့ ။ ထူးဆန္း ေနေသာ အရာ တစ္ခု ျဖစ္မေန။ အစ ကတည္းက သူ ယံုၾကည္ခဲ့ေသာ အရာ မဟုတ္။

စင္စစ္ ကိုယ္ မယံုၾကည္ ႏိုင္ေသာ အရာကို ၾကိတ္မွိတ္ ယံုၾကည္ ေနရေသာ ဒုကၡေလာက္ မည္သည့္ ဒုကၡ မ်ွ ပို၍ ၾကီးမည္ မဟုတ္။ ၎ကို သူသိသည္။

လူတိုင္း လမ္းေလ်ာက္ ၾကပါသည္။ ဒီ ကေန႔မွ ထူး၍ လမ္းေလ်ာက္ ၾကသည္ မဟုတ္။ ဟိုေန ႔ေတြကတည္းက ေလ်ာက္သည္။ ဘယ္သူ ေရာက္ သြား ပါသနည္း။ သူလည္း ေလ်ာက္ခဲ့ ပါသည္။ လမ္းကို ၾကည့္၍ တြယ္တြယ္မက္မက္ ေလ်ာက္ ခဲ့ေသာ ေၾကာင့္ လမ္း ၏ အဆံုး ကို မၾကာခဏ ေမ်ွာ္ ၾကည့္ ခဲ့ရဖူး ၏။ ေတြးေတာ ေငးေမာ ခဲ့ရဖူးသည္။ ~ လမ္း၏ အဆံုးတြင္ ဘာရွိမည္နည္း။ လမ္းသည္ ဘယ္မွာ ဆံုးမည္နည္း။ လမ္းသည္ တစ္စံုတစ္ရာ အဆံုးသတ္ ရွိသည္ဟု ျပညႊန္းပါသေလာ ~ စသျဖင့္။

စင္စစ္ လမ္း၏ အဆံုးသတ္တြင္ လမ္းသာ ရွိသည္ဟု ဆရာ ျမင့္သန္းက ဆိုခဲ့ဖူးပါသည္။ သို႔ဆိုလ်ွင္ လမ္း ဟူသည္ ဘယ္ေသာ အခါမ်ွ ျပီးဆံုး သြားမည္ မဟုတ္ ေသာ အရာတစ္ခု သာ ျဖစ္၏ ဟု ယူရေတာ့မည္ ကဲ့သို႔ ရွိ၏ ။ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ လမ္းသည္ ေလ်ာက္လိုသူ အတြက္ သာ ေဖာက္လုပ္ထားျခင္း လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ေရာက္ခ်င္လည္း ေရာက္ သြားမည္။ ေရာက္သြား လ်င္ေကာ ဘာ ဆက္ လုပ္ရပါမည္နည္း။

စင္စစ္ သူ သည္ လမ္းမေလ်ာက္ခ်င္ေသာ သူသာ ျဖစ္သည္။ သူ႕ရည္ရြယ္ ခ်က္က “ေရာက္” လိုျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ ေလ်ာက္ လိုျခင္း မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ လမ္းသည္ သူ႕အတြက္ အသံုးမဝင္ ဟု ယုတၱိ က်က် ( ခပ္ပ်င္းပ်င္း) ေတြးေခၚ ထားလိုက္ သည္။ သူ႕အသိမိတ္ေဆြ အေပါင္းက မူ လမ္းေလ်ာက္သြားရျခင္းကို ႏွစ္သက္ ဟန္ တူသည္။ ထိုသူတို႔ကို သူ ေမးၾကည့္ခဲ့ဖူးသည္။

Read more of this post

စြန္ၾကိဳး

ကဗ်ာ ဆရာ တစ္ေယာက္ က ေျပာျပ ~
~ သူဟာ စြန္တစ္ေကာင္
~ မွန္စာၾကိဳးေလး တစ္စ နဲ႔ သြယ္သြယ္ေလး ကေနရ သတဲ့
ဟုတ္မွာေပါ့ ~

သူဟာ စြန္ဆို ~ က်ေနာ္က ၾကိဳး
ဒါေပတဲ့ –
မခ်ည္တဲ့ ၾကိဳး
မျပည္တဲ့ ၾကိဳး
အျခားသူကို ျဖတ္မယ့္ၾကိဳး
မိမိဘာသာ ျပတ္မယ့္ ၾကိဳး

သူ ~ ဟိုး မိုး အထက္မွာ ဝဲပ်ံ က ေနခ်ိန္
က်ေနာ္ က မျမင္ႏိုင္တဲ့ မွန္စာမ်ွင္ တစ ~ ပါးလ်လ်
ေဟာ ေတြ႕လား
ေဟာ ဟိုမွာေလ ~ ေတြ႕ရဲ႕လား
သူ႕ဟာသူ ေကာင္းကင္မွာ
လြတ္လြတ္ရွင္းရွင္း ပ်ံဝဲေနလိုက္တာမ်ား ~

Read more of this post