ရင္းဇိုက္ ႏွင့္ ေတာင္ေဝွး

မနက္ခင္း တစ္ခု မွာ- ဇင္ဆရာ ရင္းဇိုက္- က ေတာင္ေဝွး တစ္ေခ်ာင္း ေထာက္ျပီး ဒကာ တစ္ဦး နဲ႔ အတူ လမ္းေလ်ာက္ ထြက္ တယ္။ လမ္း ေရာက္ေတာ့ – ဒကာျဖစ္သူက ေမးခြန္း တစ္ခု အမွတ္ တမဲ့ ေမး တယ္။

“အသိဥာဏ္အလင္း ဆိုတာ- ဘယ္လို မ်ိဳးလဲ။ ဘယ္မွာ ရွာရ မလဲ – ဆရာ။”

ရင္းဇိုက္က သူ႕လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ ေတာင္ေဝွးကို အဲ့ဒီ ဒကာေရွ႕မွာ ေထာင္လိုက္တယ္။

“မင္း ဒီေတာင္ေဝွးကို ျမင္လား။ ျမင္တယ္ ဆိုရင္ – အသိဥာဏ္ အလင္း ဆိုတာ ကို ခင္ဗ်ား အျခား ဘယ္မွာမွ ရွာေနစရာ မလိုဘူးပဲ”

ဒကာ ျဖစ္သူ က နားမလည္ဘူး။ စိတ္ရွဳပ္သြားတဲ့ ပံုနဲ႔ ထပ္ ေမးတယ္။

“ဒီေတာင္ေဝွးဟာ တုတ္ တစ္ေခ်ာင္း သက္သက္ပဲေလ ဆရာ။ ဒါၾကီး ျမင္ရံုနဲ႔ အသိဥာဏ္အလင္း ဘယ္လို ရမွာလဲ”

ရင္းဇိုက္က အဲ့ဒကာ ေရွ႕ ကေန ေတာင္ေဝွးကို ျပန္ဆြဲယူလိုက္တယ္။ Read more of this post

ဇင္သည္ လည္မ်ိဳ လည္း ညွစ္တတ္၏ ~

တစ္ေန႔~ ဇင္ဆရာ ရင္းဇိုက္ က သူ႔ေက်ာင္းသခၤမ္းမွာ တရား စကား ေျပာၾကား ေနခ်ိန္။ တရား တစ္ပုဒ္ ေဟာဖို႔ လုပ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ က ထလာ တယ္။ တရားပြဲကို ခဏရပ္ဖို႔ ေျပာတယ္။ ရင္းဇိုက္လည္း ရပ္လိုက္ျပီး ေမးတယ္။

“ဘာျဖစ္လို႔ပါလဲ”

မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ အဲ့ဒီလူက ျပန္ေျပာတယ္။

“ဆရာသခင္၊ အသက္ဝိညာဥ္ ဆုိတာ ဘာလဲ”

ဇင္ဆရာ ရင္းဇိုက္ ဟာ သူ႕ေတာင္ေဝွး ကို ေကာက္ကိုင္ လိုက္တယ္။ ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနတဲ့ သူေတြကို လမ္း ခဏဖယ္ ေပးဖို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီ လူဆီ ထသြား တယ္။ ေမးတဲ့သူ လည္း ရုတ္တရက္ တုန္လႈပ္ သြားပါတယ္။ သူ ေမးတာ ကို ဒီလို ထလာျပီး ေျဖမယ္ လို႔ မထင္ ထားဘူး။ ရင္းဇုိက္ က အဲ့ဒီ လူ အနား ကို ေရာက္လာတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ လည္မ်ိဳ ကို ဖမ္းကိုင္ျပီး ညွစ္လိုက္တယ္။ ဖိ ညွစ္တယ္။ လည္မ်ိဳကို အား တင္းတင္း ဖိညွစ္ ထား တာေၾကာင့္ အညွစ္ ခံရတဲ့ ဟိုလူ ခမ်ာမွာ မ်က္လံုးက ျပဴးထြက္ လာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရင္းဇုိက္က ဆက္ညွစ္ ထားတုန္းပဲ ။ ေျပာလိုက္တယ္။ “ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ။ မ်က္လံုး ပိတ္ထားလိုက္ပါ” အဲ့ဒီလူ လည္း မ်က္လံုး မွိတ္ လိုက္တယ္။ လည္မ်ိဳ ကေတာ့ ညွစ္ထားရက္ပဲ ~ ရင္းဇိုက္က ထပ္ေမးတယ္။ “ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ။ အခု ဘယ္သူလဲ” ။

အဲ့သည္ ခဏ ~ အညွစ္ ခံရတဲ့သူ လည္း မ်က္လံုး ျပန္ဖြင့္ လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ရင္းဇုိက္ လက္က ရုန္းထြက္တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္ ျခိဳက္ျခိဳက္ ရယ္ပါေတာ့တယ္။”ဆရာသခင္။ ဆရာဟာ က်ေနာ္ ေမးတဲ့ အသက္ ဝိညာဥ္ အေၾကာင္း အျပည့္အစံု ေျဖၾကား ခဲ့ျပီးပါျပီ။ က်ေနာ္ နားလည္ ပါျပီ”။

ရင္းဇိုက္ ရဲ႕ အျပဳအမူဟာ လတ္တေလာ အသံုးခ် လိုက္တဲ့ အရာ တစ္ခု သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ဝိညာဥ္က ဘာလဲ လို႔ ေမးတိုင္း ဒီလို ပံုစံ ေျဖလို႔ေတာ့ မရဘူးရယ္ ~ ဒါ့ေၾကာင့္ အျခား လူတစ္ေယာက္ က ရင္းဇိုက္ကို ဒီအေၾကာင္း ေမးခဲ့ပါတယ္။ “ဘယ္သူ လာေမးေမး ခင္ဗ်ား အဲ့လို ပံုစံနဲ႔ ပဲ ေျဖမွာလား” ။

ရင္းဇိုက္က ျပန္ေျပာတယ္။

“သူ အဆင္သင့္ရွိေနတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အခုခဏ အတြင္း – ဒီလို လုပ္ရပါတယ္။ သူ က်ဳပ္ ကို ေမးတာက ~ သူ႕အသိနဲ႔ ညွိႏိႈင္းဖို႔၊ စစ္ေၾကာ ဖို႔၊ ေမးခြန္း ျပန္ထုတ္ဖို႔ for a question’s sake အေနနဲ႔ ေမးေနတာ မဟုတ္ဘူး။ သူ တကယ္ သိခ်င္ လို႔ကို ေမးေနတာရယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ အဆင္သင့္ ရွိေနျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ ေမးေနတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ သူ ေမးတဲ့ ေမးခြန္း ကလည္း ေသေရး ရွင္ေရး ျပႆနာ တစ္ခု လို ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႕ ေမးခြန္းကို ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ အသက္ ဝိညာဥ္ ( Soul ) ဆိုတာ ဘာလဲ ~ တဲ့။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ အဲ့ဒီ အတြက္ သူ႕ရင္တြင္းမွာ အေျဖျပည့္ဝ သိႏိုင္ဖို႔ အေၾကာင္း ျပည့္စံု ပါတယ္။ သူအခု လက္ရွိ ရွင္သန္ ေနတာ ကိုသာ ေတြေဝ သံသယ ရွိေနမိရံုေလး ျဖစ္ေနတယ္ ။ အဲ့အတြက္လည္း သူ ေမးတဲ့ေမးခြန္းက “ဘဝ ဆိုတာ ဘာလဲ” လို႔ ေမးတယ္ ။ ဒါဟာ အတူတူပဲ မဟုတ္လား။

Read more of this post