စြမ္းအင္မည္း ရွာေဖြေရး သမားမ်ား ( သို႔မဟုတ္ ) ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္မ်ား

Saul Perlmutter, Adam Riess and Brian Schmidt

၂၀၁၁ ခုနွစ္ အတြက္ ရူပေဗဒဆိုင္ရာ ႏိုဘယ္ဆုကို အေမရိကန္၊ ေလာရင့္စ္ ဘာကေလ အမ်ိဳးသား ဓာတ္ခြဲဌာန က သိပၸံပညာရွင္ ေဆာလ္ ပါမက္တာ (Saul Permutter) ၊ ဘယ္လ္တီမိုး-ဂၽြန္ေဟာ့ပ္ကင္း တကၠသိုလ္က အဒမ္ ရိစ္ (AAdam Riess)၊ ဝက္စ္တမ္ ခရိ – ဩစေၾတးလ် အမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္က ဘရုိင္ယန္ ရွမစ္ဒ္ (Brian Schmidt)တို႔က ခြဲေဝ ရရွိပါတယ္။

အေဝးတစ္ေနရာက ေနေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြကို ေလ့လာရင္း စၾကာဝဠာရဲ႕ ျပန္႔ကားမႈ အရွိန္ႏႈန္းကို တြက္ခ်က္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာ ေတြ အတြက္ ခ်ီးျမွင့္ရျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပါမက္တာက ႏိုဘယ္ဆုရဲ႕ ဆုေၾကးျဖစ္တဲ့ SEK 10m ( စတာလင္ေပါင္ 934,000 ) တစ္ဝက္ကို ရရွိတာျဖစ္ျပီး၊ ရိစ္နဲ႔ ရွမစ္ဒ္တို႔က အျခားတစ္ဝက္ကို ရရွိပါတယ္။

ဆြီဒင္ သိပၸံဆိုင္ရာ ေတာ္ဝင္ အကယ္ဒမီက ေျပာၾကားရာမွာ “လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၁၄ ဘီလ်ံေလာက္က စတဲ့ မဟာေပါက္ကြဲမႈ ( Big Bang ) ျဖစ္စဥ္ အျပီးမွာ စၾကာဝဠာဟာ ျပန္႔ကားထြက္လာေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ သိခဲ့ရတာ ရာစုႏွစ္တစ္ခု နီးပါး ရွိပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီျပန္႔ကားႏႈန္းဟာ အရွိန္ျမင့္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္ကေတာ့ အံ့အားသင့္စရာ ေကာင္းတယ္။ တကယ္လို႔သာ အဲ့သလို အရွိန္နဲ႔ အဟုန္နဲ႔ ျပန္႔ကားေနမယ္ဆိုရင္ ဒီစၾကဝဠာဟာ ေအးခဲသြားပါလိမ့္မယ္” လို႔ ေဖာ္ျပတယ္။

၁၉၃၂ ခုနွစ္က အဲလ္ဘတ္ အိုင္းစတိုင္းနဲ႔ ဝီလ္လမ္ ဒဲ စစ္တာ တို႔ႏွစ္ဦး တင္ျပခဲ့တဲ့ ပံုစံငယ္ တစ္ခုအရ ျဒပ္ဆြဲအားေၾကာင့္ စၾကဝဠာရဲ႕ျပန္႔ကားႏႈန္းဟာ ေႏွးေကြးသြားမယ္ လို႔ သိပၸံပညာရွင္အမ်ားစုက ယံုၾကည္ထားတာပါ။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ား ေလာက္မွာေတာ့ ဒီ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမယ့္ ဘယ္အခ်က္အလက္မွ မေတြ႔ရွိခဲ့ၾကဘူးလို႔ ဆိုတယ္။ အဲ႔ဒါေၾကာင့္လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ ေယဘုယ် ႏိႈင္းရသီအိုရီထဲက အိုေဟာင္းေနျပီးေဘးဖယ္ထားခဲ့ရတဲ့ စၾကာဝဠာ ကိန္းေသ ၊ ( Lambda λ ) ကို အခ်က္အလက္ေတြ ေျဖရွင္းဖို႔ မထည့္မျဖစ္ ျပန္ထည့္ခဲ့ၾကရတယ္။ Read more of this post