ေအာ့စပန္းစကီး

ၿပီးခဲ့တဲ့လေလာက္က – ဆူဖီပေဂး ဂုရုႀကီး ဂုဂ်ိယဖ္ (G.I.Gurdjieff) အေၾကာင္း နဲ႔ သူ႔ စာအုပ္ေတြ အေၾကာင္း နိဒါန္းပ်ိဳးခဲ့ဖူးတယ္။ ဂုဂ်ိယဖ္ အေၾကာင္း ေျပာရင္ သူ႔တပည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေအာ့စပန္းစကီး (P.D.Ouspensky) ဟာ တစ္ႏြယ္ငင္ တံဇဥ္ပါ ပါလာရတာ။ အခု သူ႕အေၾကာင္း ေရးေနရင္း၊ ေရးၿပီးသားစာက မရွည္သင့္ဘဲ ရွည္ေနလို႔။ အာ့ေၾကာင့္ ၿပီးသေလာက္ အထဲကပဲ တင္ခ်င္တာေလး ျဖတ္တင္လိုက္တယ္။ ေအာ့စပန္းစကီး ကြယ္လြန္ၿပီး ကာလ ၁၉၄၇ ကေန – ကေန႔အထိ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေ၀တဲ့ သူ႔စာအုပ္ေပါင္း အထင္ကရ ေျခာက္အုပ္ ရွိတယ္။
.
၁။ Strange Life of Ivan Osokin,
၂။ Tertium Organum,
၃။ A New Model of the Universe,
၄။ The Psychology of Man’s Possible Evolution,
၅။ In Search of the Miraculous: Fragments of an Unknown Teaching,
၆။ The Fourth Way
.
ေအာ့စပန္းစကီးဟာ အေနာက္တိုင္း ဒႆန၊ သခ်ၤာသမားျဖစ္ေပမယ့္ ဘ၀သံသရာကို ယံုၾကည္တဲ့သူ။ သူ႔ကုိယ္သူ ဒီလူ႔ဘ၀ကို တစ္ေက်ာ့ျပန္ ျပန္ေရာက္လာတာလို႔ ျမင္ထားတာရယ္။
.
သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရး အထုပၸတၲိ အတိုအထြာေလး တစ္ခုမွာ “၁၉၀၅ ခုႏွစ္၊ ေမာ္စကိုရဲ႕ အရွဳပ္အေထြး အေရးအရာေတြၾကားထဲက၊ ဘ၀သံသရာ လည္ပတ္ေနပံုေပၚ အေျခခံၿပီး က်ဳပ္ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့တယ္” တဲ့။ အဲ့ဒါက သူ႕ရဲ႕ အေစာဆံုး လက္ရာ Strange Life of Ivan Osokin ပဲ။ အဲ့အခ်ိန္က သူ႕အသက္ ၂၇ ပဲ ရွိေသးတယ္။ ၁၉၂၀ အတြင္းမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ဆိုျပီးေပမယ့္ သူ႕ကြယ္လြန္ခါနီးအထိ သိမ္းထားခဲ့ရာက ေနာက္ပိုင္းမွ ကေန႔နာမည္နဲ႔ ထုတ္ေ၀ခဲ့တာ။
Read more of this post

လိႈင္းၾကက္ခြပ္

ကမၻာ မလည္ဘဲ လူေတြ လည္ ေနခဲ့ၿပီး၊ ေကာင္းကင္ မၿပိဳဘဲ လူေတြ ၿပိဳတယ္။ ေမြး ကတည္းက ေသမင္း ကို ပတ္ေျပးေန ရတာဟာ ေကာင္းေကာင္း မရွင္သန္ ႏိုင္ခဲ့လို႔ လို႔ ေျပာၾကတယ္။

သိပၸံ မွာ ဖြင့္ဆိုတယ္။ – “ျဖစ္ခဲ့တာေတြ အားလံုး” နဲ႔ “ျဖစ္ေနတာေတြ အားလံုး” ဟာ – တစ္ခုတည္း က ပံုေျပာင္း သြား႐ံု သက္သက္။ ဘယ္ဟာ မွ မတိုး လာ သလို၊ ဘယ္ဟာမွ မေလ်ာ့ သြားဘူး (လို႔ ဆိုတယ္)။ လိုရင္းက – လူ တစ္ေယာက္ (ဝါ) အရာ တစ္ခု အသက္ရွဴ႐ံုမ်ွေလး က – အဆံုးမဲ့ ေျခရာေပါင္း မ်ားစြာ ထားသြား ခဲ့ႏိုင္တယ္။ ဒါနဲ႔မ်ား – ငါ၊ သူတစ္ပါး ခြဲျခားဆဲ၊ သူ႔ဥစၥာ၊ ငါ့ ဟာ သိမ္းပိုက္ ယူေနၾကဆဲ။ ငါမွ ငါ၊ သူမွ သူ – မာန္မာန တက္ၾကဆဲ။

အတြင္းကို ဝင္တဲ့ ေျခလွမ္း ဟာ အျပင္ကို ေလ်ာက္ခဲ့တဲ့ ေျခေထာက္နဲ႔သာ ေလ်ာက္လွမ္း ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ Read more of this post

Mind associated with Ideas

“The mind which differentiates man and woman, associates itself with thoughts or ideas. In other words, manayatana associates itself with dhammayatana. People often say, “I am paying attention to somebody,” “I am thinking of someone,” “I have dreamt of someone,” etc.

In face, nobody meets anybody else. Such thoughts do occur incessantly during all waking hours. They run in series. Unwholesome thoughts, too, occur often. Everytime a thought occurs, the mind associates itself with it, and many people revel in such thoughts, and would not like the suggestion that they go in for meditational practice.

There are some preachers who instruct their audience to keep their minds free and relaxed instead of concentrating on meditational points because concentration, they say, restricts the mind. This is in contravention of the Buddha’s instructions although it assumes an appearance of the Buddha’s teachings. If, according to these preachers, the mind is set free, it will surely indulge in fond thoughts and revel in sensual pleasures. It would be like the idle thoughts of an opium smoker. Indulgence in such idle thoughts is the same as indulgence in sensual pleasures. In Hemavata Sutta, the statement that the mind works conjointly with sense-objects or ideas is appropriate. In order to separate the mind from the ideas, one must go in for meditational practice to gain concentration. If the concentration power is weak, the mind will go astray associating itself with the sense-objects outside the point of meditation, as the yogis must have found for themselves.

Some pretentious preachers blame meditational practice as causing bodily discomfort. This is really discrediting the Buddha’s word.Those who follow their advice would be losing their chance of gaining true insight and would be unwittingly committing a great sin against Ariya and other noble persons.”

Read more of this post

စြမ္းအင္မည္း ရွာေဖြေရး သမားမ်ား ( သို႔မဟုတ္ ) ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္မ်ား

Saul Perlmutter, Adam Riess and Brian Schmidt

၂၀၁၁ ခုနွစ္ အတြက္ ရူပေဗဒဆိုင္ရာ ႏိုဘယ္ဆုကို အေမရိကန္၊ ေလာရင့္စ္ ဘာကေလ အမ်ိဳးသား ဓာတ္ခြဲဌာန က သိပၸံပညာရွင္ ေဆာလ္ ပါမက္တာ (Saul Permutter) ၊ ဘယ္လ္တီမိုး-ဂၽြန္ေဟာ့ပ္ကင္း တကၠသိုလ္က အဒမ္ ရိစ္ (AAdam Riess)၊ ဝက္စ္တမ္ ခရိ – ဩစေၾတးလ် အမ်ိဳးသားတကၠသိုလ္က ဘရုိင္ယန္ ရွမစ္ဒ္ (Brian Schmidt)တို႔က ခြဲေဝ ရရွိပါတယ္။

အေဝးတစ္ေနရာက ေနေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြကို ေလ့လာရင္း စၾကာဝဠာရဲ႕ ျပန္႔ကားမႈ အရွိန္ႏႈန္းကို တြက္ခ်က္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာ ေတြ အတြက္ ခ်ီးျမွင့္ရျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပါမက္တာက ႏိုဘယ္ဆုရဲ႕ ဆုေၾကးျဖစ္တဲ့ SEK 10m ( စတာလင္ေပါင္ 934,000 ) တစ္ဝက္ကို ရရွိတာျဖစ္ျပီး၊ ရိစ္နဲ႔ ရွမစ္ဒ္တို႔က အျခားတစ္ဝက္ကို ရရွိပါတယ္။

ဆြီဒင္ သိပၸံဆိုင္ရာ ေတာ္ဝင္ အကယ္ဒမီက ေျပာၾကားရာမွာ “လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၁၄ ဘီလ်ံေလာက္က စတဲ့ မဟာေပါက္ကြဲမႈ ( Big Bang ) ျဖစ္စဥ္ အျပီးမွာ စၾကာဝဠာဟာ ျပန္႔ကားထြက္လာေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ သိခဲ့ရတာ ရာစုႏွစ္တစ္ခု နီးပါး ရွိပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီျပန္႔ကားႏႈန္းဟာ အရွိန္ျမင့္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္ကေတာ့ အံ့အားသင့္စရာ ေကာင္းတယ္။ တကယ္လို႔သာ အဲ့သလို အရွိန္နဲ႔ အဟုန္နဲ႔ ျပန္႔ကားေနမယ္ဆိုရင္ ဒီစၾကဝဠာဟာ ေအးခဲသြားပါလိမ့္မယ္” လို႔ ေဖာ္ျပတယ္။

၁၉၃၂ ခုနွစ္က အဲလ္ဘတ္ အိုင္းစတိုင္းနဲ႔ ဝီလ္လမ္ ဒဲ စစ္တာ တို႔ႏွစ္ဦး တင္ျပခဲ့တဲ့ ပံုစံငယ္ တစ္ခုအရ ျဒပ္ဆြဲအားေၾကာင့္ စၾကဝဠာရဲ႕ျပန္႔ကားႏႈန္းဟာ ေႏွးေကြးသြားမယ္ လို႔ သိပၸံပညာရွင္အမ်ားစုက ယံုၾကည္ထားတာပါ။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ား ေလာက္မွာေတာ့ ဒီ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမယ့္ ဘယ္အခ်က္အလက္မွ မေတြ႔ရွိခဲ့ၾကဘူးလို႔ ဆိုတယ္။ အဲ႔ဒါေၾကာင့္လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ ေယဘုယ် ႏိႈင္းရသီအိုရီထဲက အိုေဟာင္းေနျပီးေဘးဖယ္ထားခဲ့ရတဲ့ စၾကာဝဠာ ကိန္းေသ ၊ ( Lambda λ ) ကို အခ်က္အလက္ေတြ ေျဖရွင္းဖို႔ မထည့္မျဖစ္ ျပန္ထည့္ခဲ့ၾကရတယ္။ Read more of this post

Theory of Everything: Book

သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည့္ ကမၻာေက်ာ္ ရူပေဗဒပညာရွင္ စတီဗင္ ေဟာကင္း ေရးသားေသာ စာအုပ္ငယ္ ျဖစ္သည္။ Theory of Everything:TOE – အရာရာတိုင္း၏ သီအိုရီ ကို ျပည္သူ နားလည္ေအာင္ ရွင္းထားသည္ ျဖစ္၍ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ လူငယ္မ်ားလည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါေစရန္ တင္ရွိပါသည္။ ဘာသာျပန္ ဆိုရန္လည္း စဥ္းစားပါသည္။ ေဟာကင္း ကိုယ္တိုင္က ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ စကားလံုးမ်ား ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး အမ်ားနားလည္ေအာင္ ေဖာ္ျပထားသည္ ျဖစ္၍ က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ဆို ရာတြင္္လည္း ျမန္မာနားနွင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဆီေလ်ာ္ နားဝင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကည့္ပါသည္။ လိုအပ္ ေန ပါမည္။

ဤစာအုပ္တြင္ အခန္း ခုႏွစ္ခန္း ( နိဒါန္း ႏွင့္ပါ ဆိုလ်ွင္ ရွစ္ခန္း ) ပါရွိသည္။ ယင္းတို႔ကို အားလံုး ဘာသာျပန္ဆိုျပီးမွ တစ္စု တစ္စည္း ထည္း တင္ရွိျခင္း မျပဳဘဲ၊ အလ်ဥ္းသင့္ သလိုသာ တစ္ခန္း ခ်င္းစီ တင္ရွိ သြားလိုသည္။ က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ဆိုမႈ ညံ့ဖ်ဥ္း၍ မူရင္းကိုသာ ဖတ္လိုသူမ်ား၊ ေနာက္အခန္းမ်ားကို မေမ်ွာ္လို သူမ်ား အတြက္ မူရင္းစာအုပ္ ေဒါင္းလုပ္ႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္ တင္ရွိ ထားသည္။ ႏွစ္သက္ရာ၊ အဆင္ေျပရာ လင့္ခ္မွ ေဒါင္းလုပ္ ယူႏိုင္ပါသည္။

TOE

DOWNLOAD LINKS

HOTFILE
MEGAUPLAOD
RAPIDSHARE

အလားတူ စာအုပ္ တြင္းပါ အခန္းမ်ားနွင့္ ပတ္သက္၍ ရွင္းလင္း ထားေသာ နိဒါန္း ပိုင္းကို ေအာက္တြင္ ဘာသာျပန္ဆို တင္ျပပါသည္။ ေနာက္ အခန္း မ်ားကိုလည္း အလ်ဥ္းသင့္ သလို ေရးသြားမည္။

[ ရူပေဗဒ ဆရာ မ်ားလည္း ျဖစ္ျပီး၊ စာေရး ဆရာ မ်ားလည္း ျဖစ္ၾကေသာ ဆရာ တကၠသိုလ္ ၾကယ္ပြင့္၊ ဆရာ ဘိုးလိႈင္၊ ဆရာ စိုးစိုး ( အဂၤပူ ) တို႔ ဤစာအုပ္ကို ဘာသာျပန္ ဆိုျပီး ျဖစ္မျဖစ္ က်ေနာ္ မမွတ္မိ။ လြန္ခဲ့ေသာ ေျခာက္နွစ္ေက်ာ္ေလာက္က “စူဠ စၾကာဝဠာႏွင့္ အျခား စာတမ္းမ်ား” ( Baby Universe and other essays by Stephen Hawking ) ကိုမူ ဆရာ တစ္ေယာက္ ဘာသာ ျပန္ဆို ထားဘူးသည္ကို မွတ္မွတ္ရရ ဝယ္ျဖစ္ ခဲ့၍ သတိရသည္။ ယခု စာအုပ္ တြင္လည္း ဆရာမ်ား ဘာသာျပန္ဆိုျပီး ရွိပါက ၎တို႔ ျပန္ဆို ထားသည္ မ်ားမွာ ပိုမို သင့္ေလ်ာ္ ေကာင္းမြန္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကား လိုသည္။ ]

ေဇယ်
……………………………………………

Read more of this post

စြမ္းအင္မည္း ( Dark Energy is real )

GALEX မွ

ဂလက္ဆီ ေပါင္း နွစ္သိန္းမက ရွိတဲ့ အစုအေဝး ကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တို႔ စၾကာဝဠာ တစ္ခြင္လံုး ရဲ႕ ျပန္႔ကားလာမႈဟာ အလ်ဥ္ႏႈန္း ( Speed ) တျဖည္းျဖည္းတိုး တိုးလာေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲ့တိုးလာတဲ့ အလ်င္ႏႈန္းဟာ ဘာေၾကာင့္ တိုးလာရပါသလဲ ။ အရင္းစစ္ၾကည့္ေတာ့ Dark energy ေခၚတဲ့ မျမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္မည္း ေတြရဲ႕ တြန္းအားေၾကာင့္ ပါတဲ့။ အဲ့လို အေျဖရတယ္။

ဒီရလာဒ္ ျဖစ္လာပံုက စၾကာဝဠာတြင္း မိသားစုဝင္ ၾကယ္အစုအေဝးမ်ား ျဖစ္တဲ့ ဂလက္ဇီ ေတြကို ငါးႏွစ္ၾကာ သုေတသန ျပဳလုပ္ရာ ကေန စပါတယ္။ နက္နဲျပီး သိရခက္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စြမ္းအင္မည္းေတြ ဘယ္လို အလုပ္လုပ္ သလဲ ဆိုတာ အတြက္ သီဝရီ အသစ္ေတြ ေထာက္ပံ့ေပးပါတယ္။ အဲ့အထဲမွာ လက္ရွိ စၾကာဝဠာ ဘယ္လို ျပန္႔ကားေနသလဲ – စၾကာဝဠာ ျပန္႕ကားေနတဲ့ အျပင္ ဒီတစ္ခြင္လံုးကို အညီအမ်ွ သက္ေရာက္ေနတဲ့ ေနာက္ကြယ္က ဘာရွိလဲ။ ရွိေနတာက ကိန္းေသ တြန္းအား၊ အင္အားစု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ၾကံဆမိ လာၾကတယ္။

ေတြ႔ရွိခ်က္ အသစ္ ေတြက နဂိုရွိရင္း သီဝရီ တစ္ခုကိုေတာ့ ဆန္႔က်င္ေနတယ္။ အဲ့သီဝရီ အရ ဒီလို စၾကဝဠာကို ျပန္႔ကားေအာင္၊ ကြဲျပားေအာင္ တြန္းအားေပး ေနတာဟာ စြမ္းအင္မည္း မဟုတ္ဘူး ၊ ျဒပ္ဆြဲအား လို႔ ဆိုတယ္။ အိုင္းစတိုင္း ရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအား သီဝရီကို စိန္ေခၚထားတဲ့ သီဝရီ တစ္ရပ္လို႔လည္း ေခၚႏိုင္တယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအား သီဝရီမွာ “အရာဝတၳဳ (ျဒပ္) ေတြ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ကြာေဝးလာတာနဲ႔ အမ်ွ ျဒပ္ဆြဲအားဟာ ဆြဲငင္အား မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တြန္းကန္အား ျဖစ္လာမယ္” လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

Read more of this post