ေဝါဟာရတို႔ႏွင့္ မေက်လည္ရျခင္းမ်ား

က်ေနာ္တို႔လူေတြမွာ စကားလံုး ေဝါဟာရတၳေတြမ်ားတယ္။ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးစီဟာ သူတို႔ ဘာသာစကား ေဝါဟာရ ၾကြယ္ဝရင္ ၾကြယ္ဝေၾကာင္း နဲ႔ ဂုဏ္ယူတတ္ၾကတယ္။ မဆီမဆိုင္ ဥပမာေပးရင္ေတာ့ စကားတတ္တဲ့ကေလး ပိုခ်စ္စရာေကာင္းေနသလိုမ်ိဳးပဲ။ စကားလံုးေတြ သိုင္းဝုိင္းေျပာဆိုျပီ ၊ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြးရျပီ ဆိုရင္ စကားအရာ ၾကြယ္ဝသူက သာစျမဲပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။

အဲ့ဒါဆို ေဝါဟာရတၳ၊ ေဝါဟာရ၊ ဘာသာစကား ဆိုတာေတြက ဘာေတြလဲ။

Osho

တကယ္က ေဝါဟာရေတြဟာ လူေတြကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားပါတယ္။ လူမႈလူ႔ေဘာင္မွာ အျဖစ္ရဆံုး ျပႆနာ အမ်ားစုဟာ ဘာသာစကား အေပၚမွာ အေျခခံတယ္။ ဒီဘာသာစကားနဲ႔ပဲ ဆက္ဆံ ေျဖရွင္းရသလို၊ ဒီဘာသာစကားနဲ႔ပဲ အခက္အခဲ ျပႆနာေတြ ျဖစ္ၾကရတယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြက ဘာသာစကားေၾကာင့္ မာန္တက္တယ္။ အခ်ိဳ႕သူေတြက ဘာသာစကားနဲ႔ အႏွိမ္ခံရတယ္။ အခ်ိဳ႕က ဒီဘာသာစကားေၾကာင့္ စိတ္ေအးခ်မ္းရျပီး၊ အခ်ိဳ႕က ဒီဘာသာစကားေၾကာင့္ပဲ စစ္မက္ ျဖစ္ရတယ္။ ေမတၱာဘြဲ႕ေတး သီႏိုင္ဖို႔ ဘာသာစကားကို အသံုးျပဳၾကသလို ရိုင္းရိုင္းမိုက္မိုက္ က်ိန္ဆဲပစ္ဖို႔လည္း ဘာသာစကားကို အသံုးျပဳၾကျပန္ပါတယ္။

ဒီဘာသာစကားကို လူေတြကပဲ ဖန္တီးခဲ့ၾကတာမို႔ လူေတြမွာပဲ ရွိတယ္လို႔ ဆိုတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာသာစကားဟာ လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကအတြက္ အေျခခံ အက်ဆံုး လိုအပ္ခ်က္တစ္ခု လိုလို ျဖစ္လာတယ္တဲ့။ အဲ့လို ဟုတ္ပါသလား။

 ဘာသာစကားေတြေအာက္ တစ္ဆင့္နိမ့္တဲ့ ေနရာမွာ တိရစၦာန္ေလာက ရွိတယ္။ ဘာသာစကားေတြရဲ႕ အလြန္ ၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့ေနရာမွာ သူေတာ္စင္ေတြရဲ႕ စိတ္သ႑ာန္ တည္ရွိတယ္။ အဲ့ဒီ တိရစၦာန္ေတြရဲ႕ ေလာကနဲ႔ သူေတာ္စင္တို႔ ဘံုဘဝၾကားမွာ လူသားေတြ ရဲ႕ ကမၻာ တည္ရွိတယ္။ ဘာသာစကားေတြရဲ႕ ကမၻာ၊ စကားလံုး ေဝါဟာရေတြရဲ႕ ေလာက တည္ရွိတယ္။ ဒႆန အယူအဆေတြ၊ ကဗ်ာလကၤာရဲ႕ ေလာက၊ သီအိုရီ ေဖာ္ျမဴလာေတြနဲ႔ စိတ္ကူးစံသတ္မွတ္ခ်က္တို႔ရဲ႕ ေလာက လို႔လည္း ေခၚဆိုပါမယ္။

ဘာလို႔ပါလဲ။ က်ေနာ္တို႔ေတြရဲ႕ အေတြးစဥ္၊ စိတ္အစဥ္မွာ စကားလံုး၊ ေဝါဟာရေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေနရာယူထား ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အဇၥ်တၱ ကို ေရႊနန္းေဆာင္ တစ္ခုလို ပမာတင္စားမယ္ဆိုရင္ စကားလံုး၊ ေဝါဟာရေတြဟာ တစ္ခ်ပ္ခ်င္း၊ တစ္ရပ္ခ်င္း ဖြဲ႕တည္ထားတဲ့ အုပ္ခ်ပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ စကားလံုးေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္တဲ့ ရာဇပလႅင္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ေတြ တက္ထုိင္ရင္း မာန္ယစ္ ေနၾကတယ္။

Read more of this post

ေဝါဟာရ/ အဓိပၸာယ္/ သိမႈ/ ရွိမႈ = ျပႆနာ

ဒီညမွာ အိႏၵိယ ဒႆန ဆရာ အိုရွိဳးရဲ႕ စာေတြ လိုက္ဖတ္ ျဖစ္တယ္။ ေရွးေဟာင္းတရုတ္ ဒႆနေတြထဲက တာအိုဝါဒအေပၚမွာ အားျပဳေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူရဲ႕ The Way of Tao ကို ၾကိဳက္တယ္။ ျမန္မာျပန္ဆို ၾကည့္ဖို႔ စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ မေက်လည္တာ တစ္ခု ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲ့ဒါက Tao ( ေတာက္ ) ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရ ေနရာပါ။ ဆရာသက္လံုရဲ႕ ေစ့ထားေသာ တံခါးမ်ား ( ပ+ဒု ) မွာေတာ့ Tao ကို ဓမၼတရား၊ ေတာက္ လို႔ ပဲ ထည္လဲသံုး ဖြင့္ဆိုျပထားတယ္။

Tao ဟာ ( က်ေနာ္ နားလည္သေလာက္ ေျပာရင္ ) ဓမၼတရား ဟုတ္ပါသလား။ အဲ့ဒီ ေဝါဟာရနဲ႔ ဖလွယ္သံုးလို႔ ရပါ့မလား။ ဓမၼ ဆိုတာ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ ႏြယ္ျပီး သိရတဲ့ ပါဠိစကား ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဓမၼ ဆိုတာ လမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။

ဒီမွာ သံုးထားတဲ့ Tao ဟာ လမ္းလား။ လမ္း မဟုတ္ဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ အေနာက္တိုင္း ဆရာေတြ သူတို႔ဘာသာအလိုက္ ျပန္ဆိုရာမွာ Tao ကို God နဲ႔ ဖလွယ္သံုးႏႈန္းထားတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေတာ့ Tao ကို Tao အတိုင္းပဲ ျပန္ဆိုၾကတယ္။ ဘာလို႔ဆို Tao ရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္ ကိုယ္ႏိႈက္က ဖြင့္ဆိုရ ခက္ခဲေနလို႔ပါပဲ။

တာအိုဝါဒရဲ႕ ဆရာသခင္ ျဖစ္တဲ့ Lao Tzu က သူရဲ႕ Tao Teh Ching မွာ ေရးသားထားခဲ့တာ ရွိပါတယ္။ အပိုဒ္ေရ ( ၈၁ ) ပုိဒ္ ရွိတဲ့ အနက္ ပထမဆံုး အပိုဒ္မွာတင္ ရွင္းထားတာက –

ရွင္းလင္းေျပာျပႏိုင္တဲ့ ဓမၼ ( Tao ) ဟာ စစ္မွန္တဲ့ အသခၤါရ ဓမၼ ( Tao ) မဟုတ္ဘူး။
ပညတ္သတ္မွတ္ႏိုင္တဲ့ အမည္သညာကလည္း စစ္မွန္တဲ့ အသခၤါရ အမည္သညာ မဟုတ္ဘူး။

– လို႔ ဆုိထားပါတယ္။

ဆရာ အိုရွိဳးက Lao Tzu ကို အေတာ္မ်ားမ်ား အမႊမ္းတင္ထားတယ္။ စကားလံုးေတြ မပါဘဲ၊ ေဖာ္ျပခ်က္ေတြ မရွိဘဲ ဘဝမွာ သမားရိုးက် ရိုးရိုးေလး ေနထိုင္သြားတတ္ၾကသူေတြမွာ Lao Tzu ဟာ တစ္ေယာက္ အပါအဝင္ ျဖစ္တယ္၊ လူေတြ သိနားလည္တဲ့ ေဝါဟာရေတြနဲ႔ပဲ လူေတြ မသိၾကေသးတဲ့ အရာတစ္ခုကို ဘယ္လိုရွင္းျပမလဲ ဆိုတဲ့ ျပႆနာ – အဲ့ျပႆနာကို ေျဖရွင္းရာမွာ Lao Tzu ဟာ ဆရာတစ္ဆူျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ Read more of this post

ယေန႔ စာေပ ေဝဖန္ေရး

ကိုယ္ခံစားရသည္ကို ေဖာ္ျပျခင္းသည္ ေဝဖန္ျခင္း မဟုတ္။

ေအာက္ပါ “ယေန႔ စာေပ ေဝဖန္ေရး” စာကို ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ ေရးပါသည္။ စာေပ ေဝဖန္ေရး ဆိုသည္မ်ိဳးကို က်ေနာ္ ဘေလာ့ ေပၚတြင္ အတတ္ႏိုင္ ဆံုး ေရွာင္ပါသည္။ အခု တင္ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းရွိပါသည္။

တင္ျဖစ္ရသည့္ အေၾကာင္းေတြက တစ္ခု မက ေပါင္းဆံုပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုး ဥပနိႆယ ကို ဆိုရလ်ွင္ေတာ့ ဘေလာ့ဂါေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္ က်ေနာ့ ညီမ တစ္ေယာက္ ဘာမသိညာမသိ အေဝဖန္ခံလိုက္ရသည္ ၾကားမိ၍ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ အြန္လိုင္း ေပၚမွာ စာေရးသည္ ျဖစ္ေစ၊ ပရင့္တက္မီဒီယာတြင္ စာေရး သည္ ျဖစ္ေစ ေရးသည့္ စာရွိလ်ွင္ ဖတ္သည့္သူ ရွိမည္။ ဖတ္သည့္သူ ရွိလ်င္ ေဝဖန္မည့္သူလည္း ရွိမည္သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စာရွိ၍ စာဖတ္သူ ရွိျခင္း သည္ ရိုးစင္း ေသာ္လည္း စာဖတ္သူ ရွိ၍ ေဝဖန္မႈ ရွိရျခင္းကမူ ထင္သေလာက္ မရိုးရွင္းလွ ဟု ထင္သည္။

စာဖတ္သူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္က မိမိဖတ္ေသာစာကို ၾကိဳက္ခ်င္ ၾကိဳက္မည္ ။ မၾကိဳက္ ဘဲလည္း ေနႏိုင္သည္။ စာဖတ္သူတြင္ အခြင့္အေရးက လြတ္လပ္စြာ တည္ရွိသည္။ စာေရးသူကလည္း အလားတူ။ ၎ ေရးခ်င္ေသာ စာကို ေရးေပလိမ့္မည္။ ၎ေရးျပီး စာကို ၎ဘာသာပင္ မၾကိဳက္ဘဲလည္း ေနႏိုင္သည္။ ၎ တစ္ေယာက္တည္း ၾကိဳက္မည္ဆိုလ်ွင္လည္း ၾကိဳက္ႏိုင္သည္။ စာေရးသူ၏ လြတ္လပ္ေသာ အခြင့္အေရးသာ ျဖစ္သည္။

ေျပာရန္လိုသည္က ေဝဖန္ေရးျဖစ္သည္။ “ဒီဟာကို ငါမၾကိဳက္ဘူးကြာ” ေျပာရံုမ်ွျဖင့္ ေဝဖန္ေရး မဟုတ္ေပ။ “ဒီစာၾကီးက ဘာၾကီးမွန္းမသိဘူး” “ဒီစာက အဓိပၸာယ္မရွိဘူး”ဟု ေျပာရံုျဖင့္လည္း ေဝဖန္ေရး မဟုတ္ေပ။ ( ေအာက္ပါ စာတြင္ ေတြ႔ၾကရမည့္ အတိုင္းပင္ ) ေဝဖန္ေရးသည္ တကၠသိုလ္သင္ ပညာရပ္ၾကီး တစ္ခု မဟုတ္ေသာ္လည္း ေဝဖန္ေရး အလုပ္သည္ အေျခအျမစ္ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ သာမာန္ေညာင္ည ေျပာရံု ဆိုရံုျဖင့္ ေဝဖန္ေရး ျဖစ္မလာေပ။ ယင္းသို႔ အေျပာအဆို ခံရရံုမ်ွျဖင့္လည္း စာေရးသူက ( စာေရးဆရာက ) မိမိ အေဝဖန္ခံလိုက္ရသည္ဟု မမွတ္အပ္ေပ။

သို႔ဆိုလ်ွင္ ေဝဖန္ေရး ဆိုသည္မွာ အဘယ္ကို ေခၚပါသနည္း။ အဘယ္ဟာမ်ား ျဖစ္ပါသနည္း။ “ေဝဖန္ေရး” ဟူေသာ စကားလံုးကို က်ေနာ္ မေျပာလို မဆိုလိုေသာေၾကာင့္ ဤေနရာတြင္ က်ေနာ့သေဘာထား ဘာမ်ွ မေျပာလိုပါ။ ဖတ္မိသေလာက္မ်ားထဲမွ သေဘာတရား အရွဳပ္အေထြးမပါေသာ၊ သာမာန္ နားလည္လြယ္ေလာက္သည့္ ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၏ ထင္ျမင္ခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

အလ်င္းသင့္မွ ဆက္လက္တင္ျပသြားလိုပါသည္။ ေက်းဇူး။

ေဇယ် ……………………………..

ယေန႔ စာေပ ေဝဖန္ေရး – ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္

ကၽြန္ေတာ္တုို႔ ႏိုင္ငံမွာ စာေပေဝဖန္ေရး မလိုအပ္ဟု ေျပာသူ တစ္ေယာက္တစ္ေလမွ ေပၚခဲ့ဖူးသည္ဟု မၾကားမိပါ။ ကမၻာ့စာေပ ေလာကမွာေတာ့ ေပၚခဲ့ဖူးသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ စာေပ ေဝဖန္ေရး သည္ ကမၻာ့စာေပ ေလာကတြင္ ထြန္းကား တည္ရွိေနပါသည္။ ျငင္းခံုေနဆဲ၊ တစ္ေယာက္ အယူအဆ ကို တစ္ေယာက္က ကန္႔ကြက္ေနဆဲ၊ အယူအဆေဟာင္းကို အသစ္က ေခ်ဖ်က္ေနဆဲ၊ အတိုခ်ဳပ္ ေျပာရလ်ွင္ ပူညံပူညံ ျဖစ္ေနၾကဆဲ ပင္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ အနုပညာသမား ( စာေရးဆရာမ်ား ) အနုပညာအသစ္ အသစ္ေတြကို ဖန္တီးေနၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ စာေပ အနုပညာ ရွိေနသမ်ွေတာ့ စာေပ ေဝဖန္ေရး ရွိေနပါဦးမည္။

Read more of this post

ေဆာင္းအိပ္မက္

စာအုပ္တစ္အုပ္ ေကာက္လွန္လိုက္တိုင္း ေတြ႔ေတြ႔ေနရတဲ့ စကားလံုးေတြက
နားလည္မႈေတြနဲ႔ ခ်ည္း တည္ေဆာက္ထားၾကတယ္။
ငါ ဒီစကားလံုးကို နားလည္လိုက္တယ္။ ဟိုစကားလံုးကို နားလည္လိုက္တယ္။
ဒီဟာကေတာ့ ငါ့အတြက္ ရွဳပ္ေထြးေနေလရဲ႕။ ဟုိဟာကေတာ့ ငါ့အတြက္—
ဒါေတြနဲ႔ ရပ္တည္ရင္း ျဖတ္သန္းရင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ေနာက္ေၾကာဖံုးမွာ
“The End သို႔မဟုတ္ ျပီးပါျပီ ။”
ဒီစာသားနဲ႔ အတူ  ငါ့စိတ္အစဥ္ေတြ လြင့္ပါသြား။

ႏွင္းေတာထဲကို ငါေရာက္သြားမိျပန္တယ္။
ေအးစိမ့္တဲ့ အပူရွိန္က ငါ့ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ ေလာင္ကၽြမ္း..
အသားအေရ စအခ်ိဳ႕ က စိတ္ဓါတ္နဲ႔အတူ ေၾကြက်သြားျပန္တယ္။
Read more of this post

မရွိျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ –

တကယ္တမ္းတြင္ က်ေနာ္ ဘယ္ေနရာက စခဲ့ပါသနည္း။ က်ေနာ္၏ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀သည္ ယခုအခါ မရွိေတာ့ျပီ။ ငယ္ငယ္က ဓါတ္ပံုမ်ား ကို ျပန္ၾကည့္ေသာ အခါ က်ေနာ္ မဟုတ္ေသာ က်ေနာ့ကို ေတြ႔ရသည္။ ထိုဓါတ္ပံုမ်ားထဲတြင္ ေဇယ်ဆိုေသာ က်ေနာ္ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ အလားတူ ေဇယ် မွ လြဲ၍ အျခားသူလည္း မဟုတ္ပါ။ အတန္ငယ္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္ေသာ ျဖစ္ရပ္ ဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ တကယ္ ပင္ ျဖစ္ေနသည္။ ဘ၀ဇတ္ေၾကာင္းကို ေတာက္ေလ်ာက္အစဥ္ ရိုက္ကူး လာခဲ့သည့္ ေခြတစ္ေခြ ရွိသည္ ဆိုပါစို႔။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္၍ အျမန္ရစ္ ၾကည့္လ်ွင္ – က်ေနာ့အသားစိုင္မ်ား ရိရြဲ ပုတ္ျပတ္ျပီး အသားသစ္မ်ား တဖြားဖြား တေလာင္းေလာင္း ထိုးထြက္လာေနခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရမည္ ထင္သည္။ ယင္း အသားစိုင္ မ်ားနွင့္ ယင္းအသားစိုင္မ်ားအေပၚ လွဳပ္ခတ္ တြယ္ညိေနေသာ အေတြးမ်ား ေပါင္းစပ္ျပီး ေဇယ်ဆိုေသာ က်ေနာ္၏ ရုပ္ခႏၶာက လႈပ္ရွားေနမည္။ ခံစားသည္ ဆိုေသာ စိတ္အစဥ္မ်ားက တျဖတ္ျဖတ္ ေျပးလႊားေနမည္။ Read more of this post

Human Rights Record of the United States in 2010

Full Text of Human Rights Record of the United States in 2010 (1)

Published by China’s Information Office of the State Council, or cabinet

Human Rights Record of the United States in 2010

The State Department of the United States released its Country Reports on Human Rights Practices for 2010 on April 8, 2011. As in previous years, the reports are full of distortions and accusations of the human rights situation in more than 190 countries and regions including China. However, the United States turned a blind eye to its own terrible human rights situation and seldom mentioned it. The Human Rights Record of the United States in 2010 is prepared to urge the United States to face up to its own human rights issues.

I. On Life, Property and Personal Security

The United States reports the world’s highest incidence of violent crimes, and its people’s lives, properties and personal security are not duly protected.
Every year, one out of every five people is a victim of a crime in the United States. No other nation on earth has a rate that is higher (10 Facts About Crime in the United States that Will Blow Your Mind, Beforitsnews.com). In 2009, an estimated 4.3 million violent crimes, 15.6 million property crimes and 133,000 personal thefts were committed against U.S. residents aged 12 or older, and the violent crime rate was 17.1 victimizations per 1,000 persons, according to a report published by the U.S. Department of Justice on October 13, 2010 (Criminal Victimization 2009, U.S. Department of Justice, http://www.ojp.usdoj.gov). The crime rate surged in many cities in the United States. St. Louis in Missouri reported more than 2,070 violent crimes per 100,000 residents, making it the nation’s most dangerous city (The Associated Press, November 22, 2010). Detroit residents experienced more than 15,000 violent crimes each year, which means the city has 1,600 violent crimes per 100,000 residents. The United States’ four big cities – Philadelphia, Chicago, Los Angeles and New York – reported increases in murders in 2010 from the previous year (USA Today, December 5, 2010). Twenty-five murder cases occurred in Los Angeles County in a week from March 29 to April 4, 2010; and in the first half of 2010, 373 people were killed in murders in Los Angeles County (www.lapdonline.org). As of November 11, New York City saw 464 homicide cases, up 16 percent from the 400 reported at the same time last year (The Washington Post, November 12, 2010).
The United States exercised lax control on the already rampant gun ownership. Reuters reported on November 10, 2010 that the United States ranks first in the world in terms of the number of privately-owned guns. Some 90 million people own an estimated 200 million guns in the United States, which has a population of about 300 million. The Supreme Court of the United States ruled on June 28, 2010 that the second amendment of the U.S. Constitution gives Americans the right to bear arms that can not be violated by state and local governments, thus extending the Americans’ rights to own a gun for self-defense purposes to the entire country (The Washington Post, June 29, 2010). Four U.S. states – Tennessee, Arizona, Georgia and Virginia – allow loaded guns in bars. And 18 other states allow weapons in restaurants that serve alcohol (The New York Times, October 3, 2010). Tennessee has nearly 300,000 handgun permit holders. The Washington Times reported on June 7, 2010 that in November 2008, a total of 450,000 more people in the United States purchased firearms than had bought them in November 2007. This was a more than 10-fold increase, compared with the change in sales from November 2007 over November 2006. From November 2008 to October 2009, almost 2.5 million more people bought guns than Read more of this post

Mask of Mm Freedom

Mask of Freedom

The Universal Declaration of Human Rights states:

“Everyone has the right to freedom of opinion and expression; this right includes freedom to hold opinions without interference, and impart information and ideas through any media regardless of frontiers”

လြတ္လပ္မႈသည္ မ်က္နွာဖံုး တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ မ်က္နွာဖံုး အားျဖင့္ ေရွ႕တန္း မ်က္ႏွာစာ တြင္ တည္ရွိေနသည္။ ျပည္သူမ်ားၾကား သတင္း အခ်က္အလက္ မ်ား၊ သေဘာထားမ်ား ကူးလူးေနျခင္းသည္ ယင္း မ်က္နွာစာ အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးကိုလည္း ေဆာင္က်ဥ္းသကဲ့သို႔ ေနာက္ကြယ္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားလည္း ရွိေနၾကသည္။

အသိပညာ လြတ္လပ္မႈ ရွိလာျခင္းသည္ ျပည္သူတို႔၏ ဥာဏ္အရည္အေသြးေပၚ မွီတြယ္ရပ္တည္ ေနေၾကာင္းေတာ့ သိဖို႔လိုသည္။ သတင္းအခ်က္အလက္ စီးေျမာ မႈ ၏ ေနာက္တြင္ သတင္းတု သတင္းေယာင္မ်ား လည္း ေရာယွက္ လ်က္ရွိသည္။ ခြဲျခား စီစစ္ျခင္းသည္ အသိသညာ လြတ္လပ္မႈ ေနာက္တြင္ ကပ္ပါ လာေသာ မရွိမျဖစ္ တာ၀န္ ၀တၱရား တစ္ခု ျဖစ္လာသည္။ အဘယ္သူသည္ ျမံဳတိ ျမံဳစပ္ေနႏိုင္သနည္း။ အဘယ္သူသည္ လိုသည္ထက္ ပို ေျပာၾက သနည္း။ အတင္း သည္ေရာ အဖ်ဥ္းသည္ေရာ ယင္းတို႔အားလံုး ကို ျဖိဳဖ်က္ႏိုင္သည္မွာ သတင္း လြတ္လပ္မႈ ျဖစ္သည္။

မေကာင္းသတင္း တစ္ရပ္သည္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္ မေကာင္းေၾကာင္း ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ္လည္း အျခားလူတစ္ဦးအတြက္ ယင္းသို႔ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မည္။ လူတစ္ဦးက ႏိုင္ငံေရး ၊ စီးပြားေရး စသည့္ အေရး အရာမ်ားကို စီမံ ေတြးေခၚရာတြင္ ကြယ္၀ွက္ထားေသာ သတင္း အခ်က္ အလက္မ်ား ႏွင့္ အလုပ္မျဖစ္ေပ။ Read more of this post